Απώλειες μανιατόψυχων
Κατά την πρόσφατη χρονική περίοδο έφυγαν από τη ζωή τρεις συμπατριώτες μας που αποτελούν αυθεντικά δείγματα του τρόπου που λειτουργεί η ατομική δράση όταν τροφοδοτείται από το γονιδιακό υλικό που έχει διαμορφωθεί ανά τους αιώνες και εκφράζεται ως μανιάτικο DNA.
Α) Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Ταβουλαρέας Την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026,στην Αθήνα, όπου βρισκόταν εξαιτίας της σοβαρής δοκιμασίας της υγείας του έφυγε από τη ζωή ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Ταβουλαρέας, ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτου, στην περιοχή της Ιεριχούς της Παλαιστίνης.
Γεννημένος στη Σαϊδόνα της Δυτικής Μάνης, μέλος της μεγάλης οικογένειας των Ταβουλαρέων από μικρός προσανατολίστηκε προς τον ασκητισμό και την ιερωσύνη. Εντάχθηκε στο εκκλησιαστικό σύστημα του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και από το 1974 συνέδεσε τη ζωή του με τη Μονή του Αγίου Γερασίμου, μέσα στην έρημο της Ιεριχούς για περισσότερο από μισό αιώνα ζωής. Εκεί μόχθησε, προσευχήθηκε, οικοδόμησε, φύτεψε, φιλοξένησε, ελέησε. Έφερε νερό στην άνυδρη γη, φύτεψε δέντρα, ανακαίνισε και επέκτεινε τη Μονή και την κατέστησε ένα από τα πλέον γνωστά και αγαπημένα προσκυνήματα των Αγίων Τόπων. Εκεί όπου κυριαρχούσαν η πέτρα και η ερημιά δημιουργήθηκε μια όαση. Και στην καρδιά αυτής της όασης στεκόταν επί δεκαετίες εκείνος.
Υπήρξε ένας αληθινός ακρίτας της Αγιοταφιτικής Αδελφότητας. Συνεργαζόταν αρμονικά με τρεις κρατικές διοικήσεις, την Παλαιστινιακή Αρχή, το κράτος του Ισραήλ και το κράτος της Ιορδανίας με σκοπό την βελτίωση των υποδομών και την προσέλκυση προσκυνηματικών ομάδων στη Μονή του, τη μονή του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτη. Γνώρισε πολέμους, αναταραχές, εντάσεις και δύσκολες εποχές. Έμεινε στον τόπο της διακονίας του, φυλάσσοντας τη Μονή και υπηρετώντας την παρουσία της Ορθοδοξίας στην έρημο του Ιορδάνη. Η ζωή του ταυτίστηκε τόσο πολύ με εκείνον τον τόπο, ώστε για χιλιάδες προσκυνητές ήταν σχεδόν αδύνατο να φανταστούν τον Άγιο Γεράσιμο χωρίς τον Γέροντα Χρυσόστομο να κινείται στις αυλές, να φροντίζει, να υποδέχεται, να προσφέρει.
Β) Αντώνης Ξεπαπαδάκος. Μια ξεχωριστή μορφή της Μάνης έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω της μια διαδρομή γεμάτη ιστορία, έρευνα, πολιτιστική δράση και βαθιά σύνδεση με τον τόπο της. Ο Αντώνης Ξεπαπαδάκος πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 94 ετών, έχοντας αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στην ανάδειξη της ιστορίας και της παράδοσης της Μάνης.
Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε συγκίνηση στη Λακωνία και στους ανθρώπους που τον γνώρισαν μέσα από την πολυετή δημόσια παρουσία και δράση του.
Ο Αντώνης Ξεπαπαδάκος υπήρξε ιστορικός, ερευνητής, συγγραφέας και δημοσιογράφος, ενώ είχε επίσης ενεργή παρουσία στην τηλεόραση. Διετέλεσε στέλεχος της παλαιάς ΥΕΝΕΔ και παρουσίαζε την ιστορική εκπομπή «Επί των επάλξεων».
Για δεκαετίες ασχολήθηκε με την ιστορία και τη λαογραφία, προσπαθώντας να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη και την πολιτιστική κληρονομιά της Μάνης.
Η παρουσία του ήταν ιδιαίτερα έντονη στις εκδηλώσεις της περιοχής, όπου συχνά εμφανιζόταν φορώντας την παραδοσιακή φορεσιά του Μανιάτη οπλαρχηγού Από την Αρεόπολη και τον Διρό μέχρι την Αθήνα, έδινε το «παρών» σε εκδηλώσεις και προσπάθησε να μεταφέρει στις νεότερες γενιές στοιχεία της ιστορίας, των παραδόσεων και της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου.
Ένα σημαντικό κομμάτι της δράσης του συνδέθηκε με τον Πύργο Διρού, όπου διετέλεσε κοινοτάρχης. Εκεί ίδρυσε τη Σχολή Πετρομαστόρων, συμβάλλοντας στη διατήρηση μιας παραδοσιακής τεχνικής της περιοχής.
Γ) Πέτρος Μπουφέας. Ήταν γόνος παλιάς οικογένειας που ξεκίνησε πριν από 150 χρόνια από τις Θαλάμες της Δυτικής Μάνης και εγκαταστάθηκε στην Καλαμάτα. Από τα πρώτα χρόνια μέλη της προσελκύστηκαν από την επιστήμη της Χημείας και ειδικότερα από τις εφαρμογές της στα κύρια προϊόντα της περιοχής, το λάδι και το κρασί. Για πολλές δεκαετίες και μέχρι πρόσφατα το εργαστήριο του Πέτρου Μπουφέα με τη μεγάλη επιγραφή στο ανατολικό τμήμα της πλατείας 23ης Μαρτίου στην Καλαμάτα λειτουργούσε ως συνδετικός κρίκος της πόλης με τη γειτονική μανιάτικη περιοχή της πλατείας Μαυρομιχάλη και τους εμετακινούμενους από τη Μάνη.
Ήταν εξαίρετος ως επιστήμονας και άνθρωπος που είχε συνδέσει επί δεκαετίες την επιστημονική του γνώση και την επαγγελματική του διαδρομή με την αγροτική παραγωγή και ιδιαίτερα με τον οινολογικό και τον ελαιοκομικό τομέα της Μεσσηνίας.
Με βαθιά γνώση της χημείας και της ποιότητας του ελαιολάδου και του κρασιού, συνέπεια, επιστημονική ευσυνειδησία και διαρκή διάθεση προσφοράς, υπηρέτησε τον τόπο μας και στάθηκε πολύτιμος συνεργάτης και σύμβουλος για παραγωγούς, επιχειρήσεις και φορείς του αγροτικού χώρου.
Η επιστημονική του κατάρτιση, η εμπειρία και κυρίως το ήθος και η ευγένειά του αφήνουν ένα ξεχωριστό αποτύπωμα στη Μεσσηνία και στους ανθρώπους που είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν και να συνεργαστούν μαζί του.
Σοβαρό ατύχημα υπέστη ο δήμαρχος Ανατολικής Μάνης Πέτρος Ανδρεάκος
Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου ο δήμαρχος Πέτρος Ανδρεάκος έπεσε στη σκάλα του σπιτιού του και υπέστη σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Νοσηλεύεται στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο Τρίπολης και η κατάστασή του είναι σταθερή.
Ευχόμαστε ταχεία ανάρρωση και επιστροφή στα αυτοδιοικητικά του καθήκοντα.