ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ: • Ο Λυκούργος Λογοθέτης Έκτακτος Επίτροπος του Καποδίστρια με αρμοδιότητες και στη Μάνη (V) …………..σελ. 2
ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ: • Οι ασταθείς επιλογές προσανατολισμού μεταξύ Ανατολής και Δύσης κατά τις πρωτες δεκαετίες του 19ου αιώνα (Ι) …………σελ. 3
ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ: • Βάσου Τσιμπιδάρου: Το άγνωστο ταξίδι και ο τρομερός γδικιωμός του μανιάτη μετανάστη………………σελ. 4
ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ • Ανατολική Μεσόγειος: Διαχρονικό πεδίο διαμάχης Ανατολής και Δύσης ……………………σελ. 5
ΤΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ:
• Οι εξελίξεις στο φυσικό αέριο στην Πελοπόννησο………………………………σελ. 6
• Πώς μπορεί να γίνεται γρηγορότερα η “ωρίμανση” των δημοσίων τεχνικών έργων; ………………………………………..σελ. 6
• Η δωρική προέλευση των Μανιατών με τη γέννηση στη νησίδα Πέφνο των Διόσκουρων………………………………………..σελ. 7
• Τα προβλήματα του Κέντρου Υγείας Αγίου Νικολάου Δυτικής Μάνης ………………..σελ. 11
KEY FEATURES IN ENGLISH ………………….on page 8
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ • RIVIERA, εστιατόριο, πιτσαρία, ενοικιαζόμενα δωμάτια στη Στούπα και λιθόσπιτα στο Νιοχώρι των Ευάγγελου και Κων/νας Τσουλέα ……………σελ. 8
ΜΙΚΡΑ, ΤΟΠΙΚΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ…………..σελ. 9
ΘΕΜΑΤΑ: • Γύθειο: Από την ακμή της αρχαίας περιόδου στην αφάνεια κατά τους μέσους χρόνους και την ανάδειξή του σε κύριο πληθυσμιακό πόλο της Μάνης (ΙIΙ) …………………………………σελ. 10
• Θα πιάσουν τόπο τα 72 δις ευρωπαϊκά κονδύλια της επόμενης πενταετίας;………….σελ. 12 ΠΕΝΘΗ –
Και
πάλι πρώτη σε πυρκαγιές η Μάνη: Μία στο βορειοανατολικό και πολλές, με πολλές επεκτάσεις,
στο νοτιοανατολικό.
Α. Στις
4 Αυγούστου εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε δασική έκταση στη θέση Πέντε Αλώνια της Τοπικής
Κοινότητας Πηγαδίων του δήμου Δυτικής Μάνης. Επιχειρούσαν 17 πυροσβέστες με πεζοπόρο
τμήμα, 3 οχήματα και 1 Ελικόπτερο. Υπήρξε και συνέχεια της πυρκαγιάς, το πρωί
της 6ης Αυγούστου, στη γειτονική περιοχή Ριζανά του Ταϋγέτου. Στο δύσβατο αυτό
μέρος επιχειρούσαν, μέχρι να την κατασβέσουν, επίγειες δυνάμεις καθώς και
εναέρια μέσα παρά τους ισχυρούς ανέμους που έπνεαν.
Β1.
Στις 7 Αυγούστου εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε δασική έκταση στην Τοπική Κοινότητα
Δροσοπηγής του δήμου Ανατολικής Μάνης. Μέχρι την κατάσβεσή της έγινε εκκένωση
του οικισμού. Στην κατάσβεση επιχειρούσαν 41 πυροσβέστες με 13 οχήματα, δύο
ομάδες πεζοπόρου τμήματος, τέσσερα αεροσκάφη και δύο ελικόπτερα, ενώ συνέδραμαν
και υδροφόρες των ΟΤΑ. Κατά τις επόμενες ώρες
ξέσπασε δεύτερη πυρκαγιά στο
γειτονικό Σκουτάρι, κατακαίοντας δασική έκταση. Για την κατάσβεσή της επιχειρούσαν
ισχυρά επίγεια και εναέρια μέσα. Η πυρκαγιά απλώθηκε ανατολικότερα μέχρι το
γειτονικό οικισμό Καλυβίων, που εκκενώθηκε . Μέχρι την κατάσβεση της φωτιά
επιχειρούσαν 57 πυροσβέστες, 21 οχήματα, 2 ομάδες πεζοπόρων τμημάτων, 2
ελικόπτερα και 4 αεροπλάνα. Επίσης, συνέδραμαν εθελοντές πυροσβέστες και
υδροφόρες Ο.Τ.Α. Η έκταση που έκαψε είναι αγροτοδασική. Η κατάπαυση των ανέμων
και η βροχή που εκδηλώθηκε συνέβαλαν σημαντικά στην ολική κατάσβεσή της μέχρι
το απόγευμα της επόμενης ημέρας.
Β2.
