Όλα τα άρθρα του/της admin

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΤΑΡΕΑΣ

Ο Βασίλης ήταν συνάδελφος μου στην αυτοδιοίκηση, κατά την εποχή των αυτόνομων Κοινοτήτων, ήταν Πρόεδρος στην Κοινότητα Καρδαμύλης κατά την τετραετία 1990 -94. Η επιλογή αυτή των Καρδαμυλαίων μετατόπισε το κέντρο δραστηριότητάς του από την Αττική στη Μάνη. Είχαν προηγηθεί η πολυετής υπηρεσία του στον ΟΤΕ, αλλά και η ένταξή του σε εμπορική δραστηριότητα έργων τέχνης. Το μειλίχιο ύφος και η σθεναρή επιχειρηματολογία ήταν σημαντικοί παράγοντες στην επιτυχία αυτών των δραστηριοτήτων του. Αυτά τα χαρακτηριστικά μετέφερε και στην αυτοδιοικητική του δραστηριότητα, με επιτυχημένα αποτελέσματα που υπογραμμίζουν με έμφαση την προσφορά στον τόπο του. Στηριγμένος στο υψηλού επιπέδου ανθρώπινο δυναμικό των συμπατριωτών του που δραστηριοποιούνταν στο λεκανοπέδιο Αττικής σε όλους τους τομείς, του πνεύματος, της διοίκησης, της δικαιοσύνης και του εμπορίου, είχε καταφέρει με την ενεργοποίησή τους να διεκδικεί και να πετυχαίνει σημαντικές χρηματοδοτήσεις και διευρυμένη υποστήριξη για την Κοινότητά του. Η Καρδαμύλη στερήθηκε αυτών των ωφελημάτων από τη μη συμμετοχή του σε αυτοδιοικητικές διαδικασίες κατά τα επόμενα χρόνια…

Καθοριστική της αυτοδιοικητικής του θητείας ήταν η αποτροπή χωροθέτησης και λειτουργίας ιχθυοτροφείου στη θαλάσσια περιοχή βόρεια της Καρδαμύλης, στους Βελονάδες. Σε απόλυτη συνεργασία  με τον άλλο άξιο Πρόεδρο, του Σταυροπηγίου, το Βασίλη Κουρούπη που έφυγε πρόωρα από τη ζωή, και με τη συμπαράσταση των εκπροσώπων των άλλων μανιάτικων Κοινοτήτων, κατάφερε να ενεργοποιήσει θετικά την κοινή γνώμη του Νομού. Με την αμέριστη συνδρομή του Σωκράτη Επ. Λεκέα, ανώτερου δικαστικού των διοικητικών δικαστηρίων, κέρδισε και στη δικαστική πτυχή της υπόθεσης.

Κατά τα επόμενα χρόνια, τον συναντούσα αραιά και που στην Καρδαμύλη τα καλοκαίρια. Ευχαριστημένος από την καλή αποκατάσταση, επαγγελματική και οικογενειακή των παιδιών του, κρατούσε πάντα το πλατύ χαμόγελο που διαμόρφωνε την ίδια ατμόσφαιρα της παλιάς εποχής. Θυμόμαστε τα παλιά και κριτικάραμε τα καινούργια. Η τελευταία συνάντησή μας έγινε το καλοκαίρι του 2017.  Συναντηθήκαμε τότε με τον πρωταγωνιστή του δικαστικού αγώνα για το ιχθυοτροφείο, το δικαστικό Σωκράτη Επ. Λεκέα σε παραλιακό κέντρο και για 2-3 ώρες είπαμε πολλά για την Καρδαμύλη, τη Μάνη, τη ζωή γενικότερα

Αποσπασματικά μάθαινα, κατά την τελευταία χρονική περίοδο, για τη μακροχρόνια πάλη με την αρρώστια του και, δυστυχώς, καθυστερημένα έμαθα για το θάνατό του. Ας είναι αυτό το μικρό σημείωμα, μαζί με τα συλλυπητήριά μου στην οικογένειά του, η ελάχιστη απότιση τιμής και εκτίμησης στον παλιό μου φίλο.

Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας


Αγαπητέ Βασίλη,

Η οικογένεια σου, οι συγγενείς, οι φίλοι, οι συμπολίτες, όλοι μαζί σε αποχαιρετούμε.

Υπήρξες ένα άξιο τέκνο της Μάνης. Υπηρέτησες με πάθος και την ιδιαίτερη πατρίδα σου, την Καρδαμύλη και έδωσες καλούς και επιτυχείς αγώνες για την οικονομική, πολιτιστική και κοινωνική πρόοδό της. Αναφέρω μόνο δύο χαρακτηριστικά γεγονότα.

Πρώτο: Το 1992 δόθηκε άδεια εγκατάστασης ιχθυοτροφείου στη θέση ΓΚΛΙΒΑΣ της θάλασσάς μας. Ο νόμος, «κατατάσσει τα ιχθυοτροφεία στην ανώτατη κατηγορία των δραστηριοτήτων, οι οποίες επηρεάζουν δυσμενώς το περιβάλλον και τον τουρισμό». Συνεπώς, η εγκατάσταση του ιχθυοτροφείου θα σήμαινε το τέλος για τον τουρισμό που μόλις είχε αρχίσει και τώρααποτελεί την κύρια πηγή εισοδήματος για τους κατοίκους. Άμεσα ως Πρόεδρος της Κοινότητας αντέδρασες και επιστράτευσες όσους μπορούσαν να σε βοηθήσουν, επιτυγχάνοντας μετά διετή έντονο αγώνα την αποτροπή εγκατάστασης του ιχθυοτροφείου.

Δεύτερο: Το καλοκαίρι του 1993 ο από το Εξωχώρι καθηγητής Πανεπιστημίου των Η.Π.Α. Κατσουλέας, πέτυχε να ορισθεί η Καρδαμύλη ως τόπος πραγματοποίησης ετήσιου Παγκόσμιου Συνεδρίου Αστροφυσικής, στο οποίο συμμετείχαν πλέον των 120 επιστήμονες και από τις 5 Ηπείρους. Για το συνέδριο αυτό χρειαζόταν εξασφάλιση από την Κοινότητα της οποίας ήσουν Πρόεδρος, χώρων διαμονής, εργασιών, εστιατόρια, ασφαλτόστρωση του παραθαλάσσιου δρόμου προς το μοναδικό τότε ξενοδοχείο στα ΤΡΙΤΑ ΡΙΤΣΑ. Εσύ πήρες όλες τις αναγκαίες πρωτοβουλίες, επιστρατεύοντας και πάλι κάθε δυνάμενο να βοηθήσει. Οι σύνεδροι έφυγαν πλήρως ικανοποιημένοι και ήσαν ζώντες διαφημιστές σε όλο τον κόσμο για τις ομορφιές της Καρδαμύλης.

