αποτελείται από τους: Φώτη Λιοκαρέα πρόεδρο, Μαίρη Νταλάκου αντιπρόεδρο, Ελένη Μελέα γραμματέα, Τάκη Ζαχαρέα ταμία, Διακουμή Κωνσταντινέα, σύμβουλο δημοσίων σχέσεων, Αικατερίνη Κωνσταντινέα σύμβουλο και Αθανασία Ζαχαρέα σύμβουλο.
Αρχείο κατηγορίας εφημερίδα
Με μανιάτικη συμμετοχή η εκδήλωση στην Πάργα στο μνημείο Κυριακούλη Μαυρομιχάλη
Αντιπροσωπεία του Δήμου Ανατολικής Μάνης, με επικεφαλής τη δημοτική σύμβουλο κα Ελένη Δρακουλάκου, συμμετείχε και φέτος στις εκδηλώσεις που διοργάνωσε ο Δήμος Πάργας προς τιμήν του οπλαρχηγού Κυριακούλη – Πιέρρου Μαυρομιχάλη, αποδίδοντας τον ελάχιστο φόρο τιμής στον Ήρωα Μανιάτη Πολεμιστή.
Ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης προσέφερε τα μέγιστα στον απελευθερωτικό αγώνα ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, συμμετέχοντας στις επαναστατικές εκστρατείες σε Αττική, Εύβοια και Ήπειρο. Σκοτώθηκε στις 4 Ιουλίου του 1822 στη Σπλάντζα Φαναρίου, παραλία κοντά στην Πάργα και το Σούλι, στην προσπάθειά του να βοηθήσει τους αποκλεισμένους Σουλιώτες ως επικεφαλής δικού του στρατιωτικού σώματος 500 Μανιατών αντιμετωπίζοντας 3.000 Τουρκαλβανούς.
Ο Δήμος Πάργας στο λόφο της Αγίας Ελένης, στη Σπλάντζα, εκεί όπου ο Ήρωας Μανιάτης έδωσε τη ζωή του για τον απελευθερωτικό αγώνα, ανήγειρε Μνημείο Θυσίας προς τιμήν του. Με αισθήματα βαθειάς συγκίνησης τελέστηκε για πρώτη φορά στο Μνημείο επιμνημόσυνη δέηση το Σάββατο 6 Οκτωβρίου.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΠ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΕΑΣ
Απίστευτη ακούστηκε η θλιβερή είδηση της εκδημίας του θείου Γιώργη Γεωργουλέα την τελευταία μέρα του καλοκαιριού. Απίστευτη, διότι κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει πώς ένας ακμαίος και δραστήριος άνθρωπος καταβλήθηκε από το τσίμπημα ενός εντόμου. Επί ένα μήνα πάλεψε να ξεπεράσει την επικίνδυνη μόλυνση και την ώρα που οι ενδείξεις ήταν θετικές και είχε φανεί η ελπίδα της ανάκαμψης, μια ξαφνική επιδείνωση έφερε το τέλος.
Ο αγαπητός Γιώργης υπήρξε το στερνοπαίδι της υπερπολύτεκνης οικογένειας (είχε έξι μεγαλύτερα αδέρφια) του μπάρμπα-Σπύρου Γεωργουλέα και της θεια-Ευθυμίας (Κοτσώνη). Γεννήθηκε στα χρόνια της κατοχής στην Παλιόχωρα Αβίας και η γενιά του είχε βαθιές ρίζες στη Μεγάλη Μαντίνεια Αβίας που έφταναν ως τον 17ο αιώνα. Επέλεξε τη στρατιωτική καριέρα. Το 1963 εισήλθε στην ΣΤΥΑ ως μηχανικός ραντάρ και υπηρέτησε στην Πολεμική Αεροπορία ως το 1996, οπότε αποστρατεύτηκε με το βαθμό του αντισμήναρχου.
Δημιούργησε μια εξαιρετική οικογένεια με τη σύζυγό του Ελένη Καρυανού, ανώτατη κρατική υπάλληλο. Ευτύχησε να αποκτήσει δύο γιους που διακονούν με επιτυχία τη νομική επιστήμη, από τη θέση του δικαστικού λειτουργού ο Σπύρος και μαχόμενος δικηγόρος ο Νίκος, και τέσσερις εγγονούλες. Ήταν πρώτος εξάδελφος της μητέρας μου, μα προπαντός ήταν καλοσυγγενής και οικογενειακός φίλος. Πάντοτε παρών στις ευχάριστες και στις δυσάρεστες οικογενειακές στιγμές. Ήταν φίλος των γραμμάτων, ενδιαφερόταν και στήριζε τις συγγραφικές και καλλιτεχνικές προσπάθειες των συμπατριωτών μας.
Αγαπούσε την γενέτειρα και μετά τη συνταξιοδότησή του περνούσε μεγάλο μέρος της χρονιάς στο εξοχικό σπίτι που είχε φτιάξει στην Παλιόχωρα, όπου με τη σύζυγό του φιλοξενούσαν παιδιά και εγγόνια στις διακοπές. Χαμογελαστός, κοινωνικός, ομιλητικός, ευχάριστος, φιλόξενος, άνθρωπος της καλής παρέας, δημιουργούσε τα καλοκαίρια όμορφες συντροφιές στο χωριό μας με αφορμή ένα ποτήρι κρασί ή ένα ούζο.
Η απουσία σου είναι αισθητή αγαπημένε θείε. Με την απώλειά σου στην κυριολεξία μίκρυνε ο κόσμος μας. Φαίνεται πως τους καλούς ανθρώπους τους παίρνει ενωρίς ο παντοδύναμος. Θα σε θυμόμαστε με αγάπη.
Θ. Μπελίτσος
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Κ. ΛΙΑΚΕΑ
Μια ακόμη ευγενής φυσιογνωμία της παλιάς γενιάς έφυγε πριν λίγες ημέρες από κοντά μας. Έφυγε από τον κόσμο αυτό, ο οποίος παρ’ όλα τα αγαθά του δεν παύει να είναι κόσμος της λύπης και του στεναγμού. Σε συναντήσεις μας μου ’λεγες «τι θα γράψεις όταν πεθάνω στην εφημερίδα σου;» και εγώ της απαντούσα ότι ακόμα θα ζήσεις πολλά χρόνια. Και έζησες, έφυγες πλήρης ημερών φθάνοντας τα 102 χρόνια, αφήνοντας πίσω σου παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα, για να σε μακαρίζουν και να σ’ ευγνωμονούν για τις αξίες, τα ιδανικά και τις αρχές που τους ενέπνευσες. Τα εγγόνια σου ήρθαν από τα πέρατα της γης για να σ’ αποχαιρετήσουν στο τελευταίο σου ταξίδι, δείγμα σωστής διαπαιδαγώγησης που έλαβαν από τους γονείς τους, τη Χρυσούλα και το Βενετσάνο, την Αντωνία και το Σωτήρη. Παρ’ όλες τις πίκρες της ζωής, χάνοντας τον αδελφό και το σύζυγο συνέχισες να παλεύεις, ξεπερνώντας τις αντιξοότητες, φέρνοντας τις σωστές λύσεις στα αναφυόμενα προβλήματα.
Ήσουν μια αρχοντική μορφή, πέρα από τον πλούτο, τη χλιδή και την πολυτέλεια, με λεπτά αισθήματα, αισθήματα απέραντης ομορφιάς, ήθους, γλυκύτητας, καλοσύνης, λεβεντιάς και αξιοπρέπειας. Οι κόρες σου, οι γαμπροί σου, τα εγγόνια σου και όλο το συγγενικό σου δένδρο, αισθάνονται υπερήφανοι για σένα.
