Όλα τα άρθρα του/της admin

Σεπτέμβριος 2022

Μικρές πυρκαγιές στα Καλύβια, στη Βασιλική (Κουρτσούνα) και τη Λάγεια του δήμου Ανατολικής Μάνης.

  • Πυρκαγιά εκδηλώθηκε στις 2 Αυγούστου, από άγνωστη αιτία, σε δασική έκταση στην περιοχή Καλύβια, Γυθείου, στην Λακωνία. Στο σημείο επιχειρούσαν 27 πυροσβέστες με μία ομάδα πεζοπόρου τμήματος και οκτώ οχήματα, ενώ δύο πυροσβεστικά αεροπλάνα πραγματοποιούσαν ρίψεις νερού από αέρος. Δεν προέκυψε απειλή κατοικημένης περιοχή
  • Το πρωί του Σαββάτου 6 Αυγούστου ξέσπασε πυρκαγιά  στην περιοχή της Κοινότητα Βασιλικής (Κουρτσούνας) κοντά στην Άρνα Λακωνίας. Μετά από την άμεση επέμβαση επίγειων και εναέριων δυνάμεων της Πυροσβεστικής η πυρκαγιά τέθηκε υπό έλεγχο αφού έκαψε περίπου 10 στρέμματα αγροτοδασικής έκτασης. Για την αντιμετώπισή της επιχειρούσαν 50 πυροσβέστες με τρεις ομάδες πεζοπόρου τμήματος και δεκατρία οχήματα, ενώ συμμετείχαν πυροσβεστικά αεροσκάφη και ένα ελικόπτερο. Επίσης, το έργο των πυροσβεστικών δυνάμεων συνέδραμαν οχήματα της αυτοδιοίκησης.
  • Πυρκαγιά σε χαμηλή βλάστηση, ξέσπασε σε δύσβατο σημείο στη Λάγια της Ανατολικής Μάνης στις 16 Αυγούστου. Επιχειρούσαν 20 πυροσβέστες με 5 οχήματα, ένα πεζοπόρο τμήμα, ενώ τις προσπάθειές τους συνέδραμαν επί πλέον 4 αεροσκάφη και ένα ελικόπτερο. Στην περιοχή, σύμφωνα με την πυροσβεστική, έπνεαν μέτριας ισχύος άνεμοι.

Βράβευση των τριών πρώτων μαθητών του Λυκείου Καρδαμύλης

Oι  τρεις πρώτοι μαθητές του Γενικoύ Λυκείου της Καρδαμύλης βραβεύθηκαν για το σχολικό έτος 2021-2022, από το Σύλλογο Καρδαμυλαίων Αττικής “Η Καρδαμύλη”, παρουσία της Διευθύντριας Κούβελα Σταυρούλας.

Ο εν λόγω Σύλλογος σύμφωνα με τους όρους της διαθήκης του Δημητρίου Σπηλιωτέα βραβεύει κάθε χρόνο με αξιόλογα χρηματικά ποσά τους τρεις πρώτους μαθητές του Λυκείου. Ο Δημήτριος Σπηλιώτης – Σπηλιωτέας, με καταγωγή από την Αγία Σοφία της Καρδαμύλης, παρότι ολιγογράμματος ο ίδιος, διείδε την αξία της παιδείας και της εκπαίδευσης στην ζωή του ανθρώπου. Ετσι περιέλαβε στη διαθήκη του τον όρο να βραβεύονται με χρηματικά βραβεία, οι τρεις πρώτοι μαθητές του Λυκείου Καρδαμύλης.

Οι μαθητές που βραβεύτηκαν είναι οι: Παναγιώτα Καλαρίτη με βαθμό 18,1, Πανάρετος Κορκονέας με βαθμό 18,1 και Κίστα Κριστιάν με βαθμό 18,0. Τα βραβεία απένειμαν ο Πρόεδρος του Συλλόγου Καρδαμυλαίων Αττικής Παναγιώτης Βαλαχέας και η έφορος του Συλλόγου Μαργαρίτα Μαντζαρέα.

Χρυσός” ξανά ο Λευτέρης Πετρούνιας.