Δύο
ημέρες και συνεχείς αναζωπυρώσεις και επεκτάσεις κράτησε η μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε από το πρωί του Σαββάτου 22
Αυγούστου σε δασική έκταση στη θέση Λαγκάδα κοντά στο μικροοικισμό Δεμοιράνικα
του δήμου Ανατολικής Μάνης, στο διάσελο της Επαρχιακής Οδού Αρεοπόλεως – Γυθείου.
Για προληπτικούς λόγους οι κάτοικοι των οικισμών Βαχός, Γέρμα και Δροσοπηγή
αρχικά, και Σκαμνάκι και Νεοχώρι στη συνέχεια, απομακρύνθηκαν από τα σπίτια
τους, με δικά τους μέσα.
Πλατεία Δροσοπηγής
Στη μάχη της κατάσβεσης επιχειρούσαν 103 πυροσβέστες με
επτά ομάδες πεζοπόρων τμημάτων, 24 οχήματα, 8 ελικόπτερα και 7 αεροσκάφη με
τους ισχυρούς ανέμους να δυσκολεύουν το έργο τους.
Λόγω της φωτιάς είχε διακοπεί για πολλές ώρες η οδική
επικοινωνία Αρεόπολης- Γυθείου και η κυκλοφορία των οχημάτων διεξάγεται μέσω
παρακαμπτηρίων οδών.
Χάρτης φωτιάς
Αφού μέχρι το τέλος της πρώτης ημέρας συγκρατήθηκε η
επέκταση και κατασβέστηκε το κύριο μέτωπο, την επόμενη μέρα η μάχη της
κατάσβεση δινόταν στις διάσπαρτες εστίες. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το γενικό
συντονισμό της πυρόσβεσης είχε ο αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος
αντιστράτηγος Στέφανος Κολοκούρης που κατάγεται από τον Πύργο Διρού.
Με εντολή του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και
Διαχείρισης Κρίσεων, Νίκου Χαρδαλιά, ενεργοποιήθηκε η Υπηρεσία
Copernicus/Emergency Management Service – Mapping της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την
παραγωγή χαρτογραφικών προϊόντων και δεδομένων της περιοχής στην Ανατολική
Μάνη, που επλήγη από δασική πυρκαγιά. Σύμφωνα με την Γ.Γ. Πολιτικής Προστασίας,
το αίτημα έγινε αποδεκτό και η διάθεση, η οποία είναι δωρεάν, των σχετικών
χαρτογραφικών δεδομένων και προϊόντων που προκύπτουν από ανάλυση δορυφορικών
εικόνων, αναμένεται άμεσα, προς υποβοήθηση του έργου όλων των φορέων που
εμπλέκονται στην αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών και στη διαχείριση των συνεπειών
της πυρκαγιάς.
Οι πρώτες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περισσότερα από
10.000 στρέμματα να έχουν καταστραφεί από τις φλόγες.
Άμεση ήταν η αντίδραση της πολιτείας και της
περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Την επομένη ημέρα της κατάσβεσης, 24 Αυγούστου,
δύο υπουργοί (Παναγιώτης Θεοδωρικάκος και Μάκης Βορίδης) και ο περιφερειάρχης
Πελοποννήσου Παν. Νίκας κατέφθασαν στη Λακωνία για να συντονίσουν τις ενέργειες
των αποζημιώσεων στους πυροπαθείς συμπατριώτες μας.
26ο
Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας: Πρεμιέρα με μάσκες και αποστάσεις
Το βράδυ της Παρασκευής 21 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε η
πρεμιέρα του 26ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, το οποίο φέτος επέστρεψε
στον ανοιχτό χώρο που ξεκίνησε, στο αμφιθέατρο
του Κάστρου. Πέραν όμως των μέτρων γι` αυτό το χώρο, πάρθηκαν, και θα
συνεχιστούν στις επόμενες παραστάσεις, κι άλλα μέτρα προστασίας (οι θεατές
φορούσαν μάσκα, ενώ στα διαζώματα υπήρχαν και αποστάσεις μεταξύ κερκίδων).
Παραστάσεις χορού έχουν προγραμματιστεί μέχρι τις 28 Αυγούστου.
Στο κέντρο του παραλιακού δρόμου της Στούπας βρίσκεται το
εστιατόριο – ταβέρνα και τα πέντε ενοικιαζόμενα διαμερίσματα του Ευάγγελου και
της Κων/νας Τσουλέα. Πρόκειται για ένα οικογενειακό εστιατόριο πολύ δοκιμασμένο
σ’ ένα περιβάλλον δίπλα στη θάλασσα. Η κουζίνα είναι σπιτική. Προσφέρεται
μεγάλη ποικιλία από μαγειρευτά φαγητά, εξαιρετικής νοστιμιάς καθώς και φαγητά
της ώρας στην ψησταριά. Ποικιλία από πίτσες εξαιρετικών γεύσεων. Τα υλικά είναι
πολύ προσεγμένα ποιοτικά με τις πρώτες ύλες να προέρχονται από την ευρύτερη
περιοχή, όπως τα τυριά, το μανιάτικο ελαιόλαδο (αφού οι ιδιοκτήτες είναι και
παραγωγοί μεγάλων ποσοτήτων), κρέατα από τοπικούς κτηνοτρόφους και αγνά οπωροκηπευτικά.
