Όλα τα άρθρα του/της admin

Αεροπορικές συνδέσεις της Καλαμάτας με 30 πόλεις του εξωτερικού, αύξηση 22% στη διακίνηση επιβατών.

Σε 287.412 ανήλθαν οι αφίξεις και αναχωρήσεις επιβατών, όλων των κατηγοριών πτήσεων, τις οποίες εξυπηρέτησε ο αερολιμένας Καλαμάτας «Καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος» κατά το έτος 2017. Ο αντίστοιχος αριθμός για το 2016 ήταν 235.345 επιβάτες, δηλαδή κατεγράφη αύξηση 22,1% στη συνολική κίνηση του αερολιμένα μεταξύ των ετών 2017 και 2016. Η αύξηση στον αριθμό επιβατών πτήσεων εσωτερικού ήταν 138%, σε εκείνον των επιβατών πτήσεων εξωτερικού 13% και στους επιβάτες πτήσεων αεροταξί / VIP Business. 54%.

Κατά το έτος 2018, ο αερολιμένας Καλαμάτας «Καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος» θα εξυπηρετήσει τις μετακινήσεις εσωτερικού (συνδέσεις με Θεσσαλονίκη, Ρόδο και Κύθηρα) και εξωτερικού. Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα, η Καλαμάτα θα συνδεθεί με 30 πόλεις του εξωτερικού κατά το έτος 2018, έναντι 23 συνδέσεων κατά το έτος 2017, όπως είχαν ανακοινωθεί την ίδια περίοδο πέρυσι. Οι συνδέσεις το 2018 αναμένεται να είναι οι εξής: Λάρνακα Κύπρου, Λιλ Γαλλίας, Κοπεγχάγη, Μπρατισλάβα Σλοβακίας, Άμστερνταμ, Φρανκφούρτη, Πράγα, Λιόν Γαλλίας, Τελ Αβίβ, Λονδίνο, Παρίσι, Κατοβίτσε Πολωνίας, Βιέννη, Μόναχο, Στοκχόλμη, Ντίσελντορφ, Ναντ Γαλλίας, Μιλάνο, Μόσχα, Μάντσεστερ, Μπέρμιγχαμ, Ερεβάν Αρμενίας (ΝΕΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ), Ανόβερο, Όσλο, Μπρίστολ (ΝΕΟ), Βρυξέλλες (ΝΕΟ), Γενεύη (ΝΕΟ), Ίνσμπρουκ, Βουκουρέστι (ΝΕΟ), Στουτγάρδη (ΝΕΟ).

ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΓΑΪΤΑΝΑΡΟΣ

Την τελευταία του πνοή, ύστερα από πολύμηνη νοσηλεία, άφησε το μεσημέρι της Δευτέρας 12 Φεβρουαρίου σε ηλικία 91 ετών, ο συμπατριώτης μας (γεννήθηκε το 1927 στους Δολούς της Δυτικής Μάνης) επιχειρηματίας Λυκούργος Γαϊτανάρος. Μπορεί ο θάνατός του να προέκυψε ως απότοκος της μακράς ασθενείας του, όμως η είδηση του δημιούργησε βαθειά λύπη σε πολλές κοινωνικές ομάδες, λόγω της έντονης προσωπικότητάς του. Πρωταγωνίστησε για πολλές δεκαετίες, από το προσκήνιο ή το παρασκήνιο, σε πολλούς τομείς ανθρώπινης δραστηριότητας, στο εμπόριο, στις τουριστικές επιχειρήσεις, στην πολιτική, στον αθλητισμό και κυρίως σε όλες τις υποθέσεις μανιάτικου ενδιαφέροντος. Η σφραγίδα του ήταν έντονη για πολλές δεκαετίες στο χώρο του εμπορίου λαδιού, στον ξενοδοχειακό τομέα ως συνιδιοκτήτης με τον Κώστα Κουτουμάνο του μεγάλου ξενοδοχείου ΦΑΡΑΙ ΠΑΛΛΑΣ της Καλαμάτας, και στον τομέα του αθλητισμού, που ως πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας της Καλαμάτας, στις αρχές της δεκαετίας του ’70, την ανέβασε δύο φορές στην Α’ Εθνική Κατηγορία.
Στάθηκε αρωγός στην εκδοτική μας προσπάθεια, από την αρχική περίοδο πριν από 20 χρόνια, και συμμετείχε ανελλιπώς σε όλες τις εκδηλώσεις που διοργάνωνε η ΜΑΝΙΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ. Υιοθετούσε τις απόψεις που προβάλαμε με τα δημοσιεύματά μας από τις στήλες αυτής της εφημερίδας και πρόβαλε όπου βρισκόταν την ιδέα της Ενιαίας Μάνης, ως προαπαιτούμενο για την επιτυχή διεκδίκηση των δικαιούμενων της περιοχής μας στον τομέα της ανάπτυξης.
Ήταν ακμαίος και δραστήριος μέχρι πρόσφατα, αλλά ο θάνατος της συζύγου του Φιλάνθης Καμαρινέα, το 2017, του προκάλεσε αποδιοργάνωση και πτώση των ενδιαφερόντων του. Οι συντελεστές της ΜΑΝΙΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ εκφράζομε τα θερμά συλλυπητήριά μας στα δυο παιδιά του, τον Παναγιώτη και τον Ιωάννη και στις οικογένειές τους.