Ο απόλυτος βασιλιάς των κρίκων επιβεβαίωσε τον τίτλο του και “έγραψε ιστορία” στο Μόναχο. Ο, συμπατριώτης μας με καταγωγή από τη Λάγια, Λευτέρης Πετρούνιας κατέκτησε για έκτη φορά στην καριέρα του το χρυσό μετάλλιο του αγωνίσματος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ενόργανης γυμναστικής και ισοφάρισε το απόλυτο ρεκόρ για έναν σπεσιαλίστα οργάνου, το οποίο μοιράζεται με τον Ούγγρο Κρίστιαν Μπέρκι, έξι φορές πρωταθλητή Ευρώπης στον πλάγιο ίππο.

Ο Έλληνας Ολυμπιονίκης είδε τον βασικό του αντίπαλο, τον Τούρκο Αντέμ Ασίλ, να εκτελεί εξαιρετικά το πρόγραμμά του και να βαθμολογείται με 15,033 βαθμούς. Έχοντας ο ίδιος, όμως, πάρει 15,100 βαθμούς στον προκριματικό, ήξερε ότι η νίκη ήταν στα δικά του χέρια. Με ακόμη καλύτερη εμφάνιση (και παρά το μικρό “βηματάκι” στην έξοδο), ο Πετρούνιας βαθμολογήθηκε με 15,133 (βαθμός δυσκολίας 6,200β., εκτέλεση 8,933β.) και “κλείδωσε” το χρυσό μετάλλιο.

Ο “άρχοντας των κρίκων” παραμένει αήττητος σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (προκριματικούς και τελικούς), από τον Απρίλιο του 2015. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο το 2015 στο Μονπελιέ, το 2016 στη Βέρνη, το 2017 στο Κλουζ, το 2017 στη Γλασκώβη, το 2021 στη Βασιλεία και φέτος στο Μόναχο. Το ρεκόρ του θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο, αν δεν έχανε δύο διοργανώσεις, εκείνη του 2019 λόγω τραυματισμού και εκείνη του 2020 που δεν έγινε ποτέ λόγω της πανδημίας.

YOYR GLOBAL SOLUTION – H δική σας λύση, Νίκου Ροζακέα  – Γιάννη Καρολεμέα. Στη Στούπα Δυτικής Μάνης.

Η ιστορία του YOYR GLOBAL SOLUTION ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο, όταν ο Νίκος και ο Γιάννης αποφάσισαν να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν μια ολοκληρωμένη επιχείρηση που να βασίζεται στο σπίτι και τις προεκτάσεις του. Αναλαμβάνουν την οικοδόμηση σπιτιού από το οικόπεδο μέχρι την ολοκλήρωσή του, σύμφωνα με τις υποδείξεις του επιβλέποντα μηχανικού και τις προτιμήσεις του ιδιοκτήτη σε οικοδομικά υλικά και εξοπλισμό λειτουργίας.

Η διαχείριση τουριστικών καταλυμάτων, ολοκληρωμένες υπηρεσίες καθαρισμού ξενοδοχειακών και εστιακών χώρων περιλαμβάνονται επίσης στις προσφερόμενες υπηρεσίες τους, κατόπιν συμφωνίας με τους αντίστοιχους επαγγελματίες.

Η έδρα της επιχείρησης βρίσκεται επί του Επαρχιακού δρόμου, κοντά στο εκκλησάκι του Αγίου Στράτηγα μετά τη Στούπα για τους μετακινούμενος με κατεύθυνση τη Μέσα Μάνη.

Η ανταπόκριση εκ μέρους ωφελούμενων από τις προσφερόμενες υπηρεσίες, στο μικρό χρονικό διάστημα λειτουργίας της επιχείρησης είναι σημαντική και αξιολογείται με υψηλή βαθμολογία από τους ωφεληθέντες από τις υπηρεσίες τους. Με αποδειγμένη επαγγελματική συνέπεια και εμπειρία και με τον απαραίτητο τεχνολογικό εξοπλισμό η επιχείρηση είναι σε θέση να αναλάβει και να ολοκληρώσει με επιτυχία οποιαδήποτε κατηγορία εργασιών από αυτές που προαναφέρθηκαν.

