Η αρτοποιία- ζαχαροπλαστική ΣΟΥΡΕΑ εδώ και 108 χρόνια (από το 1918) μοιράζεται τα προϊόντα που παράγει μαζί μας,προσφέροντας ποικιλίες που φέρουν την ποιοτική σφραγίδατης: Ψωμί και αρτοσκευάσματα, διάφορα βουτήματα, λαλάγγια με μανιάτικη συνταγή, κουλούρια προζυμιού, σιροπιαστά γλυκά, δίπλες, κουραμπιέδες, μελομακάρονα, καφέδες και οτιδήποτε ζητήσει ο πελάτης από αυτά που σχετίζονται με αυτή την επιχειρηματική δραστηριότητα.
Η επιχείρηση διαφυλάσσει με αγάπη την παράδοση του τόπου μας επιλέγοντας τα καλύτερα και αγνότερα υλικά, χαρίζοντας εύγευστα και υγιεινά προϊόντα φτιαγμένα με γνώση και τέχνη που εξασφαλίζουν επιτυχία και μοναδική γεύση. Έτσι, ότι φτιάχνεται είναι τόσο νόστιμο και τόσο σπιτίσιο που γίνεται ανάρπαστο.
Η επιχείρηση διαθέτει καταστήματα, στην Καλαμάτα με το εργαστήριο και στη Βέργα, πάνω στο Επαρχιακό δρόμο Καλαμάτας – Αρεόπολης.
Κάποιες απολαύσεις δεν χρειάζονται συστάσεις. Εδώ και πολλές δεκαετίες η επιχείρηση ΣΟΥΡΕΑ προσφέρει είδη που δύσκολα μπορούν να τα ανταγωνιστούν. Η μοναδική γεύση που προσφέρουν και οι απολαυστικοί συνδυασμοί συνεχίζουν να γράφουν την πιο γλυκιά ιστορία. Όπως μας είπε ο Γιάννης Σουρέας, ένα από τα αδέλφια που διευθύνουν την επιχείρηση, «είναι ύψιστη τιμή να παραδώσεις και εσύ με τη σειρά σου την ιστορία, την τέχνη, την κουλτούρα, τη φιλοσοφία που παρέλαβες από τις προηγούμενες γενιές».
It was April 1999 when the first issue of our newspaper ΜΑΝΙΑΤΙΚΗΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ (MANIOT SOLIDARITY) was published.Timidly and through trial and error, we tried to find the path that would give shape to the impulsewhich led us to this form of expression. Our visionfor a Mani of the future worthy of our heroic ancestors was particularly strong.Thus, the many diverse obstacles were gradually overcome — starting with technical matters, passing through financial difficulties, and culminating in the challenges that required rapid adaptation to modern printing technology. Year by year we acquired the necessary know-how which, combined with the personal processing of source material, resulted in the form and content of the newspaper you now hold in your hands.
Our main objective began with the idea that Mani is not just a place, but a way of life.It is a way of life that those of us from an older generation acquired through the experiences of our upbringing; we carry it in our genes and pass it on to our descendants. This way of life is recorded in every issue of this publication, accumulating issue by issue, condensed into our book publications, projected on our website, and digitally archived so that it remains available for future generations. This content also contributes to the harmonious integration into our land of the many new residents who have settled in our villages in recent decades, just as it happened during the great population integrations in the Mani region in earlier centuries.
On the occasion of entering the 28th year of publication, we consider it appropriate to analyse in greater detail the structure and content of each issue of our newspaper.
The smooth transition from the title to the content is achieved through the lead article on the first page. We ensure that its content incorporates elements and nuances of SOLIDARITY in analyses of ideas and events relating to broader social issues appearing in current affairs. The first page is complemented by news closely connected to our region, its developmental progress, or the major milestones of its historical journey.
The topics featured on pages 2, 3, 4 and 10 highlight elements from the history, folklore, nature and culture of our region, as these have been recorded in the past and continue to evolve to the present day. Special emphasis is given to the “Farewell” of the first Maniot scholar and enlightener Nikitas Nifakis, which is featured consistently in the masthead of page 3 as a timeless mandate for all of us, and his reflections on our region are expanded through the presentation of his verse compositions in successive issues.
