Όλα τα άρθρα του/της admin

ECONOMIC CRISES ARE CAUSED BY THE PUBLIC SECTOR’S MANAGEMENT MINDSET

 

   The term “mindset” describes a generalised way of thinking. The term “generalised” refers to both the affairs that are of interest to certain individuals as well as to all individuals who have the same way of thinking. Αctually, the term prevailing mindset would be more accurate. We believe that the current mindset of corruption in managing the affairs of the public sector is at the root of the long financial crisis of our country. It is still not certain how much longer the crisis will last and when it will finally end, however, a shift in the current mentality could help find an effective solution for the prolonged crisis. Although changes to attitudes do not happen overnight, they can be the beginning of an optimistic development and eventually bring much-needed positive results.

The generalised mindset described above characterises the whole public sector, the central administration, the legal entities and the other public interest entities. There are of course some exceptions, but because of their small number, they cannot offset the general trend. The way that the budgets of ministries, public institutions and bodies are run confirms the prevailing mindset that we referred to in the previous paragraph. A careful examination of the budget of any public agency or body and the authorisation of expenditures shows their usefulness or otherwise to the common good.

   In order to evaluate the allocation of the funds of a budget, we need first to examine the relation between a) the operational and consumer spending and b) the investment expenditures. This relation is of course influenced by the statutory powers and responsibilities of each administrative body. In most instances, the investment expenditures are much lower than the operational ones, and they are allocated according to non-transparent criteria, since they are not set by a democratic planning and do not correspond to political commitments. This trend is particularly prominent in recent years, to the point that instead of investment, we see divestiture, since hardly any funds are allocated for the maintenance of the existing assets, logistics and infrastructure.

The lack of equitable planning leads to allocation of limited investment expenditures with criteria governed by political ends and micropolitics, and serving certain target groups of citizens or certain preselectioned areas. This constitutes one more distortion, since the economic resources are not spent efficiently, the needs of the general public are not met and quality of life is not improved.

The operational and consumer expenses are allocated in such a way that it leads to overdevelopment of the public sector and the increase in the number of businesses and suppliers depending on it. This results in decreased productivity of government bodies and state institutions, and thus the prevailing mindset of the administrators is perpetuated. This has a negative impact on the tax paying citizens whose everyday needs are not met by the services provided by the state.

   This prevailing mindset on the part of state administrators has plagued Greece since independence. The newly-liberated Greeks were not able to understand and accept the rational governing of Ioannis Kapodistrias, who had been elected by the National Assembly as the first Governor. It is worth noting that Kapodistrias donated the bigger part of his personal assets to the Greek National Treasury. In the few years that he governed, he established the rule of law and the foundations of sound administration. His vision included the common good of all citizens and the expansion of the Greek state to the north, from Arta on the west to Pagasitikos Bay on the east (these expansion plans were later abandoned). The prevailing corrupt mentality and policies had  already been established during the years of Turkish occupation in order to benefit those powerful groups who were involved in the central administration. This culture continued until the Greek independence and was followed by four bankruptcies, one of which lasted for almost a hundred years, until the end of the previous century!  It also led to high taxation, so that state loans could be paid back.

The general thoughts presented above, and in particular the imperative need for a mindset shift, should definitely be taken seriously by the public administrators of our area.

ΠΕΤΡΟΣ ΠΕΡΔΙΚΕΑΣ

 

Ο Πέτρος ήταν ένα από τα λίγα πρόσωπα με τα οποία διαμόρφωσα ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς.  Η φιλία μαζί τους στηριζόταν σε σπάνια για την εποχή μας χαρακτηριστικά: την πίστη σε ιδανικά, την ανιδιοτέλεια, τη διάθεση για προσφορά σε κοινωνικές δράσεις. Ο Πέτρος ανήκε σ` αυτή την κατηγορία, τα είχε όλα αυτά στο μέγιστο βαθμό.

