• Ο Λυκούργος
Λογοθέτης Έκτακτος Επίτροπος του Καποδίστρια με αρμοδιότητες και στη Μάνη (VΙ)……………σελ. 2
ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ:
• Οι ασταθείς
επιλογές προσανατολισμού μεταξύ Ανατολής και Δύσης κατά τιςπρωτες δεκαετίες του
19ου αιώνα (ΙΙ)………..σελ. 3
ΟΝΟΜΑΤΩΝ
ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ:
• Απόστολου Β.
Δασκαλάκη: Ο γκρεμός της Θανατοσπηλιάς………………σελ. 4
ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
• Καταγραφή και
κάποιων από τα “καλά” που έφερε η νέα
πανδημία…………………………σελ. 5
ΤΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ
ΔΗΜΟΥΣ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ:
• Προς ψήφιση το
νομοσχέδιο για περιορισμούς στην εκτός σχεδίου δόμηση…σελ. 6
• Κέντρο Υγείας
Αρεόπολης: διπλή ανάδειξη της προσφοράς
του…………………………………..σελ. 6
• 350 χρόνια
“αντέχει” το μανιάτικο γονίδιο στην
Κορσική!……………………………………………σελ. 7
KEYFEATURESINENGLISH………………….on page8
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΕΣ
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
• “DIAPORI” Ξενοδοχείο στην Καρδαμύλη της
οικογένειας Πονηρέα……………………………σελ. 8
ΜΙΚΡΑ, ΤΟΠΙΚΑ,
ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ…………..σελ. 9
ΘΕΜΑΤΑ:
• Γύθειο: Από την
ακμή της αρχαίας περιόδου στην αφάνεια κατά τους μέσους χρόνους και την
ανάδειξή του σε κύριο πληθυσμιακό πόλο της Μάνης (IV)…………………………………σελ. 10
• Με ευρύτατη
συναίνεση του κοινοβουλίου ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την ενεργοποίηση του 5G……………………………….σελ.
11
• Προς ματαίωση οι
νεο-οθωμανικοί οραματισμοί της Τουρκίας………………………..σελ. 12
ΠΕΝΘΗ – KOINΩNIKA…………………..
Πυρκαγιές στο
νότιο άκρο των ορίων του δήμου Δυτικής Μάνης και στο νότιο άκρο του δήμου
Ανατολικής Μάνης.
Στις 4.9. ξέσπασε
πυρκαγιά σε αγροτοδασική έκταση μεταξύ Λαγκάδας και Αγίου Νίκωνα στο Δήμο
Δυτικής Μάνης.
Στην περιοχή
επιχείρησαν 21 πυροσβέστες με έξι οχήματα και ένα πεζοπόρο τμήμα καθώς και μέλη
της εθελοντικής οργάνωσης ΓΑΙΑ, ενώ το έργο των επίγειων δυνάμεων συνέδραμε από
αέρος ένα ελικόπτερο. Σύντομα η πυρκαγιά τέθηκε υπό έλεγχο.
—–
α) Κατασβέστηκε,
το απόγευμα της ίδιας ημέρας, η δασική πυρκαγιά που εκδηλώθηκε το μεσημέρι της
Κυριακής 6.9 στην περιοχή του Αγίου Κυπριανού της Κοινότητας Λάγειας του δήμου
Ανατολικής Μάνης.
Στην επιχείρηση
κατάσβεσης συμμετείχαν 29 πυροσβέστες με μία ομάδα πεζοπόρου τμήματος, 9
οχήματα και ένα ελικόπτερο.
β) Κατασβέστηκε
σύντομα, στις 17 Σεπτεμβρίου, πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε δασική έκταση κοντά
στον οικισμό Καφιόνας, της Δημοτικής Ενότητας Οιτύλου του δήμου Ανατολικής
Μάνης. Σύμφωνα με την πυροσβεστική, στο σημείο επιχειρούσαν 21 πυροσβέστες με
οκτώ οχήματα, μία ομάδα πεζοπόρου τμήματος, ενώ ρίψεις νερού από αέρος
πραγματοποιούσαν δύο αεροσκάφη. Στην κατάσβεση της πυρκαγιάς συνέδραμαν και
υδροφόρες του Ο.Τ.Α.
Η παμμανιάτικη
γιορτή της Παναγίας της Γιάτρισσας στις 8 Σεπτεμβρίου στα όρια Καστάνιας
Ανατολικής Μάνης και Μηλέας Δυτικής Μάνης
Με σεμνότητα και
την πρέπουσα μοναστηριακή τάξη και σύμφωνα με τα υγειονομικά μέτρα για την
προφύλαξη της δημόσιας υγείας έναντι του κορωνοϊού, εορτάστηκε η Θεομητορική
εορτή του Γενεθλίου της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Ιερά Μονή Παναγίας Γιάτρισσας,
το διήμερο 7 και 8 Σεπτεμβρίου, στο ιστορικό αυτό Μοναστήρι στην κορυφογραμμή
του Ταϋγέτου (1200μ. υψόμετρο), στα σύνορα Ανατολικής και Δυτικής Μάνης, που
βρίσκεται σε θέση με απέραντη θέα στον Μεσσηνιακό και Λακωνικό κόλπο.
