Ακόμα ένας από τους συνεργάτες μου, κατά τα πρώτα χρόνια της εκπαιδευτικής μου διαδρομής στο Γυμνάσιο Καρδαμύλης, έφυγε από τη ζωή. Έφυγε απλά και αθόρυβα, όπως όλος ο βίος του. Ταυτόχρονα, όμως, λειτουργούσε συνεργατικά όταν τον καλούσαν σε κοινές δράσεις. Κατανόησε αμέσως ότι η ποιοτική αναβάθμιση του σχολείου θα υποστηριζόταν σημαντικά από ένα Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων, όπως είχα προτείνει , και πρωτοστάτησε για τη δημιουργία του. Έστειλε στο σχολείο της δύο θυγατέρες του που και εκείνες είχαν τα χαρακτηριστικά του: δημιουργικές, αθόρυβες, συνετές. Παρακολουθούσε από κοντά την πρόοδό τους και με τα μικρά εισοδήματά του τις ενίσχυσε για να μπορέσουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους , ακόμα και στο εξωτερικό η Αγγελική.
Βιοπορούσε με την επίσης αθόρυβη και δημιουργική σύζυγό του και στο μικρό ραφτάδικο του κεντρικού δρόμου εξυπηρετούσε τους συμπατριώτες μας από τη γύρω περιοχή στις μικρές ενδυμασιακές τους ανάγκες. Με καταγωγή από το Προσήλιο, γρήγορα ενσωματώθηκε στην Καρδαμύλη και έγινε αγαπητός από τη μικρή κοινωνία της. Έμαθε πολλά από τα ιστορικά δεδομένα του χώρου και χρησίμευε ως άτυπος πληροφορητής για τους επισκέπτες των ιστορικών μνημείων της Καρδαμύλης.
Εξέφραζε με κάθε τρόπο την ικανοποίησή του από την πρόοδο των οικογενειών που δημιούργησαν οι θυγατέρες του χαρίζοντας του και εγγόνια που, και εκείνα, βάδιζαν στο δρόμο της προόδου. Έφυγε χαμογελαστός και ικανοποιημένος από τη διαδρομή του σ` αυτή τη ζωή…
Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας
Αρχείο κατηγορίας εφημερίδα
AΓΓΕΛΟΣ ΓΕΩΡΓ. ΜΟΥΝΤΖΟΥΡΕΑΣ
Στις 14 Ιουνίου στο νεκροταφείο των Αγίων Αναργύρων Αττικής, αποχαιρετήσαμε τον δικό μας Άγγελο.
Ήταν ο αγαπημένος μας εξάδελφος. Εξαιρετικός πατέρας, υπέροχος παππούς.
Από παιδί έφυγε από το χωριό. Μια ζωή φτώχεια και αγώνα. Μαζί με τη γυναίκα του Ευαγγελία έφτιαξαν ένα υπέροχο παιδί, την Φαλίτσα μας και μια σεβαστή περιουσία. Όλα τα καλοκαίρια του τα περνούσε στο βουνό του Αϊ-Δημήτρη. Πριν ένα χρόνο έφυγε η γυναίκα του. Και τώρα μας άφησε κι αυτός. Όλοι εμείς οι Μουντζουραίοι που σε αγαπήσαμε θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη.
Αγαπημένε μου, ας είναι ελαφρό το χώμα της Αττικής που σε σκέπασε. Όμως η ψυχή σου έχει ταξιδέψει για τη Χώρα Εξωχωρίου. Καλό σου ταξίδι.
Θα σ’ αγαπώ για πάντα.