Οι δεσμοί των οικογενειών μας ξεκινούσαν από πολλές δεκαετίες πριν, από τη φιλική σχέση του παππού μου Αναστάση Μαραμπέα με τον πατέρα του Στυλιανό. Τον Πέτρο, το μικρότερο από τους εφτά γιούς της πολυβασανισμένης οικογένειας του Στυλιανού και της Διαμάντως Περδικέα, τον γνώρισα σε μια επίσκεψή μου στο Πραστείο. Ήταν τότε, περί τα μέσα της δεκαετίας του 1960, που γίνονταν πυκνές συναντήσεις μεταξύ κατοίκων των χωριών Νεοχωρίου, Πραστείου και Πύργου για την ίδρυση Συνδέσμου Κοινοτήτων με αντικείμενο την κοινή ύδρευση των τριών χωριών που υδρεύονταν από στέρνες βρόχινου νερού. Η κοινή «χημεία» αναφάνηκε με την πρώτη κουβέντα. Από τότε οι συναντήσεις μας πύκνωσαν. Οι επισκέψεις μου στο καφενείο που διατηρούσε στο Πραστείο ήταν συχνές και πολύωρες  και οι αποχαιρετισμοί είχαν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Με κατευόδωνε μέχρι τα μισά του δρόμου κατά την οδοιπορία της επιστροφής, τον ξαναγύριζα πίσω συζητώντας  και αυτό επαναλαμβανόταν, μέχρι το ξημέρωμα πολλές φορές…

Λίγα χρόνια μετά, υπηρετούσα τη στρατιωτική μου θητεία τότε, μου ανάγγειλε το γάμο του με την Αλεξάνδρα Γιαννέα από τον Κάμπο και την επιθυμία του να τον στεφανώσω, όπως και έγινε. Βαφτίσαμε και την πρωτότοκη Διαμάντω, που γεννήθηκε σε λίγο. Η ζωή προχωρούσε… Με το διορισμό μου στην Καρδαμύλη πύκνωσαν και οι επικοινωνίες μας.  Ο Πέτρος είχε κλείσει εν τω μεταξύ το καφενείο και ασχολείτο με το ζωεμπόριο σε περιοχή μεγάλης κλίμακας, ενώ η Αλεξάνδρα του χάρισε εφτά παιδιά. Οι συναντήσεις μας ήταν το ίδιο συναισθηματικές, αλλά στα πλαίσια των πολλών υποχρεώσεων που είχαν δημιουργηθεί και για τους δυό μας.

Τις τελευταίες δεκαετίες  αποφάσισε, με την έμπνευση και τη  βοήθεια  της  κόρης του Διαμάντως, το άνοιγμα κρεοπωλείων στην Καρδαμύλη και στον Άγιο Νικόλαο., πιστεύοντας ότι έτσι  θα προωθούσε τις δυνατότητες για  επαγγελματική αποκατάσταση κάποιων από τα παιδιά του. Η ενέργεια αποδείχθηκε πετυχημένη. Τον έβρισκα, περνώντας, στο κρεοπωλείο της Καρδαμύλης, όπου για λίγο τα λέγαμε. Το ίδιο γινόταν και στις συναντήσεις με παλιούς κοινούς φίλους κάποια βράδια στο Πραστείο.

Πριν από χρόνια έμαθα ότι αρρώστησε. Η Διαμάντω, πτυχιούχος νοσηλεύτρια με μεταπτυχιακές σπουδές, μεγιστοποίησε τις δυνατότητες ιατροφαρμακευτικών και νοσηλευτικών παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που εμφανίζονταν στη μακρά μετεγχειρητική περίοδο που ακολούθησε την αρχική επέμβαση. Η Αλεξάνδρα στο σπίτι, και τα άλλα παιδιά όπου χρειάζονταν, ενίσχυαν αυτές τις προσπάθειες. Αυτές οι στοργικές φροντίδες για τον Πέτρο από τη οικογένειά του κράτησαν χρόνια. Είναι αξιοσημείωτες και αποτελούν υπόδειγμα οικογενειακής φροντίδας για πάσχοντα μέλη τους. Αποτελούν παράδειγμα και υπόδειγμα συμπεριφοράς για όλες τις οικογένειες στην αντιμετώπιση των ασθενειών, ιδιαίτερα των γηραιότερων μελών τους…

Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας

ΘΕΑΝΩ  ΠΟΝΗΡΕΑ το γένος ΔΙΟΝ. ΜΑΡΑΒΕΛΕΑ

Η Θεανώ ήταν από τις πρώτες μορφές που αντίκρισα στην Καρδαμύλη, όταν το 1975 πρωτοδιορίστηκα στο εκεί Γυμνάσιο.  Λειτουργούσε με τον πεθερό της, το μπάρμπα Πάνο Πονηρέα, το μαγέρικο της περιοχής όπου έτρωγα, κάποιες μέρες που είχα και απογευματινές υποχρεώσεις  στο Σχολείο. Σε κέρδιζε με την πρώτη ματιά, με την ευγένεια, την προσηγορία και το χαμόγελό της. Από τότε διαμορφώθηκε η συμπάθεια που παρέμεινε μέχρι το τέλος…

Με τη φοίτηση, την επόμενη χρονιά,  του δεύτερου γιού της, του Σάκη, στο σχολείο, τους έβλεπα συχνότερα, ταιριασμένο ζευγάρι με τον άντρα της το  Νίκο, ενεργά συμμέτοχους και στην προσπάθεια που καταβάλαμε για την ποιοτική αναβάθμιση του σχολείου.

Περνούσαν τα χρόνια και μάθαινα για τη μεγάλη επενδυτική τους προσπάθεια , την κατασκευή πετρόχτιστων ξενοδοχειακών καταλυμάτων σε οικοπεδική τους έκταση στην περιοχή  Καλαμίτσι. Με το συντονισμό του Νίκου αλλά και την έμπνευση της Θεανώς, οι κατασκευές από ντόπιους μαστόρους προχωρούσαν μεθοδικά δημιουργώντας σε λίγο μία από τις πλέον αξιόλογες τουριστικές μονάδες της Μάνης, με διατήρηση του τοπικού χρώματος αλλά με τη μόνιμη συνοδεία της ευγένειας της Θεανώς.  Είδε αποκαταστημένα τα παιδιά της με αξιόλογες νιφάδες, μεγαλωμένα τα εγγόνια της, όλους συμμέτοχους στην κοινή επιχειρηματική δραστηριότητα και χαιρόταν.

Αποστασιοποιημένος από χώρο της Μάνης για αρκετά χρόνια συναντούσα τη Θεανώ με την ευκαιρία κάποιων κοινωνικών γεγονότων και πάντα χαιρόμουν από τη συναισθηματικού χαρακτήρα ανταλλαγή ευχών και καλών ειδήσεων για τα μέλη της μεγάλης της οικογένειας.

Πληροφορήθηκα τον αιφνίδιο θάνατό της καθυστερημένα και λυπήθηκα που δεν μπόρεσα να την αποχαιρετήσω από κοντά. Είναι βέβαιο όμως ότι η ευγενική μορφή  της βρίσκεται στις εικόνες που αναπλάθει αυτόνομα η φαντασία μου.

Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας

Οι διοικητικές εκλογές της Ένωσης των Απανταχού Μανιατών «Η ΜΑΝΗ».

Τα αποτελέσματα των εκλογών της 19ης Μαΐου για τη διοίκηση της που έχει έδρα τον Πειραιά, είναι τα ακόλουθα:

Εκλεγμένοι στο Διοικητικό Συμβούλιο: Κούβαρη Δήμητρα του Μιχαήλ 825 ψήφους, Βοϊδονικόλας Σταύρος του Παναγιώτη 795, Καρακατσάνη – Λεουτσάκου Αντωνίου του Νικολάου 675, Ζυγούρη Ειρήνη του Θεοδώρου 589, Βουγιουκλάκης Ηλίας του Μιχαήλ 586, Μαυρίδης Γεώργιος του Αντωνίου 520, Βαβαλέα Αικατερίνη του Κυριακούλη 481, Παπαδάκος Θεοδόσιος του Δημητρίου 449, Λεκκάκος Νεόφυτος του Νικολάου 434, Μαριόλης Χαρίλαος του Γεωργίου 433 και Κατσάρα Σταματία του Νικολάου 382.

Αναπληρωματικοί: Δρακουλάκος Νικόλαος του Δημητρίου 149 (ψήφοι), Λάσκαρης Παναγιώτης του Σωκράτη 91, Ξυπολιτάκου Φωτεινή του Εμμανουήλ 68 και Μέγκουλας (Μεγκουλέας) Παναγιώτης του Σωκράτη 49 ψήφοι.