Οι άνθρωποι σου μπορούν να υπερηφανεύονται για το σύζυγο, τον πατέρα, τον παππού, τον αδελφό.

Αγαπητέ Βασίλη πορεύσου με ειρήνη τον τελευταίο σου δρόμο για να φθάσεις εκεί που επισκοπεί το φως του Κυρίου της ζωής μας Ιησού Χριστού.

Καλό ταξίδι.

Σωκράτης  Επαμ. Λεκκέας

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Τον Μάιο «έφυγε» πλήρης ημερών ο αρχαιολόγος και επίτιμος έφορος αρχαιοτήτων Γεώργιος Α. Παπαθανασόπουλος. Με καταγωγή από το ιστορικό χωριό Γεωργίτσι, μαθήτευσε κοντά στον Αμερικανό αρχαιολόγο Carl Blegen που διηύθυνε τις ανασκαφές του ανακτόρου του Νέστορος στην Πύλο. Αγάπησε όμως την Μάνη, και το magnum opus, το «έργο ζωής» του, ήταν τα σπήλαια του Διρού, όπου εργάσθηκε με ζήλο επί δεκαετίες και ίδρυσε το Νεολιθικό Μουσείο Διρού και το Κέντρο Νεολιθικών Μελετών Διρού. Ήταν από τους ιδρυτές της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων, και μεταξύ άλλων έκανε σχετικές έρευνες και στο Λιμένι Μάνης.

Τον γνώρισα από παιδί, κατά την δεκαετία του 60, όταν ο πατέρας μου Παναγιώτης Δημ. Κομπιλήρης, Πραστιώτης δάσκαλος και συγγραφέας, ήταν έκτακτος επιμελητής αρχαιοτήτων της περιοχής της Έξω Μάνης. Θυμάμαι τον Γεώργιο Παπαθανασόπουλο να έρχεται στο χωριό και να επισκέπτονται μαζί διάφορα μνημεία της περιοχής, στα οποία αναφερόταν ο πατέρας μου στις μηνιαίες αναφορές του προς την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Μια-δυο φορές με πήραν και εμένα μαζί τους και έτσι γνώρισα και αγάπησα και εγώ από μικρή τα πολιτιστικά μνημεία της Έξω Μάνης. Η συνεργασία τους όμως δεν σταμάτησε εκεί. Δεκαετίες αργότερα, ο Γεώργιος Παπαθανασόπουλος προλόγισε τα πρώτα δύο βιβλία του πατέρα μου («Συλλογή λέξεων και φράσεων της Έξω Μάνης – Γλωσσικές παρατηρήσεις και σχόλια» και «Οδοιπορικό από την Καλαμάτα μέχρι τον Διρό κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960»).

Από αυτή την στήλη, θα ήθελα να τον ευχαριστήσω άλλη μια φορά, έστω και μετά θάνατον. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκέπασε.

Παναγιώτα Κομπιλήρη

Ταβέρνα- Εστιατόριο “Το θαλασσάκι”  Βασιλικής Γιαννακοπούλου στον Αλμυρό Βέργας

 

Απέναντι από τον ιστορικό ναό του Αγίου Νικολάου στον Αλμυρό, βρίσκεται “ΤΟ ΘΑΛΑΣΣΑΚΙ”. Η πρώτη ματιά μπορεί να μην εντυπωσιάζει τον επισκέπτη, όμως εισερχόμενοι στο χώρο, διακρίνουμε ένα περιβάλλον με όλες τις προδιαγραφές που διαθέτει ένα ελκυστικό μαγαζί. Λουλούδια και πράσινο κοσμούν όλες τις γωνίες της μεγάλης αίθουσας, που βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα, δίνοντας την ευκαιρία στον πελάτη να ονειροπολήσει, μέχρι να εκτελεστεί η παραγγελία του, αγναντεύοντας το απέραντο γαλάζιο, με τη θαλάσσια αύρα να χαϊδεύει το πρόσωπό του. Κρεατικά, ψαρικά, ποικιλίες και σαλάτες, σερβίρονται σε απολαυστικούς συνδυασμούς, με τις πρώτες ύλες από τη μεσσηνιακή γη, την τοπική αγροκτηνοτροφία, από μικρούς τοπικούς παραγωγούς, που δίνουν πάντα ότι καλύτερο διαθέτουν, εξασφαλίζοντας πλούσια θρεπτική γεύση. Με κορυφαία τη γευστική εμπειρία, κάποιες απολαύσεις δεν χρειάζονται συστάσεις. Πρόκειται για οικογενειακή επιχείρηση που ξεκίνησε το 2001 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, δίνοντας το καλύτερο αποτέλεσμα, ώστε να ικανοποιεί και τους πιο απαιτητικούς πελάτες. Το σέρβις του μαγαζιού ισορροπεί υποδειγματικά μεταξύ φιλικότητας και επαγγελματισμού, με αποτέλεσμα το εστιατόριο να εξελίσσεται χρόνο με το χρόνο ως ένα από τα καλύτερα της περιοχής.

Αντώνης Ρουμανέας

MANY QUESTIONS AT THE BEGINNING OF THE MUNICIPAL FOUR-YEAR TERM

In this column we always try to present topics that are closely related to the future of Mani and Greece in general. We specifically focus on municipal issues, because it is the municipal infrastructures of Mani that bring probably the highest big-scale investments in our area.  Municipal investments affect positively or negatively the quality of life of all inhabitants and landowners of Mani. We need efficient municipal investments not only in big-scale undertakings by the region (Περιφέρεια) and both municipalities of Western and Eastern Mani (Δήμοι Δυτικής και Ανατολικής Μάνης), but also in small-scale works and the maintenance of existing public works, so that the Maniots and the visitors of Mani enjoy reasonable comfort and all necessitites. In the next few paragraphs we will try to examine a few issues that will have to be dealt with during the new municipal four-year term.

