Όλα τα άρθρα του/της admin

PELOPONNESE DEVELOPMENT CONGRESS:  GLOOMY OUTLOOK FOR MANI

The Development Congress of the Peloponnese Administrative Region took place in Tripoli in February 2018. It was the 10th of thirteen (13) congresses that are supposed to take place in the capital of each Greek administrative region. These congresses are organised by the Ministry of Development and Finance together with each region. According to the government, the goal of these congresses is the in-depth investigation of the production capacity of each region and  the drafting of a coherent implementation plan for economic reconstruction. This was supposed to happen through consultation during the work of the Congress, resulting in establishing a road map of procedures according to the priorities set out in the “National Development Strategy 2021” and the initiatives that have already been planned or developed, thus marking the transition from the economic crisis to the equitable development for the region.

The generalities of targets and goals, as described above, have probably been set vague on purpose, so that personal interests are promoted through unclear statements and development congresses. During the three days of the Congress in Tripoli, the vague speeches of the ministers and the pretentious public statements made at press conferences by central and local government politicians did not lead to any conclusions and were definitely not conducive to triggering a process of regional development. The speeches of the local politicians, shortened to fit the timelines of the Congress, did not contribute anything essential to the Congress, as they were supposed to do. There was also no provision for statements of case or pleadings to be submitted. Two months after the conclusion of the Congress and the ensuing discussions, recommendations and suggestions, there has been no progress.

   In order to achieve a proportionate and equitable development among all Greek administrative regions, the development budget needs to be divided equitably. Based on fixed data, such as the population, the area and the number of dwellings, which have been determined by the Hellenic Statistical Authority, stable allocation guidelines of the available resources could be established. Realistic projections of the central and the regional budget could be established and communicated to the relevant organisations and agencies, for further action. If this procedure were to be followed, allocation of funds would be a lot more efficient and political/personal gains would be reduced.

   Once more, our region was left by the wayside by the Peloponnese Region Development Congress. Mani’s needs, even after the considerable tourist development of the last decades, once more were not taken into account. As a matter of fact, not even one of the proposed projects or procedures addressed our area! It seems that being ignored by the state and by the regional public investment programs has become business as usual. A quick glance at the official data provided by the Hellenic Statistical Authority proves this injustice. If the allocation of the development funds were done in a fair way, i.e. taking into account the population, the area and  the number of dwellings, Mani (Eastern and Western) should receive 4,4% of the total regional public investment funds for the Peloponnese  (we arrived at the 4,4% percentage by taking into account the following data: a) total population of the Peloponnese 577.903 inhabitants and of Mani 19.950 inhabitants, b) total number of dwellings of the Peloponnese 411.462, and of Mani 22.692 and c) total area of the Peloponnese 21.550 km2 and of Mani 913,3 km2). It is obvious to anyone who has even a passing familiarity with Mani and its villages, that for many decades the investment funds allocated to our area do not even amount to 1/3 of the 4,4% that our area is entited to according to an equitable distribution of the development resources.

The recent Peloponnese Development Congress is tangible proof of the long-term negative attitude of politicians towards Mani. It is now left up to Maniots and philo-Maniots, who care about our area’s development, to carefully evaluate the above data and take action accordingly. We would like to stress once more, that injustices of this kind are not to be dealt by using with personal gain politics, but with common rallying and organisation of the considerable Mani human resources.

ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΦΩΝ ΕΥΑΓΓ. ΤΣΙΛΙΜΠΕΡΔΗ ΣΤΗ ΜΗΛΕΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΝΗΣ

 

