Όλα τα άρθρα του/της admin
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2023
Εξειδίκευση προστασίας αρχιτεκτονικών στοιχείων στον παραδοσιακό οικισμό των Αλτομιρών Δυτικής Μάνης
Ως μνημείο χαρακτηρίσθηκε, με απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού, διώροφο κτίσμα που βρίσκεται στα Αλτομιρά του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απόφαση της Διεύθυνσης Προστασίας και Αναστήλωσης Νεώτερων και Σύγχρονων Μνημείων, το διώροφο κτίσμα φερόμενης ιδιοκτησίας Ulf Backmeyer, που βρίσκεται στα Αλτομιρά, πρόκειται για αγροτική κατοικία, χαρακτηριστικό δείγμα του κτηριακού τύπου παραδοσιακής (λαϊκής) κατοικίας της εποχής, με χαρακτηριστική τυπολογία, μορφολογία και κατασκευαστική δομή. Αποτελεί δε τεκμήριο της εξέλιξης της περιοχής στα τέλη του 19ου αιώνα από αρχιτεκτονική, οικονομική, πολιτισμική και πολιτιστική άποψη.
Η απόφαση αυτή έρχεται στη συνέχεια του χαρακτηρισμού ως μνημείων του καλντεριμιού στο Μπίλιοβο που οδηγεί στον οικισμό και τις οικίας Μαργέλη που εξειδικεύουν συγκεκριμένα αρχιτεκτονικά στοιχεία των Αλτομιρών, που λειτουργούσε μέχρι τα μέσα του περασμένου αιώνα ως αξιόλογος χώρος αγροκτηνοτροφικών δραστηριοτήτων.
9 τιμητικές διακρίσεις της Περιφέρειας Πελοποννήσου στο πλαίσιο της ΟΤΑ Awards 2019 – 2023.
Tην Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου και στο Περιστύλιο του Ζαππείου Μεγάρου πραγματοποιήθηκε η τελετή απονομής των «Βραβείων Τοπικής Αυτοδιοίκησης 2019-2023» υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, της Ένωσης Περιφερειαρχών (ΕΝΠΕ), της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ) και της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων (ΠΕΔ) Αττικής. Τα Βραβεία Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης 2019-2023 – OTA AWARDS 2023, είναι τα μοναδικά βραβεία που υπάρχουν στη χώρα και τα οποία απευθύνονται αποκλειστικά στους Πρωτοβάθμιους & Δευτεροβάθμιους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αναδεικνύοντας και επιβραβεύοντας δράσεις και έργα για την Καινοτομία, τη Βιωσιμότητα, την Ποιότητα Ζωής των Πόλεων αλλά και τις Υπηρεσίες προς τον Πολίτη για το σύνολο της θητείας εκλογής των εκπροσώπων τους.
Περισσότεροι από 100 Δήμοι και αρκετές Περιφέρειες από ολόκληρη την Ελλάδα δήλωσαν συμμετοχή στα βραβεία, με αρκετές υποψηφιότητες σε κατηγορίες όπως, οικονομική ανάπτυξη, απασχόληση, παιδεία, αστικός σχεδιασμός, καθαριότητα, υποδομές, ηλεκτρονική διακυβέρνηση, βιώσιμη κινητικότητα, μεταφορές, ενέργεια, περιβάλλον, πολιτική προστασία κ.ά. παρουσιάζοντας τα έργα που πραγματοποίησαν για το σύνολο της τετραετίας 2019-2023.
Στην κριτική επιτροπή, με πρόεδρο την κα Αλεξάνδρα Ρογκάκου, Αναπληρώτρια Διοικήτρια Εθνικής Αρχής Διαφάνεια, συμμετείχαν άνθρωποι με πολύχρονη εμπειρία αλλά και βαθιά γνώση του αντικειμένου των υποψηφιοτήτων, από τον Ακαδημαϊκό, Επιχειρηματικό και Πολιτικό χώρο καθώς και από τον ιδιωτικό τομέα.
Η Περιφέρεια Πελοποννήσου διακρίθηκε και απέσπασε τα αντίστοιχα βραβεία, για τις εξής δράσεις της:
– Ολοκληρωμένη διαχείριση απορριμμάτων
– Δομή διδασκαλίας της υφαντικής τέχνης στο Γεράκι
– Δράσεις για την Πολιτική Προστασία
– Περιφερειακό Σχέδιο για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή
– Γαστρονομικό Φεστιβάλ Πελοποννήσου
– Destination Management System, ΤΒEΧ
– Δράσεις πρόληψης και προστασίας από την Covid – 19
– Πρόγραμμα σίτισης και προώθησης της υγιεινής διατροφής στα σχολεία
– Ενέργειες και δράσεις για την προώθηση της ηλεκτροκίνησης.