Εκλεγμένοι στην Εξελεγκτική Επιτροπή:

Κουμεντάκου – Κονταράτου Σταυρούλα του Κυριακούλη 499 ψήφοι, Καλφακάκου Ελένη – Μαρία του Θεοδώρου 494, Κωνσταντάκος Παναγιώτης του Σπυρίδωνος 438.

Αναπληρωματικοί: Λαζαράκος Ιωάννης του Σπυρίδωνος 116, Ξυπολιτάκος Ιωάννης του Κυριάκου 81 και Ντοσκέας Δημήτριος του Βασιλείου 17 ψήφοι.

Μεταμεσονύχτια μεγάλη φωτιά στο Νεοχώρι Δυτικής Μάνης .

Φωτιά εκδηλώθηκε στις 02.00 τη νύχτα της 28 Απριλίου στη θέση «Αγριόπλαγο» της Τοπικής Κοινότητας Νεοχωρίου Δυτικής Μάνης. Η φωτιά ξεκίνησε από ένα εγκαταλελειμμένο χωράφι με ελιές και πήρε διαστάσεις λόγω των ισχυρών ανέμων που έπνεαν όλη τη νύχτα στην περιοχή. Αμέσως στο σημείο που εκδηλώθηκε η πυρκαγιά έσπευσαν πυροσβεστικές δυνάμεις με πρώτους τους εθελοντές της ομάδας ΓΑΙΑ, που έχουν τη βάση τους στην περιοχή, και έσπευσαν με 2 πυροσβεστικά οχήματα. Επίσης μετέβησαν στο σημείο 5 οχήματα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Καλαμάτας και ένα από Αρεόπολη, καθώς και μία υδροφόρα του Δήμου Δυτικής Μάνης.

Συνολικά, στην κατάσβεση της πυρκαγιάς συμμετείχαν 30 πυροσβεστικοί υπάλληλοι και εθελοντές πυροσβέστες.   Η φωτιά τελικά με τη συνδρομή όλων των πυροσβεστικών δυνάμεων και παρά τις αντίξοες συνθήκες, μιας και οι άνεμοι όλη τη νύχτα έπνεαν 7 με 8 μποφόρ, σβήστηκε τα ξημερώματα, καίγοντας συνολικά 12 στρέμματα με ελιές. Επειδή κοντά στην περιοχή της φωτιάς υπήρχαν σπίτια, προληπτικά εκκενώθηκαν 2, και απομακρύνθηκαν οι ένοικοί τους, ώστε να μην κινδυνεύσει κανείς.

Τα αίτια της μεταμεσονύχτιας πυρκαγιάς διερευνώνται από το Ανακριτικό της Πυροσβεστικής Καλαμάτας, ωστόσο  τόσο η ώρα που ξέσπασε η φωτιά, το σημείο, και το γεγονός ότι στη Μάνη έπνεαν  πολύ ισχυροί άνεμοι, δημιουργούν προβληματισμό.

Κινηματογραφική ταινία για τον Καζαντζάκειο Ζορμπά γυρίζεται στη Στούπα.

Με σκηνοθέτη τον Μπάμπη Τσόκα, πρωταγωνιστή το Χρήστο Ζερίτη και με συμμετοχή ντόπιων εθελοντών, ξεκίνησαν τα γυρίσματα της ταινίας «Ζορμπάς» στη Στούπα της Δυτικής Μάνης. Η ταινία – ντοκυμαντέρ για τον πραγματικό Ζορμπά, το Γιώργη Ζορμπά, που ήταν αρχιεργάτης στο ορυχείο κάρβουνου στην Πραστοβά Προαστείου, που λειτούργησε από εταιρεία στην οποία συμμετείχε και ο Νίκος Καζαντζάκης το 1916-17, θα γυριστεί και σε άλλες περιοχές που έζησε ο ήρωας της ταινίας.

Σε εξέλιξη η πρόταση για επέκταση παραδοσιακών καλντεριμιών στη Βέργα

Με εισήγηση του Υπουργείου Πολιτισμού στο Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων ζητείται η επέκταση χαρακτηρισμού των παραδοσιακών καλντεριμιών της Βέργας (Σέλιτσα) έως την Άνω Βέργα και τον Άγιο Γεώργιο στο όρος Καλάθι, ως μνημείων της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η πρόταση, για το χαρακτηρισμό του καλντεριμιού που συνέδεε τους οικισμούς της Κάτω Βέργας, της Άνω Βέργας και τον Άγιο Γεώργιο στο όρος Καλάθι, τεκμηριώνεται από τον ιδιαίτερα παραδοσιακής τεχνικής χαρακτήρα του έργου, από τη στενή σύνδεσή του με τις μνήμες της ζωής των κατοίκων της περιοχής κατά τις προηγούμενες περιόδους, καθώς και τη συμβολή του στην κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική ανάπτυξης της περιοχής.