Pages 6 and 7 have been dedicated to showcasing developmental projects being promoted in our wider region, identifying the manner of their implementation and the weaknesses that emerge during the course of their realisation until completion.Pages 5 and 12 cover opinion articles that also echo the ideas of SOLIDARITY, as these relate to current events and situations.Pages 9 and 11 are dedicated to recording brief news items concerning our wider region, as they appear in the current affairs of each month. As our perceptive readers will have noticed, police reports have been entirely absent even from the very first issue of the publication, because material of this nature does not align with the aims of our newspaper and our association.Believing that the printed word remains a quiet reminder that thought requires time and responsibility and that information requires verification, we maintain this editorial approach which we have followed for 27 years.
On our website www.maniatiki.gr a selected portion of the material from our printed newspaper is uploaded each month, while important texts with historical-geographical information about Mani and the settlements of its three large regions have been included. The publication of the main editorials in English facilitates compatriots (descendants of second and third generation immigrants) in becoming acquainted with the region of their family’s origin, as well as foreign residents who have settled in our area. The inclusion of the listings entrusted to us by local professionals for the printed issue increases the visibility of their businesses and activities.
We believe that a strong impetus for advancing the goals of our non-profit association that publishes the newspaper ΜΑΝΙΑΤΙΚΗ ΑΛΛΕΛΕΓΓΥΗ also arises from the publication of books and illustrated volumes about our region. We note in particular the following four titles: PAGES FROM THE HISTORY OF MANI (in two volumes), TRAVEL ITINERARIES IN MANI (in two volumes), MANI IN FOREIGN-LANGUAGE BIBLIOGRAPHYand MANI: THETIMELESS EVOLUTION OF 10 MAJOR REGIONS.
On the occasion of this anniversary,supported by the trust and loyalty of our subscribers, we wish to express our determination to continue this work for as long as our physical and intellectual capacities permit.
Επί του επαρχιακού δρόμου Καλαμάτας – Αρεόπολης, στο ύψος της Βέργας, βρίσκεται το κατάστημα της Μαρίας Τούμπανου. Ξεκίνησε τη λειτουργία του αρχές του 2018, με ευοίωνες προοπτικές.
Μπορεί το κατάστημα της Βέργας να λειτούργησε πρόσφατα, όμως η επιχείρηση έχει μεγάλη ιστορία. Πρωτεργάτης στη μεγάλη διαδρομή της από το 1954 ήταν ο πατέρας της οικογένειας, Γιάννης Τούμπανος, που δημιούργησε δύο καταστήματα, ένα στη Μεσσήνη και ένα στην Καλαμάτα. 64 χρόνια σκληρής δουλειάς, έφεραν όμως πολύ καλά αποτελέσματα. Το κατάστημα, σ’ ένα ειδυλλιακό περιβάλλον με ωραία λουλούδια και δένδρα, αποτελεί δείγμα λεπτού γούστου και ευαισθησίας των ιδιοκτητών και καθιστά την παραμονή των επισκεπτών ευχάριστη.
Ρωτήσαμε την ιδιοκτήτρια γιατί η ονομασία «ΑΛΕΤΡΙ» και μας εξήγησε ότι τα προϊόντα που προσφέρονται, προέρχονται όλα από τη γη και η γη χωρίς αλέτρι δεν προσφέρει τίποτα. Στο κατάστημα διατίθενται: Είδη αρτοποιείου, ζαχαροπλαστικής, γαλακτοκομίας, όλα χειροποίητα, αλλά και καφές και αναψυκτικά σε μεγάλες ποικιλίες, όλα αυτά τα προϊόντα φυσικά, ποιοτικά, κορυφαία. Τις πρωινές ώρες σερβίρεται πλήρες «πρωινό», ενώ όλες τις ώρες της ημέρας λειτουργεί μπαρ, προσφέροντας καφέ ή ποτό.
Η εξυπηρέτηση είναι οικογενειακή, η ατμόσφαιρα φιλική και ο άνετος χώρος στάθμευσης καθιστούν την παραμονή των επισκεπτών ευχάριστη.
Στέφθηκε πρωταθλήτρια η «Μαύρη Θύελλα» και πανηγύρισε την άνοδο στη Super League
NIKITAS KOTSIARIS PHOTOGRAPHYnik.gr
Η ποδοσφαιρική ομάδα της Καλαμάτας πανηγύρισε την κατάκτηση του Πρωταθλήματος της Super League 2 και μαζί την επιστροφή στα σαλόνια του Ελληνικού ποδοσφαίρου, καθώς από τη νέα αγωνιστική περίοδο θα αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Super League.
Η στέψη της ομάδας και η απονομή του κυπέλλου του πρωταθλητή, καθώς επίσης και η απονομή των μεταλλίων σε παίκτες, προπονητές και διοίκηση, πραγματοποιήθηκε χθες, Κυριακή 15 Μαρτίου 2026, στο κατάμεστο από κόσμο Δημοτικό Στάδιο Παραλίας της Καλαμάτας, αμέσως μετά τον νικηφόρο αγώνα με τον Ολυμπιακό Β’.
Ακολούθησαν πανηγυρισμοί εντός του Σταδίου και στους δρόμους της πόλης, ενώ η βραδιά ολοκληρώθηκε με μία μεγάλη γιορτή στην κεντρική πλατεία της Καλαμάτας, όπου και χιλιάδες φίλαθλοι χειροκρότησαν την αγαπημένη τους ομάδα, αποθεώνοντας τους πρωταγωνιστές της ποδοσφαιρικής επιτυχίας.
Νέος Διοικητής στον ΟΠΕΚΑ ο Λάκωνας Επαμεινώνδας Ατσαβές
Κατόπιν ολοκλήρωσης της διαδικασίας επιλογής διοικήσεων φορέων του δημόσιου τομέα, καθήκοντα διοικητή στον Οργανισμό Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΟΠΕΚΑ) ανέλαβε στα τέλη Φεβρουαρίου ο Επαμεινώνδας Ατσαβές. Η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής & Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου, καλωσορίζοντας τον Επαμεινώνδα Ατσαβέ στη διοίκηση του ΟΠΕΚΑ, δήλωσε ότι “η εμπειρία του στη διοίκηση μεγάλων οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης και η αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητά του σε μεταρρυθμίσεις με επίκεντρο τον πολίτη αποτελούν σημαντικά εφόδια για την επόμενη μέρα του Οργανισμού”.
Ο Επαμεινώνδας Ατσαβές γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σπάρτη από μανιάτικη οικογένεια που είχε μετεγκατασταθεί αρχικά στην Άρνα κατά την περίοδο της Επανάστασης του 1821. Είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών από το 2003. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών (LLM) στον τομέα του Διοικητικού Δικαίου από το Πανεπιστήμιο Ruprecht Karls Universität Heidelberg (Χαϊδελβέργη), με θέμα διπλωματικής εργασίας “Ευρωπαϊκή Διοικητική Δικονομία”.
Από τον Σεπτέμβριο του 2019 έως τον Δεκέμβριο του 2021 διετέλεσε υποδιοικητής του τ. Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών (ΕΤΕΑΕΠ) και κατόπιν του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-ΕΦΚΑ). Από τον Δεκέμβριο του 2021 έως τον Ιανουάριο του 2025 διετέλεσε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και Διοικητής του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ), συμβάλλοντας στην εκτεταμένη διοικητική και ψηφιακή αναδιοργάνωση του φορέα, στον μηδενισμό εκκρεμοτήτων, στην ταχύτερη απονομή και πληρωμή μερισμάτων, στην αναβάθμιση των πληροφοριακών συστημάτων και στην ψηφιοποίηση του συνόλου του αρχείου.
Πέθανε, σε ηλικία 82 ετών, ο διεθνούς φήμης γλύπτης Χρήστος Ρηγανάς.
Ο Χρήστος Ρηγανάς γεννήθηκε το 1944 στη Καλαμάτα, από μανιάτικη οικογένεια που είχε μεταναστεύσει από τον Πύργο Διρού. Την περίοδο 1963-1968 σπούδασε Γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, κοντά στον Γιάννη Παππά, ενώ τη διετία 1965-1967 παρακολούθησε το εργαστήρι Χαλκοχυτικής της Α.Σ.Κ.Τ. Η παρουσία του στο χώρο της γλυπτικής ήταν συνεχής από το 1970 και εντεύθεν. Από το 1980 ζούσε και εργαζόταν στην Καλαμάτα.
Ο Χρήστος Ρηγανάς είχε σμιλέψει το δικό του «αποτύπωμα» στον χώρο της γλυπτικής αντλώντας σχήματα και φόρμες από τη φύση και φιλοτεχνώντας περίοπτα γλυπτά μνημειακού χαρακτήρα, αλλά και μικρότερων διαστάσεων, από μάρμαρο, γρανίτη, μπρούτζο και ξύλο με κυβιστικές και μετακυβιστικές επιδράσεις της Κυκλαδικής τέχνης. Έργα του μνημειακής και εικαστικής γλυπτικής μεγάλων διαστάσεων βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, το Υπουργείο Πολιτισμού κ.α. ενώ άλλα έχουν στηθεί σε δημόσιους χώρους στην Κόνιτσα, στην Καλαμάτα και στη Λεμεσό της Κύπρου («Μεσσηνιακή Προκήρυξη», «Πεσόντων Λιμενεργατών», «Αγνοουμένων της Κύπρου»). Επίσης, γλυπτά του υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έργο του είναι και η χάλκινη προτομή του Νίκου Καζαντζάκη στην είσοδο της παραλίας «Καλόγρια», στη Στούπα.
Είχε διατελέσει διευθυντής του εικαστικού τομέα της ΔΕΠΑ Καλαμάτας («Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού Καλαμάτας») και τον Δεκέμβριο του 2022, η Ακαδημία Αθηνών τον βράβευσε με το Αριστείο «Γραμμάτων και Καλών Τεχνών» για το πολυετές σημαντικό έργο του.
Πέθανε ο καταγόμενος από τον Άγιο Γεώργιο Μέσα Μάνης πρώην δήμαρχος Περάματος Γιάννης Πατσιλινάκος
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 78 ετών ο πρώην δήμαρχος Περάματος και πρώην βουλευτής του ΚΚΕ Γιάννης Πατσιλινάκος έπειτα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.
Ο Γιάννης Πατσιλινάκος γεννήθηκε στον Πειραιά. Μεγάλωσε αρχικά στην Αγία Σοφία του Πειραιά και από το 1954 στο Νέο Ικόνιο, στην περιοχή Πλακούδα. Φοίτησε σε σχολεία της περιοχής. Πατέρας του ήταν ο γυναικολόγος Αλέξανδρος Πατσιλινάκος, από τον Άγιο Γιώργιο της Μέσα Μάνης, ο οποίος χρημάτισε δήμαρχος Κερατσινίου την περίοδο 1951 έως 1955. Μητέρα του ήταν η Σταυρούλα Κυραγιάννη, η οποία είχε καταγωγή από το Ψίο της Μέσα Μάνης.
Το 1966, πέρασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του το 1972. Το 1981, άνοιξε καρδιολογικό ιατρείο στο Πέραμα και άρχισε να ασκεί την ιατρική. Παράλληλα, την περίοδο 1981-1984, χρημάτισε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά.
Το 1975, παντρεύτηκε την μικροβιολόγο Δήμητρα Παπαδάκη, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, που έγιναν και αυτά γιατροί μεγαλώνοντας: Τον Αλέξανδρο, καρδιολόγο, την Σταυρούλα, πνευμονολόγο και την Κωνσταντίνα, μικροβιολόγο. Την ίδια χρονιά, έγινε μέλος του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Ο Γιάννης Πατσιλινάκος διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, μέλος του Γραφείου της Επιτροπής Πόλης της Κομματικής Οργάνωσης Πειραιά και βουλευτής Β’ Πειραιά.
Εκλέχτηκε για τρεις δεκαετίες (1987-1990, 1995-1998 και 1999-2002) δήμαρχος Περάματος. Διετέλεσε επίσης και πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου κατά των Ναρκωτικών και του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά.
Aσημένιος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Μπακού o συμπατριώτης μας Λευτέρης Πετρούνιας
Στο δεύτερο σκαλί του βάθρου, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ενόργανης Γυμναστικής που διεξήχθη στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, ανέβηκε ο καταγόμενος από τη Λάγια της Μάνης, Λευτέρης Πετρούνιας, επιβεβαιώνοντας σε ακόμα έναν τελικό πως είναι ο “άρχοντας ο κρίκων”.
Ο Ολυμπιονίκης μας συγκέντρωσε 14.300 βαθμούς και έμεινε πίσω μόνο από τον Ρώσο, Ίλια Ζακάι, ο οποίος μάζεψε 14.600 βαθμούς. Την τρίτη θέση κατέλαβε ο 24χρονος Ιάπωνας, Κιίτσι Κανέτα με 14.233, αφήνοντας στην τέταρτη θέση τον Αζέρο, Νικίτα Σιμόνοφ.
Κατασκευή πρότυπης κοινωνικής πολυκατοικίας στην Καλαμάτα με επιχορήγηση από Κοινοτικό Πρόγραμμα
Σημαντική ευρωπαϊκή επιτυχία για τον Δήμο Καλαμάτας αποτελεί η έγκριση της πρότασης “HARMONIA”, που προβλέπει την κατασκευή πρότυπης κοινωνικής πολυκατοικίας με 20 διαμερίσματα κοινωνικής στέγασης στη θέση Πλακωτά.
Η πρόταση εγκρίθηκε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Horizon Europe (Ορίζοντας Ευρώπη) 2021 – 2027, λαμβάνοντας την ανώτατη δυνατή αξιολόγηση, 15 στα 15, ενώ το έργο έχει διάρκεια 48 μηνών. Ο συνολικός επιλέξιμος προϋπολογισμός ανέρχεται σε 9.401.982,50 ευρώ, με αιτούμενη χρηματοδότηση 7.971.756,13 ευρώ. Ο Δήμος Καλαμάτας εξασφάλισε τη μεγαλύτερο επιμέρους επιχορήγηση μεταξύ των εταίρων, ύψους περίπου 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, ενώ συνολικά για την κατασκευή της κοινωνικής πολυκατοικίας έχουν εξασφαλιστεί 3 εκατομμύρια ευρώ.
στη συνέχεια της προφορικής μας επικοινωνίας του Φεβρουαρίου, ολοκλήρωσα και αποστέλλω πλήρη τεκμηρίωση για την αναβάθμιση του εορτασμού της νικηφόρας μάχης του Πολυάραβου τον Αύγουστο του 2026, εκείνη που έδωσαν οι μανιάτικες πολεμικές ομάδες εναντίον των αιγυπτιακών στρατευμάτων του Ιμπραήμ που επιχείρησαν για τρίτη φορά να εισβάλουν στη Μάνη, αυτή τη φορά από τα ανατολικά, και να την κατακτήσουν.
Η σχετική διαδικασία προωθείται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 του α.ν. 198/1967 (Α’ 215), όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 5027/2023 «Σύστημα Καινοτομίας στον δημόσιο τομέα – …, που προβλέπουν την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος μετά από σχετική εισήγηση του υπουργείου Εσωτερικών.
Θεωρώ ότι η ομόφωνη απόφαση – εισήγηση προς τον υπουργό Εσωτερικών του Περιφερειακού Συμβουλίου θα ισχυροποιήσει τη σχετική πρόταση που θα υποβληθεί.
Με ιδιαίτερη εκτίμηση
Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας
Εισήγηση – τεκμηρίωση για την αναβάθμιση σε περιφερειακής σημασίας του εορτασμού για την επέτειο της μάχης του Πολυάραβου (Αύγουστος 1826).
Πριν από αρκετές δεκαετίες, με πρωτοβουλία του μέχρι το 1914 δήμου Mαλεβρίου, έχει καθιερωθεί ως δημόσια εορτή τοπικής σημασίας ο εορτασμός της επετείου της τριήμερης του Πολυάραβου, που έδωσαν Μανιάτικες πολεμικές ομάδες εναντίον των στρατευμάτων του Ιμπραήμ πασά της Αιγύπτου, τον Αύγουστο του 1826.
Από τη μελέτη των ιστορικών έργων που αναφέρονται στα πολεμικά γεγονότα εκείνης της περιόδου αναδεικνύεται η κρίσιμη σημασία για την απελευθέρωση της Ελλάδος της αποφασιστικής αυτής τριήμερης μάχης, της τελευταίας απόπειρας του Ιμπραήμ να κατακτήσει τη Μάνη και έτσι να έχει υπό την εξουσία του ολόκληρη σχεδόν την Πελοπόννησο, την οποία του είχε εκχωρήσει ο Οθωμανός Σουλτάνος εφόσον την καταλάμβανε δια των όπλων. Είναι διατυπωμένη, από τους ιστορικούς της Εθνεγερσίας του 1821, η άποψη ότι η διατήρηση της Μάνης, ελεύθερης, μετά τη νίκη των μανιάτικων στρατευμάτων στην τρίτη μετά τη Βέργα και το Διρό αποφασιστική αυτή μάχη και τελικά η ματαίωση της απόπειρας του Ιμπραήμ να την υποτάξει, αποτέλεσε τη βάση για τη λήψη της απόφασης των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) να παρέμβουν στο ελληνικό ζήτημα και να αναγκάσουν τον Ιμπραήμ να αποχωρήσει από την Πελοπόννησο, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους.
Τα αναμφισβήτητα αυτά στοιχεία επιβάλουν την αναβάθμιση του εορτασμού της επετείου αυτής της μάχης, από τοπικής σε περιφερειακής σημασίας, ώστε να αποδοθεί έστω και καθυστερημένα η πρέπουσα τιμή στους ηρωικούς μαχητές της, εν όψει μάλιστα και της συμπλήρωσης 200 χρόνων από τη διεξαγωγή της μάχης.
Για την τεκμηρίωση της σημασίας αυτής της μάχης και της νικηφόρας έκβασής της στον ελληνικό απελευθερωτικό αγώνα του 1821 παρατίθεται η πιο κάτω βιβλιογραφία:
1. ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟΥ ΔΙΣΕΚΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1880. ΜΕΡΟΣ Β΄: Τρείς μάχαι των Μανιατών κατὰ τῶν Αράβων. (Σελίδες 20 -25).
2. Δημ. Αλεξανδράκου. Ιστορία της Μάνης. Έτος έκδοσης 1892. (Σελίδες 89-91).
Σημείωση: Οι σελίδες αναφέρονται στην ηλεκτρονική έκδοση των βιβλίων που επισυνάπτεται.
Αναλυτική περιγραφή της μάχης υπάρχει στην πραγματεία του Στ. Καπετανάκη: ο Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο που δημοσιεύτηκε στον ετήσιο τόμο της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΑΚΩΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ (επισυνάπτεται).
The pre-election period constitutes a “sensitive” time for the political system. The pursuit of a majority result that will lead to governmental power causes the parties to give a “sympathetic ear” to demands of local societies, as these are presented through the documented petitions of their representatives. “Good conductors” for the transmission of these demands are the parliamentary candidates of each party. They act as go-betweens, bringing local demands to party leadership and getting commitments to address them. By doing this, they hope that voters will reward them with their vote and that they will be among their party’s elective representatives. Local societies that have brought forward worthy representatives in local government bodies—municipalities and regions—as well as in other collective expressions of their areas, plan their interventions jointly, draft well-documented proposals, and schedule meetings with political figures, party representatives, and parliamentary candidates. The final success is securing acceptance of their proposals emerges as a result of the organisation and documentation that has preceded it.
For Mani, which constitutes a single geophysical space, one that encompasses approximately the territorial areas of its two municipalities (δήμοι), it emerges naturally that the road to success of its developmental proposals passes through the formation of a common framework of demands and the procedures for promoting it to the parties and the candidates. This is dictated both by the interests and the needs of residents and property owners in the area, who see its economic development and the strengthening of their household budgets through the generalised benefits that will be generated by the public investment program. It is a widely acknowledged fact that public works in the area lag far behind private investments, and the need to bridge the gap between them presents itself as a just demand and a social necessity.
When social needs are visible, representatives of social bodies have a duty to rise to the occasion and to overcome personal entanglements, selfish or inherited suspicions, and exaggerated projections of grandeur—usually nonexistent. The lessons of our local history, and their projection onto the present horizon, guide us as to how we should act and what we should avoid. It is worth recalling the great achievements of Maniot arms in the liberation struggles of 1821, when local leaders acted with unity and cooperation, as well as the ill fate—for them and for our region—whose echoes reach our own days, created by their divisions and rivalries. We may mention, briefly, the conflict between the Mavromichalis and Mourtzinos families, which weakened the families themselves and brought lasting disrepute upon our land through misguided and traumatic actions caused by their lack of cooperation.
The unified Maniot territory urgently calls for the creation of unified proposals and their joint, forceful promotion toward the political system during this pre-election period. No one needs to look at a map to recognise the necessity of a radical reconstruction of Mani’s central axis, what the old Maniots called the “Maniot road.” The new highway that reaches Kalamata and Sparta speaks for itself as to the need for its completion through the upgrading of the remaining road section so as to connect its two ends with a road of reliable quality. Until now, the presentation of related demands over the past three decades has been countered with the argument that Mani’s rocky terrain requires very high levels of funding for radical interventions along this axis. Nevertheless, wherever and whenever individuals were active and mobile within the political system, significant interventions were advanced on certain sections of it. We note the high-budget interventions on three sections of the Gytheio–Areopoli route, despite the serious objections we have raised regarding budget overruns and the overcharging of supplementary works, which constitute the evil demon of public projects. We also note the failure to advance substantial interventions over the past thirty years —except for the new Koskaraga bridge— on the Kalamata–Areopoli section, with the Kampos–Stavropigio bypass having been under study for thirty years, consuming budgets that approach the amount required to execute the project itself!
It appears that the fragmented pursuit of funding —separately by the municipalities, at the level of Messinia by one and at the level of Laconia by the other—has produced this reduced effectiveness. Mani’s administrative division between two prefectures (νομοί) ninety years ago, and the replacement of maritime transport links with overland road openings seventy years ago, have given strong impetus to distancing ourselves from the perception of Mani’s land as a unified whole. This approach, however, is superficial and opportunistic, as contemporary realities confirm. We note, for example, the obvious: the strong tourism asset of the Diros caves could be accessed quickly and easily from the airport in Kalamata via a reliable road. The same holds true for the Kalamata market of 60.000 inhabitants, serving the households and businesses of all Mani’s regions.
It is not the intention of our newspaper, nor of the association that publishes it, to issue admonitions to the elected representatives of Mani’s local communities. Our sole aim is to express the need for self-awareness that Mani’s history imposes upon the psyche of us all. Let our representatives note this view and utilise jointly the opportunity for Maniot affairs that the prolonged pre-election period in which we find ourselves has created.
Οι αντιδήμαρχοι και εντεταλμένου δημοτικοί σύμβουλοι Δυτικής Μάνης για το 2026
Ο δήμαρχος Δυτικής Μάνης Γεώργιος Χιουρέας όρισε ως Αντιδημάρχους και Εντεταλμένους Δημοτικούς Συμβούλους για το έτος 2026 τους: Α) 1. Τον Γεώργιο Βαβαρούτσο, έμμισθο Αντιδήμαρχο Ηλεκτρομηχανολογικών Έργων και Αγροτικής Οδοποιίας, 2. Τον Ιωάννη Κισκήρα, έμμισθο Αντιδήμαρχο Ύδρευσης και Αποχέτευσης, 3. Τον Γεώργιο Κομπότη, έμμισθο Αντιδήμαρχο Καθαριότητας και κατά τόπον Αντιδήμαρχος Αβίας, 4. Τον Κωνσταντίνο Παπαμικρουλέα, έμμισθο Αντιδήμαρχο Πολιτικής Προστασίας και Εμπορικών Δραστηριοτήτων, 5. Τον Παναγιώτη Περδικέα, άμισθο Αντιδήμαρχο Ζωικής Παραγωγής Β) 1. Τον Δημήτριο Χρηστέα Εντεταλμένο Δημοτικό Σύμβουλο για την εποπτεία και τον συντονισμό του Αυτοτελούς Τμήματος Τεχνικών Υπηρεσιώνβκαι2. Τον Ευάγγελο Ανδροβιτσανέα (από τη μειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου), για την εποπτεία και τον συντονισμό ενεργειών που αφορούν τη διαχείριση των λιμένων του Δήμου Δυτικής Μάνης.
Πέθανε, στα τέλη Ιανουαρίου, ο σπουδαίος εικαστικός Γιάννης Μπουτέας, με καταγωγή από την Καστάνια Δυτικής Μάνης
Ο Γιάννης Μπουτέας γεννήθηκε το 1941 στην Καλαμάτα, από οικογένεια που είχε μετεγκατασταθεί εκεί από την Καστάνια της Δυτικής Μάνης. Σπούδασε Χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) από το 1959 το 1964, στο πλευρό του Κώστα Γραμματόπουλου ενώ συνέχισε τις σπουδές του ως υπότροφος της Ecole des Beaux – Arts του Παρισιού όπου έζησε και εργάστηκε μέχρι το 1982.
Σημαντική υπήρξε η διεθνής καλλιτεχνική του παρουσία καθώς, μεταξύ άλλων, εκπροσώπησε την Ελλάδα το 1981 στην Μπιενάλε του Σάο Πάολο και το 1990 στη Μπιενάλε της Βενετίας, μαζί με τον Γιώργο Λάππα.
Στην Ελλάδα πραγματοποίησε περί τις δέκα εκθέσεις με έργα του πολλά από τα οποία συμπεριλαμβάνονται σήμερα στις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, της Ahpa Bank κ.α.
Πρωτοπόρος και αιώνιος πειραματιστής ο Γιάννης Μπουτέας φιλοτέχνησε έργα χρησιμοποιώντας διάφορά υλικά, από πλεξιγκλάς και νέον, μέχρι σχοινιά, λαμαρίνες, σίδερο και πέτρες. Ιδιαίτερα όμως με το στοιχείο του φωτός η σχέση του υπήρχε στενή και διαρκής καθώς αποτέλεσε σημαντικό «συστατικό» πολλών έργων του, από τα πρώτα του κιόλας καλλιτεχνικά βήματα. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο πως θεωρείται ο σημαντικότερος Έλληνας εκπρόσωπος της luminal art. Επηρεασμένος βαθιά από το κίνημα του μινιμαλισμού ο Γιάννης Μπουτέας φιλοτέχνησε έργα λιτά αλλά εξόχως επιβλητικά, με έντονα γεωμετρικά στοιχεία ενώ φιλοτέχνησε πολλές εγκαταστάσεις οι οποίες τοποθετήθηκαν σε δάπεδα ή τοίχους. Έργο του έχει τοποθετηθεί στη στάση Κεραμεικός του Μετρό της Αθήνας.
20 χρόνια μετά την κρίση στα Ίμια, εκδήλωση στη Λάγια προ της προτομής του Παναγιώτη Βλαχάκου
Ο Δήμος Ανατολικής Μάνης τέλεσε επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη του Μανιάτη ήρωα, υποπλοιάρχου Π.Ν., Παναγιώτη Βλαχάκου ο οποίος «έπεσε» στο καθήκον μαζί με τους Χριστόδουλο Καραθανάση και Έκτορα Γιαλοψό κατά την κρίση των Ιμίων πριν από τριάντα χρόνια, την 31η Ιανουαρίου 1996.
Η επιμνημόσυνη δέηση τελέστηκε στην προτομή του Παναγιώτη Βλαχάκου, στη Λάγια, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Μάνης κ. Χρυσοστόμου. Μετά το πέρας της τελετής ακολούθησε κατάθεση στεφάνων και ομιλία από το εκπαιδευτικό προσωπικό του Δημοτικού Σχολείου Φλομοχωρίου – Κότρωνα. Ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή αποτέλεσε η απαγγελία πρωτότυπου ποιήματος, αφιερωμένου στη μνήμη του ήρωα Παναγιώτη Βλαχάκου, από τους μικρούς μαθητές.
Έφυγε από τη ζωή ο δημοσιογράφος και πρώην πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Αριστείδης Μανωλάκος
Ο Αριστείδης Μανωλάκος γεννήθηκε το 1938 στον Ασωπό Λακωνίας από οικογένεια που είχε μετακινηθεί εκεί από τη Μέσα Μάνη. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Μολάων και σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τη δημοσιογραφική του πορεία ξεκίνησε το 1963 στην εφημερίδα “ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ”, συνεχίζοντας στο “ΒΗΜΑ” και “ΤΑ ΝΕΑ”. Το 1974 ανέλαβε πολιτικός συντάκτης στην εφημερίδα “Η ΑΥΓΗ”, όπου στη συνέχεια διετέλεσε διευθυντικό στέλεχος και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου. Η πορεία του συνεχίστηκε στην “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ” ως κορυφαίος αρθρογράφος και πολιτικός αναλυτής και στη συνέχεια υπήρξε ιδρυτικό μέλος της “ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ”.
Πέρα από διαπρεπής δημοσιογράφος, αναφέρει η ΕΣΗΕΑ σε ανακοίνωσή της, ο Αριστείδης Μανωλάκος υπήρξε ακάματος μαχητής του συνδικαλιστικού κινήματος. Διετέλεσε δύο φορές Πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ και μέλος τριών ακόμη Διοικητικών Συμβουλίων, προωθώντας την ένταξη των δημοσιογράφων των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών στο σωματείο και ιδρύοντας το Μορφωτικό Ίδρυμα της Ένωσης. Υπό την προεδρία του αγοράστηκαν επίσης ο δεύτερος όροφος του κτηρίου στην Ακαδημίας και το κτήριο στην οδό Ζαΐμη, ενισχύοντας την υποδομή της Ένωσης.
Ο Αριστείδης Μανωλάκος, πολιτικός στοχαστής και δημοσιογράφος με ακέραιη φωνή, υπηρέτησε τα ιδανικά του με πίστη και γενναιότητα, φυλακίστηκε και εξορίστηκε χωρίς να λυγίσει, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στη δημοσιογραφία και την πολιτική ζωή της χώρας, αναφέρεται επίσης στην ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ.
Διαμαρτυρία για την υποστελέχωση του Κέντρου Υγείας Αγίου Νικολάου Δυτικής Μάνης
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας, με σημαντική συμμετοχή πολιτών σε σχέση με την αραιοκατοικημένη το χειμώνα δυτική Μάνη, πραγματοποιήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου στο προαύλιο του Κέντρου Υγείας. Εκπρόσωποι των θεσμικών εκφράσεων της περιοχής τόνισαν την ανάγκη πλήρους στελέχωσης σύμφωνα με το οργανόγραμμα, ιδιαίτερα εν όψει και της επερχόμενης τουριστικής περιόδου που ο πληθυσμός της περιοχής δεκαπλασιάζεται.
To maniatiki.gr χρησιμοποιεί cookies. Τα cookies μας βοηθούν να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας. Με την πρόσβαση σας στο maniatiki.gr αποδέχεστε την χρήση των cookies σε αυτό. Τα cookies συλλέγονται για στατιστική χρήση μόνο. Δεν συλλέγουμε προσωπικά σας δεδομένα.