Το προσωπικό ευγενικό, πρόθυμο και διακριτικό στις επιθυμίες του πελάτη. Η
φετινή πελατεία είναι βασικά Έλληνες, αφού η πανδημία του κορονοϊού περιόρισε
τον εξωτερικό τουρισμό. Όλα είναι προσεγμένα ως την τελευταία λεπτομέρεια. Η
κάβα πολυποίκιλη και οι τιμές εξαιρετικές.
Το εσωτερικό του εστιατορίου εντυπωσιακό. Η μεγάλη
αίθουσα διακρίνεται για την ευρυχωρία και τη λειτουργικότητά της. Χώρος
γλυκύτατος, πουθενά δεν διαπιστώνει ο επισκέπτης τάσεις υπερβολής ή εξεζητημένης
πολυτέλειας με πρόθεση εντυπωσιασμού.
Δίπλα στην ταβέρνα βρίσκονται πέντε ενοικιαζόμενα
διαμερίσματα με χώρους φιλοτεχνημένους ως την τελευταία λεπτομέρεια με μεράκι
και νοσταλγία αποπνέοντας άρωμα από χθες αλλά και προσαρμοσμένα στη σύγχρονη
τεχνολογία με δορυφορική τηλεόραση, internet, κλιματισμό, ατομική κουζίνα κ.λπ.
Ενάμιση χιλιόμετρο από τη Στούπα επί του δρόμου που
οδηγεί στο Νιοχώρι, βρίσκονται τα πέντε λιθόσπιτα που εντυπωσιάζουν τον
επισκέπτη με την πανοραμική θέα τους. Έχουν κατασκευαστεί από πέτρα, με απόλυτο
σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον, με λιτή πολυτέλεια που αναδεικνύεται στην κάθε
λεπτομέρεια, ώστε να προσκαλεί τον φιλοξενούμενο να ζήσει μια αυθεντική
εμπειρία διαμονής. Διαθέτουν κλιματιζόμενους χώρους, ατομική κουζίνα, internet,
κ.λπ.
Η επιχείρηση RIVIERA είναι μια οικογενειακή μονάδα που
σέβεται τον πελάτη που την προτιμά, ώστε να συντηρεί για πολύ χρόνο τις
ευχάριστες αναμνήσεις του.
THE OPEN SPACES AND SOCIAL/FAMILY STRUCTURE OF MANI PROVIDE PROTECTION FROM COVID-19
Although there are many things
unknown regarding the spead of the corona virus, epidemiologists agree that
social distancing is very important for our protection. However, social
distancing is difficult in cities because of the dense urban living, close
proximity in the working enviroment and the urban way of life in general. After
the end of the two-month lockdown, the experts were advising the most
vulnerable in the population who own homes in their places of origin, in the
provinces, to move there. We knowsince the outbreak of the pandemic in
March, that sparse population and
widely-spaced buildings together with the rest of the measures against corona
virus are important protection factors.
Mani
is a good example of an area with sparsity of population and buildings. The establishment and the
development of the Maniot settlements, particularly during the last five
centuries, reflects the lifestyle choices of our ancestors, their love for
freedom, their decisions and cultural expressions, as well as the financial and
social autonomy of each patriarchal family. Because of all these factors, the
residential areas of Mani consist of small, widely-spaced family settlements.
The infertile terrain meant that the inhabitants needed to work much harder, extensively
cultivating the land, growing crops and raising livestock. The sparsity of
settlements meant that with the exception of social communication within each
individual family, Maniots rarely had social interactions with others, except
for when they jointly undertook activities in times of war and peace.
Specialists
tell us that long-term social customs gradually become the norm in the moral
code and conduct of each society. According to the science of Sociobiology,
some of the social customs that have been practised for centuries, eventually
become part of our genetic code. It seems that our ancestors, in addition to
protecting and preserving the geographical area where they lived and became
distinguished in military operations, they also passed on to us the ability to
apply the advantages of scarsity and distancing to today’s conditions.
Because
we do not know how long the pandemic will last, it is very difficult to foresee
the changes that COVID-19 will bring to the social structure and its effects on
the working environment and on the building domain. The big changes that
happened in the workplace during the past six months of the pandemic have given
us a rough idea of the possibilities that are provided by the sparsity that
characterises Mani. We have now discovered that recent advancements in
technology provide the opportunity for remote working, teleconferencing and
teleteaching (i.e., delivery of lessons, archive research and text study).
The
trial period that we recently went through has shown us that there are new
roads to be explored, such as exploiting the splendid geophysics and the
temperate climate of our area and promoting Mani as an ideal workplace for
remote working. Of course, for this to happen, we need first to work on the
following infrastructures:
1) improve the road access to Kalamata and
Sparta, and through these roads the access to the new motorway that leads to
Athens (two such public projects which are to be auctioned soon are the first
step in the right direction, although other more extensive technical projects
still need to be implemented). Easy
access to these cities / bases of operations will allow efficient radial
travelling for those who work remotedly either in full-time or in part-time
positions and as a result, will be provided with higher quality and more secure
working conditions.