Μια μοναδική – πρότυπη βιολογική κτηνοτροφική μονάδα από τους αδελφούς Κων/νο και Ελευθέριο Τσιλιμπέρδη δημιουργήθηκε και λειτουργεί από το 2001, στη Μηλέα Δυτικής Μάνης. Λειτουργεί από τρίτη γενιά κτηνοτρόφους, παππού, πατέρα παιδιά, με πλήρεις κτηριακές και μηχανολογικές εγκαταστάσεις. Σταυλίζεται σε βιολογικό βοϊοτροφείο και διαθέτει όλο τον αναγκαίο μηχανολογικό εξοπλισμό (μύλους, τρακτέρ, σιλό, αυτοκίνητα κ.λπ.), που υποβοηθούν τη λειτουργία της μονάδας. Οι τροφές με τις οποίες εκτρέφονται τα ζώα, που προμηθεύονται από τη βιολογική επιχείρηση BIOGRECO, είναι πιστοποιημένα βιολογικές χωρίς ίχνος μεταλλαγμένων υλικών διατροφής των ζώων. Οι μητέρες των μοσχαριών βόσκουν στο βουνό και τα νεογέννητα, ύστερα από μια χρονική περίοδο 8-10 μηνών, αποκόπτονται και μεταφέρονται στο βιοϊοτροφείο, όπου πλέον εκτρέφονται βιολογικά. Το νερό που χρησιμοποιείται είναι συνεχούς ροής και προέρχεται από ιδιόκτητη πηγή.

Τα προς σφαγή μοσχάρια μεταφέρονται στα σφαγεία Καλαμάτας την προηγούμενη ημέρα της σφαγής και τα σφάγια μεταφέρονται για σίτεμα στα ψυγεία για 5-7 ημέρες, προκειμένου να στεγνώσει το κρέας.Ύστερα από την πιστοποίηση και τυποποίηση με όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες, συσκευάζονται σε πακέτα (κιμάς 500 gr – 1 kg, κρέας ανά kg, μπριζόλες σε συσκευασία Vacuum) και μεταφέρονται με ιδιόκτητο ψυγείο σε καταστήματα και καταναλωτές στην Καλαμάτα και στην Αττική.

Οι προτιμήσεις των καταναλωτών είναι ενθαρρυντικές γιατί η διαφορά τιμής από τα συμβατικά κρέατα είναι μικρή με συνέπεια το καταναλωτικό κοινό να προτιμά αυτού του είδους τα κρέατα.

Η επιχείρηση είναι ανταγωνιστική και σ` αυτές τις δύσκολες εποχές οι αδελφοί Τσιλιμπέρδη με σκληρή δουλειά κατόρθωσαν ναι δημιουργήσουν αυτή αυτή τη μοναδική, στην ευρύτερη περιοχή μας, βιοκτηνοτροφική επιχείρηση.

Αντώνης Ρουμανέας

ΠΕΤΡΟΣ ΕΥ. ΜΠΑΡΜΠΕΤΣΕΑΣ

Ο κύριος χαρακτηρισμός που του ταίριαζε είναι: «προοδευτικός». Όχι με τη φθαρμένη από τους πολιτικούς έννοια του όρου, αλλά με τα θετικά αποτελέσματα που παράγει όταν συνδεθεί με τις πρακτικές εφαρμογής. Τον Πέτρο τον συνάντησα και τον συναναστράφηκα κατά την περίοδο της ωριμότητάς του, όταν το 1975 πρωτοδιορίστηκα στο Γυμνάσιο Καρδαμύλης. Είχε τότε επιστρέψει από τη Ρόδο όπου υπηρέτησε στη χωροφυλακή αρχικά και στη συνέχεια ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα. Συμπεριλαμβανόταν στους γονείς που επισκεπτόταν τακτικά το σχολείο, παρακολουθούσε από κοντά την πρόοδο των παιδιών του και συνέβαλε έμπρακτα στην ποιοτική αναβάθμιση του σχολείου, τόσο στη βελτίωση των υποδομών όσο και στην απόδοση του εκπαιδευτικού έργου, μέσω της στενής συναισθηματικού χαρακτήρα σχέσης που αναπτύχθηκε τότε στο εσωτερικό της εκπαιδευτικής κοινότητας (εκπαιδευτικοί, γονείς, μαθητές, αυτοδιοίκηση).