Οι προσκυνητές
έφθαναν στη Μονή από νωρίς το απόγευμα της 7ης Σεπτεμβρίου προκειμένου να
συμμετάσχουν στον Εσπερινό, όπως επίσης και την κυριώνυμο ημέρα της εορτής,
Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2020, τον Όρθρο και τη Θεία Λειτουργία, που τελέστηκε
προεξάρχοντος του Μητροπολίτη Μάνης κ.Χρυσοστόμου. Με το πέρας της Θείας
Λειτουργίας ακολούθησε Λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας πέριξ του
Μοναστηρίου, υπό τους ήχους της φιλαρμονικής του δήμου Ανατολικής Μάνης, κατά
την διάρκεια της οποίας πραγματοποιήθηκε και το τελετουργικό της αρτοκλασίας.
Η συνεχής
πληθυσμιακή αύξηση των αγριογούρουνων του Ταϋγέτου τα ωθεί προς καλλιέργειες
και οικισμούς στα πεδινά της Δυτικής Μάνης
17.06.2008 WARSZAWA – BIALOLEKA . DZIKI , STADO DZIKOW SPACERUJACYCH PRZEZ MIASTO
fot. Arkadiusz Boimski
Zgodnie z rozmow¹ z Pani¹ Redaktor Katarzyn¹ Wójtowicz, przesy³am w
za³¹czeniu fotografie wykonane na Bia³o³êce w Warszawie w dniu 17 czerwca
br.
Ps. Zdjêcia udostêpniam Pañstwu nieodp³atnie. Proszê jedynie, w przypadku
ich wykorzystania, o podanie informacji o autorze fotografii.
Ο δήμαρχος
Δυτικής Μάνης ενημέρωσε με επιστολή του το υπουργείο αγροτικής Ανάπτυξης τις
ζημιές που προκαλούν οι αγέλες αγριογούρουνων που κατεβαίνουν από τον Ταϋγέτου
σε πεδινούς οικισμούς και προκαλούν ζημιές στις καλλιέργειες κηπευτικών αλλά
και κινδύνους για την κυκλοφορία στο οδικό δίκτυο από την απότομη εμφάνισή τους στο οδόστρωμα.
Στην απάντηση που
έστειλε στο Δήμο το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ενημερώνει ότι
προωθείται για έκδοση Κοινή Υπουργική Απόφαση
των υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος – Ενέργειας με την οποία θα δίνεται η δυνατότητα να
επιτρέπεται το κυνήγι τους ολόκληρο το χρόνο, ακόμη και σε περιοχές όπου δεν
προβλέπεται μέχρι τώρα, για λόγους δημόσιας υγείας, επιτακτικού δημοσίου
συμφέροντος, υγείας και προστασίας των ζώων, καθώς και για λόγους προστασίας
της αγροτικής παραγωγής και πρόληψης σοβαρών ζημιών στις καλλιέργειες .
Μέχρι τώρα το
κυνήγι του αγριογούρουνου επιτρέπεται από τις 15 Σεπτεμβρίου και μόνο κατά τις
ημέρες Τετάρτη, Σάββατο και Κυριακή, μόνο με όπλο και μόνο κατά τη διάρκεια της
ημέρας.
Βρισκόμαστε στην
Καρδαμύλη, την πρωτεύουσα του δήμου ΔυτικήςΜάνης, με τους αναστηλωμένους
πύργους των Μούρτζινων – Τρουπάκηδων, τα ερείπια της Ομηρικής περιόδου με τους
λαξεμένους στο βράχο τάφους των Διόσκουρων, σ’ ένα παραμυθένιο μέρος που έχει
καταφέρει νασυγκρατήσει την αυστηρή αρχιτεκτονική του, χωρίς να καπελωθεί από
τηντουριστική ανάπτυξη. Λίγα μέτρα από τον επαρχιακό δρόμο Καλαμάτας -Αρεόπολης
σε μια έκταση έντεκα στρεμμάτων ανάμεσα σε ελαιόδενδρα,πάνω από το μικρό
λιμανάκι βρίσκεται το ξενοδοχείο «DIAPORI» τεσσάρωναστέρων της οικογένειας Πονηρέα. Πρόκειται για την ίδια
οικογένεια πουέχει στην ιδιοκτησία της και το ξενοδοχείο «Καλαμίτσι» στην έξοδο
τηςΚαρδαμύλης από Καλαμάτα. Την ονομασία του την έλαβε από την τοποθεσία που
είναι κτισμένο. Ξεκίνησε τη λειτουργία του με λίγα δωμάτια την περασμένη
χρονιά. Διαθέτει σήμερα είκοσι έξι δωμάτια, οκτώ σουίτες και ταυπόλοιπα
δίκλινα.
Τη φετεινή χρονιά
λειτούργησε από τον Ιούνιο, όπως και τα υπόλοιπαξενοδοχεία, λόγω της πανδημίας
του κορονοϊού.
Κτισμένο με
παραδοσιακό Μανιάτικο τρόπο, με θέα από την απέραντηβεράντα του το γραφικό
λιμανάκι της Καρδαμύλης και το απέραντο γαλάζιοτου Μεσσηνιακού κόλπου.
Λειτουργεί όλο το
χρόνο, προσφέροντας όλες τις σύγχρονες ανέσειςενός μεγάλου και σύγχρονου
ξενοδοχείου. Διαθέτει μπαρ και προσφέρειστους πελάτες του ξενοδοχείου πρωινό
και ένα πρόχειρο γεύμα για τουςδιαμένοντες με προοπτική μελλοντικά να
λειτουργήσει κανονικό εστιατόριο. Πισίνα είκοσι έξι μέτρων προσφέρεται στους
πελάτες που επιθυμούννα κάνουν το μπάνιο τους, μακριά από την πολυκοσμία και το
θόρυβο.