HISTORIC AWARENESS AND MANIOTS OF FUTURE GENERATIONS

A development which has been taking place in Mani for the past two decades has brought not only financial gains to our region, but also new practices and mindsets. These are the customs and mentalities of both visitors/tourists and of new settlers. As long as these new characteristics are in harmony with our own culture, they are welcome. However, when these new customs are not in harmony with our values, then there is the danger that the local culture and the specific nature of Mani (the particular character of the area), which is the product of many generations of Maniots practising the same customs and cultural norms, will change drastically. In order to avert this risk, coordinated actions of the whole region are needed; unfortunately, this kind of initiative has not as yet been undertaken. The question now is: how many people are aware of these risks, and even more important, how many local people are willing to undertake action in order to preserve the Maniot culture?

It is hopeful for the region that according to the prebookings for the Greek tourist season of 2018, there will be an increase of 10% in tourists. Some of these visitors will visit Mani, which means increased business in our area. The beauty of our natural environment and the welcoming nature of Maniots are well known and do not need to be praised in our column. However, what would really help local entrepreneurs is if first-time visitors became repeated visitors to Mani and if they advertised our region to friends and acquaintances. It is certain that visitors would enjoy their stay in Mani more, if they were to get to know our cultural monuments through quality foreign-language publications on our cultural heritage and through well-documented guided tours. The same can be said about the local cuisine and local food ingredients. Some progress has already been made in these areas, but these are mostly isolated actions that need to be grouped together and systematised. The long-term preservation of the main characteristics of our area (i.e., nature, climate, cultural heritage, history) needs stronger coordinated action across the whole region of Mani.

A small tour of our villages reveals very different demographics than thirty (30) years ago. In some villages the new settlers are more numerous than Maniots. The question now is the following: which culture and lifestyle are going to prevail? The local culture that was developed many centuries ago or the culture of the new settlers? This issue is crucial, particularly for the indigenous inhabitants who believe in Mani and our heroic ancestors and have spoken in public about these issues. These people in particular should look for innovative ideas and suggestions, so that they can support the preservation of the local culture not only with words, but also with actions, which might require some small personal sacrifice.

The new residents of our region can generally be divided into two large groups: a) those who come from countries with a high level of civilisation, particularly from western European counties, and b) those who started coming to Greece after the collapse of the former Eastern Bloc, thirty (30) years ago; these economic migrants continued to arrive in Mani for twenty (20) years after the fall of the communist block. This flow only stopped with the Greek economic crisis. In spite of the economic crisis, many of the economic migrants stayed in our country, and most of them have now become permanent residents. Their children were born and raised here.