Με αφετηρία αυτή τη γνωριμία, θεώρησε υποχρέωσή του να ενταχθεί στην οικογένεια της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, από την πρώτη ήδη φάση δραστηριοποίησής της στην Κοινότητα Νεοχωρίου – Στούπας – Λεύκτρου, κατά τη δεκαετία του 1990. Βοήθησε σημαντικά, με την πειστική του επιχειρηματικότητα και την εμμονή του στην προώθηση κοινωφελών έργων, στην ποιοτική αναβάθμιση του οικισμού Λεύκτρο που κατοικούσε, τόσο στη βελτίωση του κεντρικού δρόμου με παραχωρήσεις γης από τους παρόδιους ιδιοκτήτες, όσο και στις επεκτάσεις του υδρευτικού δικτύου και στην εξεύρεση οικοπέδου με προορισμό τη μελλοντική ίδρυση παιδικού σταθμού. Αποτέλεσε στη συνέχεια βασικό στέλεχος και στη δεύτερη φάση της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, κατά την επόμενη χρονική περίοδο, καθώς και σταθερός υποστηρικτής στην εκδοτική προσπάθεια της ΜΑΝΙΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ από το πρώτο της φύλλο.

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, που είχε περιορίσει τις εξόδους από το σπίτι, τον συναντούσα περνώντας αραιά και που από την περιοχή του. Συζητούσαμε για τα παλιά, μιλούσε με ενθουσιασμό για όσα προωθήθηκαν αλλά και πικρία για όσα θα μπορούσαν να γίνουν και δεν έγιναν… Έφυγε με ικανοποίηση, στηρίζοντας και στηριζόμενος από την αφοσιωμένη σύζυγό του, τη δωδεκανήσια Βαλασία. Είδε και καμάρωσε τις θυγατέρες του Σταυρούλα και Καλλιόπη να έχουν δημιουργήσει οικογένειες και επαγγελματικές απασχολήσεις ποιοτικού χαρακτήρα και γενικότερης αποδοχής και αναγνώρισης, βαδίζοντας στη ζωή τους με τους ηθικούς και κοινωνικού χαρακτήρα κανόνες που εκείνος είχε τους είχε προβάλει.

Αποχαιρετώ, μ` αυτά τα λόγια, έναν καλό φίλο, με τη φιλία μας ουσιαστική και έμπρακτα επιβεβαιωμένη στην πράξη…

Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας

                                                                *     

Τον Πέτρο τον γνώρισα το 1999 μέσα από το Φυσιολατρικό – Πολιτιστικό Σύλλογο Λεύκτρου της Τοπικής κοινότηταςΝεοχωρίου. Αποτελούσαν, με τον γιατρό Γρηγόρη Ορφανίδη, τους βασικούς παράγοντες του Συλλόγου φέρνοντας στην περιοχή την ανακύκλωση, άγνωστη μέχρι τότε στον ευρύτερο χώρο. Η καθαριότητα και ο ευπρεπισμός των δημόσιων κοινόχρηστων χώρων ήταν στις ενέργειές τους. Την ημέρα του θανάτου του απουσίαζα από την περιοχή και τον πληροφορήθηκα εκ των υστέρων με αίσθημα θλίψης και στενοχώριας.

Ενταγμένος στη Μανιάτικη Αλληλεγγύη, τακτικός συνδρομητής της αντίστοιχης εφημερίδας, γίναμε φίλοι, με συναντήσεις σε τακτά χρονικά διαστήματα, συζητώντας για τα προβλήματα προτείνοντας σχετικές λύσεις. Άνθρωπος της κοινωνίας και της προσφοράς φρόντιζε πάντοτε για την πρόοδο και το καλό του κοινωνικού συνόλου. Θερμός συμπαραστάτης των ενεργειών του, η σύζυγός του Βαλασία.

Τελευταία φορά που συναντηθήκαμε ήταν στο σπίτι του πριν μερικούς μήνες που μου διάβασε ένα κείμενο του που αναφερόταν στον Πρίντζιπα και στην Καλογριά, με προοπτική να εκδοθεί σε βιβλίο. Πρόκειται για ένα αξιόλογο κείμενο σε έμμετρο λόγο που εύχομαι να πάρει γρήγορα το δρόμο της δημοσιότητας.

Θα ήταν παράλειψη να μη σημειώσω την προσήλωσή του στις εθνικές αξίες, την Πατρίδα και την Ορθοδοξία.

