Αρχείο κατηγορίας εφημερίδα

MANI BEFORE THE MUNICIPAL ELECTIONS

 

As the municipal election gets closer, citizens worry about what will happen afterwards. The financial crisis has resulted in reduced state funding, and consequently the discrepancy between the needs of our area and the fullfilment of these needs is getting larger. It stands to reason that the bigger the reduction of the funds, the more we need competent financial managers. Competent managers, however, are not enough. We also need a common understanding and correct prioritisation of needs, something that is not so easy to achieve after a long election campaign, intense political debates and promises to the electorate. For these reasons, the fewer combinations in the elections, the easier the pre-election consensus will be. According to the newly  endorsed election law, those who run for local representatives will run independently of the combination of the mayor or his/her opponents. The fewer combinations there are, the easier it will be for all local politicians to reach a common understanding  and undertake a common course of action after the elections.

 

   The worry about what will happen after the municipal elections is of course generalised, but even greater in Mani, because of two reasons:

 

  1. a) Mani’s population is small; in theory it reaches 20.000 people in both municipalities of Eastern and Western Mani, but in reality is less than 10.000 people. We should also remember that in this number of 10.000 people is included a high number of foreigners. The population drastically increases during the summer months, when we welcome many visitors.

 

  1. b) the geographical area of the municipalities of Eastern and Western Mani is large and has a large number of sparsely populated municipalities.

 

   These characteristics of our region mean that the management of Mani is not easy. We propose the use of a joint list of candidates in the local elections for both mayor and local representative.

 

 

   The use of a joint list of candidates instead of two separate ballots, [i.e., one for the mayor and another one for the local representative (τοπικός εκπρόσωπος for municipalities with population less than 300 people)],  will help the electorate choose the most competent and most honest political candidates, without the problems associated with two separate ballots. In this way, there will be a common understanding  regarding the prioritisation of public works during the post-election period ; it will also lead to a common understanding about claiming the fair share of funds from both the region (περιφέρεια) and the state. A consensus in the presentation of the needs of our area and in the coordination in the claims of the fair share of funds will finally help achieve a higher funding from these two sources, state and region (περιφέρεια).

 

The big difference in the number of people who live in Mani during the winter and during the summer means that our area needs specific public works that will increase the quality of the holidays of our visitors.  These works will help bring even more visitors to Mani, and as a result more prosperity and more jobs to our area. The funds that have been alotted so far to the municipalities of Eastern and Western Mani are not enough to cover the expenses for this kind of infrastructure. The necessary increase in funds can only happen through unity, careful planning and effective presentation of the needs  to the responsible entities and those who govern them.  If these claims are put forward by local politicians who have a common understanding and a common goal, the results will be favourable.

 

   Maniot egotism, although often altruistic, negatively affects the local politicians’ willingness to serve, and it constitutes the main obstacle in the development of a common understanding. In the history of our region there are examples of this kind of conduct, which could be attributed to the influence of our region’s environment and climate on our genes. However, in our history we also have examples of consensus and unity, which were achieved in dire times, when the freedom and economic self-sufficiency of the Maniots were in danger.  We believe that it is essential for our area to become financially self-sufficient. Immediate goals can be an increase in the number of visitors to Mani and in the employability of our people, which will assure a better future for the next generation. To reach these goals, local politicians need to put aside their egotism and to develop a common understanding. Using a joint list of candidates for both mayor and local representatives would really help reach this common understanding and elect the best candidates as our local politicians.

 

                                                                                                                                                THE EDITORIAL BOARD

Η σύνθεση του νέου διοικητικού συμβουλίου της Γαίας – Εθελοντές Μάνης,

είναι η εξής: Πρόεδρος: Άγγελος Κλαμπατσέας, Γραμματέας: Μάριος Στρατέας, Ταμίας: Γεωργία Σπανού, Μέλη: Fation Beharι, ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑ

Διοικητής της Γαίας συνεχίζει να είναι ο Kώστας και χρέη υποδιοικητή αναλαμβάνει ο Τάκης Καμπανάρος.

Εκδήλωση στην Ασή γωνιά Χανίων στη μνήμη των πεσόντων Μανιατών κατά τις Κρητικές Επαναστάσεις 1866 -69.

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε στις 3 Νοεμβρίου , καθιερωμένη εδώ και χρόνια, εκδήλωση μνήμης για τους πεσόντες Μανιάτες επί τουρκοκρατίας στα βουνά της Ασή Γωνιάς Χανίων. Οι εκδηλώσεις στην τέως Κοινότητα Ασή Γωνιάς Χανίων, ανήμερα της γιορτής της Ανακομιδής των Λειψάνων του Αγίου Γεωργίου, γίνονται προς τιμήν και μνήμη των χιλίων εθελοντών Μανιατών, οι οποίοι κατά τη διάρκεια των Μεγάλων Κρητικών Επαναστάσεων του 1866-1869 με αρχηγό το Δημήτριο Πετροπουλάκη, ξεκίνησαν από την έδρα του Δήμου, το Γύθειο, και πότισαν με το αίμα τους τα ιερά χώματα της Κρήτης, ενισχύοντας τον απελευθερωτικό  Αγώνα.

Μεταξύ των κατοίκων της Ασή Γωνιάς και της Μάνης έχει αναπτυχθεί εδώ και αρκετά χρόνια, με την αδελφοποίηση, μια στενή σχέση φιλίας.

Για 15η χρονιά «Γιορτή του Κάστανου» στην Άρνα και 3η χρονιά «Γιορτή του Κάστανου» στην Καστάνια Δυτικής Μάνης

Το Νομικό Πρόσωπο Πολιτισμού & Περιβάλλοντος Δήμου Σπάρτης και η Τοπική Κοινότητα Άρνας διοργάνωσαν το τριήμερο 26,27 και 28 Οκτωβρίου τη 15η «Γιορτή του Κάστανου», μιά από τις πιο ξεχωριστές υπαίθριες γιορτές της Λακωνίας που εξελίσσεται  κάτω από τα κλαδιά του γνωστού αιωνόβιου πλάτανου του χωριού (που έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο της φύσης). Και κατά τη φετινή διοργάνωση η εκδήλωση προσέλκυσε σημαντικό αριθμό επισκεπτών που γεύτηκε τα προαφερόμενα ψητά και βραστά κάστανα, ζεστό τσίπουρο και  το γλέντι με παραδοσιακούς χορούς, που φέτος συμμετείχαν τα χορευτικά συγκροτήματα: «Η Αστρινιά»  του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Αγίου Ιωάννη και του Πολιτιστικού Συλλόγου Ξηροκαμπίου.

 

Γιορτή κάστανου,η 3η, πραγματοποιήθηκε και φέτος στη Καστάνια Δυτικής Μάνης, με ζωντανή μουσική και προσφορά κάστανων και φασολάδας που την «τίμησαν» κυρίως οι ξένοι. Ο αριθμός των ατόμων  που συμμετείχαν ήταν σημαντικός, γέμισε την πλατεία του χωριού στην προέκταση  του πύργου Δουράκη,  σε όλο το χρονικό διάστημα από το πρωί έως και αργά το βράδυ.

Η συμμετοχή μεγάλου αριθμού ντόπιων στις γιορταστικές εκδηλώσεις του ορεινού χώρου του Ταϋγέτου αποτελούν σαφή ένδειξη διατήρησης της ιστορικής μνήμης από τον παραδοσιακό τρόπο ζωής των προγόνων μας κατά τους προηγούμενους αιώνες

To νέο διοικητικό συμβούλιο του Συλλόγου Λαγκαδιωτών Δυτικής Μάνης,     

αποτελείται από τους: Φώτη Λιοκαρέα πρόεδρο, Μαίρη Νταλάκου αντιπρόεδρο, Ελένη Μελέα γραμματέα, Τάκη Ζαχαρέα ταμία, Διακουμή Κωνσταντινέα, σύμβουλο δημοσίων σχέσεων, Αικατερίνη Κωνσταντινέα σύμβουλο και Αθανασία Ζαχαρέα σύμβουλο.

Με μανιάτικη συμμετοχή η εκδήλωση στην Πάργα στο μνημείο Κυριακούλη Μαυρομιχάλη

 

Αντιπροσωπεία του Δήμου Ανατολικής Μάνης, με επικεφαλής τη δημοτική σύμβουλο κα Ελένη Δρακουλάκου, συμμετείχε και φέτος στις εκδηλώσεις που διοργάνωσε ο Δήμος Πάργας προς τιμήν του οπλαρχηγού Κυριακούλη – Πιέρρου Μαυρομιχάλη, αποδίδοντας τον ελάχιστο φόρο τιμής στον Ήρωα Μανιάτη Πολεμιστή.

Ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης προσέφερε τα μέγιστα στον απελευθερωτικό αγώνα ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, συμμετέχοντας στις επαναστατικές εκστρατείες σε Αττική, Εύβοια και Ήπειρο. Σκοτώθηκε στις 4 Ιουλίου του 1822 στη Σπλάντζα Φαναρίου, παραλία κοντά στην Πάργα και το Σούλι, στην προσπάθειά του να βοηθήσει τους αποκλεισμένους Σουλιώτες ως επικεφαλής δικού του στρατιωτικού σώματος 500 Μανιατών αντιμετωπίζοντας 3.000 Τουρκαλβανούς.

Ο Δήμος Πάργας στο λόφο της Αγίας Ελένης, στη Σπλάντζα, εκεί όπου ο Ήρωας Μανιάτης έδωσε τη ζωή του για τον απελευθερωτικό αγώνα, ανήγειρε Μνημείο Θυσίας προς τιμήν του. Με αισθήματα βαθειάς συγκίνησης τελέστηκε για πρώτη φορά στο Μνημείο επιμνημόσυνη δέηση το Σάββατο 6 Οκτωβρίου.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΠ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΕΑΣ

Απίστευτη ακούστηκε η θλιβερή είδηση της εκδημίας του θείου Γιώργη Γεωργουλέα την τελευταία μέρα του καλοκαιριού. Απίστευτη, διότι κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει πώς ένας ακμαίος και δραστήριος άνθρωπος καταβλήθηκε από το τσίμπημα ενός εντόμου. Επί ένα μήνα πάλεψε να ξεπεράσει την επικίνδυνη μόλυνση και την ώρα που οι ενδείξεις ήταν θετικές και είχε φανεί η ελπίδα της ανάκαμψης, μια ξαφνική επιδείνωση έφερε το τέλος.

Ο αγαπητός Γιώργης υπήρξε το στερνοπαίδι της υπερπολύτεκνης οικογένειας (είχε έξι μεγαλύτερα αδέρφια) του μπάρμπα-Σπύρου Γεωργουλέα και της θεια-Ευθυμίας (Κοτσώνη). Γεννήθηκε στα χρόνια της κατοχής στην Παλιόχωρα Αβίας και η γενιά του είχε βαθιές ρίζες στη Μεγάλη Μαντίνεια Αβίας που έφταναν ως τον 17ο αιώνα. Επέλεξε τη στρατιωτική καριέρα. Το 1963 εισήλθε στην ΣΤΥΑ ως μηχανικός ραντάρ και υπηρέτησε στην Πολεμική Αεροπορία ως το 1996, οπότε αποστρατεύτηκε με το βαθμό του αντισμήναρχου.

Δημιούργησε μια εξαιρετική οικογένεια με τη σύζυγό του Ελένη Καρυανού, ανώτατη κρατική υπάλληλο. Ευτύχησε να αποκτήσει δύο γιους που διακονούν με επιτυχία τη νομική επιστήμη, από τη θέση του δικαστικού λειτουργού ο Σπύρος και μαχόμενος δικηγόρος ο Νίκος, και τέσσερις εγγονούλες. Ήταν πρώτος εξάδελφος της μητέρας μου, μα προπαντός ήταν καλοσυγγενής και οικογενειακός φίλος. Πάντοτε παρών στις ευχάριστες και στις δυσάρεστες οικογενειακές στιγμές. Ήταν φίλος των γραμμάτων, ενδιαφερόταν και στήριζε τις συγγραφικές και καλλιτεχνικές προσπάθειες των συμπατριωτών μας.

Αγαπούσε την γενέτειρα και μετά τη συνταξιοδότησή του περνούσε μεγάλο μέρος της χρονιάς στο εξοχικό σπίτι που είχε φτιάξει στην Παλιόχωρα, όπου με τη σύζυγό του φιλοξενούσαν παιδιά και εγγόνια στις διακοπές. Χαμογελαστός, κοινωνικός, ομιλητικός, ευχάριστος, φιλόξενος, άνθρωπος της καλής παρέας, δημιουργούσε τα καλοκαίρια όμορφες συντροφιές στο χωριό μας με αφορμή ένα ποτήρι κρασί ή ένα ούζο.

Η απουσία σου είναι αισθητή αγαπημένε θείε. Με την απώλειά σου στην κυριολεξία μίκρυνε ο κόσμος μας. Φαίνεται πως τους καλούς ανθρώπους τους παίρνει ενωρίς ο παντοδύναμος. Θα σε θυμόμαστε με αγάπη.

Θ. Μπελίτσος

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Κ. ΛΙΑΚΕΑ

Μια ακόμη ευγενής φυσιογνωμία της παλιάς γενιάς έφυγε πριν λίγες ημέρες από κοντά μας. Έφυγε από τον κόσμο αυτό, ο οποίος παρ’ όλα τα αγαθά του δεν παύει να είναι κόσμος της λύπης και του στεναγμού. Σε συναντήσεις μας μου ’λεγες «τι θα γράψεις όταν πεθάνω στην εφημερίδα σου;» και εγώ της απαντούσα ότι ακόμα θα ζήσεις πολλά χρόνια. Και έζησες, έφυγες πλήρης ημερών φθάνοντας τα 102 χρόνια, αφήνοντας πίσω σου παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα, για να σε μακαρίζουν και να σ’ ευγνωμονούν για τις αξίες, τα ιδανικά και τις αρχές που τους ενέπνευσες. Τα εγγόνια σου ήρθαν από τα πέρατα της γης για να σ’ αποχαιρετήσουν στο τελευταίο σου ταξίδι, δείγμα σωστής διαπαιδαγώγησης που έλαβαν από τους γονείς τους, τη Χρυσούλα και το Βενετσάνο, την Αντωνία και το Σωτήρη. Παρ’ όλες τις πίκρες της ζωής, χάνοντας τον αδελφό και το σύζυγο συνέχισες να παλεύεις, ξεπερνώντας τις αντιξοότητες, φέρνοντας τις σωστές λύσεις στα αναφυόμενα προβλήματα.

Ήσουν μια αρχοντική μορφή, πέρα από τον πλούτο, τη χλιδή και την πολυτέλεια, με λεπτά αισθήματα, αισθήματα απέραντης ομορφιάς, ήθους, γλυκύτητας, καλοσύνης, λεβεντιάς και αξιοπρέπειας. Οι κόρες σου, οι γαμπροί σου, τα εγγόνια σου και όλο το συγγενικό σου δένδρο, αισθάνονται υπερήφανοι για σένα.

Εμείς όσοι σε γνωρίσαμε θα σε θυμόμαστε και θα σε μακαρίζουμε.  (φωτο)

Αντώνης Ρουμανέας

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΤΖΕΦΕΡΑΚΟΣ

Αείμνηστε Πρόεδρε του Συλλόγου των ΔημοΤευθρωνιτών «ΤΕΥΘΡΩΝΗ» τιμημένε αξιωματικέ της ΕΛΑΣ και Δικηγόρε Λεωνίδα Τζεφεράκο

Πέρασαν σαράντα μέρες από τη θανή σου.

Η Θλίψη μας και το πένθος μας βαρύ.

Ο αναπάντεχος χαμός σου, η εκδημία σου προς τον Κύριο και ζωοδότη των ψυχών ημών, μας ξάφνιασε πραγματικά, αλλά άλλες αι βουλές των ανθρώπων άλλες αι βουλές του Μεγαλοδύναμου Θεού μας.

Λυπούμαστε πολύ για την εκδημία σου γιατί μας λείπει η καλοσύνη σου, η καλοπροαίρετη διάθεση σου, η συμβουλευτική σου παρουσία, ο ανεκτίμητος και ο απροσμέτρητος πατριωτισμός  σου.

Ήσουν ξεχωριστός Μανιάτης με ευγένεια και φιλόφρονα αισθήματα, ήσουν ξεχωριστός άνθρωπος με αξίες ζωής και πνευματική καλλιέργεια, διακρινόσουν για την ευπρέπεια και τη μεγαλοσύνη σου.

Ήσουν όπως οι πλείστοι των συμπατριωτών μας αγωνιστής της ζωής, οι δυσκολίες και τα προβλήματα δεν σε έκαμπταν, κατόρθωσες όπως και άλλοι Μανιάτες  με αγώνα και στερήσεις να ανέβεις ψηλά σε αξιώματα, στο βαθμό του Υποστρατήγου και πνευματικά με το πτυχίο της Νομικής Σχολής, τη γνώση της Αγγλικής σε τέλειο βαθμό ώστε πολλές φορές να βρεθείς στο Εξωτερικό για υπηρεσιακούς λόγους ή σε Συνέδρια αυτό ήταν τιμή για σένα και για τη Μάνη μας.!!

Εκλέχτηκες ως Σύμβουλος στην Υπερνομαρχία Αθηνών-Πειραιώς δείγμα της εμπιστοσύνης και της εκτίμησης που σου είχε ο κόσμος.

Διήγες με απλότητα και καθαρότητα σκέψης τη ζωή σου και οφείλω να εκφράσω για το χαμό σου την προσωπική μεγάλη μου θλίψη, γιατί όντας έγώ μάχιμος δικηγόρος  με συμβούλευες και με αγαπούσες.

Ο πατέρας μου Γιάννης Λεκκάκος, καθηγητής –Σχολικός Σύμβουλος, που δεν είχε αδέλφια σε αποκαλούσε αδελφό.

Στην εκλεκτή και ευγενέστατη σύζυγο σου Κυρία Βούλα που εκφραζόταν πάντα με γλυκύτητα,  ευγένεια, χαμόγελο και ευπροσηγορία θέλω να εκφράσω το σεβασμό και την αγάπη μου, διότι και οι δύο σας ήσασταν μια άλλη ποιότητα ανθρώπων με πίστη προς το Θεό και αγάπη καθάρια για πάντα άνθρωπο.

Η μνήμη σου θα είναι ένα φωτεινό σημάδι στη ζωή μας

Πουλίκος  Ιωάννη Λεκκάκου