Κανείς δεν μπορεί
να αρνηθεί την παραδοσιακή ομορφιά του ξενοδοχείου. Εκπέμπει ηρεμία και ησυχία,
νιώθοντας ο πελάτης παράλληλα«πολύ κοντά» με ανθρώπους που μόλις γνώρισε.
THE IRRESPONSIBLE ATTITUDE OF YOUTH TOWARDS THE NEW CORONA VIRUS PANDEMIC IS A RESULT OF OUR EDUCATIONAL SYSTEM
People who have been observing the developments
in education for many decades, and in particular in the area of the
effectiveness of education, noticed a big shift after the fall of the junta
(1974). This dichotomy became stronger and stronger, and we think that it has recently
reached its peak. There is some justification in the reasons that created such
a dichotomy: the oppression during the junta repressed free thought and the
exercising of political and social rights. It is certain that the reactions
towards finding a reasonable balance after this oppressive period were negative,
disproportionate and asymmetrical.
Ever
since the liberation of Greece and the creation of the modern Greek State in
the period leading up to the 1960’s, our educational system succeeded in not
only fixing illiteracy, which was predominant in our country, but it also
managed to build national conscience among the diversified students attending
the Greek public schools. Teachers of all levels were able to harmoniously combine
their national duty to educate and guide their students but also to vindicate
their professional labour rights. The proper functioning of schools of that
time produced positive results which benefitted society in general. The
education system produced upright citizens who possessed not only national
conscience but also displayed self-constraint in their claims for labour rights.
They did not pursue unrestricted claims of “guild” privileges.
After the return of parliamentarism in
1974, a new tendency started to develop, which was aiming to balance the long
oppression during the years of dictatorship with a new extreme permissiveness
in the performance of duties towards society and towards the state in general. One of these tendencies was the extreme
demands of all members of the educational community (both students and teachers
of all educational levels). Unfortunately, the politicians of the time, who
were mostly interested in being reelected, eagerly legislated many of these
unreasonable claims. With very few
exceptions of the rare periods of better governance, the situation kept getting
worse as the decades went by. Unfortunately, since the education system breeds
a country’s future citizens, many of these tendencies continue to survive
today. A small improvement was observed because of the changes that were
necessitated during the recent deep economic crisis.
A mark of a cohesive society is the extent
of solidarity among its members, particularly the solidarity towards those
fellow countrymen that we do not personally know. When solidarity is present,
self-centredness and extreme egotism are diminished. The empathy and the
capacity for individual growth for everyone who practises solidarity more than
compensate for the potential loss of personal interest.
During the first period of the pandemic,
solidarity was practised mainly by our health professionals. In unprecedented
circumstances, the vast majority of them provided excellent support to the
infected patients, who could not enjoy the support of their own relatives due
to the nature of the disease. Unfortunately,
not all citizens understood why the tackling of the pandemic in our country was
so successful. Some groups of professionals and many young people thought that
the low numbers of affected persons was not due to the preventive measures enforced
by the government and the strict adherence to the thorough action plan, but instead
to the low morbidity of the virus. This view held by some citizens led to
laxness in complying with the necessary preventive measures and to the recent increase
in COVID-19 cases.
Based
on the above, we can conclude that unfortunately Greek society has learned to
function according to the negative tendencies in our educational system that
were formed during the years after the fall of the dictatorship in 1974.
Students of all educational levels during that period learned to become
extremely relaxed in applying the ideas and complying with the institutional
responsibilities that all citizens of cohesive societies have to obey. Many of these students later became teachers in the public education
system and they made the laxity that already existed in the education system
even worse. This kind of mentality led to the high external indebtedness of the
country for many years, the scandal of the Stock Exchange (1999) and the
scandal of the Structured Bonds (2005). Irresponsible and damaging behaviours
such as these caused the inflation of the already high national debt, which unfortunately
