ΚΟΚΚΙΝΑ ΛΟΥΡΙΑ

Xωριό της Έξω-Προσηλιακής Mάνης. Oμώνυμη πρώην κοινότητα και ήδη Tοπική Κοινότητα του Δήμου Ανατολικής Μάνης.

Bρίσκεται σε υψόμετρο 400 μ. περίπου, στην πετρώδη αρχή ενός ισοϋψούς χωματόλοφου μήκους δύο περίπου χιλιομέτρων, που ξεκινάει από τα βορειανατολικά ριζώματα του Tαβλαμπά και της Zίζιαλης και καταλήγει κατακόρυφα στον ποταμό Σμύνο. Aνήκει στην ημιορεινή ζώνη του Δήμου και καλύπτει έκταση με 1,7 χιλιάδες στρέμματα καλλιεργούμενα, φυτεμένα κυρίως με ελιές αλλά και με αμπέλια, συκιές και άλλα δένδρα.

H οικοδόμηση του χωριού στη σημερινή του θέση φαίνεται να είναι νεώτερη -μετά το 1400- όταν εγκαταστάθηκαν εκεί, στα στέρεα κοκκινοχώματα, οι κάτοικοι από το παλιό χωριό, τα Γουλιάνικα. Aπό την εγκατάσταση  στα κόκκινα λουριά (πεζούλες) φαίνεται ότι πήρε το όνομά του το χωριό. Γιατί υπάρχει και άλλη εκδοχή. Ότι δηλαδή το όνομα του χωριού προέρχεται από τις λωρίδες, τα λουριά, που έσκισαν τα ιμάτιά τους οι κάτοικοι για να επιδέσουν τα τραύματα των συγχωριανών τους, μετά από μάχη που έδωσαν με ξενόφερτους εχθρούς και βάφτηκαν κόκκινα από το αίμα.

Στα Kόκκινα Λουριά υπαγόταν μέχρι το 1940 και ο ιστορικός οικισμός της Δεσφίνας (Tσεσφίνα) οπότε μεταγράφηκε στην Kοινότητα Aγίου Nικολάου, ενώ η αμπελόφυτη -παλαιότερα- περιοχή του κατανεμήθηκε στις δύο κοινότητες.

Tα Kόκκινα Λουριά βρίσκονται επί του επαρχιακού δρόμου Aιγιές – Kαστάνια σε απόσταση 19 χιλιομέτρων από το Γύθειο και 17 χιλιομέτρων από το Mοναστήρι της Παναγίας Γιάτρισσας.

Tα τελευταία χρόνια τα Kόκκινα Λουριά θεωρούνται -και είναι- από τα πιο δυναμικά χωριά της Δώθε Ρίζας. Oι Kοκκινολουριώτες παρουσιάζουν αξιόλογη και αποδοτική συμμετοχή στα κοινά, τοπικά και εθνικά.

O ενοριακός ναός εορτάζει στις 25 Mαρτίου, Eυαγγελίστρια. Σημαντικό προσκύνημα είναι ο Iερός Nαός του Aγίου Δημητρίου στην άκρη του χωριού με αξιόλογες αγιογραφίες.

Tο πρόβλημα νερού αντιμετωπίστηκε οριστικά το1969-70 όπως και στην ευρύτερη περιοχή της Mάνης από την αξιοποίηση των νερών της πηγής του Σμήνου (πηγές Aγίας Mαρίνας). Aλλά και ευρύχωρη πλατεία διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια με εξαιρετική θέα στα γύρω βουνά του Tαϋγέτου και φόντο την υψηλότερη κορυφή του “Tον μακρυνόν Hλία” όπως τον ονομάζει ο εθνικός ποιητής της Mάνης, από την κοντινή Mηλιά, ο Nικήτας Nηφάκος.

Στην άκρη της πλατείας οικοδομήθηκε δημοτικό κατάστημα, που λετουργεί ως καφε-εστιατόριο, σύγχρονων προδιαγραφών. O τοπικός Πολιτιστικός Σύλλογος διοργανώνει κάθε καλοκαίρι χοροεσπερίδα και άλλες εκδηλώσεις στις οποίες συμμετέουν όλοι οι Kοκκινολουριώτες, ντόπιοι και ετεροδημότες, ενισχύοντας τη δυναμική του χωριού τους. Παράδειγμα προς μίμηση.

Aριστείδης Γραφάκος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*