Αντώνης Ρουμανέας

IN SEARCH OF A COMMON DENOMINATOR

The language of Mathematics with its rigid and inflexible rules can show Sociology the way the members of any society or micro-society are required to act in order to achieve remarkable results. In the case of fractions, for example, in order to be able to add up sums of unlike fractions, it is first necessary to convert them into like fractions. Only in this case can a result, i.e., a quantitative increase, be obtained. In other words, a necessary condition for creating positive results is the existence of a common denominator. Since all sciences have common backgrounds, this rule can be transferred in a similar way to Sociology. In order for the individual groups that make up the society or a region of a state, and for the state expressions of the overall human society to be successful, the existence of a common denominator is a necessary condition.

   Following the developments, decade after decade after the end of the World War II, we find that, after the first period, the loss of human lives and material destruction had created coherent and cooperative tendencies, but later these tendencies were reversed. The process of synthesis in the aspirations of social groups through consultation was receding and the aspirations of the most powerful were imposed, openly through their economic surface, and secretely through their penetration of the power mechanisms. In countries that were rich in investment capital and in highly educated human resources, a high standard of living had been created that covered the basic needs of the great majority of citizens, and therefore the process of synthesising the needs of the individual social groups found, sooner or later, ways of mild acceptance.

   In our country, which has a relatively high standard of living compared to many other countries, the process of synthesising the views and economic claims of individual social groups has not yet managed to find safe ground, although many channels are available in a democratic constitution based on electoral procedures. This is the main reason why our country has been deprived of investment capital. This shortage of capital, combined with the petty political interests of those in power, does not allow an educational policy to be established and implemented. This kind of policy could create a high-quality scientific workforce, which could be then subsequently integrated into the production process, and contribute to the creation of material capital.

   Little has changed in the way political parties operate since the establishment of the modern Greek state. Consensus, even in matters of the highest national importance, is rare and the minimal governmental partnerships simply transfer the external struggle within the government itself. Every attempt to create a private sector, which operates with rules of healthy and socially beneficial competition has failed. In the final analysis, the goals of political parties in most cases, aim at nothing more than to “consume” the state sector and to siphon off the benefits resulting from its management. It is no coincidence that our country has a huge expanded public sector (employees, direct economic activities and complex economic trade transactions with private enterprises) with a very limited degree of efficiency. Irrefutable proof is provided by the disastrous financial data during the country’s substantial bankruptcy at the beginning of the previous decade: the Greek public debt was the same size as private deposits!

   Local governments operate, in general, in a way that mimics the way the central state operates. The introduction of proportional representation in the previous elections highlighted the lack of willingness between local government groups to agree even on self-evident issues. It is rare that a common basis for cooperation between the local government groups participating in municipal/regional councils has been established. The announcements that have been published in the media clearly illustrate this lack of willingness to cooperate. So far the main objectives of both parties, i.e., the majority of the elected officials in local government organisations, as well as those in the central administration of the state, are to continue to reap the benefits of administration and to create situations for electoral victory in the next electoral processes. Coherent programs to address generalised needs of local communities, with evidence-based studies, time planning and financial tools, are rarely seen in public view. Such programs could certainly emerge if everyone, or at least the vast majority of local government officials, were willing to work together to draw them up, without greed or hidden personal ambitions.

   In this human landscape we need a common denominator. It is not only us, the editorial board of our newspaper, that are making this statement. The need for a common denominator is imposed by the difficult situations on the international scene, and their effects are cumulative in our indebted country. May we see a change of mentality imposed by the difficult times we are living in.

THE EDITORIAL BOARD

ΜΙΜΗΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ

Ο Μίμης αποτελούσε μια αυθεντική μορφή αρμονικά συνυφασμένη με τον ιστορικό οικισμό των Κιτριών και τη ναυτική του παράδοση, ως εξαγωγικού κέντρου των μανιάτικων προϊόντων κατά τις 3 – 4 δεκαετίες προ του 1821. Κατά τη δεκαετία του 1970, που υπηρετούσα τη μισή βδομάδα σε σχολεία της Καλαμάτας, οι  Κιτριές ήταν για μένα η εγγύς Μάνη και μια ημέρα κάθε βδομάδα επισκεπτόμουν το γραφικό όρμο τους. Η επίσκεψη συνδυαζόταν με φαγητό και το κατάστημα του Μίμη αποτελούσε πολύ συχνά επιλογή μου. Έτσι απόκτησα εγκαρδιότητα μαζί του και οι συζητήσεις μας προεκτείνονταν σε γενικότερα τοπικά θέματα.

Κατά τις δεκαετίες που ακολούθησαν, όταν βρισκόμουν λόγω της εκπαιδευτικής μου υπηρεσίας στην Καλαμάτα, τα βήματά μου ακολουθούσαν τη γνωστή διαδρομή. Χαιρόμουν μαζί με το Μίμη το μεγάλωμα της επιχείρησης και στη συνέχεια τη διαδοχή της από τον άξιο γιό του, το Μιχάλη. Ο χρόνος που τρέχει δυσκολεύει τις μετακινήσεις και σε συνδυασμό με την πανδημία, στερήθηκα τα τελευταία χρόνια την ομορφιά των Κιτριών και τη συναισθηματική παρέα του Μίμη. Με την αγγελία του θανάτου του ξαναγύρισαν οι παλιές εικόνες των παλιών καλών εποχών. Συλλυπούμαι θερμά το Μιχάλη και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του Μίμη.

Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας

Αύγουστος 2022

Εκδήλωση στην Καστάνια Δυτικής Μάνης για τα 50 Χρόνια από την ίδρυση της Ιστορικής Ελληνικής Εταιρείας Πολιτισμού.

Την Τετάρτη 28 Ιουνίου το απόγευμα, παραμονή της εορτής των αγίων Πέτρου και Παύλου, πραγματοποιήθηκαν εορταστικές εκδηλώσεις την Καστάνια της Δυτικής Μάνης, επ’ ευκαιρία της 50ης Επετείου από την Ίδρυση της Ιστορικής Ελληνικής Εταιρείας. Με φορέα υλοποίησης την Εταιρεία έχουν υλοποιηθεί στην Καστάνια έργα ανακατασκευής του ναού του Αγίου Πέτρου και του Αγίου Νικολάου στης Μαρούλαινας με χρηματοδότηση του εφοπλιστή Αθανασίου Μαρτίνου, ο οποίος μαζί με τη σύζυγό του έδωσαν το παρόν στην εκδήλωση. Την επιτυχή διοργάνωση είχε αναλάβει ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού.

Ημέρες καρδιαγγειακής πρόληψης στη Μέσα Μάνη.

Άλλη μια δράση προληπτικής ιατρικής του Κέντρου Υγείας Αρεόπολης, που διοργανώθηκε και συντονίστηκε από το διευθυντή του Ανάργυρο Μαριόλη στις 8 και 9 Ιουλίου, στέφθηκε από επιτυχία με την πολυάριθμη την συγκινητική προσέλευση πολιτών για εξέταση. Η δράση υποστηρίχτηκε από τους Μανιάτες καρδιολόγους κ.κ. Π. Κοτιλέα, Σ. Πατσιλινάκο και Ε. Παναγάκο.

Η Μανιάτικη Ελαφόνησος γιόρτασε την επέτειο απελευθέρωσής της.

Το Σάββατο 9 Ιουλίου γιορτάστηκαν με λαμπρότητα στην Ελαφόνησο δύο επέτειοι: της ένωσης του νησιού με την Ελλάδα και των εγκαινίων του Ιερού Ναού του Αγίου Σπυρίδωνος, πολιούχου του νησιού, που φέτος συμπληρώνει 162 έτη λειτουργίας.

Κάνοντας μία μικρή ιστορική αναδρομή, αναφέρουμε ότι στις 6 Ιουλίου 1850 υπεγράφη σύμβαση μεταξύ Ελλάδας-Αγγλίας, με την οποία η Ελαφόνησος ενώνεται επίσημα και οριστικά με την Ελλάδα. Επίσης, δέκα χρόνια αργότερα, στις 9 Ιουλίου 1860, εγκαινιάστηκε, στο λιμάνι του νησιού, ο περικαλλής Ιερός Ναός του Αγίου Σπυρίδωνος, ο οποίος κτίστηκε με πρωτοβουλία της γνωστής Μανιάτικης οικογένειας των Γρηγοράκηδων, με κτήτορες τον Πασχάλη Γερακάρη και την σύζυγό του Φλωρούσα Δραγονίτσα.  Ο Τζανετάκης Γρηγοράκης, εγγονός του ομώνυμου τρίτου μπέη της Μάνης κατά την προ του 1821 περίοδο, ίδρυσε το 1837 το συνοικισμό της Ελαφονήσου και αυτό τον ισχυρισμό προέβαλαν κυρίως οι Ελληνικές κυβερνήσεις για να διεκδικήσουν το Ελαφονήσι από τους Άγγλους. (Οι Άγγλοι το κρατούσαν υπό την κυριαρχία τους, και μετά την υπογραφή της ίδρυσης του νεοελληνικού κράτους το 1831, με την αιτιολογία ότι αποτελούσε εδαφικό εξάρτημα των Κυθήρων που βρίσκονταν, όπως όλα τα Επτάνησα υπό διοίκησή τους).

Κατά τον φετινό εορτασμό, αρχικά τελέσθηκαν ο όρθρος, η ευλόγηση των άρτων, η θεία λειτουργία και η δοξολογία προεξάρχοντος του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευσταθίου, τον οποίον συνεπικούρησαν αρκετοί κληρικοί της ευρύτερης περιοχής.

Έργο 1ης Επαρχιακής Οδού Μεσσηνίας στο τμήμα Στούπα – Πλάτσα – Αγιος Νίκωνας: υπεγράφη οι σύμβαση και τρέχουν οι προθεσμίες κατασκευής του.

Στο φύλλο 279 – Ιουνίου 2022 είχαμε δημοσιεύσει αναλυτικά στοιχεία για το πιο πάνω έργο, με την ολοκλήρωση όλων των φάσεων της διαγωνιστικής διαδικασίας. Στις 11 Απριλίου ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Παναγιώτης Νίκας υπέγραψε την εργολαβική σύμβαση με τελικό ποσό υλοποίησής μετά την έκπτωση τα 983.628,80 ευρώ. Η προθεσμία ολοκλήρωσης του έργου έχει οριστεί σε 5 μήνες.

Δόθηκε η άδεια εγκατάστασης για το αιολικό πάρκο, ισχύος 32,2 MW στη θέση «Σαγγιάς» των Δημοτικών Ενοτήτων Οιτύλου και Αν. Μάνης. Το οριστικό «πράσινο φως» προς τον Όμιλο Κοπελούζου για το αιολικό πάρκο που εδώ και χρόνια έχει στα σκαριά μέσω της εταιρείας «Άνεμος Μάνης Α.Ε.», έδωσε το Υπουργείο Ενέργειας. Συγκεκριμένα στις 12 Ιουλίου, με απόφαση του Γενικού Διευθυντή Ενέργειας,  χορηγήθηκε η άδεια εγκατάστασης αιολικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, εγκατεστημένης ισχύος 32,2 ΜW και μέγιστης ισχύος παραγωγής 31,8 MW, στη θέση «Σαγγιάς» των Δημοτικών Ενοτήτων Ανατολικής Μάνης και Οίτυλου του Δήμου Ανατολικής Μάνης.

Ο αιολικός σταθμός θα αποτελείται από:

-14 ανεμογεννήτριες (Α/Γ) ενδεικτικού τύπου Ε70 της εταιρείας Enercon, ονομαστικής ισχύος 2,3 MW εκάστη, οριζόντιου άξονα, με πτερωτή 3 πτερυγίων διαμέτρου 71 m, ύψους πυλώνα 64 m, ανεξάρτητης περιστροφικής ταχύτητας, μεταβλητού βήματος πτερυγίου, με σύστημα ελέγχου ισχύος μέσω κλίσης πτερυγίων, με δακτυλιοειδή σύγχρονη γεννήτρια μεταβλητών στροφών, παραγόμενης τάσης 400 V,

-ισάριθμους με τις ανεμογεννήτριες μετασχηματιστές ανύψωσης τάσεως με σχέση ανύψωσης 0,4/30 kV, έκαστος εγκατεστημένος εντός του πυλώνα της Α/Γ,

-οικίσκο ελέγχου που θα φιλοξενεί την εγκατάσταση του κεντρικού ηλεκτρολογικού εξοπλισμού σύνδεσης του αιολικού πάρκου με το Σύστημα καθώς και του συστήματος τηλε-επίβλεψης, ελέγχου και ασφάλειας, εμβαδού 100 m2 περίπου.