will have to be paid by our descendants, the young people of the present and
the next generations. The current reaction
of the youth to the restrictions, which are enforced so that the pandemic does
not spread further, is just another example of the slackness that our young
people have been accustomed to. It is also a reaction to the national debt that
has been transferred to them by the previous generations. However, this kind of
reaction is not constructive and does not solve any of the current problems;
instead it only makes societal impasses even worse…
Our country needs reorientation. We believe
that our society needs to be redirected, and that solidarity is the only
effective way. Of course, this kind of reorientation has to start at the base –
at our education system…
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ: • Ο Λυκούργος Λογοθέτης Έκτακτος Επίτροπος του Καποδίστρια με αρμοδιότητες και στη Μάνη (V) …………..σελ. 2
ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ: • Οι ασταθείς επιλογές προσανατολισμού μεταξύ Ανατολής και Δύσης κατά τις πρωτες δεκαετίες του 19ου αιώνα (Ι) …………σελ. 3
ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ: • Βάσου Τσιμπιδάρου: Το άγνωστο ταξίδι και ο τρομερός γδικιωμός του μανιάτη μετανάστη………………σελ. 4
ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ • Ανατολική Μεσόγειος: Διαχρονικό πεδίο διαμάχης Ανατολής και Δύσης ……………………σελ. 5
ΤΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ:
• Οι εξελίξεις στο φυσικό αέριο στην Πελοπόννησο………………………………σελ. 6
• Πώς μπορεί να γίνεται γρηγορότερα η “ωρίμανση” των δημοσίων τεχνικών έργων; ………………………………………..σελ. 6
• Η δωρική προέλευση των Μανιατών με τη γέννηση στη νησίδα Πέφνο των Διόσκουρων………………………………………..σελ. 7
• Τα προβλήματα του Κέντρου Υγείας Αγίου Νικολάου Δυτικής Μάνης ………………..σελ. 11
KEY FEATURES IN ENGLISH ………………….on page 8
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ • RIVIERA, εστιατόριο, πιτσαρία, ενοικιαζόμενα δωμάτια στη Στούπα και λιθόσπιτα στο Νιοχώρι των Ευάγγελου και Κων/νας Τσουλέα ……………σελ. 8
ΜΙΚΡΑ, ΤΟΠΙΚΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ…………..σελ. 9
ΘΕΜΑΤΑ: • Γύθειο: Από την ακμή της αρχαίας περιόδου στην αφάνεια κατά τους μέσους χρόνους και την ανάδειξή του σε κύριο πληθυσμιακό πόλο της Μάνης (ΙIΙ) …………………………………σελ. 10
• Θα πιάσουν τόπο τα 72 δις ευρωπαϊκά κονδύλια της επόμενης πενταετίας;………….σελ. 12 ΠΕΝΘΗ –
Και
πάλι πρώτη σε πυρκαγιές η Μάνη: Μία στο βορειοανατολικό και πολλές, με πολλές επεκτάσεις,
στο νοτιοανατολικό.
Α. Στις
4 Αυγούστου εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε δασική έκταση στη θέση Πέντε Αλώνια της Τοπικής
Κοινότητας Πηγαδίων του δήμου Δυτικής Μάνης. Επιχειρούσαν 17 πυροσβέστες με πεζοπόρο
τμήμα, 3 οχήματα και 1 Ελικόπτερο. Υπήρξε και συνέχεια της πυρκαγιάς, το πρωί
της 6ης Αυγούστου, στη γειτονική περιοχή Ριζανά του Ταϋγέτου. Στο δύσβατο αυτό
μέρος επιχειρούσαν, μέχρι να την κατασβέσουν, επίγειες δυνάμεις καθώς και
εναέρια μέσα παρά τους ισχυρούς ανέμους που έπνεαν.
Β1.
Στις 7 Αυγούστου εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε δασική έκταση στην Τοπική Κοινότητα
Δροσοπηγής του δήμου Ανατολικής Μάνης. Μέχρι την κατάσβεσή της έγινε εκκένωση
του οικισμού. Στην κατάσβεση επιχειρούσαν 41 πυροσβέστες με 13 οχήματα, δύο
ομάδες πεζοπόρου τμήματος, τέσσερα αεροσκάφη και δύο ελικόπτερα, ενώ συνέδραμαν
και υδροφόρες των ΟΤΑ. Κατά τις επόμενες ώρες
ξέσπασε δεύτερη πυρκαγιά στο
γειτονικό Σκουτάρι, κατακαίοντας δασική έκταση. Για την κατάσβεσή της επιχειρούσαν
ισχυρά επίγεια και εναέρια μέσα. Η πυρκαγιά απλώθηκε ανατολικότερα μέχρι το
γειτονικό οικισμό Καλυβίων, που εκκενώθηκε . Μέχρι την κατάσβεση της φωτιά
επιχειρούσαν 57 πυροσβέστες, 21 οχήματα, 2 ομάδες πεζοπόρων τμημάτων, 2
ελικόπτερα και 4 αεροπλάνα. Επίσης, συνέδραμαν εθελοντές πυροσβέστες και
υδροφόρες Ο.Τ.Α. Η έκταση που έκαψε είναι αγροτοδασική. Η κατάπαυση των ανέμων
και η βροχή που εκδηλώθηκε συνέβαλαν σημαντικά στην ολική κατάσβεσή της μέχρι
το απόγευμα της επόμενης ημέρας.
Β2.
Δύο
ημέρες και συνεχείς αναζωπυρώσεις και επεκτάσεις κράτησε η μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε από το πρωί του Σαββάτου 22
Αυγούστου σε δασική έκταση στη θέση Λαγκάδα κοντά στο μικροοικισμό Δεμοιράνικα
του δήμου Ανατολικής Μάνης, στο διάσελο της Επαρχιακής Οδού Αρεοπόλεως – Γυθείου.
Για προληπτικούς λόγους οι κάτοικοι των οικισμών Βαχός, Γέρμα και Δροσοπηγή
αρχικά, και Σκαμνάκι και Νεοχώρι στη συνέχεια, απομακρύνθηκαν από τα σπίτια
τους, με δικά τους μέσα.
Πλατεία Δροσοπηγής
Στη μάχη της κατάσβεσης επιχειρούσαν 103 πυροσβέστες με
επτά ομάδες πεζοπόρων τμημάτων, 24 οχήματα, 8 ελικόπτερα και 7 αεροσκάφη με
τους ισχυρούς ανέμους να δυσκολεύουν το έργο τους.
Λόγω της φωτιάς είχε διακοπεί για πολλές ώρες η οδική
επικοινωνία Αρεόπολης- Γυθείου και η κυκλοφορία των οχημάτων διεξάγεται μέσω
παρακαμπτηρίων οδών.