Η εξαδέλφη σου
Βάσω Μουντζουρέα – Περδικέα
CITIZEN MOBILISATION – THE ONLY WAY OUT OF THE ECONOMIC CRISIS
Opinion poll results published recently are disappointing, because they show that more than 1/3 of the Greek citizens are disengaged from politics! Even worse, a big part of the remaining population has a negative opinion of those involved in politics! It is true that all of us, some more and some less, have seen our incomes shrink during the past ten years of the crisis, however, income reduction alone cannot bring the necessary changes and economic recovery. We need to act, so that we can bring about a new model of governance. A way out of the financial crisis and sovereignty of the people can only be achieved if citizens are actively engaged in the political life of the country.
It is understandable that at the beginning of the crisis Greek citizens disengaged from political life, because then their priority was to deal immediately with their new needs, personal, family and otherwise, due to the harsh new financial measures that were imposed. It is certain that for the Greek economy to rebound, we need a new model of political governance, one which will be put forward by those well-informed citizens who understand the real causes of the financial crisis. As we analyse the situation, we tend to conclude that the main cause of the crisis is the fact that in the past, both politicians and citizens, focused on their own narrow personal interests. The electorate voted for politicians who they throught could promote their own personal, family or sectional interests.
The starting point for the mobilisation of the citizens and their joint action towards implementing a new form of political governance has to be the firm commitment to our institutional texts. The Constitution and the imprelementation of its institutional rules are the basis on which we must build a new model of political governance, without the weaknesses of the past political system. In order for the institutional rules to be implemented correctly, we need to differentiate between the three sorts of power: legislative, executive and judiciary. This traditional threefold division of power should not be circumvented due to vague laws. However, what happens in practice is that the common legislator (i.e. the executive power) weakens this division of power, by submitting to the Parliament bills and passing them, because they hold the majority of seats. This affects the democratic functioning of the state and has many negative consequences, such as the present economic crisis. We should reflect on whether the weakening of the powers of the President of the democracy has contributed to the economic crisis. This amendment occurred in 1985 , after revision of the relevant Constitution passage of 1975, and in effect it changed our form of government from presidential democracy to giving absolute power to the prime-minister. Therefore, we no longer have a safeguard to government arbitrariness, and this can lead the country to impasses, such as the long-term economic crisis, which we are presently experiencing.
The lack of credibility of the Greek model of political governance, which is reflected in the opinion polls, and the resulting disengagement of the citizens from the political life of their country are closely related to the many promises given by various political parties. These promises can never be kept due to the present poor financial situation of Greece. Politicians need to have principles, to think very carefully before they give promises and to follow a personal “self-cleansing” process. Once all these are put in place, solid institutional commitments between politicians and citizens can be implemented, as they have been clearly defined in the 1975 Constitution. The effective application of the institutional rules means that all vague laws which favour politicians or specific groups of people, but not society as a whole, need to be discarded. It is through this kind of favouritist laws that public finances are burdened, resulting in heavy taxation of the Greek citizens, who have been suffering for a long time now from high taxation.
We are in an important pre-election period. Within the year 2019 we will have three elections: elections to the Greek Parliament, elections to the European Parliament and municipal elections. We will have the chance to reflect and vote strategically, so that we will elect a truly democratic government. The votes of conscious citizens are those which can build the solid social and financial frame of the next decade. If we continue to focus on narrow personal interests and vote in a selfish way, it is possible that the ensuing ills will be worse than the ones we are presently experiencing. If, however, we mobilise, we act jointly and we vote for the common good, we will not again experience the ills of the present decade. The future of our country is in the hands of its conscious electorate.
Το Πρόγραμμα «Γαλάζια Σημαία» έτους 2018.
Η «Γαλάζια Σημαία» αποτελεί το πλέον αναγνωρίσιμο και διαδεδομένο διεθνώς οικολογικό σύμβολο ποιότητας στον κόσμο. Απονέμεται από το 1987, σε ακτές και μαρίνες οι οποίες πληρούν τις αυστηρές προϋποθέσεις βράβευσης. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη βράβευση μίας ακτής με τη «Γαλάζια Σημαία», είναι η ποιότητα υδάτων σε αυτήν να είναι «Εξαιρετική». Καμία άλλη διαβάθμιση της ποιότητας, ακόμα και «Καλή», δεν είναι αποδεκτή από το Πρόγραμμα. Η βράβευση έχει διάρκεια ενός έτους.