Η σύζυγός του και οι θυγατέρες του, Καλλιόπη και Σταυρούλα, να νιώθουν υπερήφανες για τον πατέρα που είχαν. Εμείς θα τον θυμόμαστε και θα τον μνημονεύουμε.

Αντώνης Ρουμανέας

 

Νεκρός από πνιγμό ο ιεροκήρυκας της Μητρόπολης Μάνης Ανδρέας Μπολοβίνος.

 

Την Τρίτη 20 Μαρτίου, εντοπίστηκε νεκρός στη θαλάσσια περιοχή των Καλυβίων του δήμου Ανατολικής Μάνης, ο αρχιμανδρίτης της Μητρόπολης Μάνης Ανδρέας  Μπολοβίνος .

O αρχιμανδρίτης ξεκίνησε με το όχημά του από το Γύθειο, ενώ το σήμα του κινητού του σταμάτησε να εκπέμπει στις 7:20΄ μμ της Δευτέρας, με το τελευταίο στίγμα να δίνεται από την ευρύτερη περιοχή του Κότρωνα.

O Ανδρέας Μπολοβίνος γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1955. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 3/6/2006 και πρεσβύτερος στις 4/6/2006. Ιδιαίτερα καλλιεργημένος πνευματικά, ήταν πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1978 και της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1989.

Από την ημέρα της χειροτονίας του υπηρετούσε ως ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη Μάνης. Είχε αναπτύξει σημαντική ιεροκηρυκτική δραστηριότητα, ασκώντας παράλληλα αφιλοκερδώς την ιατρική ως παιδοψυχολόγος.

Από κοινού με τον πρόσφατα αποθανόντα Μητροπολίτη Μάνης Χρυσόστομο είχαν παραχωρήσει στο ίδρυμα «Χαμόγελο του παιδιού» κτιριακή ιδιοκτησία τους στον οικισμό που βρέθηκε νεκρός, τα Καλύβια, για να στεγαστούν κατασκηνώσεις των παιδιών που το ίδρυμα αυτό φιλοξενεί.

Χρυσό μετάλλιο για τον Λ. Πετρούνια στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ενόργανης Γυμναστικής που διεξήχθη στο Μπακού

Νέος θρίαμβος για τον Λευτέρη Πετρούνια, ο οποίος στο Παγκόσμιο Κύπελλο ενόργανης γυμναστικής, που διεξήχθη στο Μπακού του Αζερμπαϊζάν, κατέκτησε και πάλι το χρυσό μετάλλιο στους κρίκους με 15,333 βαθμούς και συντελεστή δυσκολίας 6,40. Αυτό είναι το 8ο συνεχόμενο χρυσό που κατακτά ο Έλληνας Ολυμπιονίκης και παγκόσμιος πρωταθλητής κατά τους τελευταίους 22 μήνες!

Τον «άρχοντα των κρίκων», ο οποίος είχε πρωτεύσει και στον προκριματικό με 15,400 β., ακολούθησαν στο βάθρο ο Τούρκος Ιμπραΐμ Τσολάκ με 15,100 β. και ο Κινέζος Σινγκιού Λαν με 14,866 β.

Για τον Λευτέρη Πετρούνια αυτή είναι η τρίτη φορά που φεύγει θριαμβευτής από το Μπακού, σε ισάριθμες «επισκέψεις» στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν την τελευταία τριετία, αφού είχε νικήσει τόσο στην περσινή διοργάνωση, όσο και στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες του 2015. Ταυτόχρονα, διεύρυνε το εκπληκτικό αήττητο σερί, που αριθμεί πλέον 8 συνεχόμενες νίκες από τον Μάιο του 2016 μέχρι σήμερα, συμπεριλαμβανομένων δύο Ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, δύο Παγκόσμιων πρωταθλημάτων και των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο Ντε Τζανέιρο.