Χάρτης φωτιάς
Αφού μέχρι το τέλος της πρώτης ημέρας συγκρατήθηκε η
επέκταση και κατασβέστηκε το κύριο μέτωπο, την επόμενη μέρα η μάχη της
κατάσβεση δινόταν στις διάσπαρτες εστίες. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το γενικό
συντονισμό της πυρόσβεσης είχε ο αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος
αντιστράτηγος Στέφανος Κολοκούρης που κατάγεται από τον Πύργο Διρού.
Με εντολή του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και
Διαχείρισης Κρίσεων, Νίκου Χαρδαλιά, ενεργοποιήθηκε η Υπηρεσία
Copernicus/Emergency Management Service – Mapping της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την
παραγωγή χαρτογραφικών προϊόντων και δεδομένων της περιοχής στην Ανατολική
Μάνη, που επλήγη από δασική πυρκαγιά. Σύμφωνα με την Γ.Γ. Πολιτικής Προστασίας,
το αίτημα έγινε αποδεκτό και η διάθεση, η οποία είναι δωρεάν, των σχετικών
χαρτογραφικών δεδομένων και προϊόντων που προκύπτουν από ανάλυση δορυφορικών
εικόνων, αναμένεται άμεσα, προς υποβοήθηση του έργου όλων των φορέων που
εμπλέκονται στην αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών και στη διαχείριση των συνεπειών
της πυρκαγιάς.
Οι πρώτες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περισσότερα από
10.000 στρέμματα να έχουν καταστραφεί από τις φλόγες.
Άμεση ήταν η αντίδραση της πολιτείας και της
περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Την επομένη ημέρα της κατάσβεσης, 24 Αυγούστου,
δύο υπουργοί (Παναγιώτης Θεοδωρικάκος και Μάκης Βορίδης) και ο περιφερειάρχης
Πελοποννήσου Παν. Νίκας κατέφθασαν στη Λακωνία για να συντονίσουν τις ενέργειες
των αποζημιώσεων στους πυροπαθείς συμπατριώτες μας.
26ο
Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας: Πρεμιέρα με μάσκες και αποστάσεις
Το βράδυ της Παρασκευής 21 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε η
πρεμιέρα του 26ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, το οποίο φέτος επέστρεψε
στον ανοιχτό χώρο που ξεκίνησε, στο αμφιθέατρο
του Κάστρου. Πέραν όμως των μέτρων γι` αυτό το χώρο, πάρθηκαν, και θα
συνεχιστούν στις επόμενες παραστάσεις, κι άλλα μέτρα προστασίας (οι θεατές
φορούσαν μάσκα, ενώ στα διαζώματα υπήρχαν και αποστάσεις μεταξύ κερκίδων).
Παραστάσεις χορού έχουν προγραμματιστεί μέχρι τις 28 Αυγούστου.
Στο κέντρο του παραλιακού δρόμου της Στούπας βρίσκεται το
εστιατόριο – ταβέρνα και τα πέντε ενοικιαζόμενα διαμερίσματα του Ευάγγελου και
της Κων/νας Τσουλέα. Πρόκειται για ένα οικογενειακό εστιατόριο πολύ δοκιμασμένο
σ’ ένα περιβάλλον δίπλα στη θάλασσα. Η κουζίνα είναι σπιτική. Προσφέρεται
μεγάλη ποικιλία από μαγειρευτά φαγητά, εξαιρετικής νοστιμιάς καθώς και φαγητά
της ώρας στην ψησταριά. Ποικιλία από πίτσες εξαιρετικών γεύσεων. Τα υλικά είναι
πολύ προσεγμένα ποιοτικά με τις πρώτες ύλες να προέρχονται από την ευρύτερη
περιοχή, όπως τα τυριά, το μανιάτικο ελαιόλαδο (αφού οι ιδιοκτήτες είναι και
παραγωγοί μεγάλων ποσοτήτων), κρέατα από τοπικούς κτηνοτρόφους και αγνά οπωροκηπευτικά.
Το προσωπικό ευγενικό, πρόθυμο και διακριτικό στις επιθυμίες του πελάτη. Η
φετινή πελατεία είναι βασικά Έλληνες, αφού η πανδημία του κορονοϊού περιόρισε
τον εξωτερικό τουρισμό. Όλα είναι προσεγμένα ως την τελευταία λεπτομέρεια. Η
κάβα πολυποίκιλη και οι τιμές εξαιρετικές.
Το εσωτερικό του εστιατορίου εντυπωσιακό. Η μεγάλη
αίθουσα διακρίνεται για την ευρυχωρία και τη λειτουργικότητά της. Χώρος
γλυκύτατος, πουθενά δεν διαπιστώνει ο επισκέπτης τάσεις υπερβολής ή εξεζητημένης
πολυτέλειας με πρόθεση εντυπωσιασμού.
Δίπλα στην ταβέρνα βρίσκονται πέντε ενοικιαζόμενα
διαμερίσματα με χώρους φιλοτεχνημένους ως την τελευταία λεπτομέρεια με μεράκι
και νοσταλγία αποπνέοντας άρωμα από χθες αλλά και προσαρμοσμένα στη σύγχρονη
τεχνολογία με δορυφορική τηλεόραση, internet, κλιματισμό, ατομική κουζίνα κ.λπ.
Ενάμιση χιλιόμετρο από τη Στούπα επί του δρόμου που
οδηγεί στο Νιοχώρι, βρίσκονται τα πέντε λιθόσπιτα που εντυπωσιάζουν τον
επισκέπτη με την πανοραμική θέα τους. Έχουν κατασκευαστεί από πέτρα, με απόλυτο
σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον, με λιτή πολυτέλεια που αναδεικνύεται στην κάθε
λεπτομέρεια, ώστε να προσκαλεί τον φιλοξενούμενο να ζήσει μια αυθεντική
εμπειρία διαμονής. Διαθέτουν κλιματιζόμενους χώρους, ατομική κουζίνα, internet,
κ.λπ.
Η επιχείρηση RIVIERA είναι μια οικογενειακή μονάδα που
σέβεται τον πελάτη που την προτιμά, ώστε να συντηρεί για πολύ χρόνο τις
ευχάριστες αναμνήσεις του.
THE OPEN SPACES AND SOCIAL/FAMILY STRUCTURE OF MANI PROVIDE PROTECTION FROM COVID-19
Although there are many things
unknown regarding the spead of the corona virus, epidemiologists agree that
social distancing is very important for our protection. However, social
distancing is difficult in cities because of the dense urban living, close
proximity in the working enviroment and the urban way of life in general. After
the end of the two-month lockdown, the experts were advising the most
vulnerable in the population who own homes in their places of origin, in the
provinces, to move there. We knowsince the outbreak of the pandemic in
March, that sparse population and
widely-spaced buildings together with the rest of the measures against corona
virus are important protection factors.
Mani
is a good example of an area with sparsity of population and buildings. The establishment and the
development of the Maniot settlements, particularly during the last five
centuries, reflects the lifestyle choices of our ancestors, their love for
freedom, their decisions and cultural expressions, as well as the financial and
social autonomy of each patriarchal family. Because of all these factors, the
residential areas of Mani consist of small, widely-spaced family settlements.
The infertile terrain meant that the inhabitants needed to work much harder, extensively
cultivating the land, growing crops and raising livestock. The sparsity of
settlements meant that with the exception of social communication within each
individual family, Maniots rarely had social interactions with others, except
for when they jointly undertook activities in times of war and peace.
Specialists
tell us that long-term social customs gradually become the norm in the moral
code and conduct of each society. According to the science of Sociobiology,
some of the social customs that have been practised for centuries, eventually
become part of our genetic code. It seems that our ancestors, in addition to
protecting and preserving the geographical area where they lived and became
distinguished in military operations, they also passed on to us the ability to
apply the advantages of scarsity and distancing to today’s conditions.
Because
we do not know how long the pandemic will last, it is very difficult to foresee
the changes that COVID-19 will bring to the social structure and its effects on
the working environment and on the building domain. The big changes that
happened in the workplace during the past six months of the pandemic have given
us a rough idea of the possibilities that are provided by the sparsity that
characterises Mani. We have now discovered that recent advancements in
technology provide the opportunity for remote working, teleconferencing and
teleteaching (i.e., delivery of lessons, archive research and text study).
The
trial period that we recently went through has shown us that there are new
roads to be explored, such as exploiting the splendid geophysics and the
temperate climate of our area and promoting Mani as an ideal workplace for
remote working. Of course, for this to happen, we need first to work on the
following infrastructures:
1) improve the road access to Kalamata and
Sparta, and through these roads the access to the new motorway that leads to
Athens (two such public projects which are to be auctioned soon are the first
step in the right direction, although other more extensive technical projects
still need to be implemented). Easy
access to these cities / bases of operations will allow efficient radial
travelling for those who work remotedly either in full-time or in part-time
positions and as a result, will be provided with higher quality and more secure
working conditions.
2) upgrade computer skills for both students
(through the public education system) and also for employees who work in the
public and municipal sectors.
3) upgrade the services offered by those who
work in the tourist industry, so that tourist income is distributed more fairly
to more small businesses. This makes sense because of the compact size of local
Maniot hotels.
4) gradually step up the agricultural
production through larger cluster organisations so that the agricultural
production income sums up with family income that is derived from other
sources.
Of
course, advocating and realising these development proposals requires fostering
and coordinating them by the two main local institutional venues, the
municipality of Western Mani and the municipality of Eastern Mani.
Unfortunately, during the 20 years that have elapsed since the establishment of
these two municipalities, no such long-term measures and projects have been
undertaken or initiatives that would substantially improve the future of our
area. Neither have the two prefectural administrations until 2010 or, after
that, the regional self-government undertaken any worthwhile development public
works in our region. Let us hope that the corona virus pandemic and the first
auspicious signal by the new administration of the regional government will
lead to some new extensive investment projects, like the ones we stated above,
and which need to be undertaken in the present circumstances.
Στις 25 Απριλίου έφυγε από τη ζωή ήρεμα και αθόρυβα η Παναγιώτα Ηλ. Μποτσέα από το Προάστιο, έχοντας δίπλα της τις δύο κόρες και τον σύζυγό της, και αφήνοντας ένα μεγάλο κενό σε όλους εκείνους που την γνώρισαν και την αγάπησαν.
Γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1940 και αγαπούσε πολύ τα γράμματα – φοίτησε όμως
μόνο στην Α΄ και Β΄ τάξη, γιατί η οικογένειά της την χρειαζόταν. Ήταν πολύ καλή
μαθήτρια. Θυμάμαι πόσο περήφανη ήταν, όταν τα τελευταία χρόνια ξαναβρήκε το
ενδεικτικό της Β΄ τάξης με τον βαθμό 9! Ήταν και πολύ καλή αθλήτρια και την
θυμάμαι να διηγείται πόσο πολύ προσπαθούσε για να βγει πρώτη στις γυμναστικές
επιδείξεις στο τέλος της σχολικής χρονιάς.
Ο
πατέρας της, Νίκος, ήταν από την οικογένεια Χαρέα, οικογένεια ναυτικών, και η
μητέρα της, Σταυρούλα, από την οικογένεια Λιέα, οικογένεια μαστόρων και
ξυλουργών. Ο πατέρας της έλειπε τον περισσότερο καιρό στην θάλασσα (είχε δικό
του καΐκι, αλλά είχε δουλέψει και σε καράβια Ελλήνων εφοπλιστών), και έτσι η
μητέρα της και εκείνη, η μεγαλύτερη κόρη, είχαν αναλάβει όλες τις δουλειές και
τις αγροτικές εργασίες καθώς και την φροντίδα του αδελφού της Παναγιώτη.
Σε
ηλικία 8 χρονών, με τον εκτοπισμό του Απριλίου 1948, η οικογένειά της κατέφυγε
στην Στούπα. Θυμόταν όχι μόνο τις δυσκολίες, αλλά και την καλοσύνη των κατοίκων
της Στούπας απέναντί τους, ειδικά κατά την γέννηση εκεί του αδελφού της, του
Γιώργη (που δυστυχώς πέθανε και αυτός τον περασμένο μήνα). Ήταν άνθρωπος που
πάντοτε προσπαθούσε να δει την καλή πλευρά κάθε κατάστασης, όσο δύσκολη και αν
ήταν. Αργότερα που γεννήθηκαν και τα άλλα δύο αδέλφια της, η Μαρία και ο
Χρήστος, η Παναγιώτα τούς στάθηκε σαν δεύτερη μάνα.
Νέα
κοπέλα αγάπησε και παντρεύτηκε τον Ηλία Ευστρ. Μποτσέα, ναυτικό και εκείνον,
όπως ο πατέρας της. Τον γάμο τους χαρακτήριζε ο σεβασμός, η αγάπη και η ομόνοια.
Αγόρασαν το ιστορικό σπίτι των Βεζυρέων, στο ισόγειο του οποίου επί αιώνες
υπήρχε καφενείο. Εκεί, στο κέντρο του χωριού, δίπλα από την πλατεία της
εκκλησίας, έζησε με απλότητα και με μέτρο την ζωή της, κάτω από την σκιά του
καμπαναριού, χωρίς να φύγει ποτέ από το χωριό της. Εκεί μεγάλωσε με αγάπη και
με στοργή τις δύο κόρες της, την Σοφία και την Βούλα, δύο υπέροχα και
πολυτάλαντα κορίτσια. Ήταν υποδειγματική και τρυφερή μητέρα. Ήταν η αγαπημένη
όλων, η νεότερη και η πιο άξια νοικοκυρά της γειτονιάς μας, μια δυνατή,
ανεξάρτητη γυναίκα, γνήσια Μανιάτισσα, ικανή να κυβερνά μόνη της το σπιτικό της
με τον καλύτερο τρόπο, γιατί ο άνδρας της έλειπε στην θάλασσα, γυρίζοντας
ολόκληρη την υφήλιο… Και εμείς, οι γείτονες της διπλανής πόρτας, αισθανόμαστε
ότι δίπλα μας υπήρχε πάντοτε μια μόνιμη εστία καλοσύνης. Μερικές φορές τα
βράδια, με το φαναράκι, καθόταν με το εργόχειρό της μαζί με την μητέρα της, την
Αγγέλω Χρ. Δασκαλέα και την
Σταυρούλα Στ. Χαρέα (οι δύο
τελευταίες έμειναν χήρες από πολύ νέες) «στην πεζούλα της Χάρισσας», ακούγοντας
τις ιστορίες των τριών αυτών άξιων γυναικών, που και αυτές δεν υπάρχουν πια…
Και όταν ο άνδρας της, μεταξύ μπάρκων, ερχόταν στο χωριό, τής άρεσε να
κατεβαίνουν στο σπιτάκι τους στον Κάτω Κάμπο, πάνω από μια μαγευτική παραλία,
όπου έζησαν πολλές ημέρες ευτυχίας…
Το 1983,
μετά τον Σπύρο Χρ. Δασκαλέα, έναν άλλο θαυμάσιο συγχωριανό μας, συνέχισε η ίδια
την παράδοση του καφενείου στο ισόγειο του σπιτιού της. Ήταν τότε που
συνταξιοδοτήθηκε ο άνδρας της και επέστρεψε μόνιμα στο χωριό για να ανοίξουν
μαζί το καφενείο τους. Ήταν το δικό της όνομα όμως που γράφτηκε στην ταμπέλα
του μαγαζιού, και εκείνη που βρισκόταν εκεί από τα χαράματα μέχρι τα μεσάνυχτα,
η ψυχή του καφενείου, αλλά και του χωριού. Ήταν εκείνη που διατηρούσε το Μακρύ
Καντούνι, την πλατεία, και τα καλντερίμια γύρω από την εκκλησία πεντακάθαρα και
ασπρισμένα. Και ήταν εκείνη που φρόντιζε την εκκλησία, και δεν παρέλειπε ποτέ,
σε κάθε λειτουργία, να εκκλησιασθεί, όσο απασχολημένη και αν ήταν με το μαγαζί.
