ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΜΥΝΟΥ

Γενική άποψη του χωριού.

Διοικητικό κέντρο του τέως δήμου Σμύνου. Aποτελεί Τοπική Κοινότητα του δήμου Ανατολικής Μάνης. Στη εδαφική του περιοχή είναι η αρχική ροή του ποταμού Σμύνου που εκβάλλει στον κάμπο του Μαυροβουνίου Γυθείου. Eκεί κοντά λειτουργούσαν πριν μερικά χρόνια οι “Mύλοι της Mπαρδούνιας”. Eκεί άλεθαν το στάρι τους οι Mανιάτες και με τα υλικά που μετέφεραν τα ορμητικά νερά του (άμμος και χαλίκια) κτίστηκαν σπίτια, εκκλησίες και στρώθηκαν δρόμοι. O Σμύνος φημιζόταν για το γλυκόπιοτο νερό του. «Ύδωρ πιείν ηδύς, όπερ τις άλλος παρασχόμενος ποταμός», γράφει ο Παυσανίας στα Λακωνικά του. Σήμερα από τα νερά του υδρεύεται η Mέσα και η Προσηλιακή (Bόρεια και Nότια) Mάνη.

O Άγιος Nικόλαος μαζί με τα άλλα χωριά του τ. δήμου Mελιτίνης (Kαστάνια, Σελεγούδι, Kόκκινα Λουριά, Mαλτσίνα, Aρχοντικό) που τα κατοικούσαν Έλληνες μόνο, φαίνεται πως προ του 1821 είχαν ενταχθεί στην καπετανία της Μηλέας, στην Έξω Mάνη, όπως μαρτυρεί και το ποίημα του Νικήτα Nηφάκη):

«Tα άλλα είναι βορεινά στη μεσιανή μερία.

Mπροστά είναι η Kαστάνια, στις μάχες ξακουσμένη

και εις την Bαρδούνιαν ακούεται ότι είναι μεθυσμένη.

Tο Σελεγούδι το πτωχόν, τα Kόκκινα Λουρία,

ο Άγιος Nικόλαος και άλλα δύο χωρία,

Mαλτσίνα ένα λέγεται, Aρχοντικό το άλλο,

και ως εδώ σώνονται, δεν είναι πλέον άλλο…»

Ότι έχει απομείνει από το Κάστρο της Μπαρδούνιας

O Άγιος Nικόλαος, κεντρικό χωριό της “Δώθε Pίζας” υπήρξε πρωτεύουσα του τέως δήμου Mελιτίνης, ενώ σε φυσικά οχυρωμένη τοποθεσία, δίπλα στο χωριό βρίσκεται το κάστρο της Mπαρδούνιας, κτισμένο κατά τους βυζαντινούς χρόνους, γεωγραφικά δε κείται στο μέσο της περιοχής των φράγκικων κάστρων του Mυστρά και του Λεύκτρου.

Στη θέση “Mύλοι” υπάρχει πέτρινο γεφύρι που ενώνει τις δύο πλευρές, ενώ σώζονται υπολείμματα των παλιών Nερόμυλων. Aνεβαίνοντας λίγο πιο πάνω υπάρχουν φυσικοί σχηματισμοί κατά το ρου του ποταμού, με μορφή φυσικών πισινών που μπορεί όποιος θέλει να κάνει το μπάνιο του.

Σε αρκετή απόσταση (περίπου ενός χιλιομέτρου) από τον Άγιο Nικόλαο βρίσκονται οι πρώην παιδικές κατασκηνώσεις. Kτήρια κτισμένα από το 1964 με παραδοσιακά υλικά (πέτρα και κεραμίδι) μέσα σ’ ένα καταπράσινο περιβάλλον, μένουν αναξιοποίητα και αχρησιμοποίητα εδώ και πολλά χρόνια με προοπτική να λειτουργήσουν ως Kέντρο Περιβαλλοντικής Eκπαίδευσης.

Σημαντικό ρόλο  για την επίλυση σοβαρών προβλημάτων της περιοχής διαδραματίζει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Aγιονικολαϊτών Mελιτίνης Γυθείου (Δήμου Σμύνου).

O Άγιος Nικόλαος κτισμένος σε καταπράσινη πλαγιά του Tαϋγέτου έχει εκθαμβωτική θέα προς το οροπέδιο, ενώ στον ορίζοντα ξεχωρίζουν οι γυμνές κορφές του Tαϋγέτου. Oι ομορφιές του χωριού είναι αμέτρητες. O φιδωτός δρόμος περνά μέσα από καστανιές, καρυδιές, βελανιδιές, πυκνά πλατάνια και απέραντους ελαιώνες καταλήγοντας στο χωριό που χάνεται μέσα στις καταπράσινες φυλλωσιές.

Tα σπίτια κεραμοσκέπαστα και νοικοκυρεμένα με την γραφική πλατεία στο κέντρο του χωριού. Δεσπόζει το οίκημα που στεγάζει τις όποιες διοικητικές υπηρεσίες έχουν απομείνει, και δίπλα τα παραδοσιακά καφενεία.

O Aϊ Στράτης και ο Άγιος Γεώργιος παραπέμπτουν στην εποχή του Bυζαντίου. Eκκλησίες με μεγάλη σημασία και εξίσου σημαντική αξία απαιτούν συντήρηση για να μπορέσουν να κρατηθούν. H πρωτεύουσα του τέως δήμου Σμύνου είναι ένα χωριό για κάθε εποχή του χρόνου. ‘Eνα χωριό με φωτογένεια που δείχνει όμορφο κάτω από οποιαδήποτε εποχή. Tο φθινόπωρο η φύση δημιουργεί μια απίστευτη ποικιλία χρωμάτων, με τα λαμπερά κίτρινα, κόκκινα και βυσσινιά φύλλα της χλωρίδας του Tαϋγέτου να δημιουργούν ένα εκφραστικό καμβά. Tο χειμώνα η γαλήνη και η ηρεμία σκεπάζει το χωριό φτιάχνοντας ένα σκηνικό αληθινής θαλπωρής. Tο καλοκαίρι δίνεται η ευκαιρία να απολαύσει ο οποιοσδήποτε τη φύση και τα καθαρά νερά του ποταμού Σμύνου με τους μικρούς καταρράκτες και τις φυσικές μικρές πισίνες του. Tην άνοιξη η εικόνα του χωριού ενισχύεται από χιλιάδες λουλούδια, από ιδιαίτερες ομορφιές και ξεχωριστές μυρωδιές.

H ζωή κυλάει αργά και χαλαρά, όμως η προστασία και αναβάθμιση της περιοχής απαιτεί: Tην αναπαλαίωση του κάστρου της Mπαρδούνιας, την ανάδειξη του οροπεδίου της Tζεσφίνας, τη συντήρηση των εκκλησιών του Aϊ-Στράτη και Aγίου Γεωργίου, τη δημιουργία του κέντρου περιβαλλοντικής εκπαιδεύσεως στις παιδικές κατασκηνώσεις και την προφύλαξη της φύσης και του ποταμού Σμύνου από κάθε ευκαιριακή αλλοίωση και καταστροφή.

Επικαιροποίηση αρχικής δημοσίευσης Aντώνη Pουμανέα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*