Εμείς όσοι σε γνωρίσαμε θα σε θυμόμαστε και θα σε μακαρίζουμε. (φωτο)
Αντώνης Ρουμανέας
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΤΖΕΦΕΡΑΚΟΣ
Αείμνηστε Πρόεδρε του Συλλόγου των ΔημοΤευθρωνιτών «ΤΕΥΘΡΩΝΗ» τιμημένε αξιωματικέ της ΕΛΑΣ και Δικηγόρε Λεωνίδα Τζεφεράκο
Πέρασαν σαράντα μέρες από τη θανή σου.
Η Θλίψη μας και το πένθος μας βαρύ.
Ο αναπάντεχος χαμός σου, η εκδημία σου προς τον Κύριο και ζωοδότη των ψυχών ημών, μας ξάφνιασε πραγματικά, αλλά άλλες αι βουλές των ανθρώπων άλλες αι βουλές του Μεγαλοδύναμου Θεού μας.
Λυπούμαστε πολύ για την εκδημία σου γιατί μας λείπει η καλοσύνη σου, η καλοπροαίρετη διάθεση σου, η συμβουλευτική σου παρουσία, ο ανεκτίμητος και ο απροσμέτρητος πατριωτισμός σου.
Ήσουν ξεχωριστός Μανιάτης με ευγένεια και φιλόφρονα αισθήματα, ήσουν ξεχωριστός άνθρωπος με αξίες ζωής και πνευματική καλλιέργεια, διακρινόσουν για την ευπρέπεια και τη μεγαλοσύνη σου.
Ήσουν όπως οι πλείστοι των συμπατριωτών μας αγωνιστής της ζωής, οι δυσκολίες και τα προβλήματα δεν σε έκαμπταν, κατόρθωσες όπως και άλλοι Μανιάτες με αγώνα και στερήσεις να ανέβεις ψηλά σε αξιώματα, στο βαθμό του Υποστρατήγου και πνευματικά με το πτυχίο της Νομικής Σχολής, τη γνώση της Αγγλικής σε τέλειο βαθμό ώστε πολλές φορές να βρεθείς στο Εξωτερικό για υπηρεσιακούς λόγους ή σε Συνέδρια αυτό ήταν τιμή για σένα και για τη Μάνη μας.!!
Εκλέχτηκες ως Σύμβουλος στην Υπερνομαρχία Αθηνών-Πειραιώς δείγμα της εμπιστοσύνης και της εκτίμησης που σου είχε ο κόσμος.
Διήγες με απλότητα και καθαρότητα σκέψης τη ζωή σου και οφείλω να εκφράσω για το χαμό σου την προσωπική μεγάλη μου θλίψη, γιατί όντας έγώ μάχιμος δικηγόρος με συμβούλευες και με αγαπούσες.
Ο πατέρας μου Γιάννης Λεκκάκος, καθηγητής –Σχολικός Σύμβουλος, που δεν είχε αδέλφια σε αποκαλούσε αδελφό.
Στην εκλεκτή και ευγενέστατη σύζυγο σου Κυρία Βούλα που εκφραζόταν πάντα με γλυκύτητα, ευγένεια, χαμόγελο και ευπροσηγορία θέλω να εκφράσω το σεβασμό και την αγάπη μου, διότι και οι δύο σας ήσασταν μια άλλη ποιότητα ανθρώπων με πίστη προς το Θεό και αγάπη καθάρια για πάντα άνθρωπο.
Η μνήμη σου θα είναι ένα φωτεινό σημάδι στη ζωή μας
Πουλίκος Ιωάννη Λεκκάκου
Ενθρόνιση Ηγουμένου στην Ιερά Μονή Παναγίας Γιάτρισσας.
Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και εκκλησιαστική τάξη τελέστηκε το απόγευμα της Παρασκευής 31 Αυγούστου η ακολουθία του Εσπερινού και στη συνέχεια η Ενθρόνιση του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Παναγίας Γιάτρισσας (στην κορυφογραμμή του Ταϋγέτου, μεταξύ Μηλέας Δυτικής Μάνης και Καστάνιας Ανατολικής Μάνης) αρχιμανδρίτη Χρυσοστόμου Πανταζή. Το Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου τελέστηκε στο Καθολικό της Ιεράς Μονής η ακολουθία του Όρθρου και στη συνέχεια Αρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Μητροπολίτη Μάνης κ. Χρυσοστόμου, ο οποίος κήρυξε και το θείο λόγο.
Ο νέος ηγούμενος, που κατάγεται από τη Βέργα της ΒΔ Μάνης, υπηρετούσε στη Μονή Γιάτρισσας ως ιερομόναχος και συνέβαλε σημαντικά στη βελτίωση του ναού, των κελιών και των άλλων χώρων της Μονής με την προσωπική του εργασία και με τα εισοδήματα από την εκτροφή αιγοπροβάτων. Επίσης, κάλυπτε, ιδιαίτερα κατά τη χειμερινή περίοδο που η επισκεψιμότητα στη Μονή ήταν περιορισμένη, τις εκκλησιαστικές ανάγκες χωριών ανατολικά της Μονής που στερούντο ενοριακού ιερέα
Το νέο Διοικητικό Συμβούλιου του Λαογραφικού Μουσείου Εξωχωρίου.
που εκλέχτηκε στις 20.8.2018, είναι: Ιωάννης Κουμεντέας Πρόεδρος – Παναγιώτης Γιαννακουρέας Αντιπρόεδρος – Ρεβέκκα Μπεσμπέα Γραμματέας- Αντωνία Λαμπρινίδου Ταμίας -Μαρία Πατριαρχέα Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων- θεόδωρος Μπασέας Μέλος και Ιφιγένεια Χριστοδουλέα-Χατζοπούλου Μέλος.
ΔΙΑΠΡΕΠΕΙ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ Ο ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΜΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΤΣΟΒΟΛΗΣ
Ο φοιτητής του Μαθηματικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Κοτσόβολης, με καταγωγή από τον οικισμό Κοτρώνι της Τοπικής Κοινότητας Πλάτσας του Δήμου Δυτικής Μάνης, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στον 25ο Μαθηματικό φοιτητικό διαγωνισμό IMC (International Mathematics Competition) που διεξήχθη από τις 22-28 Ιουλίου στο Μπλαγκόεβγκραντ της Βουλγαρίας. Είναι η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά που ο Έλληνας φοιτητής κατακτά χρυσό μετάλλιο στον συγκεκριμένο διαγωνισμό, γεγονός μοναδικό στην ιστορία του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το International Mathematics Competition, είναι ο μεγαλύτερος παγκόσμιος μαθηματικός διαγωνισμός για φοιτητές και οργανώνεται από το University College London. Διεξάγεται από το 1994 με τη συμμετοχή κορυφαίων Πανεπιστημίων των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Οι φοιτητές διαγωνίζονται δύο ημέρες σε 5 προβλήματα την ημέρα. Στο φετινό διαγωνισμό έλαβαν μέρος 350 φοιτητές. Οι φοιτητές του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών συμμετέχουν από το ακαδημαϊκό έτος 2007-08, έχοντας σημαντικές επιτυχίες κάθε έτος.
Τα έξοδα συμμετοχής του Γεώργιου Κοτσόβολη καλύφθηκαν από τον Δήμο Νέας Ιωνίας, όπου κατοικεί η οικογένειά του
Εκδημία του ιερέως Νικολάου Ξυδέα.