Firstly, the vagueness of the new pieces of legislation that were passed by the Greek Parliament this year does not help in administering municipal affairs. The changes in legislation create uncertainty in the personal goals of individuals and cause undue difficulty in the cooperation and discussions/consultations between citizens. The enforcement of proportional representation in municipal elections, without the necessary safeguards to avoid potential problems, has created uncertainty in the capability of the municipal government to efficiently manage even the most basic social commodities, such as water, electricity, waste management, road construction etc.

The recent legislative initiatives attempt to alleviate some of the uncertainties and insecurities of the original piece of legislation, which became evident after the municipal elections of May 26 and June 3 of this year. The provision for consultation and collaboration on a regular basis between the mayor and the regional governor (περιφερειάρχης) for the whole length of the four-year term is a factor for stability and the creation of a larger number of decision-makers. However, the transfer of responsibilities from the elected larger municipal or regional councils to the smaller committees or legal persons (with a majority of members from the party of the mayor or regional governor) makes us sceptical. The transfer of issues of minor importance to smaller governing bodies, with the possibility of a referral back to the municipal or regional councils, at the request of minority municipal or regional councilors, could be a step in the right direction, as it would take the congestion off the large councils. However, the provision that a smaller entity, such as a local representative of a small municipality needs to submit an alternative budget in order to vote against a budget submitted by the mayor or regional governor is very unrealistic.

Unrealistic and misguided is the provision of the new legislation that strips the small communities (κοινότητες) from the right to make their own decisions regarding the construction and maintenance of small-scale public works and which forces them to simply submit a proposal in this regard to the municipalities. Electing the local representatives (τοπικοί εκπρόσωποι) of each municipality (δήμος) with a separate ballot and ballot box gives them special democratic characteristics and hopefully enables them to respond quickly and efficiently to the needs of  the residents of their small communities. The bureaucratic bottlenecks that were the result of the 1998 and 2010 mergings meant a neglect of the local public infrastructures. The local representatives of these communities know best these needs and as a result, are the ones who could efficiently manage them.

In the previous paragraphs we have examined a few issues that need to be dealt during the new four-year municipal term. What is now needed is the willingness of the local politicians to rise above egotism and develop a climate of team work. Only with altruism and a sincere desire to work closely with others they will manage to exploit to the fullest the limited power that the central government gives to the municipal administration. This is particularly true in areas such as Mani, where entrepreneurial activity is limited , and where the two municipalities of Eastern and Western Mani are the main players for the development of the region and the improvement in the standard of living of the residents. As it has happened many times in the past, again in this new municipal four-year term, elected local politicians need to go beyond the traditional egotism that has characterised Maniots for centuries. If we put aside our personal interests and strive for the common good instead, then we can collaboratively make the right decisions and create the infrastructure that our area needs so desperately.

ΑΠΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΜΗΝΑ – ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2019

Πάνω από 550.000 ευρώ μέχρι τώρα από το Κληροδότημα Λυκούργου Σκιά* σε υποτροφίες φοιτητών

Τις επιταγές που αντιστοιχούν στις υποτροφίες από τα έσοδα του Κληροδοτήματος Λυκούργου Σκιά του Δήμου Καλαμάτας παρέλαβαν πρόσφατα οι δικαιούχοι ή εκπρόσωποί τους. Το ποσόν που αντιστοιχεί σε κάθε υπότροφο αριστούχο φοιτητή, ανέρχεται σε 4.800 ευρώ ετησίως. Οι φοιτητές που ενισχύονται για την περίοδο 9ος 2018 – 8ος 2019 είναι 9 παλιοί υπότροφοι και 2 καινούργιοι, όλοι με εξαιρετικές ακαδημαϊκές επιδόσεις. Τις επιταγές επέδωσαν ο Δήμαρχος Καλαμάτας και εκλεγείς Περιφερειάρχης Πελοποννήσου Παναγιώτης Ε. Νίκας, ο Αντιδήμαρχος και εκλεγείς Δήμαρχος Καλαμάτας Θανάσης Βασιλόπουλος και άλλοι αιρετοί του Δήμου Καλαμάτας.

Πριν την επίδοση των επιταγών, ο Παν. Νίκας ανέφερε τα εξής: «Ο Λυκούργος Σκιάς γεννήθηκε το 1912, πέθανε το 2000, ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος και όλη την περιουσία του την έδωσε στο Δήμο Καλαμάτας, με την προϋπόθεση τα έσοδα από αυτή την περιουσία να γίνονται υποτροφίες, να υποστηρίζονται με υποτροφίες τα παιδιά που έχουν καλές επιδόσεις στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ.  Η επιλογή γίνεται από μία επιτροπή, στην οποία μετέχει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας, ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας. Η δουλειά του Δήμου είναι να αξιοποιεί τα ακίνητα που διαθέτει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να μαζεύει δηλαδή όσο γίνεται περισσότερα χρήματα και να τα διαθέτει σε σας, ώστε να μπορείτε να σπουδάσετε».  Η προσπάθεια αυτή «ξεκίνησε το 2008, όταν ήμουνα ενάμιση χρόνο περίπου Δήμαρχος και ξέρετε πόσα χρήματα έχουμε δώσει, παιδιά, από το 2008 μέχρι σήμερα; 550.000 ευρώ έχει διαθέσει ο Δήμος Καλαμάτας, με την καλή διαχείριση του κληροδοτήματος», επεσήμανε ο Π. Νίκας.  Ο Δήμαρχος ευχήθηκε «να είναι αιωνία η μνήμη του Λυκούργου Σκιά και να θυμόμαστε πάντα τους ευεργέτες». Ευχήθηκε, επίσης, να υπάρξουν μιμητές του αειμνήστου δωρητή Λυκούργου Σκιά και ζήτησε από τους φοιτητές και τις φοιτήτριες να θυμούνται ότι «βρέθηκε ένας άνθρωπος και διέθεσε την περιουσία του για σας, για να σας βοηθήσει για την πορεία σας στη ζωή».

Ο Δήμαρχος έδωσε ευχές για καλή συνέχιση των σπουδών τους στους υποτρόφους, οι οποίοι είναι οι εξής: 1. Ζέρβα Μαρία του Δημητρίου, 2. Σπηλιόπουλος Απόστολος του Αναστασίου, 3. Παρασκευόπουλος Παναγιώτης του Φωτίου, 4. Ζυγουράκη Ελένη – Άννα του Διονυσίου, 5. Φαν Νίκερκ Ναταλία του Ιωάννη, 6. Μπούχαλης Βασίλειος του Ευαγγέλου, 7. Ηλιοπούλου Μαρία του Αγγέλου, 8. Σαραντοπούλου Δανάη-Ευσταθία του Δημητρίου , 9. Σεντεμέντε Μαγδαληνή του Βασιλείου, 10. Μπιτσάνη Κωνσταντίνα του Γρηγορίου (νέα υπότροφος), 11. Πετρομιχελής Δημήτριος του Παναγιώτη (νέος υπότροφος).

*Ο Λυκούργος Σκιάς καταγόταν από την Παλιόχωρα Αβίας, μέλος σημαντικής οικογένειας της περιοχής που ανέδειξε πολλούς αγωνιστές του 1821, αλλά και επιφανείς προσωπικότητες κατά τη χρονική περίοδο που ακολούθησε την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους.

 

Συνάντηση εικαστικών καλλιτεχνών μανιάτικου ενδιαφέροντος στον Κότρωνα

Στις 3 Αυγούστου πραγματοποιήθηκαν στον Κότρωνα τα εγκαίνια ομαδικής έκθεσης με τίτλο «Συνάντηση Εικαστικών 2019».

Δέκα καλλιτέχνες με διαφορετικές  τεχνικές, υφές, τεχνοτροπίες και θέματα, με κοινό σημείο τους δεσμούς τους με τη Μάνη, οι: Γεωργαρίου Γιάννης, Γεωργαρίου Πέτρος, Γεωργιάκου Όλγα, Κάσσης Ηλίας, Κάσσης Μιχάλης, Μανιατάκος Ιωάννης, Μιχαλάκος Λεωνίδας, Σερεμετάκης Γρηγόρης, Σισμάνης Αθανάσιος, Σκουρόγλου Αλέξανδρος, παρουσίασαν τα έργα τους στο Πολιτιστικό Κέντρο Κότρωνα (πρ. Δημοτικό Σχολείο), μέχρι τις 20 Αυγούστου 2019.

 

Πετυχημένη για 8η χρονιά η έκθεση: « Άρτος – Οίνος –Έλαιον» στην Καλαμάτα.

Πραγματοποιήθηκε  στο Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων της Καλαμάτας,  το τριήμερο 23-25 Αυγούστου, για 8η χρονιά η έκθεση: « Άρτος – Οίνος –Έλαιον». Κατά το τριήμερο προβλήθηκαν σε δεκάδες εκθετικούς χώρους  τα ποιοτικά προϊόντα αγροδιατροφής της  ευρύτερης περιοχής σε συνδυασμό με εκδηλώσεις εμπνευσμένες από  το λαϊκό πολιτισμό, τα ήθη και έθιμα και τις τοπικές παραδόσεις, μέσω παράλληλων καλλιτεχνικών παραστάσεων με ελεύθερη είσοδο.

Κατά τη διάρκεια της τριημέρου πραγματοποιήθηκαν και μαγειρικές επιδείξεις διακεκριμένων σεφ με επικεφαλής την Μαρία Εκμετσίογλου.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΜΜΕ

Κυρίες και Κύριοι,

Εν-ημέρωση, για να μην λησμονούμε την ετυμολογία των λέξεων αλλά και το μεγαλείον της Ελληνικής Γλώσσης, δεν σημαίνει μόνο το εν-ημέρα και άρα, την επικαιρότητα. Σημαίνει επίσης και την ενημερότητα. Δηλαδή, την κατάσταση η οποία καλλιεργεί και διαμορφώνει την ευαισθησία μας και την δεκτικότητα των κεραιών μας, ώστε να μπορούμε να επιλέγουμε μεταξύ των πολλών δεδομένων της πραγματικότητος  και να μορφοποιούμε άποψη. Με την άποψη και μάλιστα την διαφορετική, λειτουργεί ο διάλογος και στον διάλογο στηρίζεται η Δημοκρατία.

Γι’ αυτό η ελευθερία του στοχασμού και του Τύπου που ενημερώνουν τον πολίτη και στηρίζουν τον διάλογο, πρέπει να είναι για τις Δημοκρατικές Πολιτείες το  «Παλλάδιο όλων των Ελευθεριών», όπως ο Καντ υπεστήριξε. Γιατί ελεύθερος είναι μόνον ο σωστά ενημερωμένος πολίτης.

Ο ενήμερος, ο ενημερωμένος πολίτης είναι ο αφανάτιστος, ο ψύχραιμος, ο μετέχων στα δημόσια. Είναι εκείνος που διαμορφώνει κριτική άποψη για τα κοινά. Σ’ αυτόν τον ενημερωμένο πολίτη, που στηρίζεται στην γνώση, την λογική και την κρίση, μπορεί η Πολιτεία να εφαρμόσει σωστή πολιτική και όχι στις απληροφόρητες, εύπλαστες μάζες που αποφασίζουν με γνώμονα το θυμικό. Όταν όμως ο διάλογος σκοπίμως καταργείται, μετατρεπόμενος σε μονόλογο, -ίδιον κατά Αριστοτέλη των βαρβαρικών καθεστώτων, που δυστυχώς δεν έχουν εκλείψει στην εποχή μας, και στην διαμόρφωση των αποφάσεων δεν συμμετέχει ο λαός, αλλά ο Άρχων η μικρή ομάδα περί αυτόν, -τότε η ενημέρωση μεταβάλλεται σε προπαγάνδα για την στήριξη των ανόμων επιδιώξεων του καθεστώτος.

Δεν είναι όμως μόνος κίνδυνος ο σκοταδισμός των απολυταρχικών καθεστώτων που κακοποιεί την ενημέρωση. Και στις δημοκρατικές πολιτείες, όταν η πολυφωνία των Μέσων Ενημερώσεως είναι ασύδοτη ή κατευθυνόμενη από κομματικά, συντεχνιακά ή άνομα οικονομικά συμφέροντα ομάδων, η συνεχής πλύση του εγκεφάλου παραπληροφορεί και συγχέει τον πολίτη και του στερεί την δυνατότητα να διαμορφώνει σωστή άποψη περί των γεγονότων.

Αλλά και υπό τις καλύτερες συνθήκες, τα σύγχρονα μέσα ενημερώσεως και ιδίως τα ηλεκτρονικά ήχου και κυρίως εικόνας που ασκούν εξουσιαστική κυριαρχία στους λαούς,  εκ της φύσεώς τους δεν ευνοούν τον διάλογο. Σωστή όμως ενημέρωση σημαίνει ελεύθερο διάλογο, ο οποίος προϋποθέτει αμφίδρομη πληροφόρηση, συνεχή δηλαδή αποστολή μηνυμάτων προς τον λαό αλλά και από τον λαό στα κέντρα εξουσίας. Τούτο σημαίνει την σύγχρονη ύπαρξη πομπού και δέκτου. Η τηλεόραση όμως είναι μόνο ο πομπός. Δεν δικαιούμεθα επομένως να ομιλούμε για τηλεορατικό διάλογο ή επικοινωνία, αλλά μόνο για τηλεορατική εκπομπή πληροφοριών, μηνυμάτων και θεάματος. Και εδώ ακριβώς εγείρεται το μεγάλο πρόβλημα. Το πρόβλημα της ποιότητος του περιεχομένου της εκπομπής. Είναι γνωστόν ότι η ενστικτώδης τάση του ανθρώπου είναι η δια της οράσεως μάθηση αλλά και η απόλαυση του θεάματος.

Γι’ αυτό, όπως οι στατιστικές μας αποκαλύπτουν, το εν πέμπτον και πλέον των ωρών που είμαστε ξύπνιοι καταναλώνεται στην παρακολούθηση της τηλεοράσεως. Είμαστε επομένως υποτελείς της κυριαρχίας της.

Ο ρόλος του υπερθεάματος για την πρόκληση πνευματικού ευνουχισμού των λαών ήταν γνωστός από αρχαιοτάτων χρόνων και χρησιμοποιήθηκε από τα ανελεύθερα καθεστώτα, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεως του πνευματικού πολιτισμού, σε όλη την πορεία της ανθρωπότητας. Υπερθεάματα κυριαρχούσαν κατά την περίοδο της καταπτώσεως της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τότε που οι σκηνοθέτες για να εντυπωσιάσουν τον λαό γέμιζαν τις σκηνές των θεάτρων με άγρια ζώα και μεγαλύτερη απόλαυση αποτελούσαν οι θηριομαχίες και οι μονομαχίες μέχρι θανάτου.

Τότε ο Ρωμαίος ποιητής Ιουβενάλιος, αποδοκιμάζοντας το πνεύμα της εποχής του, το απαθανάτισε με την ανεπανάληπτη σατυρική ρήση «άρτον και θεάματα». Αλλά και ο πολιτισμός του Μεσαίωνα ήταν πολιτισμός θεάματος, όπως έγραψε ο Ουμπέρτο Έκο. Και σήμερα, στις εκπομπές της τηλεοράσεως κυριαρχεί το θέαμα, όλα δε τα μηνύματα που εκπέμπονται παρουσιάζονται μεταξύ των θεαμάτων και μάλιστα πολλές φορές τα ίδια κατά την διάρκεια του 24ώρου.

Η κατά συρροήν όμως μετάδοσις εικόνων και ήχου δεν παρέχει την ευχέρεια για την διανοητική επεξεργασία τους. Ό,τι βλέπουμε και ακούμε περνούν πνευματικώς άπεπτα και δημιουργούν τις εντυπώσεις που επιθυμεί ο υπεύθυνος της εκπομπής, είτε πρόκειται για διαφημίσεις προϊόντων, ή ακόμη, για την μετάδοση πολιτικών μηνυμάτων. Αυτό όμως οδηγεί σταδιακά στον ευνουχισμό και τέλος στην δολοφονία του πνεύματος.

Μήπως είχε δίκιο ο πρύτανης του πανεπιστημίου του Σικάγο όταν, σχολιάζοντας σχετική εργασία του Γάλλου Κοινωνιολόγου Καθηγητού της Σορβόννης Ζάν Καζνέβ, είπε: «Βλέπω να έρχεται ο καιρός που κάτω από την επίδραση της τηλεοράσεως, ο άνθρωπος δεν θα ξέρει ούτε να διαβάζει, ούτε να γράφει και θα ζει όπως τα ζώα».

Η άποψη αυτή αποτελεί βεβαίως υπερβολή. Δεν αφίσταται όμως της πραγματικότητος. Σε πολλές χώρες, οι εφημερίδες δεν αποτελούν πλέον τα βασικά μέσα ενημερώσεως και η ανάγνωση βιβλίων περιορίζεται συνεχώς.

Η ανάγνωση όμως του Τύπου και η μελέτη βιβλίων καλλιεργούν την κριτική μας σκέψη. Η τηλεόραση αντιθέτως, επιλέγει για εμάς και επιβάλλει την πνευματική μας τροφή κατά τις δικές μας προτιμήσεις, χωρίς δική μας συμμετοχή στην επιλογή. Αυτό αποτελεί μέγιστο κίνδυνο, όταν η τηλεοπτική εικόνα, για να εξασφαλίσει μεγάλη θεαματικότητα είναι κατασκευασμένη ώστε να ικανοποιεί κατώτερες, ενστικτώδεις επιθυμίες του ανθρώπου και όχι τις ανώτερες ψυχοπνευματικές. Έτσι, τα θέματα στερούνται κατά κανόνα τέχνης, στην μουσική κυριαρχεί ο θόρυβος και παντού πνέει ο εχθρός του λαού, το λαϊκιστικό πνεύμα.

Ο στοχαστής Ζακ Ατταλί, σύμβουλος του Φρανσουά Μιττεράν, διετύπωσε την γνώμη ότι «Η μαζικοποίηση της μουσικής έχει σκοπό να κάνει τον άνθρωπο να σιωπήσει. Γιατί μια σιωπηρή μάζα κυβερνιέται ευκολότερα».

Μήπως είναι αληθινή η άποψη πολλών στοχαστών ότι η πρόοδος του τεχνολογικού πολιτισμού ή, κατά την δική μου γνώμη, η κακή χρήση του, σήμανε το τέλος του πνευματικού πολιτισμού;

Πολλοί μελλοντολόγοι βλέπουν στον ορίζοντα να συγκεντρώνονται νέφη και να απλώνεται σκοτάδι. Μεταξύ τους ο Ρομπέρτο Βάκκα σε βιβλίο του εκφράζει τον φόβο ότι η εποχή μας βρίσκεται ενώπιον της προοπτικής ενός νέου Μεσαίωνα.

Θα ήταν μεγάλη υπερβολή να παραδεχτούμε ότι η έκπτωση των πολιτιστικών μας αξιών οφείλεται μόνο στα ηλεκτρονικά μέσα ενημερώσεως και διασκεδάσεως, δηλαδή στην τηλεόραση. Είναι όμως αναμφισβήτητο ότι αυτά κατέχουν μέγα μέρος της ευθύνης. Η μεγάλη ηθική ευθύνη δεν βαρύνει όμως μόνον τα Μέσα μαζικής Ενημερώσεως αλλά και την Πολιτεία, αφού με την ανοχή της τους επιτρέπει να στερούν στον πολίτη το δικαίωμα της ελευθερίας του, που στηρίζεται στην αλήθεια, να τον ευνουχίζουν πνευματικά και να τον υποβιβάζουν ως ηθική υπόσταση.

Είναι όμως γεγονός, ότι και υπό τις καλύτερες προϋποθέσεις, η αντικειμενική παρουσίαση της αλήθειας είναι δυσχερής αυτή καθ’ εαυτή και ιδιαίτερα στην πολιτική πληροφόρηση. Διότι  όσο καλοπροαίρετοι και εάν είμαστε, ακόμη και γι’ αυτή την αλήθεια υπάρχει σχετικότης, που επηρεάζεται από την οπτική γωνία από την οποία ο καθένας μας βλέπει τα πράγματα, ανάλογα με την ιδεολογική του τοποθέτηση ή την συναισθηματική του φόρτιση για το γεγονός. Γι’ αυτό ο Καντ είπε σοφά: «Κάθε ιστορία είναι και μια ερμηνεία».

Τουλάχιστον όμως, ας μην είναι η πληροφόρηση σκοπίμως κατευθυνόμενη από κομματικά, συντεχνιακά, ή άνομα οικονομικά συμφέροντα  ομάδων, που χρησιμοποιούν την παραπληροφόρηση και την πλύση του εγκεφάλου ως μέσα για να επηρεάσουν και να παραπλανήσουν τον πολίτη.

Κι όμως, στην αυγή της τηλεοράσεως, υπήρξαν πολλοί που πίστεψαν στην μεγαλειώδη προσφορά που θα είχε στην μόρφωση και στην πολιτιστική ανάπτυξη του ανθρώπου, λόγω της μαγικής γοητείας που ασκεί στους λαούς με την άμεση μεταφορά του ήχου και της εικόνας ανά τον πλανήτη μας και ακόμη πέραν αυτού.

Μεταξύ αυτών, ο ποιητής Πωλ Βαλερύ είχε πει: «Ένας ήλιος που βασιλεύει στον Ειρηνικό, ή ένας Τιτσιάνο που βρίσκεται στην Μαδρίτη, δεν έρχεται να ζωγραφιστεί στον τοίχο της κάμαρας μας τόσο εντυπωσιακά και απατηλά, όπως δεχόμαστε μια συμφωνία με το ραδιόφωνο». Κι όμως, θα γίνει κι αυτό. Αντιθέτως, άλλοι διανοούμενοι και στοχαστές ήταν περισσότερο προβληματισμένοι για την προσφορά της, όπως ο Έρμπερτ Τζωρτζ Ουέλλς, ο οποίος σχολιάζοντας την τηλεόραση είχε πει: «Αν δεν είναι βλαβερή, θα είναι πάντως ανώφελη».

Σήμερα, που η τηλεόραση αριθμεί ζωή πολλών δεκαετιών και μπορεί πλέον να κριθεί, φαίνεται, δυστυχώς, περισσότερον αληθινή η άποψη των στοχαστών εκείνων που διείδαν, ότι η μεγάλη αυτή πρόοδος της τεχνολογίας θα αποτελούσε μέγιστο κίνδυνο για τον πνευματικό μας πολιτισμό. Τον πολιτισμό που στην εποχή μας περνάει δεινή κρίση. Ιδιαίτερα στην χώρα μας, η οποία δεν είχε ίσως μεγάλα πολιτισμικά αποθέματα, η κρίση αυτή είναι εμφανέστερη, όπως παρατηρεί ο στοχαστής μουσουργός Μενέλαος Παλλάντιος.

Η γλώσσα μας, η κορυφαία των γλωσσών, καθημερινά συρρικνώνεται. Η συνεννόηση και η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων γίνεται με  όλο και λιγότερες λέξεις.  Γι’ αυτό το επίπεδο των επιλογών μας συνεχώς κατέρχεται.

Μήπως έφθασε η στιγμή της επαναστάσεως για την προστασία της ηθικής και της πνευματικής μας υποστάσεως ως ελευθέρων ατόμων;

Η επαναφορά της ανθρωπιστικής παιδείας, που αποτελεί το έσχατο προπύργιο του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού και η ορθή λειτουργία των Μέσων Μαζικής Ενημερώσεως θα πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα. Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως που θα λειτουργούσαν σωστά υπό την φωτισμένη ηγεσία πνευματικών ανθρώπων , θαρραλέα, αντικειμενικά, με υψηλό ήθος και ύφος  και ακρίβεια στην έκφραση, που προϋποθέτει γνώση και χρήση της σωστής γλώσσας, απαλλαγμένα από ιδιοτέλειες, θα μπορούσαν να συμβάλουν στην άνοδο του μορφωτικού μας επιπέδου, στην πνευματική καλλιέργεια και στην πολιτιστική εξύψωση των λαών, στην δημιουργία υψηλού ήθους, ακόμη και στην διάπλαση χαρακτήρος.

Μέσα ενημερώσεως αυτού του επιπέδου θα μπορούσαν να αποτελέσουν παράλληλα μορφή συνεχιζόμενης εκπαιδεύσεως, η σπουδαιότητα της οποίας θα ήταν ισάξια με την παρεχομένη σχολική και πανεπιστημιακή παιδεία. Θα αποτελούσαν για την εποχή μας την «δια βίου παιδεία» του Πλάτωνος.

Η κατάργηση όμως του διαλόγου, η εσκεμμένη παραπληροφόρηση, η αποσιώπηση της αλήθειας και η προβολή του ψεύδους για την εξυπηρέτηση ανόμων επιδιώξεων, υποβιβάζουν τον πολίτη από ενεργό μέλος της κοινωνίας σε αντικείμενο χωρίς αξιοπρέπεια και πρωτοβουλία, κλονίζουν την ιδέα της Δημοκρατίας και φθείρουν τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό.

Ο ρυθμιστικός ρόλος της Πολιτείας και η ανάγκη σωστής νομοθεσίας είναι καταφανής. Η προστασία της ελευθερίας του πολίτη αποτελεί υπέρτατη υποχρέωση κάθε δημοκρατικής πολιτείας και ας μην λησμονούμε ότι απαραίτητη προϋπόθεση της ελευθερίας είναι η σωστή ενημέρωση. Γι’ αυτό ο  Ουίντροπ ορθά έλεγε ότι «Ενόσω εκατομμύρια ψηφοφόρων παραμένουν στην άγνοια, η σκλαβιά δεν έχει ακόμη τελειώσει».

Άλλωστε, η ελευθερία στις πολιτείες δεν είναι αυτονόητη. Οι άνθρωποι γεννιούνται για να είναι ελεύθεροι και ίσοι. Αυτό όμως εξαρτάται απολύτως από το οικογενειακό και το κοινωνικό περιβάλλον μέσα στο οποίο ανατρέφονται. Γίνονται πραγματικά ίσοι και ελεύθεροι μόνον όταν ο νόμος που προβλέπει την αμοιβαιότητα των σχέσεων καταστήσει αυτονόητη την εξίσωση των δικαιωμάτων προς τις υποχρεώσεις  και αποδώσει την ελευθερία που τους ανήκει.

Γι’ αυτό και ο Γκαίτε σε στίχο του έλεγε ότι «Μόνον ο νόμος μπορεί να μας αποδώσει ελευθερία». Ο δε Κωνσταντίνος Τσάτσος σε ομιλία του ανέφερε ότι «Η κοινωνική αξία και η υποταγή στον νόμο είναι αχώριστη από την πολιτική ελευθερία. Δεν θα πρέπει όμως μόνον οι αυστηροί νόμοι ¨περί Τύπου¨ να επιλύσουν το πρόβλημα».

 

Κυρίες και Κύριοι,

Το δύσκολο πρόβλημα θα λυθεί όταν οι εκλεκτοί Έλληνες δημοσιογράφοι, που αναγνωρίζουν και συνειδητοποιούν την δική τους ευθύνη για την προβολή της αλήθειας, για την καλλιέργεια του πολιτισμού και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας που είναι συνυφασμένη με την ελευθερία, υψώσουν το ηθικό τους ανάστημα ως τείχος απροσπέλαστο για την προστασία των ανθρωπιστικών αξιών. Τότε θα έχουν επιτελέσει στο ακέραιο το καθήκον τους και η Δημοκρατία θα είναι ασφαλής στη χώρα μας.

Ας το ευχηθούμε, ας το ελπίσουμε κι ας αγωνισθούμε όλοι, γιατί οι καιροί ου μενετοί.

 

Mπήκαν  Seatrac σε 4 παραλίες του Δήμου Δυτικής Μάνης

Μετά την τοποθέτηση, από το δήμο Δυτικής Μάνης,  4 Seatrac σε αντίστοιχες παραλίες  των ακτών του, θα μπορούν πλέον να απολαμβάνουν το μπάνιο τους σ` αυτές άτομα με αναπηρίες ή κινητικά προβλήματα. Αυτές τις μέρες εγκαταστάθηκαν οι ειδικές ράμπες στις παραλίες του Αγίου Νικολάου [παραλία Πανταζή],   της Στούπας, στην Καρδαμύλη [παραλία Ριτσά] και στο Ακρογιάλι. Η προμήθεια και τοποθέτησή τους είχε προγραμματιστεί από το 2018, που ο δήμος Δυτικής Μάνης χρηματοδοτήθηκε με 211.000 ευρώ, από πόρους του ΕΣΠΑ για τη δημιουργία υποδομών που θα εξασφαλίζουν αυτόνομη πρόσβαση σε θαλάσσιους χώρους κολύμβησης και παραλίες για τα ΑμΕΑ.

 

Προαναγγελία επενδυτικών πρωτοβουλιών στη  Λακωνία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος ( ΙΣΝ), σε εκδήλωση στη Βαμβακού.

Οι ΔΙΑΛΟΓΟΙ Ιουλίου του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) βρέθηκαν για ακόμη μία φορά εκτός Αθηνών, το Σάββατο 13 Ιουλίου 2019, ταξιδεύοντας μαζί με πλήθος φίλων τους στη δυτική πλευρά του Πάρνωνα, τη Βαμβακού Λακωνίας, γενέτειρα της οικογένειας Νιάρχου.  Στο πλαίσιο των ΔΙΑΛΟΓΩΝ , το απόγευμα του Σαββάτου 13 Ιουλίου, οι ομιλητές αντάλλαξαν με το κοινό εμπειρίες και ιδέες για τη στήριξη απομακρυσμένων και αδρανών, συν τω χρόνω, περιοχών μέσα από νέα μοντέλα βιωσιμότητας, μιλώντας, παράλληλα, για τον ρόλο του πολιτισμού, της εκπαίδευσης, της υγείας και της τεχνολογίας σε αυτά. Ο Πρόεδρος του ΙΣΝ, Ανδρέας Δρακόπουλος, μίλησε θερμά για την προσπάθεια των πέντε μελών της ομάδας ‘’Vamvakou Revival’’, που βρέθηκαν μαζί στο πάνελ της συζήτησης. Επεσήμανε δε ότι, «δεν υπάρχει η πίεση του χρόνου ή των αριθμών» και πως, το εγχείρημα της αναβίωσης της Βαμβακούς – ένα «πείραμα ζωής» – έχει κατά κάποιο τρόπο ήδη πετύχει το στόχο του, καθώς έχει ξεκινήσει πια το ταξίδι, κατά την Καβαφική Ιθάκη. «Είμαστε χαρούμενοι που έχουμε συμβάλει ώστε να προσπαθήσουμε τουλάχιστον να προσφέρουμε κάτι διαφορετικό, πιο ανθρώπινο, μέσα στη φύση, κάτι που δημιουργεί τα δικά του ταξίδια για πολλούς ανθρώπους», ανέφερε ο κ. Δρακόπουλος.

Προς το τέλος των εκδηλώσεων, ο Πρόεδρος του ΙΣΝ, Ανδρέας Δρακόπουλος, ανέφερε πως, με αφορμή το έργο της Αναβίωσης της Βαμβακούς, το ΙΣΝ διερευνά εκ νέου τρόπους περαιτέρω ενίσχυσης της ευρύτερης περιοχής της Λακωνίας. Συγκεκριμένα, ο κ. Δρακόπουλος αναφέρθηκε στην πρόθεση του ΙΣΝ να προχωρήσει σε δωρεές για τη δημιουργία νέου Νοσοκομείου στη Σπάρτη, σε συνεργασία με το αρχιτεκτονικό γραφείο Renzo Piano Building Workshop, καθώς και για την ανέγερση και τον εξοπλισμό Σχολής Βυζαντινής Μουσικής και Αγιογραφίας, σε συνεργασία με τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευστάθιο. Ο κ. Δρακόπουλος αναφέρθηκε, ακόμη, σε συζητήσεις του ΙΣΝ με τους αρμόδιους φορείς αναφορικά με το ενδεχόμενο να στηρίξει το ΙΣΝ το υπάρχον Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης, ώστε αυτό να «παραμείνει ένα πραγματικό διαμάντι», καθώς και στην υπό υλοποίηση δωρεά του Ιδρύματος για τη δημιουργία Μουσείου Ψηφιδωτών, μία πρωτοβουλία του κ. Ι. Βαρβιτσιώτη, και πάλι στην πόλη της Σπάρτης.

Κολυμβητικοί αγώνες Oceanman Greece 2019 στον κόλπο του Οιτύλου

1000 κολυμβητές, επαγγελματίες κι ερασιτέχνες, από 34 χώρες του κόσμου, βρέθηκαν στις 29 και 30 Ιουνίου στο πανέμορφο Λιμένι, προκειμένου να πάρουν μέρος στο κορυφαίο διεθνή αγώνα ανοιχτής θάλασσας (open water), το Oceanman Greece.

Το αγωνιστικό μενού, ξεκίνησε το πρωί του Σαββάτου 29/6  με την εξαιρετικά δημοφιλή απόσταση των 2 χιλιομέτρων. Περισσότεροι από 100 αθλητές πήραν μέρος στο αγώνισμα με την Natalia Khudiakova να κόβει το νήμα στη γραμμή του τερματισμού με χρόνο 00:31:01 και ακολούθησε με ελάχιστη διαφορά ο Δημήτρης Θεοφίλου (00:31:03) που ήταν κι ο πρώτος στη κατηγορία των ανδρών.

Στη συνέχεια, κι αφού το κοινό είχε «ζεσταθεί» για τα καλά, ήταν η ώρα των ομάδων να μπουν στη θάλασσα και να «μονομαχήσουν» για μια θέση στο βάθρο. Συνολικά, 29 ομάδες αποτελούμενες από 87 αθλητές, συμμετείχαν στο OceanTeam. Πρώτη ομάδα αναδείχτηκε εκείνη του Swimmingshop.gr (Παναγιώτης Δημόπουλος, Γρηγόρης Σουβατζόγλου, Σπύρος Χρυσικόπουλος) καλύπτοντας τα 3Χ500 σε χρόνο 00:15:49. Στη κατηγορία των γυναικών, στο κορυφαίο σκαλί του βάθρου ανέβηκαν οι «Μελανούρες» (Μυρτώ Στρατάκου, Σύλβια Σουμελίδη, Χριστίνα Γονίδη), ενώ στη μεικτή, την καλύτερη επίδοση σημείωσε η «Squardra Caratarista» (Emanuele Andreotti, Massimiliano Colombi, Alice Balducci) απο την Ιταλία με 00:17:08.

Την Κυριακή 30/6, ήταν η σειρά των ολυμπιακών αποστάσεων, των 5 και 10 χιλιομέτρων να έρθουν στο προσκήνιο και να δοκιμάσουν τις αντοχές των αθλητών. Με τον καιρό να είναι σύμμαχός τους, οι περίπου 140 κολυμβητές, που συμμετείχαν στα 10 χιλιόμετρα, μπήκαν πρώτοι στο νερό. Με τους καλύτερους Έλληνες και ξένους αθλητές μεγάλων αποστάσεων να κοσμούν με τη παρουσία τους τη διοργάνωση, η αγωνία είχε χτυπήσει «κόκκινο», για όσους παρακολουθούσαν τη «μάχη» των κολυμβητών, από τις εγκαταστάσεις του Mani Watersports.

Oceanman Greece 2019 αναδείχθηκε ο Σπύρος Χρυσικόπουλος με 2:17:34 και Oceanwoman η Κατερίνα Θωμαδάκη (2:20:14).

Στην απόσταση των 5km (half oceanman) τις εντυπώσεις έκλεψε ο 16χρονος αθλητής από τη Καλαμάτα, Αναστάσης Αθανασουλάκης, που έκοψε πρώτος το νήμα στη γραμμή του τερματισμού σε χρόνο 01:06:52. Να σημειωθεί ότι στη περυσινή διοργάνωση ο αθλητής είχε τερματίσει δεύτερος στην ίδια απόσταση. Στις γυναίκες, πρώτη απ την αψίδα πέρασε η Ιωάννα Βαρέλα με το χρονόμετρο να σταματά στη 1:17:23.

Η νέα διοίκηση του Συνδέσμου των Απανταχού Λακώνων  «Ο ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ»

Τα νεοεκλεγέντα μέλη του Συνδέσμου των Απανταχού Λακώνων  «Ο ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ» κατά τις αρχαιρεσίες της Κυριακής 16 Ιουνίου 2019 είναι τα εξής: Διοικητικό Συμβούλιο: ΠΡΟΕΔΡΟΣ:  Ξεπαπαδάκος Αντώνιος, ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ:         Καλαποθαράκος Ιωάννης, ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ:   Σουρδάκος Παναγιώτης, ΤΑΜΙΑΣ:                        Σκορπιδέας Ηλίας, ΕΙΔΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Ντούβας Νικόλαος, ΕΦΟΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ:  Σούμπαση Σοφία,  ΕΦΟΡΟΣ ΥΛΙΚΩΝ:  Δεμοιράκος Γεώργιος, ΜΕΛΗ:  Αβούρης Μιχαήλ και Μπουφούνου Βούλα. ΑΝΑΠΛ/ΚΟ ΜΕΛΟΣ:  Παυλάκος Ιωάννης.  Εξελεγκτική Επιτροπή: ΠΡΟΕΔΡΟΣ:  Χριστακοπούλου Αντιγόνη, ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ:            Καπουρελάκος Γεώργιος, ΜΕΛΟΣ:   Πουλημενάκου Τζούλια, ΑΝΑΠ/ΚΟ ΜΕΛΟΣ:     Ξεπαπαδάκου Πελαγία.