Κατασκευές Σιδήρου – Αλουμινίου Δημητρίου Γ. Νταή στα Μπαζιγέικα Πηγής Πλάτσας

Λίγα μέτρα πιο πάνω από την ταβέρνα το «Αρχοντικό της Ζαχαρούλας» λειτουργεί εδώ και μια πενταετία το εργαστήριο σιδηροκατασκευών – αλουμινοκατασκευών του Δημήτρη Νταή. Πρόκειται για οικογενειακή επιχείρηση με δυναμική σχεδίαση και προηγμένη τεχνολογία. Κουφώματα, πόρτες, κάγκελα είναι μερικά από τα είδη που κατασκευάζονται σε ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων. Ιδιαίτερη όμως σπουδαιότητα έχουν για τους κατασκευαστές τα ενεργειακά κουφώματα και οι πέργκολες αλουμινίου, ηλεκτρικές και σταθερές. Για τους λάτρεις της αισθητικής υπάρχει μεγάλη ευελιξία που κάνει πραγματικότητα κάθε επιθυμία του πελάτη.

Η επιχείρηση «Νταή» έχοντας καταφέρει να αποσπάσει ένα σημαντικό μερίδιο αγοράς σε συνδυασμό με τη σοβαρότητα και τον επαγγελματισμό που τη διακρίνει είναι λογικό να θεωρείται «περιζήτητη νύφη» στον έντονο ανταγωνισμό που κυριαρχεί στην περιοχή, με τιμές προσιτές για κάθε βαλάντιο. Εκείνο που μας ενδιαφέρει περισσότερο μας είπε ο Δημήτρης είναι «να κάνουμε σωστά όσα μας υποδεικνύει ο πελάτης και σχεδιάζουμε εμείς για να γίνουν κάποια καλύτερα. Το ενδιαφέρον μας επικεντρώνεται να γίνουμε όχι μόνο μεγάλη επιχείρηση αλλά η καλύτερη, μια επιχείρηση πρότυπο, αναβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής των πελατών μας, εφαρμόζοντας τη συμβουλή του πατέρα μου: «Μην κυνηγάς το χρήμα, κάνε αυτό που σου αρέσει και αρέσει και στην πελατεία σου, κάν’ το όσο καλύτερα μπορείς και τότε θα σε κυνηγήσει αυτό».

Αντώνης Ρουμανέας

THE TWENTIETH ANNIVERSARY OF OUR NEWSPAPER “MANIOT SOLIDARITY”

 

The beginning

In 1999, when the members of our association decided to publish this newspaper, they had no idea of how difficult the undertaking would be. However, the will of those of us, who decided to volunteer our free time so that our love for Mani could be expressed through the newspaper, was stronger than the difficulties that we would be facing. For all of these years, our course of action was guided by researching and publishing those historical elements that constitute the heritage of our heroic ancestors; we also tried to connect these elements to today’s needs and to the prospects for the future, a future that we would like to be as bright as possible for our children and for future generations.

 

In our very first issue, we presented our professional ethics, which have remained the same in the twenty years that have passed. These values are also reflected in the title of our newspaper: “MANIOT SOLIDARITY”. We all know that for many centuries the primitive custom of family scores and blood feuds prevailed in our area. This inhumane custom caused long-running conflicts and constant agitation in the Maniot society. It is a blessing that during the last decades this custom has disappeared, at least in the form of revenge killings. It is not certain that the societal and biological substrate that caused these blood feuds has also disappeared. This mentality, expressed as suspicion and resentment, leads to selfish perceptions and makes a meeting of minds impossible. However, the reconciliation of different positions and the finding of common ground are absolutely necessary for the development and prosperity of the region. Our goal is to help bring Maniots together, so that we can together showcase those elements that make our area unique. The geophysical characteristics of our region, our cultural monuments, the great climate and the spontaneous hospitality of Maniots are timeless characteristics that attract many visitors. If Maniots decide to stand in solidarity and support each other, the disastrous divisions that we have seen, and which have cost our area more than the blood feuds of the past, will become less frequent. These divisions continue to hinder the efforts necessary for the development of our area.