The first group of the new inhabitants of Mani (citizens of western European nations) already had a lot of knowledge about our area before they settled here; actually, most of them settled here exactly because of this knowledge. The second group, however, (the economic migrants from the former Eastern block) had very little knowledge about our area; even today, they have learned very little about Mani, because the constant struggle for survival leaves them with little time for anything else. Both of these groups are characterised by a general lack of interest in acquiring more knowledge about the Maniot culture and our heroic traditions. The children of these new residents might attend regular public Greek schools, however, even these children who were born in Greece, do not learn about Maniot culture. There is no formal teaching of the local culture, and in the few schools where this teaching takes place, it is incomplete and uncoordinated.

This last thought brings us to the following crucial question: how much knowledge about Mani, its culture and its history will the inhabitants of Mani of the next one or two generations have? Have the leaders of the municipalities of our area reflected at all on this issue? If they have, should they not be coordinating their actions, so that they can draft and implement long-term integral-type programs, which year after year will promote the cultural identity of our area to present and future generations? Should they not be promoting , the whole range of our local culture, from our dietary habits to the local Maniot mores, customs and traditions based on past entitlement?

We are leaving these questions unanswered, in the hope that some enlightened local leader might be moved by this editorial and undertake some belated action.

Δύο βραβεία κορυφαίου αθλητή 2017 στο Λευτέρη  Πετρούνια

Ο συμπατριώτης μας, με καταγωγή από τη Λάγεια, Λευτέρης Πετρούνιας, στη διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας (UEG) για την ανάδειξη των κορυφαίων αθλητών και ομάδων στη χρονιά που έφυγε, επικράτησε σε δύο κατηγορίες, αυτές του Κορυφαίου Ευρωπαίου Αθλητή και της Κορυφαίας Εμφάνισης για το 2017. Ο Πετρούνιας συγκέντρωσε 5.277 ψήφους, στην κατηγορία ευρωπαίου αθλητή της χρονιάς, και με ποσοστό 61% άφησε πολύ πίσω τον δεύτερο Μάριαν Ντραγκουλέσκου (2.545 ψήφους και ποσοστό 29%). Όσον αφορά την κορυφαία εμφάνιση της χρονιάς, ήταν άπιαστος με 7.798 ψήφους που μεταφράστηκε στο απίστευτο 87%!

Ο δύο φορές πρωταθλητής κόσμου και τρεις φορές πρωταθλητής Ευρώπης στους κρίκους, στις δηλώσεις του τόνισε: «Θέλω να ευχαριστήσω την UEG, που είχε την πολύ καλή ιδέα να δημιουργήσει αυτό τον θεσμό και που με πρότεινε ως υποψήφιο σε δύο κατηγορίες. Η θέσπιση των ετήσιων ευρωπαϊκών βραβείων ήταν μία κίνηση που χρειαζόταν το μεγάλο άθλημα της Γυμναστικής, για να αποκτήσει ακόμα ευρύτερη προβολή και για να δοθεί η ευκαιρία στους φιλάθλους να έρθουν πιο κοντά μας. Ελπίζω αυτή η πρωτοβουλία να συνεχιστεί και να γίνεται πιο δυνατή κάθε χρόνο.

Θα ήθελα να απευθύνω ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στους χιλιάδες φιλάθλους που με στήριξαν και που μου χάρισαν με την ψήφο τους αυτά τα δύο πολύ σπουδαία έπαθλα. Ο κόσμος έδειξε για άλλη μια φορά ότι πιστεύει σ’ εμένα, ότι με αγαπά πολύ και αναγνωρίζει την αξία όλων των διακρίσεων που έχουμε πετύχει τα τελευταία χρόνια. Η ανταπόκρισή του είναι συγκινητική και με γεμίζει δύναμη για την συνέχεια.

Δεσμεύομαι ότι και μέσα στο 2018 θα προσπαθήσω να φανώ αντάξιος αυτών των διακρίσεων, ώστε να προσφέρω κι άλλες χαρές σε όλους τους ανθρώπους που μου δείχνουν την εκτίμηση και την αγάπη τους».

Η κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας του Συλλόγου Μανιατών Καλαμάτας.

Το Σάββατο 20 Ιανουαρίου ο Σύλλογος Μανιατών Καλαμάτας τίμησε τη Μαρίζα Κωχ για την προσφορά της στη μουσική και την αγάπη της για τη Μάνη, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης για την κοπή της βασιλόπιτας στην αίθουσα εκδηλώσεων «Περρωτή».