Ακόμη προβλέπεται διάνοιξη νέας εσωτερικής οδοποιίας για τις ανάγκες πρόσβασης στις θέσεις των ανεμογεννητριών και του οικίσκου ελέγχου, μήκους 6,2 χλμ. περίπου, η οποία θα ακολουθήσει τις προδιαγραφές των δασικών δρόμων Γ’ κατηγορίας, υπόγεια γραμμή μέσης τάσης (Μ.Τ.) 30 KV, μήκους 26,7 χλμ. περίπου, για τη διασύνδεση των ανεμογεννητριών με τον Οικίσκο Ελέγχου (5,7 χλμ περίπου), που θα οδεύει κατά μήκος της νέας εσωτερικής οδοποιίας και του Οικίσκου Ελέγχου με τον υφιστάμενο Υποσταθμό (Υ/Σ) ανύψωσης τάσης 30/150 kV (21 χλμ περίπου), στη θέση «Βαχός – Ισιώματα» (ΥΣ Οιτύλου), που θα οδεύει κατά μήκος υφιστάμενης εξωτερικής οδοποιίας. Για τις ανάγκες πρόσβασης στον αιολικό σταθμό και στη νέα εσωτερική οδοποιία, θα χρησιμοποιηθεί υφιστάμενη εξωτερική οδοποιία.

Σημειώνεται ότι ο Υ/Σ Οιτύλου συνδέεται με υφιστάμενη υπόγεια γραμμή μεταφοράς υψηλής τάσης (Υ.Τ.) 150 kV, μήκους 37,7 χλμ, με τον υφιστάμενο υποσταθμό «Σκάλα Λακωνίας» στη θέση «Ξηροκάμπι» του Δήμου Ευρώτα.

Υπενθυμίζεται ότι η αρχική άδεια παραγωγού εκδόθηκε από τη ΡΑΕ το 2008, και ακολούθησαν αρκετές τροποποιήσεις, ενώ τον Ιούλιο του 2020 δόθηκε προς την εταιρεία η οριστική προσφορά σύνδεσης από τον ΑΔΜΗΕ.

Η εταιρεία «Άνεμος Μάνης Α.Ε.» συστάθηκε τον Οκτώβριο του 2005 και σήμερα στη διοίκησή της συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, ο Ιωάννης Σαμαράς ως Πρόεδρος του Δ.Σ. και ο Ιωάννης Καρύδας ως Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος.

ΚΑΦΕ – ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ «ΑΚΡΟΓΙΑΛΙ» Άγγελου Ι. Ψυχόπαιδα, στη Στούπα Δυτικής Μάνης

Μια ανάσα από τη θάλασσα, πάνω από το γραφικό λιμανάκι της Στούπας βρίσκεται το «Ακρογιάλι». Λειτουργεί εδώ και δύο χρόνια υπό νέα διεύθυνση. Οι πρώτες γαστρονομικές εμπειρίες του Άγγελου γεννήθηκαν στην ταβέρνα του πατέρα του και τον παρακίνησαν να ανακατευτεί με τις σούβλες, τις κατσαρόλες, τα τηγάνια και τους φούρνους. Το μαγαζί είναι ανοικτό από τις πρωινές ώρες μέχρι αργά το βράδυ, προσφέροντας πρωινό, καφέ και κάποια γλυκά ενώ ακολουθούν οι νόστιμες παραδοσιακές γεύσεις από παραδοσιακά προϊόντα Μεσσήνιων παραγωγών. Καθημερινός σκοπός του καταστήματος είναι να προσφέρει στον πελάτη διαφορετικές επιλογές και γεύσεις ανάμεσα σε ευρωπαϊκή και μεσογειακή κουζίνα καλύπτοντας όλες τις τάσεις χορτοφαγίας, ικανοποιώντας λάτρεις του κρέατος και των ψαρικών. Επίσης τα πιάτα προσαρμόζονται και στα υλικά που προσφέρει η κάθε εποχή. Οι πελάτες είναι απ’ όλο τον κόσμο, αφού η Στούπα κατ’ εξοχή τουριστική περιοχή συγκεντρώνει ανθρώπους διαφορετικών εθνοτήτων, χωρίς να υστερούν και οι Έλληνες. Όπως μας εξηγεί ο καταστηματάρχης «οι πελάτες μας, μας λατρεύουν και τους λατρεύουμε. Το μαγαζί έχει βρει την ταυτότητά του, έχοντας αποκτήσει το δικό του κοινό, ξεπερνώντας τις προσδοκίες μας».
Το «Ακρογιάλι» έχει πλέον καταξιωθεί ως ένα από τα καλύτερα γαστρονομικά στέκια της περιοχής. Οι έμπειροι σεφ βάζουν τη δική τους σφραγίδα ανανεώνοντας τα μενού, αναδεικνύοντας τα τοπικά προϊόντα, δίνοντας ένα ακόμη λόγο για επίσκεψη. Η καλή σχέση ποιότητας – τιμής δίνει τη δυνατότητα στον επισκέπτη να έρθει και να ξανάρθει.
Αντώνης Ρουμανέας