Το
μαγαζί αυτό το κράτησε ανοιχτό 33 ολόκληρα χρόνια μαζί με τον άνδρα της τον
Ηλία, και τον μικρό αδελφό της, τον Χρήστο, που τόσο τον αγαπούσε και που τόσο
την πόνεσε ο θάνατός του τον Μάιο του 2012. Τα τελευταία χρόνια, εκτός από την
απέραντη καλοσύνη της, διακρινόταν στα μάτια της και μια βαθιά θλίψη, καθώς
θρήνησε τρεις θανάτους σε σύντομο χρονικό διάστημα: της μητέρας της και των αδελφών της Παναγιώτη και Χρήστου. Άρχισε
τότε να σκέφτεται ότι ίσως έπρεπε να κλείσει το μαγαζί, περίμενε όμως την
τελευταία χρονιά, το 2016, να γίνει πρώτα το πανηγύρι της 21ης
Νοεμβρίου, να δεχτεί τον κόσμο στο καφενείο της, και ύστερα να αποχωρήσει. Αλλά
και μετά το κλείσιμο του καφενείου, την θυμάμαι ακόμα να κάθεται εκεί, στην
πεζούλα, τα απογεύματα και τα βραδάκια, με μια άλλη καλή γειτόνισσα, την Βάσω
Κων. Κοτσωνή, και να αναπολούν μαζί τα παλιά. Εκεί ήταν ο χώρος της, ο κόσμος
ενός ανθρώπου που οδηγήθηκε σε όλη του την ζωή από το χριστιανικό πνεύμα, την
αγάπη, την καλοσύνη και τον σεβασμό για τους άλλους.
Είμαι
από τους ανθρώπους που είχαν την τύχη να την γνωρίσουν και να την αγαπήσουν.
Ήταν μια αγγελική ψυχή, η ενσάρκωση της καλοσύνης και της αγάπης, μια ενάρετη και
ευγενική ύπαρξη, μια διακριτική παρουσία, ένας δοτικός άνθρωπος που αγαπούσε
τους συνανθρώπους της. Την θυμάμαι να έχει πάντα κάτι στην διπλωμένη στήν μέση
της ποδιά της, για να το προσφέρει απλόχερα και γενναιόδωρα, με ένα χαμόγελο
που έκανε τους ανθρώπους να αισθάνονται ευτυχισμένοι. Το σπίτι της ήταν πάντοτε
ανοιχτό και πολλοί γνώρισαν την απαράμιλλη «βασιλική» φιλοξενία της σε
περιστάσεις που είχαν ανάγκη.
Λένε ότι η ψυχή του κάθε χωριού είναι οι άνθρωποί του. Η Παναγιώτα, από τότε που ήρθε νεαρή
νύφη στο σπίτι της δίπλα στην πλατεία της Παναγίας, επί 6 δεκαετίες, ήταν η
ψυχή του χωριού. Και ένα μεγάλο κομμάτι
της ψυχής του σημερινού Προαστίου χάθηκε με τον χαμό της…
Καλό
σου ταξίδι, θεία Ποτούλα. Με τον θάνατό σου, το χωριό χάνει τον
πιο αγαπημένο άνθρωπό του, έναν άνθρωπο που προτιμούσε να αδικείται παρά να
αδικεί, έναν άνθρωπο «ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστιν» (Ίω. 1:47). Δώσε χαιρετίσματα σε
όλους τους δικούς σου, και κυρίως στον Χρήστο, αλλά και σε όλους τους χωριανούς,
που χρειάζονται και εκεί την καλοσύνη και το χαμόγελό σου.
Καλό σου ταξίδι και πάλι, θεία Ποτούλα. Η αγάπη
μας θα σε συνοδεύει πάντα εκεί που βρίσκεσαι. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκέπασε, και ο Θεός ας δίνει
παρηγοριά στους δικούς σου.
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ: • Ο Λυκούργος Λογοθέτης Έκτακτος Επίτροπος του Καποδίστρια με αρμοδιότητες και στη Μάνη (ΙV) …………σελ. 2
ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ: • Παλιό Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης……… σελ. 3 • Συνεχίζεται η μεγάλη επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας www. maniatiki.gr ……..σελ. 3
ΘΕΜΑΤΑ: • Γύθειο: Από την ακμή της αρχαίας περιόδου στην αφάνεια κατά τους μέσους χρόνους και την ανάδειξή του σε κύριο πληθυσμιακό πόλο της Μάνης (ΙI) ………………………………….σελ. 10
• Έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Γεωργιάδης, ο σεμνός πρωτεργάτης της πνευματικής ζωής της Σπάρτης…………………………………….σελ. 12
ΠΕΝΘΗ – KOINΩNIKA ……………………………σελ. 11, 12
To maniatiki.gr χρησιμοποιεί cookies. Τα cookies μας βοηθούν να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας. Με την πρόσβαση σας στο maniatiki.gr αποδέχεστε την χρήση των cookies σε αυτό. Τα cookies συλλέγονται για στατιστική χρήση μόνο. Δεν συλλέγουμε προσωπικά σας δεδομένα.