Aegean: Επανέναρξη δρομολογίου Θεσσαλονίκη – Καλαμάτα
Την επανέναρξη του δρομολογίου Θεσσαλονίκη‑Καλαμάτα από την 1η Νοεμβρίου 2023, με 3 εβδομαδιαίες συχνότητες, ανακοίνωσε η AEGEAN, με την στήριξη της Τ.Ε.ΜΕΣ (Τουριστικές Επιχειρήσεις Μεσσηνίας) του Αχιλλέα Κωνσταντακόπουλου.
Ειδικότερα, η AEGEAN, μετά από σχετική συμφωνία με την ΤΕΜΕΣ για την υποστήριξη του δρομολογίου και έχοντας πάντα ως κύριο γνώμονα την ανάγκη για την εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού, προχωρά σε επανεκκίνηση των πτήσεων, “μοιράζοντας το βάρος” στήριξης του συγκεκριμένου δρομολογίου κατά τη χειμερινή περίοδο, για να καλύψουν το κενό, έως ότου ο σχετικός διαγωνισμός δημόσιας υπηρεσίας ολοκληρωθεί επιτυχώς από τις αρμόδιες αρχές.
Υπενθυμίζεται ότι, το συγκεκριμένο δρομολόγιο εκτελείται από την Olympic Air και είχε διακοπεί την 31η Αυγούστου, αφού ο πρόσφατος διαγωνισμός δημόσιας υπηρεσίας κρίθηκε άγονος.
Συνάντηση εργασίας στην Καρδαμύλη με θέμα: Διεθνείς Τάσεις στον Γαστρονομικό Τουρισμό & Καλές Πρακτικές –
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε, το Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου, στο ξενοδοχείο DIAPORI SUITES ΗΟΤΕΛ KARADAMYLI, η συνάντηση εργασίας με θέμα “Διεθνείς Τάσεις στον Γαστρονομικό Τουρισμό & Καλές Πρακτικές – Από τη Θεωρία στην Πράξη”. Η διοργάνωση ήταν μια πρωτοβουλία του Συλλόγου Εστίασης Μεσσηνίας που έγινε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τουρισμού (27 Σεπτεμβρίου). Oi εκπρόσωποι των επιχειρήσεων εστίασης και ξενοδοχείων της Δυτικής Μάνης, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και έδωσαν το παρόν, σε μια συνάντηση που πραγματικά ήταν πολύ ενδιαφέρουσα αφενός λόγω της θεματικής της αφετέρου λόγω των εξαιρετικών ομιλητών και επίτιμων καλεσμένων. Επίτιμος καλεσμένος, ήταν ο καταξιωμένος chef Λευτέρης Λαζάρου. Από το Πανεπιστήμιο Πειραιά, ομιλήτρια ήταν, η καθηγήτρια του τμήματος Οικονομικής Επιστήμης (Εργαστήριο Βιοοικονομίας, Κυκλικής Οικονομίας & Βιώσιμης Ανάπτυξης), Κωνσταντίνα Κοτταρίδη και από το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, ο αναπληρωτής καθηγητής Γεωπονίας (Τμήμα Εφαρμοσμένης Λαχανοκομίας), Αναστάσιος Κώτσιρας, Καλεσμένοι ομιλητές ήταν, επίσης, ο ερευνητής & συγγραφέας γαστρονομικού τουρισμού, Χαρίλαος Καλπίδης, ο πρόεδρος του Συλλόγου Εστίασης Μεσσηνίας, Γίαννης Κολοβός, ο επαγγελματίας τουριστικού προϊόντος, Δημήτρης Πατριαρχέας και η δημοσιογράφος, υπεύθυνη του Κέντρου Αγροδιατροφικής Επιχειρηματικότητας Μεσσηνίας (ΚΑΕΜ), εκπρόσωπος του Ιδρύματος Καπετάν Βασίλη & Κάρμεν Κωνταντακόπουλου, Κέλλυ Δημητρούλια.
Λευτέρης Πετρούνιας: Ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
O συμπατριώτης μας, με καταγωγή από τη Λάγια της Ανατολικής Μάνης, Λευτέρης Πετρούνιας δεν κατάφερε αυτή τη φορά να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Πήρε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αμβέρσας, το οποίο είναι το 4ο της καριέρας του στη διοργάνωση, ενώ παράλληλα εξασφάλισε και την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες 2024 που θα διεξαχθούν στο Παρίσι. Ο Πετρούνιας εκτέλεσε άψογα το πρόγραμμά του, το οποίο είχε συντελεστή δυσκολίας 6.30, αλλά τελικά αρκέστηκε στη 2η θέση και το ασημένιο μετάλλιο, με τον Γιανγκ Λιού από την Κίνα να παίρνει το χρυσό. Ο Λιού είχε βαθμολογία 15.233 και ο Έλληνας πρωταθλητής 15.066, με τον Χάο Γιού, επίσης από την Κίνα, να παίρνει το χάλκινο μετάλλιο με 14.833 βαθμούς.
ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΩΝ ΚΛΠ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΟΝΗΡΕΑ
Στη Στούπα Δυτικής Μάνης
Πριν από δύο χρόνια ξεκίνησε να λειτουργεί το πλυντήριο αυτοκινήτων, μια επαγγελματική δραστηριότητα που έλειπε από την περιοχή. Το πλυντήριο βρίσκεται επί της Επαρχιακής Οδού Καλαμάτας – Αρεόπολης στη δεξιά πλευρά του ρεύματος προς Καλαμάτα λίγο μετά τη έξοδο Καλόγριας και σε μικρή παράκαμψή της, πάνω ακριβώς από τη μάντρα οικοδομικών υλικών του Πέτρου Κατσαρέα. Ο Δημήτρης κατάγεται από το Προάστιο και η αγάπη του για τον τόπο καταγωγής του τον οδήγησε στην επιλογή αυτού του επαγγέλματος δεδομένου ότι έχει προϋπηρεσία δέκα και πλέον χρόνια σ` αυτό. Παράλληλα έχει και σημαντικές γνώσεις μηχανικού αυτοκινήτων λόγω εμπειρίας χωρίς να το έχει ασκήσει επαγγελματικά.
Οι υπηρεσίες που προσφέρει αφορούν πλύσιμο και καθαρισμό επιβατηγών και φορτηγών αυτοκινήτων, μοτοσυκλετών και σκαφών.
Η επιχείρηση είναι οικογενειακή και την ασκεί ο ίδιος με υποβοήθηση της συζύγου του.
Μπορεί ο χρόνος άσκησης αυτής της δραστηριότητάς του να είναι μικρός, όμως η επαγγελματική του ευσυνειδησία έχει εκτιμηθεί από την πελατεία του γεγονός που αντανακλά και στα οικονομικά της επιχείρησής του.
Αντώνης Ρουμανέας
ΘΕΩΝΗ ΡΟΖΑΚΕΑ
Έφυγε πρόσφατα, κλείνοντας πρόωρα τον κύκλο της ζωής της μια συγγενής, και περισσότερο φίλη. Η Θεώνη παντρεμένη με τον Τάσο Ροζακέα, εξάδελφό μου, έζησαν μαζί 35 χρόνια ευτυχισμένης ζωής. Η Θεώνη, ήταν το γένος Κατσαρού και καταγόταν από την Τρίπολη.
Οι οικογενειακές της υποχρεώσεις και η ανάγκη ενίσχυσης του εισοδήματος από την εργασία του συζύγου της, την οδήγησαν σε εργασιακή απασχόληση στην οικογενειακή επιχείρηση του Παναγιώτη Δημ. Μπαρμπετσέα στη Στούπα.
Την τελευταία περίοδο αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.Αντιστάθηκε αλλά δεν μπόρεσε να τα ξεπεράσει και ένα πρωινό σιώπησε…
Στο άγγελμα του θανάτου της, την τίμησαν και της έδωσαν τον ύστατο χαιρετισμό την εκφορά της προς την τελευταία κατοικία της οι συγγενείς και οι πολλοί φίλοι της.
Η οικογένεια ευχαριστεί όλους όσους της συμπαραστάθηκαν ηθικά και οικονομικά κατά την πορεία εξέλιξης των αρρώστιας της, και ιδιαίτερα του ιδιοκτήτες της επιχείρησης που εργαζόταν, Παναγιώτη και Δημήτρη Μπαρμπετσέα.
Ελένη Ροζακέα -Δημουλέα
ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΟΤΣΟΒΟΛΗΣ
Έφυγε από κοντά μας στις 25 Ιουλίου 2023 ο Στυλιανός Κοτσόβολης, ο τελευταίος της παλαιάς «φρουράς» των Κοτρωνιωτών. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της Ζωοδόχου Πηγής, δίπλα στην αγαπημένη του σύζυγο Σταματία Κοτσόβολη, συνοδευόμενος από τα παιδιά, τα εγγόνια του, συγγενείς και φίλους.