 

The course of action

The phases of our long publishing journey were not always smooth or without problems. Because of the common efforts of the members and directors of our association, we managed to overcome them. In addition to the steady publication of our monthly newspaper, we went further in our editorial goals. We ventured into the publishing of several books on Mani, such as:  “Guide to Tourist Investments”; “Vignettes from the History of Mani”, volume 1; the booklet “Western Mani: 20 Sightseeing Spots Starting at the Boundary at Kalamata”; and “Travel Routes” (Outer, Lower, Inner Mani and Bardunia) with detailed references to all settlements. Last year, in response to today’s digital era expectations, we upgraded our website www.maniatiki.gr by adding a lot of data about Mani and many articles and editorials from our newspaper. The high number of Maniot and philo-Maniot visitors to our website proves the necessity of our most recent undertaking.

 

The future prospects

We believe that our moral obligation towards Mani does not end here. We will continue with further work, such as the publication of the second volume of the book “Vignettes from the History of Mani”, which will bring us to the years relating to the preparations for the revolution of 1821. On the occasion of the 20th anniversary of the publication of our newspaper “MANIOT SOLIDARITY” and always loyal to our original goals, we are also in the process of finalising plans for additional initiatives to be undertaken in the near future.

 

We would like to end this article with the following excerpt from the editorial of the first issue of our newspaper in April 1999, with a message which is still relevant today: “The publication of this newspaper will fill a void. Mani is characterised by sparse populations and long distances between villages. The infertile soil and the need for employment as well as the civil wars have forced a large percentage of Maniots to immigrate either to other Greek regions or abroad. However, the main characteristics of our ancestors are still present in their genes, particularly the love for our country and everything that is related to our home region, such as its institutions, the occupational activities of its inhabitants, its prospects for the future and its prosperity. Maniots are indeed an integral part of Mani, and based on strong common roots, they have succeeded in developing common attitudes and have accomplished some of the most glorious achievements in the history of our country. Through the newspaper that we are now launching, we will try to showcase all relevant facts, so that the younger generations will also learn about the basic principles, attitudes and lifestyles of their ancestors. Hopefully today’s young Maniots will also be inspired by their glorious common past and they will firmly move forward and face the future by adopting strong joint undertakings.”

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΕΙΔΗ – SERVICE  ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΗ ΣΤΟΥΠΑ

Επί του επαρχιακού δρόμου Καλαμάτας – Καρδαμύλης – Αρεόπολης στο ύψος της Στούπας βρίσκεται το νέο κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών του Γεωργίου Ανδρέου, ηλεκτρονικού, εξειδικευμένου τεχνικού ηλεκτρονικών ειδών, υπολογιστών και δικτύων. Έλκει την καταγωγή του από το Εξωχώρι της δυτικής Μάνης, με εμπειρία 25 και πλέον χρόνων στο αντικείμενο. Διαθέτει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος και η έλλειψη παρόμοιου καταστήματος στην περιοχή, καθώς και η εντοπιότητα, τον ώθησαν να εγκατασταθεί και να μείνει στον τόπο του. Ο κύκλος των εργασιών του αφορά εγκαταστάσεις κλειστών κυκλωμάτων, DVR – CAMERES, εγκαταστάσεις συναγερμών, δικτύων internet, επισκευή PC – Laptop – TV, service, τοποθέτηση κεραιών, επίγειων UHF – Satelite, OTE TV και Nova. Πρόκειται για ευσυνείδητο επαγγελματία που σέβεται τον πελάτη και παρέχει εξυπηρέτηση και ενημέρωση με φιλική και ανθρώπινη συμπεριφορά. Ο Γιώργος Ανδρέου οπλισμένος με πάθος, δύναμη και θέληση, αφουγκραζόμενος τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας προσπαθεί να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του. Για τη φερεγγυότητά του οι πελάτες του τον εμπιστεύονται για την εξυπηρέτηση που τους παρέχει, καλύπτοντας τις ανάγκες τους, αποφεύγοντας άσκοπες περιπλανήσεις και αναζητήσεις. Οι υψηλού επιπέδου υπηρεσίες που προσφέρονται κατευθύνουν την μελλοντική επιτυχή πορεία του καταστήματος. Αντώνης Ρουμανέας