Για το θέμα αυτό το Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας, στη συνεδρίασή του στις 12 Απριλίου, γνωμοδότησε θετικά ως προς το χαρακτηρισμό ως μνημείου του παλαιού λιθόστρωτου μονοπατιού το οποίο συνδέει τους οικισμούς της Κάτω Βέργας, της Άνω Βέργας και τον Άγιο Γεώργιο της Δημοτικής Κοινότητας Βέργας του Δήμου Καλαμάτας,όπως εισηγήθηκε η Επιτροπή Ποιότητας Ζωής σύμφωνα με την πρόταση της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών

ΑΝΔΡΕΟΥ (ΜΠΟΛΟΒΙΝΟΥ), ΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΚΑΙ ΙΑΤΡΟΥ, ΜΑΝΙΑΤΩΝ ΕΛΕΓΕΙΑ.

«Δίκαιος ως φοίνιξ ανθήσει και ωσεί κέδρος,

η εν τω Λιβάνω, πληθυνθήσεται».

«Τίμιος εναντίον Κυρίου ο θάνατος του Οσίου Αυτού»

 

Αντρέα μου, Φίλε μου και Πατέρα μου και Αδελφέ μου,

Κορώνα μου, Αντιστύλι μου, χαρά των ομματιών μου.

Φεύγεις και φεύγει η γνώμη μου!!!

Πού πας παρηγοριά μας;

Πού πας κλειδί της γλώσσας μας,

π’ ανοίγεις την καρδιά μας;

Πού πας Ασήμι να χαθής – χρυσάφι να μωλέψης;

Πού πας Αργυροκούντουνο να χάσης τη λαλιά σου;;

Το παλληκάρι, που ’πεσε μ’ ορθή την κεφαλή Του,

δεν το σκεπάζει η γης ογρή,

Σκουλήκι δεν τ’ αγγίζει,

φτερό στη ράχη Του ο Σταυρός

κι όλο χιμάει τ’ αψήλου

και σμίγει τους τρανούς Αετούς

και τους χρυσούς Αγγέλους.

Αντρέα μου,

Ήσουν της κρήνης μας νερό,

της Άνοιξης Λουλούδι. Μες στα σκοτάδια μας το Φως.

Αηδόνι της Αυγής μας.

Στη δίψα μας για το νερό, έστυβες ένα σύννεφο!

Στην πείνα μας για το ψωμί, έσφαζες ένα Αηδόνι!

Μας εξέθρεψες. Μας ωκοδόμησες εις Χριστόν

τω αλάτι ηρτυμένω Λόγω Σου, αφού η

ψυχή Σου καιγόταν γι’ Αυτόν και τους ανθρώπους,

αφού ο ζήλος του Οίκου Του κατέφαγέ Σε,

ο θείος Εκείνου έρωτας κατέφλεξέ Σε

και ο Γλυκασμός της Εκείνου ωραιότητος

κατέθελξέ Σε.

Αντρέα μου, Αγιοσύνης η σπονδή – Πολιτισμού επιτομή.

Σε διάλεξε ο Θεός, για να στολίσης

τον Παράδεισο. Για ν’ αυγατίσουν οι Άγιοι.

Αντρέα μου, το Απαύγασμα της ευγένειας

και του Πολιτισμού. Φως Ιλαρόν εξεπεμπεν

η οσιοτική Σου Μορφή. Φως στα μάτια,

Φως στα χέρια κι όλα γύρω Σου ήταν Φως!

Αντρέα μου, η Σαρκωμένη Αγάπη…!!!

Εσύ δεν πέθανες ποτέ…!!! Μέσα στις

φλέβες μου είσαι. Μέσα στις φλέβες

ολονών έμπα βαθειά και ζήσε…!!!

 

Γεώργιος Σταύρου Μπόσινας – Θαλάμαι Δυτικής Μάνης