Ο Στυλιανός Κοτσόβολης, το τέταρτο παιδί της οικογένειας Σταύρου Κοτσόβολη, γεννήθηκε στο Κοτρώνι το 1933. Έζησε εκεί τα 10 πρώτα χρόνια της ζωής του και μετά το θάνατο του πατέρα του ακολούθησε τον αδελφό του, μετέπειτα Αρχιμανδρίτη Νίκωνα Κοτσόβολη, και τη μητέρα του Κυριακούλα, στο Βραχάτι και αργότερα στο Ξυλόκαστρο Κορινθίας Ακολούθησαν σπουδές στο Πάντειο και στη Νομική και ο διορισμός του στο Υπουργείο Γεωργίας στο Καρπενήσι, όπου γνώρισε τη μετέπειτα σύζυγό του, Σταματία. 16 χρόνια έζησαν στην Καβάλα όπου έφεραν στον κόσμο τα τρία αγαπημένα τους παιδιά. Τον Σεπτέμβριο του 1976 μετακόμισε στην Αθήνα, μετά την τοποθέτησή του ως Διευθυντή του Υπουργείου Γεωργίας και έφτασε στο ανώτατο κλιμάκιο της ιεραρχίας. Βρισκόμενος πιο κοντά στο χωριό του πια, είχε την ευκαιρία να ασχοληθεί ενεργά με την αναβάθμισή του, καθώς εντωμεταξύ είχε καταστεί σχεδόν ακατοίκητο κι εγκαταλελειμμένο. Όχι μόνο ανακαίνισε την πατρική του οικία, την οποία υπεραγαπούσε, αλλά φρόντισε και για την ουσιαστική αναβάθμιση των βασικών υποδομών του Κοτρωνιού.
Ήταν ο κύριος υπεύθυνος, χρηματοδοτώντας μαζί με λίγους ευκατάστατους ντόπιους αλλά και ξένους ιδιοκτήτες σπιτιών του χωριού, των οποίων ζήτησε την οικονομική βοήθεια, εξασφαλίζοντας παράλληλα σημαντική ενίσχυση της Κοινότητας Πλάτσας από τον κρατικό προϋπολογισμό της Διεύθυνσης Δασών για τη χάραξη του δρόμου του Κοτρωνίου και την υδροδότησή του με την κατασκευή δεξαμενής. Το Κοτρώνι αποτελούσε για εκείνον τον ομφαλό της γης, γι’ αυτό άλλωστε επέλεγε να περνάει εκεί το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων χρόνων της ζωής του. Ο θάνατός του σηματοδοτεί ουσιαστικά το τέλος της παλαιότερης γενιάς των κατοίκων του. Μέσω μιας σειράς έργων και ενεργειών, που πάντα ταπεινά και αθόρυβα έκανε, συνετέλεσε ουσιαστικά στην αναβάθμιση, αναγέννηση και συνέχειά του, καθιστώντας τον εαυτό του άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία του Κοτρωνιού.
Σε όλη του τη ζωή αποτέλεσε, με το παράδειγμά του, ζωντανό φάρο ήθους και αξιών. Παρότι υπηρέτησε στα ανώτατα κλιμάκια της δημοσιοϋπαλληλικής ιεραρχίας, συνεργαζόμενος με ανώτατους πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες της χώρας, ουδέποτε αυτό κατέστη ικανό να διαβρώσει ή αλλοτριώσει τον χαρακτήρα του, ο οποίος παρέμεινε αναλλοίωτος, καθοριζόμενος από αρχές και αξίες που του εντρύφησαν οι γονείς του, Σταύρος και Κυριακούλα, και ο αδελφός του Αρχιμανδρίτης, Νίκων. Η αφοσίωσή του στην οικογένειά του ήταν παροιμιώδης. Στάθηκε δίπλα στη μητέρα του μέχρι τις τελευταίες στιγμές της ζωής της, καθώς και στον αδελφό του, του οποίου το όνομα έδωσε στον υιό του, ως ένδειξη σεβασμού και αναγνώρισης για όσα του πρόσφερε ως δεύτερος πατέρας. Τα αδέλφια του, Γιώργος και Ελένη, καθώς και τα τέκνα αυτών, ήταν πάντα στην καρδιά και στο μυαλό του.
Την αγάπη του για τη Μάνη εμφύσησε στα παιδιά και στα τέσσερα εγγόνια του, Δημήτρη, Στέλιο, Στέλιο και Γιώργο, τα οποία τον ακολουθούσαν τα καλοκαίρια στο όμορφο Κοτρώνι. Τέλος, η αγαπημένη του σύζυγος Σταματία. Τη λάτρεψε. Μισό αιώνα μαζί. Σε χαρές και λύπες. Από την πρώτη γνωριμία στο Καρπενήσι, στην Καβάλα, όπου αγαπήθηκαν απ΄ όλους, στην Αθήνα, και τέλος στο αγαπημένο Κοτρώνι. Από τη στιγμή που αυτή έφυγε τον Φλεβάρη του 2019, ζούσε για τη στιγμή που θα τη συναντούσε και πάλι. Ποτέ δεν μπόρεσε να αποδεχτεί ότι εκείνη έφυγε πρώτη …
Εμείς τα παιδιά του, Κυριακή, Νίκων και Αγγελική θα τον θυμόμαστε πάντα, ευγνωμονώντας τον γι΄ αυτό που ήταν και γι’ αυτά που μας χάρισε. Να ‘σαι καλά πατέρα! Μας φρόντισες καλά! Σε ευχαριστούμε για όλα! Φιλιά στη μαμά! Σας αγαπάμε!
Τα παιδιά σου Κυριακή, Νίκων, Αγγελική
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΠΕΤΡΟΥΝΕΑΣ
Ένας ακόμα πρωταγωνιστής στις προσπάθειες των μικρών κοινωνιών της Μάνης να διαχειριστούν αποτελεσματικά τις κοινωνικές ανάγκες της περιοχής τους μέσω των αυτοτελών Κοινοτήτων που υπήρχαν μέχρι το 1998, ο Γρηγόρης Πετρουνέας, δεν βρίσκεται πιά κοντά μας.
Οι χωριανοί του της Τραχήλας του ανέθεσαν την προεδρία της Κοινότητάς τους όταν επέστρεψε από την Αμερική, όπου έζησε για αρκετά χρόνια. Προσπάθησε με φιλότιμο και ζήλο να ανταποκριθεί παρά τις ιδιομορφίες που παρουσίαζε η Τραχήλα, ένα χωριό που το χειμώνα οι μόνιμοι κάτοικοι ήταν ελάχιστοι. Τον βοηθούσε αρχικά ο παπα – Τάσος Ταταρέας που έκανε και χρέη Γραμματέα της Κοινότητας, αλλά μικροσκοπιμότητες του στέρησαν σύντομα αυτή τη βοήθεια. Μέχρι να οριστεί νέος Γραμματέας, και στη συνέχεια μέχρι να εξοικειωθεί με τις υποχρεώσεις του ο Κώστας Μπαζίγος που διορίστηκε, ο Γρηγόρης μου ζητούσε να βοηθήσω τουλάχιστο σε θέματα που είχαν επείγοντα χαρακτήρα. Έτσι τον πρωτογνώρισα και από τότε οι συναντήσεις μας ήταν πυκνές και οι συναντιλήψεις μας για την προώθηση των κοινών Μανιάτικων στόχων μόνιμες. Κατάφερε με μεγάλες προσπάθειες και με τη βοήθεια του Νομάρχη Παναγιώτη Φωτέα να πραγματοποιηθούν σημαντικά έργα στο λιμάνι και κατασκευή στηθαίων για την προστασία των σπιτιών του παραλιακού δρόμου από τον έντονο κυματισμό των νοτιάδων.
Οι φιλικές μας σχέσεις συνεχίστηκαν όχι μόνο κατά τα οχτώ χρόνια συμπόρευσης στον αυτοδιοικητικό χώρο, αλλά και στις επόμενες δεκαετίες. Απλά σ` αυτή την περίοδο ήταν συναναστροφές ήταν αραιότερες αλλά συχνά κατέληγαν σε κοινές βραδινές παρέες.
Τα τελευταία χρόνια, όταν συναντιόμαστε, μου παραπονιόταν για τα μικροπροβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε και η ενθάρρυνσή μου του ήταν ιδιαίτερα ωφέλιμη. Ήταν τυχερός γιατί στη σύζυγό του την Ποτούλα, και την οικογένειά της, βρήκε πιστό συμπαραστάτη στην αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας που μεγάλωναν με το χρόνο.
Η εικόνα του Γρηγόρη σε διάφορες φάσεις των αυτοδιοικητικών μας δραστηριοτήτων έχει αποτυπωθεί και θα εμφανίζεται για να αναπλάθει μνήμες από εκείνα τα, παλιότερα και ποιοτικότερα, χρόνια.
Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας
ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΦΥΛΛΟΥ 295 – ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2023
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2023
Άρτος – Οίνος – Έλαιον: 10η Παρουσίαση Αγροτικών και Τοπικών Προϊόντων στην Καλαμάτα. Κατά το τελευταίο δεκαήμερο του Αυγούστου
Παρά τον άστατο καιρό, καθ’ όλη τη διάρκεια της 10ης παρουσίασης αγροτικών και τοπικών προϊόντων «Άρτος – Οίνος – Έλαιον», πλήθος κόσμου, ντόπιοι και επισκέπτες, επισκέφτηκε το Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων στην Καλαμάτα, γνωρίζοντας από κοντά τοπικές επιχειρήσεις και τα ποιοτικά αγροδιατροφικά τους προϊόντα, αλλά και συμμετέχοντας στις δράσεις που είχαν προγραμματιστεί.
Η έκθεση «Άρτος – Οίνος – Έλαιον», τα εγκαίνια της οποίας πραγματοποιήθηκαν από το δήμαρχο Θανάση Βασιλόπουλο, συμπλήρωσε φέτος 10 χρόνια. Πρόκειται για ένα θεσμό που μετεξελίσσεται σε Φεστιβάλ Αγροδιατροφικών Προϊόντων και Γαστρονομίας, με σκοπό την προβολή των ποιοτικών αγροδιατροφικών προϊόντων, του λαϊκού πολιτισμού και των παραδόσεών (μουσικά συγκροτήματα, θέατρο σκιών (καραγκιόζης), συναυλία δημοτικής φιλαρμονικής, δράσεις μαγειρικής μία με τίτλο «Μαγειρεύοντας ξεχασμένες παραδοσιακές συνταγές», όπως και άλλη δράση με τίτλο «Η ελιά στη γαστρονομία της Πελοποννήσου»).
Μεγάλοι χορηγοί ήταν η Συκική και η Ένωση Μεσσηνίας, ενώ την παρουσίαση υποστήριξαν το Επιμελητήριο Μεσσηνίας, ο Σύλλογος Εστίασης Μεσσηνίας και ο Σύλλογος Καταστημάτων Εστίασης Καλαμάτας.
Ασήμαντες σε έκταση και καταστροφές οι φωτιές Ιουλίου και Αυγούστου 2023 σε περιοχές της Μάνης.
Φωτιά ξεκίνησε λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι της Παρασκευής 14/7 έξω από τη Γαρδενίτσα του δήμου Ανατολικής Μάνης. Σύμφωνα με την ενημέρωση της Πυροσβεστικής, οι φλόγες έκαψαν αγροτοδασική έκταση χωρίς να απειλείται οικιστικό κομμάτι στην περιοχή. Για τον περιορισμό του μετώπου επιχείρησαν 25 πυροσβέστες με 8 οχήματα και μια ομάδα πεζοπόρου τμήματος, ενώ από αέρος πραγματοποίησαν ρίψεις τρία αεροσκάφη. Η φωτιά ελέγχθηκε σύντομα.
Φωτιά ξεκίνησε στις 14.00 ώρα σε δασική έκταση στο Λάγιο Λακωνίας, που συνορεύει με τα νοτιοανατολικά όρια του δήμου Ανστολικής Μάνης. Στην περιοχή επιχείρησαν 19 πυροσβέστες με 1 ομάδα πεζοπόρου τμήματος και 6 οχήματα, ενώ από αέρος συνέδραμαν 2 αεροσκάφη και η φωτιά σύντομα ελέγχθηκε.
Φωτιά ξέσπασε στις 27 Αυγούστου κοντά στη Μηλιά Δυτικής Μάνης σε δασική και δύσβατη χορτολιβαδική περιοχή ανατολικά του δρόμου Πλάτσας – Μηλέας. Αντιμετωπίστηκε με ρίψεις νερού από αεροσκάφος Πετζετέλ για να ενισχύσει την πυρόσβεση. Σύντομα η φωτιά τέθηκε υπό έλεγχο. Το θετικό είναι πως στην περιοχή ναι μεν φυσούσε αλλά κατά περιόδους σημειωνόταν ψιλόβροχο, ενώ η φωτιά γρήγορα τέθηκε υπό έλεγχο.
Ακόμα μια δασική πυρκαγιά ξέσπασε στις 27 Αυγουστου λίγο πριν τις 10 το πρωί, από κεραυνό στον Ταΰγετο. Η πυρκαγιά ξεκίνησε σε δέντρο στο δάσος της Βασιλικής σε δύσβατο σημείο νότια της κορυφής του Προφήτη Ηλία. Για την κατάσβεσή της επιχείρησαν από την αρχή ισχυρές επίγειες δυνάμεις της πυροσβεστικής υπηρεσίας, ενώ ρίψεις έκανε και αεροσκάφος τύπου PZL
Υποτονικός ο φετινός εορτασμός της Παναγίας Γιάτρισσας στην κορυφογραμμή του Ταϋγέτου.
Αρνητικές συγκυρίες, με κυριότερη την κακοκαιρία των τελευταίων ημερών που παρά το σταμάτημα των βροχοπτώσεων παρέμειναν οι άνεμοι ισχυρής έντασης, περιόρισαν τη συμμετοχή του κοινού στις φετινές εορταστικές εκδηλώσεις κατά τον Εσπερινό της 7ης Σεπτεμβρίου και τη λειτουργία της 8ης Σεπτεμβρίου. Περιορισμένη ήταν και η συμμετοχή των πολιτικών, δεδομένου εκτός από την κακοκαιρία και η χρονική συγκυρία του Σεπτεμβρίου προσδιοριζόταν μετά την ολοκλήρωση του πολιτικού κύκλου Μαΐου – Ιουνίου. Παρ` όλα αυτά η υπήρξε προσέλευση σημαντικού αριθμού προσκυνητών, ιδιαίτερα από τα κοντινά χωριά της ανατολικής και δυτικής πλευράς του Ταϋγέτου, Η χοροστασία κατά τη λειτουργία διεξήχθη από το Μητροπολίτη Μάνης κ. Χρυσόστομο επικουρούμενο από τον Ηγούμενο και τους μοναχούς της Μονής καθώς και κληρικούς των γειτονικών ενοριών της Μάνης.