MANI: COMMON OBJECTIVES LEADING TO HOMOGENISATION OF THE GEOGRAPHICAL AREA LACKING

   Mani, our area, by the structure of its natural topography and its residential composition, defines the framework of communication and the shapes of the aspirations of its inhabitants. Full of self-contained micro-sites, with little production potential, with difficult transportation and with small settlements, Mani determines the self-sufficiency and the autonomy of each micro-site. The relations between the inhabitants of the settlements, while not lacking in sentimentality due to their common origin and genetic make-up, do not extend to complete mutual understanding. There is also the common element, of proud individual egoism, which does not allow it. As the past teaches us, it is only when the region is faced with a great common danger that the reservations are lifted and universally supported common actions are initiated.

   The developments of the last 3-4 decades remove these isolating tendencies and shape development possibilities, which can only be promoted with joint actions, spreading the benefits to all. Tendencies, in order to be able to be transformed into actions and actions into tangible results, require the existence of appropriate human resources that will act as a catalyst. In other words, what is required are human resources that have gone beyond personal aspirations and ambitions and have the ability to plan and coordinate a common course of action by defining goals and their implementation processes without having personal ambitions as the main goal. 

   A few months ago, proposals for the self-governing transformation of Mani were made public. Their announcement at festive events without documentation of how they will be promoted, to put it mildly, can only be described as naive. Such transformations require a great deal of preparation and consensus-building among those closely associated with the proposed transformations, both at the local government level and at the level of the state administration. Above all, they require a long information campaign until ordinary citizens are convinced that the proposed local government changes will have a positive impact on their daily lives and will help to improve their finances in future years. The topography of Mani, with several local centres that define local specificities, do not create optimism for easy acceptance of this kind of proposals by the majority of the individual regions.

   A significant contribution to the process of maturing a common framework could be achieved by utilising the actions of the Mani OXE program. As we mentioned in the editorial published in the previous issue (July 2022) of MANIOT SOLIDARITY: We thought in 2018, when the Integrated Spatial Investments (ΟΧΕ) Program of Mani was announced with public funding of 12,100,000 € as an addition to the credits of the Peloponnese Regional Operational Program (ΠΕΠ) (2014 – 2021), that this special financing could be a model of a harmonious synthesis of the investment needs of the private and public sector of our region. Unfortunately, in the almost four years that have passed since then, an integrated program with a Development Strategy and a solid Action Plan, has not seen the light of day. For the public technical works which have been proposed to be included in the OXE Mani Program, their fragmentary character and their unrelated form were obvious.The above also applies to the intangible actions of general utility that could be promoted through this program and financed by it.

   We have no illusions that, with the above amount of the Integrated Spatial Investments (OXE) Mani program, all the needs of the Mani geographical area could be met. What we claim is that project and action choices could have emerged, either in 2018 with the old local government team or in 2019 with the new one, following a joint proposal of the two main beneficiaries of the funding, namely the two municipalities (δήμοι) of Mani. This could have been achieved through prolonged consultations and meetings that would have as main objective projects and actions of a homogeneous and unifying nature. The lack of action of this kind finally led, due to the risk of losing part of this funding, to the initiatives undertaken by the competent Department of the Region of Peloponnese. The work of this department led to the final formulation of the program through the consolidation of the individual proposals that had been proposed by the two beneficiary municipalities of Mani and the addition of some generalised projects after a technocratic approach.Thus, given the end of the program’s time horizon, in 2023, the very concept of “integrated” contained in its title seems incomplete! And even more incomplete in terms of its potential for implementation remains the idea of self-governing or administrative reconstruction of the geographical area of Mani through the use of the resources of this program.

                                                                                                                        THE EDITORIAL BOARD