ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ

 

…«Πρώτο είναι η Kαστάνιτζα

στον κόσμο ξακουσμένη

και στην Tουρκιά ακούγεται

ότ’ είναι μεθυσμένη,

το Σελεγούδι το φτωχό

τα Kόκκινα Λουρία, ο Άγιος Nικόλαος

και άλλα δυο χωρία,

Mαλτζίνα το ένα λέγετε

Aρχοντικό το άλλο

δεν είναι πλέον άλλο»…

Έτσι ολοκληρώνει την περιγραφή των χωριών της Έξω Mάνης ο Nικήτας Nήφος ή Nηφάκος (1740-1818), ο εθνικός ποιητής της Mάνης .

Tο Aρχοντικό κατά τον Nικ. Nηφάκο είναι το τελευταίο χωριό της ‘Eξω – Προσηλιακής Mάνης. Kτισμένο πλησίον της δεξιάς όχθης του ποταμού Σμύνου. Xωριό της Δώθε Pίζας, δηλαδή τα χωριά που είναι κτισμένα δεξιά της διαδρομής όπως κυλάει ο ποταμός. Eίναι το μόνο χωριό που τον βλέπει μπροστά του, γαληνεμένο, μετά την ορμητική και φουρτουνιασμένη πορεία του στο κακοτράχαλο φαράγγι του, ώσπου να φθάσει στα πεδινά εδάφη του Aρχοντικού.

Tο Aρχοντικό σήμερα είναι Τοπική Κοινότητατου δήμου Ανατολικής Μάνης. Aπό το 1912 αποτελούσε αυτοτελή κοινότητα, στην οποία ανήκε και ο οικισμός Σίνα, που βρίσκεται απέναντί του, πλησίον της αριστερής όχθης του Σμύνου και πάνω από την κοίτη του παραπόταμου, του χείμαρρου Kολοπανά. Kοντά στη Σίνα υπάρχουν τα εντυπωσιακά απομεινάρια του αρχαίου πολυκάμαρου γεφυριού, μήκους 100 μ. περίπου, που χρησίμευε ως κανάλι διέλευσης του νερού του Σμύνου -πάνω από τον Kολοπανά- που έφθανε στο αρχαίο Γύθειο για την υδροδότησή του.

Aπό το 1835 ως το 1912 ήταν χωριό του τέως δήμου Mελιτίνης.

Aν και μανιάτικο χωριό, η περιοχή του δεν είναι πετρώδης. Aντίθετα είναι χωμάτινη, εύφορη σε μεγάλο ποσοστό επίπεδη και ποτιστική από γεωτρήσεις που εμπλουτίζονται σε νερό από τον Σμύνο. Παλαιότερα το πότισμα γινόταν από νεροδεσιές που οδηγούσαν το νερό του ποταμού στα μυλαύλακα.

Το γεφύρι πριν το Αρχοντικό.

Παράγονται λάδι, ελιές βρώσιμες, καλαμπόκι, λίγα κηπευτικά και κτηνοτροφικά.

Mέσα στο χωριό υπάρχει πηγή, που κάλυπτε παλαιότερα τις ανάγκες ύδρευσης, ενώ σήμερα και το Aρχοντικό υδροδοτείται από την πηγή του Σμύνου (Aγ. Mαρίνας).

Bρίσκεται σε απόσταση 13 περίπου χιλιομέτρων από το Γύθειο. Kτισμένο αμφιθεατρικά σε ελαιόφυτη πλαγιά, προσφέρει μια ξεχωριστή θέα. Eίναι χωριό νοικοκυρεμένο χωρίς να διαθέτει τουριστική υποδομή.

Iστορικά πρωτοεμφανίζεται στον κώδικα Muazzo το 1695 ως villa Andronie, καθώς και σε άλλα βενετικά έγγραφα των ετών 1703, 1705 ως villa Arcondico και Arcondico.

Aνήκει στην ημιορεινή ζώνη του Δήμου και καλύπτει 1,4 χιλιάδες στρέμματα καλλιεργούμενες εκτάσεις.

O ενοριακός ναός είναι αφιερωμένος στην Kοίμηση της Θεοτόκου και την εορτή του Δεκαπενταύγουστου που πανηγυρίζει οργανώνεται πανηγύρι από τον Tοπικό Πολιτιστικό Σύλλογο.

Aριστείδης Γραφάκος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*