Σταδιακή λειτουργία της μονάδας διαχείρισης απορριμμάτων της Λακωνίας, στην περιοχή της Σκάλας από τη Δευτέρα 18 Σεπτεμβρίου
Ξεκίνησε τη Δευτέρα 18 Σεπτεμβρίου η σταδιακή λειτουργία της μονάδας διαχείρισης απορριμμάτων της Λακωνίας, στην περιοχή της Σκάλας. Αυτό αποφασίστηκε σε σύσκεψη που συγκάλεσε ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Παναγιώτης Νίκας τη Δευτέρα 11 Σεπτεμβρίου, στο διοικητήριο της Περιφερειακής Ενότητας (Π.Ε.), στην Σπάρτη, όπου μετείχαν εκπρόσωποι των δήμων της Λακωνίας, υπηρεσιακοί παράγοντες από την Π.Ε. καθώς και εκπρόσωποι από την διαχειρίστρια εταιρεία.
“Νιώθω εξαιρετική χαρά και ικανοποίηση για το γεγονός ότι πλέον λειτουργεί και η τρίτη μονάδα που προέβλεπε ο σχεδιασμός της κεντρικής διαχείρισης, με αποτέλεσμα η Λακωνία να έχει πια την δυνατότητα να διαχειρίζεται τα απορρίμματα των δήμων της” σημείωσε, μεταξύ άλλων, ο περιφερειάρχης Π. Νίκας.
Επιπλέον, γνωστοποιήθηκε ότι οι δήμοι της Λακωνίας, για περίπου ένα μήνα, δεν θα καταβάλουν αντίτιμο για την διάθεση των απορριμμάτων τους στην πιο πάνω μονάδα – αλλά και για το εναπομένον διάστημα που κάποιοι από τους λακωνικούς δήμους θα εξυπηρετούνται στην Παλαιόχουνη.
Προγραμματική σύμβαση για εκπόνηση μελέτης συντήρησης και αποκατάστασης της Μονής Δρυάλου
Στις 11 Σεπτεμβρίου ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Π. Νίκας υπέγραψε προγραμματική σύμβαση, προϋπολογισμού 25.000 ευρώ, με αντικείμενο την εκπόνηση μελετών για την συντήρηση και αποκατάσταση της Μονής Φανερωμένης στον Δρύαλο, της Δημοτικής Ενότητας Οιτύλου του Δήμου Ανατολικής Μάνης. Η εν λόγω προγραμματική σύμβαση υπογράφηκε μεταξύ της Περιφέρειας Πελοποννήσου για τη χρηματοδότηση, του υπουργείου Πολιτισμού για την εκπόνηση και της Μητρόπολης Μάνης ως φορέα υπαγωγής της Μονής.
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ¨ Νίκου Καπιτσίνου…στη Στούπα Δυτικής Μάνης
Επί του κεντρικού δρόμου που οδηγεί από τον Επαρχιακό δρόμο στο εσωτερικό του οικισμού της Στούπας βρίσκεται το Φροντιστήριο του Νίκου Καπιτσίνου που κατάγεται από τη Λαγκάδα της Δυτικής Μάνης. Ο Νίκος Καπιτσίνος είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και δραστηριοποιείται στη φροντιστηριακή διδασκαλία εδώ και 26 χρόνια. Η εγκατάστασή του στην ιδιαίτερη πατρίδα του τη Μάνη, ήταν όνειρο ζωής Γι` αυτό αποφάσισε να το κάνει όχι ως συνταξιούχος αλλά ως παραγωγικό άτομο και το πραγματοποίησε πριν από 2 χρόνια, δημιουργώντας το Φροντιστήριο ¨Δημόκριτος¨ που το λειτουργεί παράλληλα με το φροντιστήριο που έχει στο Αιγάλεω της Δυτικής Αττικής.
Συνεργάζεται με δέκα εκπαιδευτικούς όλων των ειδικοτήτων (φιλόλογους, μαθηματικούς, φυσικούς, χημικούς κλπ.). Απευθύνεται σε μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου που υστερούν ή έχουν ελλείψεις γνώσεων που δεν μπορούν να καλυφθούν από τη Δημόσια Εκπαίδευση, μέσω συμπληρωματικής διδασκαλίας. Παράλληλα λειτουργούν τμήματα που προετοιμάζουν μαθητές για τις Πανελλήνιες Εξετάσεις, με ενδιάμεσα διαγωνίσματα και τεστ σε όλη τη διάρκεια του σχολικού έτους.