Στις γαλάζιες σημαίες έτους 2018 από παραλίες στη Μάνη συμπεριλαμβάνονται οι πιο κάτω:
Δήμος Ανατολικής Μάνης: Παραλία Βαθύ
Δήμος Καλαμάτας: α) Βέργα- Αλμυρός και β) Μικρή Μαντίνεια.
Οι διοικητικές εκλογές της Ένωσης των Απανταχού Μανιατών «Η ΜΑΝΗ».
Τα αποτελέσματα των εκλογών της 19ης Μαΐου για τη διοίκηση της που έχει έδρα τον Πειραιά, είναι τα ακόλουθα:
Εκλεγμένοι στο Διοικητικό Συμβούλιο: Κούβαρη Δήμητρα του Μιχαήλ 825 ψήφους, Βοϊδονικόλας Σταύρος του Παναγιώτη 795, Καρακατσάνη – Λεουτσάκου Αντωνίου του Νικολάου 675, Ζυγούρη Ειρήνη του Θεοδώρου 589, Βουγιουκλάκης Ηλίας του Μιχαήλ 586, Μαυρίδης Γεώργιος του Αντωνίου 520, Βαβαλέα Αικατερίνη του Κυριακούλη 481, Παπαδάκος Θεοδόσιος του Δημητρίου 449, Λεκκάκος Νεόφυτος του Νικολάου 434, Μαριόλης Χαρίλαος του Γεωργίου 433 και Κατσάρα Σταματία του Νικολάου 382.
Αναπληρωματικοί: Δρακουλάκος Νικόλαος του Δημητρίου 149 (ψήφοι), Λάσκαρης Παναγιώτης του Σωκράτη 91, Ξυπολιτάκου Φωτεινή του Εμμανουήλ 68 και Μέγκουλας (Μεγκουλέας) Παναγιώτης του Σωκράτη 49 ψήφοι.
Εκλεγμένοι στην Εξελεγκτική Επιτροπή:
Κουμεντάκου – Κονταράτου Σταυρούλα του Κυριακούλη 499 ψήφοι, Καλφακάκου Ελένη – Μαρία του Θεοδώρου 494, Κωνσταντάκος Παναγιώτης του Σπυρίδωνος 438.
Αναπληρωματικοί: Λαζαράκος Ιωάννης του Σπυρίδωνος 116, Ξυπολιτάκος Ιωάννης του Κυριάκου 81 και Ντοσκέας Δημήτριος του Βασιλείου 17 ψήφοι.
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΦΥΛΛΟΥ 231 – ΙΟΥΝΙΟΥ 2018
ΗΛΙΑΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΕΑΣ
Ο Ηλίας καταγόταν από τον Άγιο Νίκωνα (Πολιάνα). Ασχολήθηκε με την τέχνη του ηθοποιού, συμμετέχοντας σε θεατρικά και ψυχαγωγικά προγράμματα. Πληροφορηθήκαμε για το θάνατό του στον Καναδά όπου ζούμε. Ο Ηλίας ήταν συγγενής και φίλος μας, δραστήριος και ευσυνείδητος στο επάγγελμά του, αφήνοντας την τελευταία του πνοή στα Καλάβρυτα κατά τη διάρκεια γυρίσματος ντοκυμαντέρ. Έχαιρε καθολικής εκτίμησης για τον άμεπτο βίο του και την ανθρωπιστική του παιδεία. Στην οικογένειά του και στους συγγενείς του εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.
Αθανασία Πολυμενέα – Κισκήρα
Καλλιόπη Πολυμενέα – Νικολακάκου,
Καναδάς.