Τη μουσική παρουσία της Μαρίζας Κωχ πλαισίωσαν οι μουσικοί Μιχάλης Νικόπουλος (μπουζούκι και λαούτο) και Κατερίνα Κυρμιζή (κιθάρα και τραγούδι). Συμμετείχαν μαζί της, σ’ ένα παιδικό πρόγραμμα, και τα παιδιά που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση.

Ακολούθησε γλέντι μέχρι τις πρωινές ώρες ενώ τυχερή της βραδιάς αναδείχτηκε η κ. Αθηνά Ξανθάκη (Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Μάνης), στην οποία έτυχε το φλουρί από την πρωτοχρονιάτικη πίτα, κερδίζοντας έναν πίνακα του ζωγράφου κ. Τζαμουράνη, προσφορά του Συλλόγου.

Παρευρέθηκαν οι βουλευτές Γιώτα Κοζομπόλη και Δημήτρης Κουκούτσης, εκπρόσωπος του Δημάρχου Καλαμάτας Παναγιώτη Νίκα, περιφερειακοί και δημοτικοί σύμβουλοι, πολιτιστικοί σύλλογοι και πλήθος κόσμου.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΡΙΝΕΑΣ

Χάσαμε ένα πρόσωπο – υπόδειγμα αγωνιστικής διάθεσης για ζωή και απόκτηση γνώσεων. Έναν άνθρωπο που είχε καταφέρει τη σωματική μειονεξία να την εξισορροπήσει με ολοκληρωμένη διανοητική  ανάπτυξη. Η ζωή του ήταν διαρκής πάλη για τη διαχείριση των εμπλοκών στην κινητικότητά του,  με την  προμήθεια σύγχρονων και πρωτότυπων μέσων μετακίνησης. Η πάλη αυτή τον έβγαζε νικητή για πολλές δεκαετίες. Έτσι μπορούσε να προωθεί και τις πνευματικές του ανησυχίες, εκείνες για τις οποίες χρειαζόταν αναζήτηση και έρευνα εκτός σπιτιού. Το αναφέρω αυτό γιατί το σπίτι του ήταν ένα σύγχρονο εργαστήρι συνδέσεων στο διαδίκτυο, εφοδιασμένο με σύγχρονους υπολογιστές, εκτυπωτές, σκάνερ, ψηφιοποιητές φωτογραφικών αρχείων και όλα τα άλλα απαραίτητα ηλεκτρονικά εξαρτήματα.

Το Χρήστο το γνώρισα το 1998. Με επισκέφθηκε και μου ανέφερε ότι συμπαρατάσσεται στην προσπάθειά μας να επεκτείνομε την αλληλεγγύη σε όσο το δυνατό περισσότερους συμπατριώτες μας. Όπως επίσης και στην προσπάθειά μας  να αναζητάμε διαρκώς τρόπους  προώθησης μηνυμάτων πολιτισμού και ειρηνικών διευθετήσεων σε όλες τις εμπλοκές που παρουσιάζονται μεταξύ των μελών των μικρών μανιάτικων κοινωνιών. Σ` αυτές τις ιδέες είχε την πλήρη συμπαράσταση και σύμπραξη της συζύγου του Παναγιώτας Παπακώστα που στεκόταν δίπλα του, στις ανάγκες της καθημερινότητας και στην προώθηση των ιδεών του, για πολλά χρόνια από τότε που τη γνώρισε.

Από τότε τα χρόνια κυλούσαν με συναντήσεις, αραιές αλλά πάντοτε συναισθηματικές, και τηλεφωνικές επικοινωνίες, μέσω των οποίων με ενημέρωνε για τις αναζητήσεις και έρευνές  του στον τομέα του πολιτισμού. Πρώτος αυτός, πριν από δέκα χρόνια με ενημέρωσε για τις εκτεταμένες ψηφιοποιήσεις παλαιών βιβλίων, που είχαν πραγματοποιήσει πολλά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, και τη δυνατότητά του για  πρόσβαση σ` αυτά και το «κατέβασμά» τους από το διαδίκτυο μέσω κωδικών αριθμών που του είχαν παραχωρηθεί. Με ενημέρωνε επίσης τακτικά, για τα αποκτήματα σπάνιων βιβλίων, που κατάφερνε να τα αγοράζει σε διενεργούμενες δημοπρασίες. Φιλοδοξούσε να δημιουργήσομε, μέσω της «Μανιάτικης Αλληλεγγύης», ένα κέντρο πολιτισμού στην περιοχή μας, με βιβλιοθήκη έντυπων και ψηφιοποιημένων εκδόσεων που θα είχε βάση τα βιβλία του, ώστε να γίνουν προσιτά, έντυπα βιβλία και ψηφιακά αρχεία, στους ενδιαφερόμενους πολίτες της περιοχής μας, ιδιαίτερα στους νέους.

Μιλήσαμε, για τελευταία φορά, τα Χριστούγεννα και επαναλάβαμε όλες αυτές τις φιλόδοξες σκέψεις. Συμφωνήσαμε, μάλιστα, να συναντηθούμε σύντομα για να τις ταξινομήσομε και να τους δώσομε και χρονοδιάγραμμα εξέλιξης. Δυστυχώς, ήλθε το φρικτό του τέλος για να ανασχέσει αυτή την προοπτική. Όμως, οι ιδέες που είχε ο Χρήστος και η έμμονη προσπάθειά του για την υλοποίησή τους στην πράξη,  ωθούν, όσους τις ενστερνιζόμαστε, να τις  προχωρήσομε στο μέτρο του αντικειμενικά εφικτού. Εξ` άλλου, τα μηνύματα για ειρηνικά έργα και έργα πολιτισμού, που προωθούσε πρώτος στη Μάνη της σύγχρονης περιόδου ο Νικήτας Νηφάκης πριν από δύο αιώνες, αποτελούν το μόνο τρόπο διατήρησης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της περιοχής μας στον αιώνα της παγκοσμιοποίησης που προχωρά με γρήγορους και αφομοιωτικούς ρυθμούς. Όσο προωθούμε αυτά τα έργα, είμαι βέβαιος ότι το ανήσυχο πνεύμα του Χρήστου θα εφησυχάζει και θα ηρεμεί.

Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας

A CRUCIAL QUESTION FOR THE FUTURE OF MANI:  COMMON RALLYING OR PERSONAL GAIN?

Recent developments have proven  that decisions and projects about the future of Mani are made or cancelled without consulting its inhabitants. The following three incidents prove this observation:

1) At a meeting of the Economic Committee of the Region of Peloponnesus, councillors voted against the proposal for public tender of the road that would join the village of Milea in Western Mani to the Monastery of Panagia Giatrissa on the ridge of Taygetos and from there to the road network of Eastern Mani. This particular road is the second provincial road of the Messinia Prefecture and according to a royal decree was designated as a “first priority” road already in 1955! The Peloponnese Region politicians who have been elected since 2010, instead of apologising to the Maniots for the 60-year state delay in proceeding with the construction of the road, which will finally connect Western to Eastern Mani through theTaygetos mountain range, they have tried to cancel this project! Even worse, some “minority” councillors tried to change the designation of this road as a “first priority” road, and they proposed the transfer of the funds, which since 2013 had been deposited by the Ministry of Development  to the Regional Peloponnese Fund, to another project! On the other hand, the “majority” councillors, instead of apologising for the four-year delay between the assignment of the state credit and the approval of the tendering documents , they presented the bringing forward of the project as a great achievement.

2) In 2005 the Ministry of Infrastructure ordered the study of the national road Sparta-Gytheion.  This study has not yet been completed, although since then, the road Scoura-Pyri, which bypasses Sparta, has been completed and therefore the scope of the study has been reduced. We believe that this project should be given a “first priority” status, as it is beneficial for the whole area of Mani, and particularly the eastern part of the region. We believe that it is crucial that this study gets completed as soon as possible, so that this project can then be incorporated into in the current Community Support Framework. This has still not happened, although almost fifteen years have passed since the decision for commissioning the above study. Since then, five or six different governments have been elected, and Maniots could have voted for the ones that would have moved the above project forward. Maniots might be few, but still, when they act in solidarity, they can get results!