Λειτουργεί σε καθεστώς ανταγωνιστικό σύμφωνα με τους νόμους της αγοράς. Η προσφορά του φροντιστηρίου ¨Δημόκριτος¨ στο Αιγάλεω είναι σημαντική και αυτό αποδεικνύεται από τις μεγάλες επιτυχίες που έχουν οι μαθητές του στις Πανελλήνιες Εξετάσεις. Όλοι οι καθηγητές του Φροντιστηρίου αντιμετωπίζουν τους μαθητές φιλικότατα, όπως ορίζουν οι παιδαγωγικοί κανόνες. Αξιολογούνται σύμφωνα με τις ικανότητές τους, προσπαθώντας να καλυφθούν τα γνωστικά κενά στους αδύνατους μαθητές με συνεχείς επαναλήψεις ώστε να αφομοιώνουν τη διδασκόμενη ύλη στο σχολείο. Πολλοί μαθητές που πέρασαν από το φροντιστήριό μας, λέει ο ιδιοκτήτης του, είναι σήμερα επίλεκτα μέλη της κοινωνίας, αξιόλογοι επιστήμονες και χρηστοί πολίτες.
Αντώνης Ρουμανέας
MUNICIPAL GOVERNMENT: HOW TO IMPROVE THE EFFECTIVENESS OF ACTIONS AND MAXIMISE BENEFITS FOR LOCAL COMMUNITIES
The main advantage of municipal government, particularly at the local level, is the ability of citizens to have direct access to the results produced by their elected representatives during their term of office. Even in large cities, despite their high building density and many districts, the evaluation of results can be very reliable. However, visibility of actions and assessment of the municipal government’s work is easier in rural areas with a small-scale urban fabric, such as Mani. If we accept that there are two major themes that constitute the main οbjectives of local government, i.e., a) quality of life and b) natural environment, then in the urban municipalities, due to the high density of population, the quality of life should be the first priority, while rural municipalities, due to their large territorial area, should prioritise the natural environment. The common rule, in order to achieve efficiency in both cases, is the obligation to apply the following basic economic rule: “maximising the return on the financial resources allocated at the lowest possible cost”.
At each level of operation of the elected bodies, and especially at the leadership levels, we need to examine the incentives that prompted elected officials to participate in the local government. It is certain that if the real cause of this impulse is the sincere desire to offer social work and provided, of course, that this desire is combined with competence acquired through studies and/or professional experience, the results will be visible and measurable, so that they can be recognised by any bona fide observer. Usually, however, human passions, such as the thirst for glory and money, are the main motives for participating in the local government. Although the pursuit of glory, in its pure form, is a legitimate ambition for humans, it often loses its purity under the strong pressure to materialise and it leads to uncontrollable actions. Becoming rich through compensation provided by a municipal government to its elected officials is impossible. Municipal politicians, however, can become rich through the many decision-making powers granted to them by the legislative framework and the lax internal control mechanisms for these decisions. It is perhaps no coincidence that in practice the decisions of local government bodies are not subject to effective social scrutiny by the public. Summarising the preceding thoughts, we conclude that only the existence of a conscious willingness for social contribution through municipal government institutions can provide positive results for the society. The reward for local politicians should not be personal enrichment, but rather the satisfaction of conscienciously performing one’s duties, which sometimes can also bring glory to some extent.
One way of measuring results in rural municipalities is by observing improvements in the physical environment (municipal roads and squares, rural roads, municipal buildings and monuments, harbours). Their maintenance is financed annually from the state budget and requires coordinated action, based on the principle of “maximising results at the lowest cost”, in order to implement the necessary projects in an efficient manner. A prerequisite for the completion of these works is the full use of human resources within the scope of their duties and, above all, the capability of the elected politicians to plan and coordinate all the necessary phases from preparation to completion.
Another way of measuring results in rural municipalities is by observing improvements in the areas related to quality of life (water supply, drainage, sewage, electricity, cleaniness of municipal spaces, solid household waste). Daily local government actions in these areas (particularly in those areas that are financed directly by the users of these services) are easily observable, and conclusions about the effectiveness of these services and the coordinative capacity of the elected politicians can be drawn easily. It should be noted that for the “quality of life” projects a significant amount of funding is required, and that the search for funding from the central government is the primary responsibility of the municipal authorities, both unilateral and collective.
We hope that in the upcoming municipal elections the voters will consider the thoughts developed in this editorial and choose those candidates who will be able to create maximum efficiency for the benefit of our society.
THE EDITORIAL BOARD