ΠΕΤΡΟΣ ΠΕΡΔΙΚΕΑΣ
Ο Πέτρος ήταν ένα από τα λίγα πρόσωπα με τα οποία διαμόρφωσα ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς. Η φιλία μαζί τους στηριζόταν σε σπάνια για την εποχή μας χαρακτηριστικά: την πίστη σε ιδανικά, την ανιδιοτέλεια, τη διάθεση για προσφορά σε κοινωνικές δράσεις. Ο Πέτρος ανήκε σ` αυτή την κατηγορία, τα είχε όλα αυτά στο μέγιστο βαθμό.
Οι δεσμοί των οικογενειών μας ξεκινούσαν από πολλές δεκαετίες πριν, από τη φιλική σχέση του παππού μου Αναστάση Μαραμπέα με τον πατέρα του Στυλιανό. Τον Πέτρο, το μικρότερο από τους εφτά γιούς της πολυβασανισμένης οικογένειας του Στυλιανού και της Διαμάντως Περδικέα, τον γνώρισα σε μια επίσκεψή μου στο Πραστείο. Ήταν τότε, περί τα μέσα της δεκαετίας του 1960, που γίνονταν πυκνές συναντήσεις μεταξύ κατοίκων των χωριών Νεοχωρίου, Πραστείου και Πύργου για την ίδρυση Συνδέσμου Κοινοτήτων με αντικείμενο την κοινή ύδρευση των τριών χωριών που υδρεύονταν από στέρνες βρόχινου νερού. Η κοινή «χημεία» αναφάνηκε με την πρώτη κουβέντα. Από τότε οι συναντήσεις μας πύκνωσαν. Οι επισκέψεις μου στο καφενείο που διατηρούσε στο Πραστείο ήταν συχνές και πολύωρες και οι αποχαιρετισμοί είχαν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Με κατευόδωνε μέχρι τα μισά του δρόμου κατά την οδοιπορία της επιστροφής, τον ξαναγύριζα πίσω συζητώντας και αυτό επαναλαμβανόταν, μέχρι το ξημέρωμα πολλές φορές…
Λίγα χρόνια μετά, υπηρετούσα τη στρατιωτική μου θητεία τότε, μου ανάγγειλε το γάμο του με την Αλεξάνδρα Γιαννέα από τον Κάμπο και την επιθυμία του να τον στεφανώσω, όπως και έγινε. Βαφτίσαμε και την πρωτότοκη Διαμάντω, που γεννήθηκε σε λίγο. Η ζωή προχωρούσε… Με το διορισμό μου στην Καρδαμύλη πύκνωσαν και οι επικοινωνίες μας. Ο Πέτρος είχε κλείσει εν τω μεταξύ το καφενείο και ασχολείτο με το ζωεμπόριο σε περιοχή μεγάλης κλίμακας, ενώ η Αλεξάνδρα του χάρισε εφτά παιδιά. Οι συναντήσεις μας ήταν το ίδιο συναισθηματικές, αλλά στα πλαίσια των πολλών υποχρεώσεων που είχαν δημιουργηθεί και για τους δυό μας.
Τις τελευταίες δεκαετίες αποφάσισε, με την έμπνευση και τη βοήθεια της κόρης του Διαμάντως, το άνοιγμα κρεοπωλείων στην Καρδαμύλη και στον Άγιο Νικόλαο., πιστεύοντας ότι έτσι θα προωθούσε τις δυνατότητες για επαγγελματική αποκατάσταση κάποιων από τα παιδιά του. Η ενέργεια αποδείχθηκε πετυχημένη. Τον έβρισκα, περνώντας, στο κρεοπωλείο της Καρδαμύλης, όπου για λίγο τα λέγαμε. Το ίδιο γινόταν και στις συναντήσεις με παλιούς κοινούς φίλους κάποια βράδια στο Πραστείο.