3) Recently the forest maps for the region of Mani were partially approved. During the first six months of 2017 we reported on many injustices caused by these maps, as compiled by the Forest Registry, and the protests of many Maniot landowners who were negatively affected. We reported on meetings of the landowners with those responsible, and we also reported that protests by local municipalities would be submitted. Then, during the last six months of 2017 there was no further action. What happened? Those of us who believe that it is ethical and legal to declare the truth about the status of private properties that had become forested because they had not been cultivated, were we wrong? Why was this proposal not considered? Were Maniots not able to defend this proposal or once again were they divided and could not come up with a clear statement?

Under the present circumstances, the trend for development, which is supported by the specific climatic, geophysical and cultural characteristics of our area, will always be halted because of the lack of state funding. A low index of development in Mani will also mean weak development in the private sector similar to the mid-term development of our country and stagnation, disappointment and frustration on the part of local business people. Low development will negatively affect entrepreneurship, labour market, real estate and our everyday life in general, and it will crush the hopes of the new generations.  If all Maniots do not mobilise and do not commit themselves to unite and demand what is rightfully due to them, the stagnation of public funding in our area, which has been going on for the past twenty years, will continue. Only common action can bring a development proportionate to the potential of our region. The crucial question is: are we going to internalise this reality or are we going to continue acting according to narrow-mindedness and short-term personal interest?

 

ΙΑΤΡΙΚΟ – ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΦΑΛΗΡΕΑ ΣΤΗ ΣΤΟΥΠΑ

Το Διαγνωστικό Κέντρο – Μικροβιολογικό εργαστήριο ΠΦ Φαληρέας στεγάζεται σ’ ένα από τα πλέον υπερσύγχρονα κτήρια στον επαρχιακό δρόμο Καρδαμύλης – Αρεόπολης στη Στούπα.
Η εμπειρία σαράντα και πλέον χρόνων στην μικροβιολογία παρέχει αμέριστη γνώση στην ορθή αξιολόγηση των αποτελεσμάτων.
Η εμπειρία πλαισιώνεται από άριστα καταρτισμένο επιστημονικό προσωπικό.
Μεταξύ άλλων, το προσωπικό πλαισιώνουν δύο (2) ιατροί μικροβιολόγοι – βιοπαθολόγοι, πλήρως εξειδικευμένοι στον τομέα ευθύνης τους. Υπεύθυνος του εργαστηρίου ο βιοπαθολόγος Αθανάσιος Γεωργακόπουλος με ειδικότητα στα μικροβιολογικά.
Το προσωπικό φροντίζει για την διαχείριση των εξετάσεων και την ορθή και έμπειρη αξιολόγηση των αποτελεσμάτων.
Τα ιατρικά μηχανήματα που διαθέτει το Κέντρο αποτελούν την αιχμή της ιατρικής τεχνολογίας στον τομέα της ιατρικής μικροβιολογίας. Τα μηχανήματα μεταξύ άλλων είναι ο βιοχημικός αναλυτής DIMENSION RXL (Siemens), ο ορμονολογικός αναλυτής Cobas E411 ( Hitachi Roche), ο αιματολογικός αναλυτής Coueter HMX (Beckman), ο ανοσολογικός αναλυτής Mini Vidas (Biomerieux).
Το εργαστήριο είναι πιστοποιημένο κατά ISO 9001 ενώ συνεργάζεται με τα μεγαλύτερα ιατρικά κέντρα της Αθήνας και του εξωτερικού.
Η εμπειρία, το εξαίρετο επιστημονικό προσωπικό και τα σύγχρονα ιατρικά μηχανήματα αποτελούν εγγύηση ότι τα αποτελέσματα που λαμβάνονται είναι εφάμιλλα ή καλύτερα των πλέον σύγχρονων ιατρικών ιδρυμάτων που υπάρχουν αυτή τη στιγμή.
Το κέντρο λειτουργεί 07:00-15:00 και οι απαντήσεις δίδονται αυθημερόν.