Έφυγε από τη ζωή, στα 56 του χρόνια ο ιερέας Νικόλαος Ξυδέας, εφημέριος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Καστανέας του Δήμου Δυτικής Μάνης. Ο π. Νικόλαος Ξυδέας του Ηλία γεννήθηκε το 1962 στο χωριό Σαϊδώνα, του Δήμου Δυτικής Μάνης. Στις 18 Μαρτίου 1995 χειροτονήθηκε διάκονος και την επόμενη ημέρα, 19 Μαρτίου, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον μακαριστό Μητροπολίτη Γυθείου και Οιτύλου Σωτήριο.
Το σκήνωμα του κεκοιμημένου ιερέως μεταφέρθηκε στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Καστανέας την Τετάρτης 8 Αυγούστου, από όπου στις 11:00 ετελέστη η εξόδιος ακολουθία χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου, ενώ η ταφή του έγινε στο νεκροταφείο της γενέτειράς του Σαϊδόνας, την οποία εξυπηρετούσε εκκλησιαστικά, παράλληλα με την ενορία της Καστάνιας.
CONTEMPORARY SOCIETIES IN SEARCH OF IDEALS
Financial data show that since the end of WW2, the living standard of people around the world has greatly risen. Societal polls, however, show that during the same period, there has been a deterioration in the cohesion and in the solidarity among different social groups as well as in establishing future goals that are broadly accepted. These observations remind us of the golden rule: what is gained in quantity, is lost in quality. This general concern leads some socially sensitive individuals and groups to search for ideas which will interconnect the poll results mentioned above. This search for new ideas is developed in contrast to the increasing trend for introversion of many nations and their elected governments.
As a starting point of our reflection, we require the answers to the following question: what life choices does an individual make, after he/she has satisfied his/her needs for food, shelter and clothing? The answers by the citizens of a country to this question lead to the general trends of communities and governments in democratic societies. The two most common answers to the question at the beginning of this paragraph are the following: a) constant accumulation of goods on a personal or on a family level and b) cooperation among the members of society at large, leading to production and sharing of material and immaterial assets of general usefulness to society. Option (b) is obviously the better one, and the one we are proposing in this editorial.
The ideals of each state express long-term national hopes which have been formulated by historical or geographical data combined with the dynamics of that particular society. They are also connected with key ideological choices, based on religious, cultural or political considerations. It is during times when these conditions coexist that people mobilise in order to manifest them. Whether these ideals are achieved or not depends on the cooperation among the members of a particular society and it requires that these people put the common good above their personal interests. The bigger the cohesion within a particular society and the greater the cooperation of its members, the shorter will be the road towards actualisation of these ideals.
Introversion within a particular society (see paragraph 1 above), leads to governments with isolational and aggressive policies towards other nations, increasing conflicts and distancing from cooperation and solidarity goals. Isolationism and aggression invariably lead to clashes and violent confrontations, as it has been proven many times in history. However, there is a much better alternative: the search for ideals (see previous paragraph) which are in harmony with the contemporary development of humankind, such as the principles of some transnational organisations, i.e., the United Nations, the World Health Organisation, the World Trade Organisation, the UNESCO, the European Community and other related institutions), which were formed as a response to the catastrophy brought upon the world by WW2. These principles can be further developed, so that they correspond more precisely to today’s realities. During the many decades since the foundation of these transnational institutions, we have seen some inefficiencies, but also many effective interventions and resolutions of crises at times of conflict and violence. There is enough data basis, so that these organisations can become even more efficient institutions. For the new effective course of action of the transnational organisations, individual governments need to have a common understanding for cooperation and solidarity within the global village. This common understanding is based on the value system of the citizens who elect their governments in a democratic fashion. In this way, the ideals that were established by individual state governments at the end of WW2, can be redefined, modernised and updated so that they correspond to today’s realities.
These broadly-accepted ideals and their general principles allow enough leeway for defining individual national ideals, which, however, should be based on peace and international cooperation. They also allow room for defining more specific common goals and targets within the societies of each nation. In Mani, we too can define similar ideals, updated and in harmony with today’s realities, but also based on the principles that our heroic ancestors have left us.