2) upgrade computer skills for both students
(through the public education system) and also for employees who work in the
public and municipal sectors.
3) upgrade the services offered by those who
work in the tourist industry, so that tourist income is distributed more fairly
to more small businesses. This makes sense because of the compact size of local
Maniot hotels.
4) gradually step up the agricultural
production through larger cluster organisations so that the agricultural
production income sums up with family income that is derived from other
sources.
Of
course, advocating and realising these development proposals requires fostering
and coordinating them by the two main local institutional venues, the
municipality of Western Mani and the municipality of Eastern Mani.
Unfortunately, during the 20 years that have elapsed since the establishment of
these two municipalities, no such long-term measures and projects have been
undertaken or initiatives that would substantially improve the future of our
area. Neither have the two prefectural administrations until 2010 or, after
that, the regional self-government undertaken any worthwhile development public
works in our region. Let us hope that the corona virus pandemic and the first
auspicious signal by the new administration of the regional government will
lead to some new extensive investment projects, like the ones we stated above,
and which need to be undertaken in the present circumstances.
Στις 25 Απριλίου έφυγε από τη ζωή ήρεμα και αθόρυβα η Παναγιώτα Ηλ. Μποτσέα από το Προάστιο, έχοντας δίπλα της τις δύο κόρες και τον σύζυγό της, και αφήνοντας ένα μεγάλο κενό σε όλους εκείνους που την γνώρισαν και την αγάπησαν.
Γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1940 και αγαπούσε πολύ τα γράμματα – φοίτησε όμως
μόνο στην Α΄ και Β΄ τάξη, γιατί η οικογένειά της την χρειαζόταν. Ήταν πολύ καλή
μαθήτρια. Θυμάμαι πόσο περήφανη ήταν, όταν τα τελευταία χρόνια ξαναβρήκε το
ενδεικτικό της Β΄ τάξης με τον βαθμό 9! Ήταν και πολύ καλή αθλήτρια και την
θυμάμαι να διηγείται πόσο πολύ προσπαθούσε για να βγει πρώτη στις γυμναστικές
επιδείξεις στο τέλος της σχολικής χρονιάς.
Ο
πατέρας της, Νίκος, ήταν από την οικογένεια Χαρέα, οικογένεια ναυτικών, και η
μητέρα της, Σταυρούλα, από την οικογένεια Λιέα, οικογένεια μαστόρων και
ξυλουργών. Ο πατέρας της έλειπε τον περισσότερο καιρό στην θάλασσα (είχε δικό
του καΐκι, αλλά είχε δουλέψει και σε καράβια Ελλήνων εφοπλιστών), και έτσι η
μητέρα της και εκείνη, η μεγαλύτερη κόρη, είχαν αναλάβει όλες τις δουλειές και
τις αγροτικές εργασίες καθώς και την φροντίδα του αδελφού της Παναγιώτη.
Σε
ηλικία 8 χρονών, με τον εκτοπισμό του Απριλίου 1948, η οικογένειά της κατέφυγε
στην Στούπα. Θυμόταν όχι μόνο τις δυσκολίες, αλλά και την καλοσύνη των κατοίκων
της Στούπας απέναντί τους, ειδικά κατά την γέννηση εκεί του αδελφού της, του
Γιώργη (που δυστυχώς πέθανε και αυτός τον περασμένο μήνα). Ήταν άνθρωπος που
πάντοτε προσπαθούσε να δει την καλή πλευρά κάθε κατάστασης, όσο δύσκολη και αν
ήταν. Αργότερα που γεννήθηκαν και τα άλλα δύο αδέλφια της, η Μαρία και ο
Χρήστος, η Παναγιώτα τούς στάθηκε σαν δεύτερη μάνα.
Νέα
κοπέλα αγάπησε και παντρεύτηκε τον Ηλία Ευστρ. Μποτσέα, ναυτικό και εκείνον,
όπως ο πατέρας της. Τον γάμο τους χαρακτήριζε ο σεβασμός, η αγάπη και η ομόνοια.
Αγόρασαν το ιστορικό σπίτι των Βεζυρέων, στο ισόγειο του οποίου επί αιώνες
υπήρχε καφενείο. Εκεί, στο κέντρο του χωριού, δίπλα από την πλατεία της
εκκλησίας, έζησε με απλότητα και με μέτρο την ζωή της, κάτω από την σκιά του
καμπαναριού, χωρίς να φύγει ποτέ από το χωριό της. Εκεί μεγάλωσε με αγάπη και
με στοργή τις δύο κόρες της, την Σοφία και την Βούλα, δύο υπέροχα και
πολυτάλαντα κορίτσια. Ήταν υποδειγματική και τρυφερή μητέρα. Ήταν η αγαπημένη
όλων, η νεότερη και η πιο άξια νοικοκυρά της γειτονιάς μας, μια δυνατή,
ανεξάρτητη γυναίκα, γνήσια Μανιάτισσα, ικανή να κυβερνά μόνη της το σπιτικό της
με τον καλύτερο τρόπο, γιατί ο άνδρας της έλειπε στην θάλασσα, γυρίζοντας
ολόκληρη την υφήλιο… Και εμείς, οι γείτονες της διπλανής πόρτας, αισθανόμαστε
ότι δίπλα μας υπήρχε πάντοτε μια μόνιμη εστία καλοσύνης. Μερικές φορές τα
βράδια, με το φαναράκι, καθόταν με το εργόχειρό της μαζί με την μητέρα της, την
Αγγέλω Χρ. Δασκαλέα και την
Σταυρούλα Στ. Χαρέα (οι δύο
τελευταίες έμειναν χήρες από πολύ νέες) «στην πεζούλα της Χάρισσας», ακούγοντας
τις ιστορίες των τριών αυτών άξιων γυναικών, που και αυτές δεν υπάρχουν πια…
Και όταν ο άνδρας της, μεταξύ μπάρκων, ερχόταν στο χωριό, τής άρεσε να
κατεβαίνουν στο σπιτάκι τους στον Κάτω Κάμπο, πάνω από μια μαγευτική παραλία,
όπου έζησαν πολλές ημέρες ευτυχίας…
Το 1983,
μετά τον Σπύρο Χρ. Δασκαλέα, έναν άλλο θαυμάσιο συγχωριανό μας, συνέχισε η ίδια
την παράδοση του καφενείου στο ισόγειο του σπιτιού της. Ήταν τότε που
συνταξιοδοτήθηκε ο άνδρας της και επέστρεψε μόνιμα στο χωριό για να ανοίξουν
μαζί το καφενείο τους. Ήταν το δικό της όνομα όμως που γράφτηκε στην ταμπέλα
του μαγαζιού, και εκείνη που βρισκόταν εκεί από τα χαράματα μέχρι τα μεσάνυχτα,
η ψυχή του καφενείου, αλλά και του χωριού. Ήταν εκείνη που διατηρούσε το Μακρύ
Καντούνι, την πλατεία, και τα καλντερίμια γύρω από την εκκλησία πεντακάθαρα και
ασπρισμένα. Και ήταν εκείνη που φρόντιζε την εκκλησία, και δεν παρέλειπε ποτέ,
σε κάθε λειτουργία, να εκκλησιασθεί, όσο απασχολημένη και αν ήταν με το μαγαζί.
Το
μαγαζί αυτό το κράτησε ανοιχτό 33 ολόκληρα χρόνια μαζί με τον άνδρα της τον
Ηλία, και τον μικρό αδελφό της, τον Χρήστο, που τόσο τον αγαπούσε και που τόσο
την πόνεσε ο θάνατός του τον Μάιο του 2012. Τα τελευταία χρόνια, εκτός από την
απέραντη καλοσύνη της, διακρινόταν στα μάτια της και μια βαθιά θλίψη, καθώς
θρήνησε τρεις θανάτους σε σύντομο χρονικό διάστημα: της μητέρας της και των αδελφών της Παναγιώτη και Χρήστου. Άρχισε
τότε να σκέφτεται ότι ίσως έπρεπε να κλείσει το μαγαζί, περίμενε όμως την
τελευταία χρονιά, το 2016, να γίνει πρώτα το πανηγύρι της 21ης
Νοεμβρίου, να δεχτεί τον κόσμο στο καφενείο της, και ύστερα να αποχωρήσει. Αλλά
και μετά το κλείσιμο του καφενείου, την θυμάμαι ακόμα να κάθεται εκεί, στην
πεζούλα, τα απογεύματα και τα βραδάκια, με μια άλλη καλή γειτόνισσα, την Βάσω
Κων. Κοτσωνή, και να αναπολούν μαζί τα παλιά. Εκεί ήταν ο χώρος της, ο κόσμος
ενός ανθρώπου που οδηγήθηκε σε όλη του την ζωή από το χριστιανικό πνεύμα, την
αγάπη, την καλοσύνη και τον σεβασμό για τους άλλους.
Είμαι
από τους ανθρώπους που είχαν την τύχη να την γνωρίσουν και να την αγαπήσουν.
Ήταν μια αγγελική ψυχή, η ενσάρκωση της καλοσύνης και της αγάπης, μια ενάρετη και
ευγενική ύπαρξη, μια διακριτική παρουσία, ένας δοτικός άνθρωπος που αγαπούσε
τους συνανθρώπους της. Την θυμάμαι να έχει πάντα κάτι στην διπλωμένη στήν μέση
της ποδιά της, για να το προσφέρει απλόχερα και γενναιόδωρα, με ένα χαμόγελο
που έκανε τους ανθρώπους να αισθάνονται ευτυχισμένοι. Το σπίτι της ήταν πάντοτε
ανοιχτό και πολλοί γνώρισαν την απαράμιλλη «βασιλική» φιλοξενία της σε
περιστάσεις που είχαν ανάγκη.
Λένε ότι η ψυχή του κάθε χωριού είναι οι άνθρωποί του. Η Παναγιώτα, από τότε που ήρθε νεαρή
νύφη στο σπίτι της δίπλα στην πλατεία της Παναγίας, επί 6 δεκαετίες, ήταν η
ψυχή του χωριού. Και ένα μεγάλο κομμάτι
της ψυχής του σημερινού Προαστίου χάθηκε με τον χαμό της…
Καλό
σου ταξίδι, θεία Ποτούλα. Με τον θάνατό σου, το χωριό χάνει τον
πιο αγαπημένο άνθρωπό του, έναν άνθρωπο που προτιμούσε να αδικείται παρά να
αδικεί, έναν άνθρωπο «ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστιν» (Ίω. 1:47). Δώσε χαιρετίσματα σε
όλους τους δικούς σου, και κυρίως στον Χρήστο, αλλά και σε όλους τους χωριανούς,
που χρειάζονται και εκεί την καλοσύνη και το χαμόγελό σου.
Καλό σου ταξίδι και πάλι, θεία Ποτούλα. Η αγάπη
μας θα σε συνοδεύει πάντα εκεί που βρίσκεσαι. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκέπασε, και ο Θεός ας δίνει
παρηγοριά στους δικούς σου.
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ: • Ο Λυκούργος Λογοθέτης Έκτακτος Επίτροπος του Καποδίστρια με αρμοδιότητες και στη Μάνη (ΙV) …………σελ. 2
ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ: • Παλιό Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης……… σελ. 3 • Συνεχίζεται η μεγάλη επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας www. maniatiki.gr ……..σελ. 3
ΘΕΜΑΤΑ: • Γύθειο: Από την ακμή της αρχαίας περιόδου στην αφάνεια κατά τους μέσους χρόνους και την ανάδειξή του σε κύριο πληθυσμιακό πόλο της Μάνης (ΙI) ………………………………….σελ. 10
• Έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Γεωργιάδης, ο σεμνός πρωτεργάτης της πνευματικής ζωής της Σπάρτης…………………………………….σελ. 12
Η εορτή των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο ιστορικό μοναστήρι του Οσίου Νίκωνα
Στις 29
Ιουνίου, εορτή των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, γιορτάστηκε όπως κάθε χρόνο
(εφέτος με ιδιαίτερα μέτρα, λόγω του κορονοϊού), στο ησυχαστήριο του Οσίου
Νίκωνα του Μετανοείτε στο ομώνυμο εκκλησάκι με θρησκευτική κατάνυξη και με
προσκυνητές από την ευρύτερη περιοχή, τόσο από χωριά της Δυτικής όσο και της
Ανατολικής Μάνης. Η στοιχειώδης συντήρηση του δασικού δρόμου από την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας κατέστησε
πιο εύκολη και προσβάσιμη τη μετάβαση των προσκυνητών. Το απόγευμα της
παραμονής μετά τον κατανυκτικό εσπερινό
επακολούθησε το μοίρασμα των αρτοκλασιών και η παράθεση δείπνου με την
παραδοσιακή μανιάτικη μακαρονάδα.
Την πρωία,
κύρια ημέρα της εορτής, τελέστηκε η Θεία λειτουργία μετά το πέρας της οποίας
προσφέρθηκε ο πατροπαράδοτος χόνδρος και οι παρευρισκόμενοι πήραν το δρόμο της
επιστροφής στα χωριά τους, ευχόμενοι του χρόνου να είναι καλύτερες οι συνθήκες
για τον εορτασμό.
Συγχαρητήρια
στους εθελοντές που με τη βοήθειά τους υπήρξε άψογη η διοργάνωση της εορτής.
Α.Ρ.
Εποχικό Πυροσβεστικό Κλιμάκιο στο Προάστειο Δυτικής Μάνης.
Το απόγευμα
της Κυριακής 28 Ιουνίου 2020 έγιναν τα εγκαίνια του Εποχικού Πυροσβεστικού
Κλιμακίου Δυτικής Μάνης, στο κτίριο του παλιού Δημοτικού Σχολείου Προαστείου.
Αγιασμό κατά τα Εγκαίνια τέλεσε τον Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μάνης κ.
Χρυσόστομος. Στην τελετή παρέστησαν οι Βουλευτές Μεσσηνίας κ.κ. Μιλτ.
Χρυσομάλλης και Περ. Μαντάς, ο Αντιπεριφερειάρχης Περιφερειακής Ενότητας
Μεσσηνίας κ. Ευστ. Αναστασόπουλος, ο Θεματικός Αντιπεριφερειάρχης και Επίτιμος
Αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος κ. Βασ. Καπέλιος, ο Αρχηγός του Πυροσβεστικού
Σώματος Αντιστράτηγος κ. Στεφ. Κολοκούρης, περιφερειακοί και δημοτικοί
σύμβουλοι, αξιωματικοί των σωμάτων ασφαλείας, μέλη της Εθελοντικής ομάδας
“ΓΑΙΑ” Μάνης και κάτοικοι της περιοχής.
Τους προσκεκλημένους
υποδέχθηκαν ο δήμαρχος Δυτικής Μάνης κ.
Δημ.Γιαννημάρας, οι αντιδήμαρχοι και πολλοί δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι,
ενώ από τις γυναίκες του χωριού προσφέρθηκαν γλυκά και άλλα κεράσματα.
Όλα καλά,
δεδομένου ότι η παρουσία, έστω και εποχικά, προσωπικού σε ετοιμότητα για
αντιμετώπιση πυρκαγιών συμβάλει στην εδραίωση ασφάλειας στην περιοχή. Μόνο στις
ταμπέλες έγινε κάποιο μπέρδεμα: είναι Δυτικής Μάνης ή Καλαμάτας το κλιμάκιο
(όπως φαίνεται στη φωτογραφία); Ας το διορθώσουν…
Πραγματοποιήθηκε το 6ο Φεστιβάλ Ελαιολάδου και Ελιάς Καλαμάτας
Το 6ο
Φεστιβάλ Ελαιολάδου και Επιτραπέζιας Ελιάς πραγματοποιήθηκε, στο συνεδριακό
κέντρο του “Ελίτ“ στην Καλαμάτα το Σαββατοκύριακο 11 και 12 Ιουλίου, με
πρόγραμμα προσαρμοσμένο στα μέτρα προστασίας από τον κορονοϊό.
Το διήμερο
του συνεδρίου αξιοποιήθηκε με τις εισηγήσεις των ερευνητών και εισηγητών αλλά
και με τις καίριες τοποθετήσεις κατατοπισμένων συνέδρων και με τους αναγκαίους
χαιρετισμούς εκπροσώπων των θεσμικών φορέων που αποτελούσαν συνδιοργανωτές του
Συνεδρίου, μαζί με τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Καλαμάτας.
Ανηφορίζοντας
προς τη Βέργα, λίγα μέτρα από τη διασταύρωση με τον επαρχιακό δρόμο Καλαμάτας –
Αρεόπολης, συναντάμε ένα συγκρότημα ενοικιαζόμενων δωματίων των αδελφών Γυφτέα.
Δεκαεπτά
πλήρως επιπλωμένα δωμάτια σε περίοπτη θέση με απαράμιλλη θέα σ’ όλο τον κάμπο,
στο απέραντο γαλάζιο του Μεσσηνιακού κόλπου και στις μακρινές οροσειρές του
Ταϋγέτου. Η ήσυχη περιοχή εγγυάται ήρεμη διαμονή. Δίνεται η ευκαιρία στον
επισκέπτη να αποδράσει από την καθημερινότητα, να ζήσει αρμονικά στο φυσικό
περιβάλλον του χωριού, αλλά και σε όσους το επιθυμούν, η άμεση γειτνίαση με την
πόλη της Καλαμάτας προσφέρεται για τα ψώνια τους από τα τοπικά καταστήματα ή
για «αποδράσεις» σε κοντινούς ιστορικούς ή αρχαιολογικούς χώρους.
Ο
τόπος είναι προνομιούχος για διακοπές σε βουνό και θάλασσα όλες τις εποχές του
χρόνου. Έχει κανείς την αίσθηση ότι ζει σ’ ένα
πολυτελές εξοχικό, διακοσμημένο και εξοπλισμένο με γούστο και μεράκι.
Μεγάλα μπαλκόνια, άμεση πρόσβαση στον κήπο και
πλήρως εξοπλισμένη κουζίνα (ψυγείο, κουζινάκι κ.λπ.) αποτελούν εγγύηση για
πολυήμερη διαμονή. Ο χώρος είναι οικείος, ζεστός σαν το πιο αγαπημένο δωμάτιο
του σπιτιού μας. Όλα τα δωμάτια διαθέτουν τηλεόραση, σύνδεση με internet,
κλιματισμό και τηλέφωνο, ενώ υπάρχει επαρκής χώρος για στάθμευση των
αυτοκινήτων των πελατών.
Τα
«Kamari Apartments» είναι μια
τουριστική μονάδα αντάξια του μοναδικού φυσικού κάλλους της περιοχής, που
σέβεται τον επισκέπτη της και συντηρεί για πολύ χρόνο τις ευχάριστες αναμνήσεις
του.
The best way of summarising the history of
the 200 years since the Greek revolution (1821-2021) is the following: SEVEN
WARS, FOUR CIVIL WARS, SEVEN BANKRUPTCIES. This is also the title of a book
published in recent years by History Professor Georgios V. Dertilis (the author comes from a Maniot family which
settled in Neapolis Voion, in Laconia). Upon reflecting on
these two centuries, we note that with the exception of some wars which had
more wide-ranging causes, the rest of the wars, the bankruptcies and the civil
conflicts were all caused by the typical mentality of the Greek governments,
which were representing the desires of the political circles of the time. Upon examining our history, we realise that
the political homogenisation of the Greek
nation was not as thorough and successful as it could have been. If the homogenisation
had been stronger, the Greek political community would have had common goals and
the electorate would have elected the right politicians to promote and achieve
these goals. These politicians would have adapted these goals to the
possibilities that were offered at that time and they would have used whatever
resources and means were available to full potential.
During the 19th century two important Greek political ideas
failed because of internal causes. These goals, although they were realistic,
failed to gain common acceptance and thus political homogenisation was not
achieved. These political goals were the following:
a) Governor Ioannis Kapodistrias’
efforts to create a civilised, righteous and just Greek state, immediately
after the internal civil conflicts. Not only his efforts failed, they also led
to his assasination and to even more serious armed warfare.
b) The efforts to include in the Greek
territory the areas outside the borders of Greece where ethnic Greeks lived.
This movement was called “The Great Idea”, was supported by the idealist
Bavarian Otto, King of Greece, but was undermined by internal disputes and
disagreementss between the political parties. It ended badly with the
disastrous Greek-Turkish war of 1897.
The uncooperative attitude of the
political community and the lack of desire to pursue national goals, which
would certainly have meant sacrifices and personal costs, resulted in failure.
Even in the few cases, where the international situation was favourable, the
Greek political leaders were capable and they had clear and realistic goals, failure
ensued because micropolitics and personal gains got the upper hand.
Two very capable great Greek
politicians were Harilaos Trikoupis and Eleftherios Venizelos. Harilaos Trikoupis changed the until
then inward-looking operation of the Greek state, and he tried to modernise the
country by introducing many European technological advancements. However, he
was very wrong in his expectation that the Greek citizens would be responsible tax
payers. The result was that Trikoupis could not collect through taxes the funds
that would have allowed him to pay back the loans that he had taken so that he
could undertake extensive modernisation public works. This failure led to his defeat
in the next elections, resulting in his death, and to the bankruptcy of the
country. Eleftherios Venizelos had
foreseen the political developments in the Balkans and in Europe, and he tried
hard to lead Greece forward with a strong and ambitious vision for the future.
Again, however, micropolitics, personal interests and the fatigue of the Greek
soldiers who had been fighting external wars for many years, they played a role
in the defeat of the army and the death of the “Big Idea”. Venizelos’ hopes
that Greece would be led to its great destiny were cruelly dashed.
Similar situations to the ones we
have mentioned above have also developed in the past and continue to develop today
in our area, Mani. The political homogenisation of the small militant
communities of Mani started in 1818 when the Maniot warlords promised to the
representatives of the Filiki Etaireia (Society of Friends) that they will
support the War of Independence. The cooperation among them continued during
the first three years of the Revolution (for some of them at great loss to
life, property and privileges). Maniots, who were enjoying a semi-autonomous
status in small communities, without the presence of Turks, embraced the common
goals of freedom and independence. They put aside economic interests for the
common good and they rushed to the battlefields, with the very vague promise
that their sacrifices would be recognised if the war turned out victorious. Unfortunately,
the developments after 1824 gradually divided the local Maniot leaders, who put
aside the high ideals, and pursued instead personal interests. This shift in
mentality led the whole country, but even more our own area, Mani, to tragic developments.
Ever since, division and polarisation have followed us like a curse. These
phenomena are even more prominent during critical times. During the past decades, we have seen an opening in our small local
communities and the creation of some new ideas, which gives us a reason to be
optimistic that some positive changes can also happen here, in Mani. Let us
hope that the solidarity of the years 1814-1824 will gradually be guiding more
and more Maniots, so that the necessary “critical mass” can be formed, which
will lead us to more common goals and prospects for the future.
αρνητικές εξελίξεις σχετικά με το φυσικό αέριο….σελ. 11
KEY
FEATURES IN ENGLISH ………………….on page 8
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
• Ταπητοκαθαριστήρια Χόχολη
στην Παραλία Βέργας
………………………………..σελ. 8
ΜΙΚΡΑ, ΤΟΠΙΚΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ…………..σελ. 9
ΘΕΜΑΤΑ:
• Γύθειο: Από την ακμή της αρχαίας περιόδου
στην αφάνεια κατά τους μέσους χρόνους
και την ανάδειξή του σε κύριο πληθυσμιακό
πόλο της Μάνης (Ι)
…………………………………..σελ. 10
• Εννέα θέσεις κέρδισε η Ελλάδα στον δείκτη
ανταγωνιστικότητας για το 2020 ……………….σελ. 12
ΠΕΝΘΗ – KOINΩNIKA ……………………………σελ. 11,
12
To maniatiki.gr χρησιμοποιεί cookies. Τα cookies μας βοηθούν να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας. Με την πρόσβαση σας στο maniatiki.gr αποδέχεστε την χρήση των cookies σε αυτό. Τα cookies συλλέγονται για στατιστική χρήση μόνο. Δεν συλλέγουμε προσωπικά σας δεδομένα.