Πριν από χρόνια έμαθα ότι αρρώστησε. Η Διαμάντω, πτυχιούχος νοσηλεύτρια με μεταπτυχιακές σπουδές, μεγιστοποίησε τις δυνατότητες ιατροφαρμακευτικών και νοσηλευτικών παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που εμφανίζονταν στη μακρά μετεγχειρητική περίοδο που ακολούθησε την αρχική επέμβαση. Η Αλεξάνδρα στο σπίτι, και τα άλλα παιδιά όπου χρειάζονταν, ενίσχυαν αυτές τις προσπάθειες. Αυτές οι στοργικές φροντίδες για τον Πέτρο από τη οικογένειά του κράτησαν χρόνια. Είναι αξιοσημείωτες και αποτελούν υπόδειγμα οικογενειακής φροντίδας για πάσχοντα μέλη τους. Αποτελούν παράδειγμα και υπόδειγμα συμπεριφοράς για όλες τις οικογένειες στην αντιμετώπιση των ασθενειών, ιδιαίτερα των γηραιότερων μελών τους…
Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας
ΘΕΑΝΩ ΠΟΝΗΡΕΑ το γένος ΔΙΟΝ. ΜΑΡΑΒΕΛΕΑ
Η Θεανώ ήταν από τις πρώτες μορφές που αντίκρισα στην Καρδαμύλη, όταν το 1975 πρωτοδιορίστηκα στο εκεί Γυμνάσιο. Λειτουργούσε με τον πεθερό της, το μπάρμπα Πάνο Πονηρέα, το μαγέρικο της περιοχής όπου έτρωγα, κάποιες μέρες που είχα και απογευματινές υποχρεώσεις στο Σχολείο. Σε κέρδιζε με την πρώτη ματιά, με την ευγένεια, την προσηγορία και το χαμόγελό της. Από τότε διαμορφώθηκε η συμπάθεια που παρέμεινε μέχρι το τέλος…
Με τη φοίτηση, την επόμενη χρονιά, του δεύτερου γιού της, του Σάκη, στο σχολείο, τους έβλεπα συχνότερα, ταιριασμένο ζευγάρι με τον άντρα της το Νίκο, ενεργά συμμέτοχους και στην προσπάθεια που καταβάλαμε για την ποιοτική αναβάθμιση του σχολείου.
Περνούσαν τα χρόνια και μάθαινα για τη μεγάλη επενδυτική τους προσπάθεια , την κατασκευή πετρόχτιστων ξενοδοχειακών καταλυμάτων σε οικοπεδική τους έκταση στην περιοχή Καλαμίτσι. Με το συντονισμό του Νίκου αλλά και την έμπνευση της Θεανώς, οι κατασκευές από ντόπιους μαστόρους προχωρούσαν μεθοδικά δημιουργώντας σε λίγο μία από τις πλέον αξιόλογες τουριστικές μονάδες της Μάνης, με διατήρηση του τοπικού χρώματος αλλά με τη μόνιμη συνοδεία της ευγένειας της Θεανώς. Είδε αποκαταστημένα τα παιδιά της με αξιόλογες νιφάδες, μεγαλωμένα τα εγγόνια της, όλους συμμέτοχους στην κοινή επιχειρηματική δραστηριότητα και χαιρόταν.
Αποστασιοποιημένος από χώρο της Μάνης για αρκετά χρόνια συναντούσα τη Θεανώ με την ευκαιρία κάποιων κοινωνικών γεγονότων και πάντα χαιρόμουν από τη συναισθηματικού χαρακτήρα ανταλλαγή ευχών και καλών ειδήσεων για τα μέλη της μεγάλης της οικογένειας.
Πληροφορήθηκα τον αιφνίδιο θάνατό της καθυστερημένα και λυπήθηκα που δεν μπόρεσα να την αποχαιρετήσω από κοντά. Είναι βέβαιο όμως ότι η ευγενική μορφή της βρίσκεται στις εικόνες που αναπλάθει αυτόνομα η φαντασία μου.
Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας