ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΦΥΛΛΟΥ 249- ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019
Όλα τα άρθρα του/της admin
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΕΩΝ. ΚΟΥΚΟΥΤΣΗΣ
Τον κυρ Παναγιώτη τον γνώρισα πριν από τρεις δεκαετίες και πλέον, όταν υπηρετούσα στο Λύκειο Καρδαμύλης, όπου φοιτούσε ο γιός του, ο Λεωνίδας. Ήταν ένας από εκείνους τους γονείς που έδειχναν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την πρόοδο των παιδιών τους, με συχνές επισκέψεις και άριστη συνεργασία με τους καθηγητές. Πατέρας και γιός αποτελούσαν υποδειγματικά πρότυπα για το πώς δομούνται οι συνεργασίες στο εσωτερικό της σχολικής κοινότητας (μαθητές, εκπαιδευτικοί, γονείς, τοπική αυτοδιοίκηση).
Λίγα χρόνια μετά την αποφοίτηση του Λεωνίδα, όταν αποφάσισα να ανοικοδομήσω το οικογενειακό μου σπίτι, θυμήθηκα ότι ο κυρ Παναγιώτης ασκούσε το επάγγελμα του σιδηρουργού, έχοντας το εργαστήριό το στη Μάλτα του Σταυροπηγίου. Τον επισκέφθηκα και του ζήτησα να αναλάβει τις σιδηρουργικές εργασίες που απαιτούνταν. Ήμουν βέβαιος ότι δε χρειαζόμουν συζήτηση μαζί του για την οικονομική και την τεχνοκατασκευαστική πτυχή της συνεργασίας, αλλά η εξέλιξη με εξέπληξε ευχάριστα: κανονική τιμολόγηση, ιδιαίτερη εστίαση στην τήρηση του χρονοδιαγράμματος, αλλά και στις λεπτομέρειες και στην αρτιότητα των κατασκευών.
Με αυτή την ιδιαίτερα χαρακτηριστική εξέλιξη των συνεργασιών στις δύο αυτές φάσεις που συναπαντήθηκα μαζί του, είχα τη διάθεση να τον συναντώ αραιά και που για να προσεγγίσω καλύτερα τον τρόπο σκέψης του και της στάσης ζωής που ακολουθούσε. Παρέκαμπτα κάποια βράδια τη διαδρομή από την Καλαμάτα στο Νιοχώρι και έμπαινα στη Μάλτα για να τον βρω στο καφενείο του αδελφού του, του Γιάννη. Από τη μικρή παρέα που κάναμε επιβεβαίωνα τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του: εντιμότητα, συνέπεια, φροντίδα για την οικογένεια, συμβολή στη βελτίωση της τοπικής κοινωνίας. Χαιρόμουν ιδιαίτερα γιατί αυτές τις αρχές, που δυστυχώς δεν συναντιούνται πολύ συχνά, τις υιοθετούσαν και τις εφάρμοζαν στην πράξη όχι μόνο οι αδελφοί Κουκούτση, αλλά και τα άλλα μέλη αυτής της μικρής παρέας.
Όταν, το 1999, πληροφορήθηκε ότι εκδόθηκε η ΜΑΝΙΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ πήγε στην Καρδαμύλη, βρήκε τον Κώστα Γεωργουλέα και γράφτηκε συνδρομητής. Ανανέωνε τη συνδρομή του με τον ίδιο τρόπο ανελλιπώς τα είκοσι και πάνω χρόνια που έχουν περάσει από τότε, μετακινούμενος στην Καρδαμύλη γι` αυτό το σκοπό.
Τα τελευταία χρόνια φορτωμένος με περισσότερες υποχρεώσεις, δεν τον συναντούσα. Έμαθα από τους συγχωριανούς του τη συνταξιοδότησή του και, τις λίγες φορές που συνάντησα το Λεωνίδα, μάθαινα τα νέα του. Από τις εφημερίδες πληροφορήθηκα το θάνατό του και ήλθαν στη μνήμη μου οι εικόνες αυτής της ποιοτικής, αλλά και αφανούς, προσωπικότητας που, παρότι συγκροτείται από απλά χαρακτηριστικά, σπάνια συναντάμε τέτοιες στο διάβα της ζωής. Είμαι αισιόδοξος ότι ο Λεωνίδας, και η οικογένεια που έχει δημιουργήσει, βαδίζουν στη ζωή τους, στα χνάρια του άξιου πατέρα του.
Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας
ΦΙΛΑΝΘΗ ΓΑΪΤΑΝΗ
Η των αγίων όμαιμος και των Αγγέλων ομόσκηνος Γιατί έτσι λίγο να βαστάξη τούτη η γιορτή κι η Πασχαλιά…!!! Έφυγες κι έχουμε ρημάξει…!!! Η Πασχαλιά γιατί έτσι λίγο να βαστάξη; Ω! τι Μεγάλη η Καλωσύνη Σου…!!! Κακό δεν κάνεις σε κανένα…!!! Κι αν το κακό απ’ τους άλλους γίνηκε, τρέμεις μη γίνηκε από Σένα…!!! Κι αν το κακό σε Σένα γίνηκε, να συγχωρήσης δεν σου φτάνει…!!! Πας και ζητάς εσύ συγχώρεσι για το κακό, που Σου ’χουν κάνει…!!! Σου ’χει γεμίσει η καλωσύνη Σου ανθούς τα χέρια, τα μάτια Φως. Πέφτουν στο διάβα Σου λευκά φτερά από περιστέρια…!!! Για πες μου, που ’ναι η στράτα Σου και που η περπατη
σιά Σου; Ρόδα να ρίξω πίσω Σου, τριαντάφυλλα μπροστά Σου…!!! Σήμερα ο παράδεισος πανηγυρίζει…!!! Σήμερα οι Άγιοι Λαμπροφορούν…!!! Σήμερα οι Άγγελοι φτεροκοπούν και χαίρουνται, γιατί ανεβάζουνε στους ουρανούς την Άγια την ψυχή Σου…!!! Φιλάνθη μου κορώνα μου…!!! Πού σ’ είχα Μάννα κι Αδερφή…!!! Στο έμπα μου, στο έβγα μου ήσουν η Καλημέρα μου…!!! Για την Αγάπη την πολλή πώς να στο πούμε; Τί να σου πούμε; Πόσα να πούμε «ευχαριστώ», χίλια και μύρια κι εκατό χίλιες φορές «ευχαριστώ»…!!! Φιλάνθη μου κορώνα μου αντιστύλι μου. Χαρά των ομματιών μου είχες το μέλι στο λαιμό, τη ζάχαρη στο στόμα…!!! Κορώνα μου!!! Ο Χριστός διαλέγει τις παρέες του…!!! Γι’ αυτό εδιάλεξε και Σένα να Σ’ έχη για παρέα Του στου παραδείσου την Αυλή…!!! Φιλάνθη μου!!! Η σαρκωμένη Αγάπη! Όσα έδωσαν τα χέρια Σου, τόσα θα βρη η ψυχή Σου. Καλό ταξίδι να ’χης στα πέλαγα του Ουρανού, στις θάλασσες του κόσμου. Στη γλύκα του κεχριμπαριού. Στις χάρες του Μαγνήτη…!!! Στις ομορφιές τ’ Αυγερινού, στο φως τ’ Αποσπερίτη Νάναι στρωμένη η στράτα Σου τριαντάφυλλα και ρόδα. Με την Αγία μας μαζί σου παραδείσου την αυλή… Καλό ανηφόρι νάχης για τα παλάτια τ’ ουρανού, τις γειτονιές, τις ρούγες των Αγγέλων. Εμείς θα Σε θυμόμαστε. Θα Σ’ Αγαπάμε πάντα…!!! Χριστός Ανέστη…!!! Γεώργιος Σταύρου Μπόσινας
ΑΝΘΟΥΛΑ Μ. ΓΑΪΤΑΝΗ
Μια Ηρωίδα Μανιατοπούλα Σπίτι μου – Σπιτάκι μου και φτωχοκαλυβάκι μου…!!! Χώμα, που γεννήθηκα, ποτέ μου δεν σ’ αρνήθηκα…!!!
Σπίτι μου – Σπιτάκι μου Αγιάτρευτο Μεράκι μου…!!! Κι αν τους κόσμους γύρισα, κοντά Σου ξαναγύρισα…!!!
Σπίτι μου – Σπιτάκι μου Πάλιωσαν οι θάλασσες…!!! Μονάχα εσύ δεν πάλιωσες…!!!
Ανθούλα μου, χίλιες φορές Αγαπημένη. Στην άκρη της Γης ξενιτεμένη, με την καρδούλα Σου με πίκρες φορτωμένη, μα πάντοτε σαν γνήσια Μανιατοπούλα πάντοτε αντρειωμένη!!! Με πίστη και πείσμα. Με θέληση και κουράγιο. Με δύναμη και πάθος έδωσες τους αγώνες Σου, τις νικηφόρες μάχες Σου και πάντοτε στην καρδιά Σου έκρυβες σαν άγιο φυλαχτό τον τόπο μας και το χωριό μας. Αυτή Σου την πελώρια Αγάπη για την Σβίνα μας την έδειξες και με το θάνατό Σου, αφού διάλεξες το κουρασμένο Σου κορμί ν’ αναπαυθή στο χώμα του χωριού μας, στου Άγιου Νικόλα το λουρί με τους γονείς κι όλους τους χωριανούς Σου. Ανθούλα μου, πόσα πολλά μάς δίδαξες, μ’ όλη Σου τη ζωή και με τον θάνατόν Σου!!! Ανθούλα μου, η ηρωίδα Μάννα με τους τρεις Σου γυιούς, που είναι Αετοί και Σταυραετοί!!! Άγγελοι κι Αρχάγγελοι!!! Ευχή Σου τους από ψυχής νάναι της Μάνης μας οι γυιοί και οι Λεβέντες!!! Νάχης καλό ταξίδι για τα παλάτια τ’ ουρανού. Εμείς θα Σε θυμόμαστε. Θα Σ’ Αγαπάμε πάντα…!!! Γεώργιος Σταύρου Μπόσινας
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΥ ΠΕΡΔΙΚΕΑΣ
Στις 23 Οκτωβρίου 2019 «έφυγε» ο Παναγιώτης Περδικέας από το Προάστιο. Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος, γιος, αδελφός, σύζυγος, πατέρας, παππούς, συγγενής. Γεννήθηκε σε δύσκολα χρόνια, το 1934, και από μικρός γνώρισε την ορφάνια (ο πατέρας του ήταν ο πρώτος Πραστιώτης νεκρός του πολέμου). Ήταν εκείνος, ο γιος, που στήριξε την μητέρα και αποκατάστησε τις τρεις αδελφές του, την Ελένη, τη Σοφία και την Διαμάντω, που «έφυγε» και αυτή πρόσφατα. Από 16 χρονών πήγε στα καράβια και εργάσθηκε 20 χρόνια ναυτικός. Το 1963 παντρεύτηκε μια εξαι
ρετική κοπέλα, την Βάσω Κων/νου Μουτζουρέα, κοντοχωριανή από το Ξεχώρι, ορφανή και αυτή, που ήρθε από 18 χρονών στο Προάστιο. Πέρασαν 56 ευτυχισμένα χρόνια μαζί και απέκτησαν ένα παιδί, τον Κώστα, και δύο εγγόνια. Ορφανός και έχοντας ελάχιστες αναμνήσεις από τον πατέρα του, αποφάσισε ότι θα βρίσκεται πάντα δίπλα στο παιδί του. Θυμόταν με συγκίνηση ότι, όταν μετά από πολλές στερήσεις έφτιαχναν το σπίτι τους, ο πατέρας του τον πήρε στους ώμους του για του ζήτησε να βάλει εκείνος, ο Παναγιώτης, την πρώτη πέτρα των θεμελίων… Μετά την γέννηση του δικού του παιδιού, του Κώστα, έμεινε στην στεριά, και η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα το 1968, όπου εργάσθηκε άλλα 20 χρόνια στο Νοσοκομείο Παίδων. Ήταν στοργικός πατέρας και παππούς και πολύ περήφανος για την γυναίκα, τον γιό, την νύφη και τα εγγονάκια του. Έζησε την ζωή του με μέτρο, με απλότητα, με καλοσύνη και με αγάπη για τον συνάνθρωπό του. Καλό ταξίδι, θείε Παναγιώτη. Ας είναι ελαφρύ το χώμα του χωριού που σε σκέπασε. Παναγιώτα Κομπιλήρη
Πετυχημένη και η φετινή «16η Γιορτή Κάστανου» στην Άρνα Λακωνίας
Το Νομικό Πρόσωπο Πολιτισμού και Περιβάλλοντος του δήμου Σπάρτης, η Κοινότητα Άρνας και ο Πολιτιστικός σύλλογος “Η Άρνα” διοργάνωσαν στις 25, 26, 27 και 28 Οκτωβρίου τη 16η Γιορτή Κάστανου, ένα φεστιβάλ που συνδυάζει καλλιτεχνικά δρώμενα με πλούσια υπαίθρια αγορά. Οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν κάστανα ψημένα στο μεγαλύτερο τηγάνι που υπάρχει στην Ελλάδα και βραστά στο παλιό χαρανί. Όπως κάθε χρόνο, η γιορτή του φθινοπώρου πλαισιώθηκε από καλλιτέχνες και χορευτικά συγκροτήματα. Πάνω και πρώτα απ’ όλα, όμως, η Γιορτή του Κάστανου είναι μια υπαίθρια αγορά ντυμένη με ξεχωριστή αισθητική. Κάτω από τα κλαδιά του γνωστού αιωνόβιου “πλάτανου της Άρνας” απλώθηκαν καλοφτιαγμένοι πάγκοι που φιλοξένησαν όλων των ειδών φθινοπωρινά αγροτικά προϊόντα, όλες τις ώρες του φετινού εορταστικού τετραήμερου.
Η παρουσία πλήθους επισκεπτών, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, επισφράγισε την επιτυχία της διοργάνωσης, λόγω και της καλοκαιρίας που επικράτησε σε όλο το 4ήμερο της γιορτή
Μικρό έργο αποκατάστασης κατολισθήσεων & υποσκαφών στις Κιτριές Δυτικής Μάνης
Πριν λίγες ημέρες ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου Παναγιώτης Νίκας υπέγραψε σύμβαση κατασκευής του πιο πάνω έργου με τον Κ.Η. Παπαδόπουλο στην επιχείρηση του οποίου, κατά τη σχετική δημοπράτηση, κατακυρώθηκε το έργο. Το ποσό της σύμβασης για την κατασκευή του έργου ανέρχεται σε 34.866,51 € (µε Φ.Π.Α. 24%), που προέρχεται με αφαίρεση της έκπτωση 43% επί του τιμολογίου της δημοπράτησης αρχικού ποσού σύμφωνα με τη τεχνικοοικονομική μελέτη 60 000 Ευρώ, που πρόσφερε ο δεύτερος συμβαλλόμενος. Το έργο χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα: «Αποκατάσταση ζηµιών που προκλήθηκαν από
θεοµηνία λόγω του κυκλώνα ΖΟΡΜΠΑΣ» και αναφέρεται σε αποκατάσταση από κατολίσθηση στη θέση Πλάγια Κιτριών της Κοινότητας Δολών του δήμου Δυτικής Μάνης.
ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑ κ.λπ. ΥΛΙΚΑ Λευτέρη Τσάντου, στη Στούπα
Στη διασταύρωση προς Νεοχώριο Λεύκτρου λίγα μέτρα από τον επαρχιακό δρόμο Καλαμάτα – Αρεόπολη βρίσκεται η επιχείρηση του Λευτέρη Τσάντου. Ξεκίνησε τη λειτουργία της το 2014 και εμπορεύεται κάθε είδος υλικά που απαιτούνται σε μια οικοδομή (επισκευή ή κατασκευή). Αμμοχάλικα, τσιμέντα, πέτρα, πλακάκια, πλάκες Καρύστου και Μάνης, κεραμίδια, ασβέστη, τούβλα, μονωτικά υλικά, χρώματα, σίδερα, γυψοσανίδες, ξυλεία, ετοιμοπαράδοτους φούρνους κ.λπ. διατίθενται σε προσιτές τιμές και μεταφέρονται στον τόπο εργασίας με μεταφορικά μέσα της επιχείρησης. Στόχος του επαγγελματία είναι η άμεση και γρήγορη εξυπηρέτηση των πελατών, στηριγμένη και στη συνεργασία και τη βοήθεια που του παρέχει το προσωπικό που απασχολεί. Είναι μια κερδοφόρα επιχείρηση, η οποία επηρεάζει θετικά την τοπική αγορά, προσφέροντας στους πελάτες της τα είδη που έχουν ανάγκη, ώστε να αποφεύγουν άσκοπες αναζητήσεις. Όπως μας ενημέρωσε ο ιδιοκτήτης τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που προσφέρονται είναι τα καλύτερα της αγοράς, πράγμα που εκτιμάται από την πελατεία, με συνέπεια την απόκτηση της εμπιστοσύνη της. Κάθε μέρα που περνάει του δίνει δύναμη για συνεχείς αναζητήσεις νέων ποιοτικών προϊόντων, συμβάλλοντας με το δικό του τρόπο στην ανάπτυξη της περιοχής. Αντώνης Ρουμανέα
PUBLIC WORKS: PRIORITISING COMPETENCE AND ACCOUNTABILITY FOR THEIR IMPLEMENTATION
Recently there has been a new round of discussions about public works, focusing on the cause of specific issues, such as delays, direct or indirect reinvoicing, defective and even unsafe construction. However, it seems that these discussions do not address the primary reasons for this dismal situation, but instead address issues of minor importance. It seems as if these discussions are directed towards finding an alibi and providing justification for the incompetence of those who undertake to carry out public works on the state’s behalf. This ineffectiveness is observed in all stages, from the allocation of funds to the completion and delivery of the public works.
Ineffectiveness and lack of transparency as far as public works are concerned have reached new heights. It seems that our country holds the record in this area, while the reasons for this predicament are many and hard to define. In the paragraphs below, we will attempt to examine in hierarchical order not only the actions, but also the omissions of those who manage all stages of public works (legislation, invitations to tender, completion and delivery), as well as their accountability for the negative results that are observed and recorded by the general public of the areas where they occur. There are four (4) categories of people who should be held accountable for this deplorable situation, as described below.
First, central government politicians. Since they have the jurisdiction to legislate, they can define firm and rigid regulations regarding the development of public construction projects, from planning to completion. It is necessary that a rigid framework also allows for healthy competition between the civil engineering companies that will study and carry out each construction project. Healthy competition should be based on a detailed statutory system,
which regulates the technical description of each project as well as the requirements and conditions of the tender.It often happens that during the course of a particular project, situations arise that can only be solved in court. A clearly and precisely identified framework with tight deadlines for these court cases and with strict legal consequences for those who do not abide with this framework is also necessay. The identification as highly punishable “specific criminal offences” of transgressions and collaboration between guilds that have formed cliques during the course of a public construction project would have a dissuasive effect on this type of wrongdoing, which has become quite common.
Second, the municipal politicians and officials appointed by the local politicians. Since this group is politically responsible for the planning and completion of technical projects in their area, they should also be responsible for the detailed technical and financial study of each project as well as for the clearly defined conditions of the tender. There are many advisors in the municipal governments who can provide reliable information regarding the specific requirements and characteristics of each category of technical projects.
Third, the technical staff who examine and supervise the public construction projects. This group is supposed to support the work of the municipal politicians and officials of the previous paragraph and make sure that the regulations for the technical description of each project as well as the requirements and conditions of the tender are respected and closely followed. This is the group that comes into direct regular contact with the people who carry out constructions projects, watch every step of the works at the constructions sites, verify the quality of materials, check
the work done behind the scenes and ultimately decide whether the project meets the safety standards.
Last, the contractors. They are a likeable group, which has acquired a bad reputation because of many unsafe and substandard technical public projects that they have undertaken. Construction deficiencies are usually reported by citizens of the area and also sometimes exposed by adverse climatic events. The quest for profit is not in itself reproachable, as long as it is compatible with the quest for safety. Before accepting a public project, contractors should make sure that they are actually able to deliver the services as promised and at the agreedupon price, without compromising the materials or the construction standards and within the agreed upon time-limits. If the contractors are simply after the highest profit, then they will make dubious political and financial deals, as well as compromises in many areas. They are the ones who will take all the blame for the inefficiencies, because it is the contractors that the public sees at the building sites…
Any time that the above-mentioned four groups of people do not abide by the rules, they are guilty of conflict of interest in the best scenario and guilty of fraud, misappropriation of funds and corruption in the worst scenario. No matter how big the efforts to cover a misdeed are, Econometrics has shown time and again that there is a very heavy price to pay for defective construction of public works: it is a huge monetary loss for the country, which negatively affects the national growth expectations and the living standard of the citizens. This is of particular importance in areas like Mani, which receives very limited subsidies for public work contract