Όλα τα άρθρα του/της admin

POLITICAL TIME AND ITS IMPLICATIONS FOR THE FUTURE OF NATIONS AND SPECIFIC REGIONS

Time is continuous. We humans segment it so that we can regulate issues that concern us, starting from the length of our own lives and encompassing almost all matters related to life, including our own, that of our relatives, our nation, and even humanity. Within these matters, political time plays a crucial role in the progress of societies. This is because the political system directing each society leads it to progress or to stagnate, depending on how it approaches political time. Political time is a dynamic entity, and the evaluation of the events of each period depends on their impact on future periods. Since the dynamics of the evolution of modern societies are rapid and uncertain, political time becomes very dense, requiring political planning with a much greater time depth. Otherwise, the resulting developments will not be controllable.

In democratic systems where governments are elected through universal suffrage, politicians are authorised to make decisions with a long-term perspective to function in an international reality that evolves very rapidly. Given that political time for producing stable and fruitful results for critical issues, such as, for example, promoting national goals at the central level or ensuring continuous progress and prosperity at the local level, is much longer than the terms of elected representatives, a substantial conflict arises between the broad and narrow views of political time. Unfortunately, citizens, who are called upon to renew or terminate the terms of elected representatives through universal suffrage, are, to a large extent, influenced by the narrow view of political time. They evaluate politicians based on the short-term impacts of these decisions, hindering politicians from shaping their policies with a broad time perspective. Overcoming this opposition can only be achieved through persuasive, analytical, and well-documented arguments. This approach, in conjunction with the overall acceptance climate of those in power at the central or local level, can influence the conscience of citizens, leading them to directly correlate the immediate and individually beneficial with the long-term and generalised social result. This is a challenging endeavour for politicians, given that its failure leads to election losses, and few dare to undertake it. Since the preceding analysis includes many theoretical considerations and general concepts, I will attempt to make it more understandable with two examples, one at the central and one at the local level. In these examples, the negative effects of the narrow view of political time during the critical decision-making period have manifested and been documented by the citizens.

  1. Those among us who are older remember the first example, at the central level. It was the pension reform attempted by the Simitis government in 2001, aiming to maintain the ability of pension funds to provide pensions for their members over the next two decades. The party trade unionists and the great majority of the party’s politicians organised strong protests, and the bill was withdrawn. The political pressure led to the loss of power by the party in the subsequent elections, the weakening of trade unions, and eventually economic bankruptcy and internal devaluation of the incomes of all workers through drastic cuts imposed by the agreements of understanding (μνημόνια).
  • Τhe second example, at the local level, dates back to 1998, when local government was redesigned with the abolition of Communities and the creation of Municipalities. In our area, the proposal to revive the old municipalities (which in Western Mani used to be Avia, Kardamyli and Lefktro) faced strong political opposition, because of the exclusion of certain communities. During the crucial preparatory period, the Regional Councils that were established cut off the communities of Verga and Mikri Mantineia, despite the opposition of the majority of the representatives of these two communities. In order to overcome these obstacles, it was proposed that the seat of the new municipality of Avia should not be Kampos (as it used to be), but Verga, a proposal that would have been universally accepted by the citizens of these two communities. However, the Regional Council of Kampos did not even want to discuss the proposal… The results, 25 years later, are the abolishment of the municipality of Avia with Kampos as its seat, the underrepresentation of Verga in the city of Kalamata, and the struggle for population numbers in the newly-created municipality of Western Mani.

From these examples, it is evident that the effectiveness of long-term management of political time is crucial both for state and local affairs.

                                                                                                                                        THE EDITORIAL BOARD

ΗΛΙΑΣ ΛΟΥΚΑΡΕΑΣ

Ένας άνθρωπος υπόδειγμα ζωντάνιας, εξωστρέφειας και κοινωνικότητας. Θαρρετός με όσους συναναστρεφόταν στη δουλειά του στο Τεχνικό Τμήμα του ΟΤΕ, συναδέλφους και πελάτες, προωθητικός των ιδεών του στο χώρο του αθλητισμού και των τοπικών υποθέσεων, υποδειγματικός στην αξιοποίηση της σημαντικής αγροτικής περιουσίας του. Πάνω από όλα όμως ήταν υποδειγματικός οικογενειάρχης, σπουδάζοντας τις δύο θυγατέρες που απέκτησαν με την άξια εκπαιδευτικό σύζυγό του Μαρία Μυταρέα και συμβάλλοντας στην αποκατάστασή τους, χαρούμενος που είδε τη βιολογική προέκτασή του με εγγόνια.

Τον γνώρισα πριν από 20 χρόνια όταν εντάχθηκε στην ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και συνέβαλε από τότε στην προώθηση στην κοινωνία των ιδεών της μέσω προσωπικών επαφών και προώθησης των εκδόσεών της.

Τη ζωντάνια του διοχέτευσε από μικρή ηλικία στον αθλητισμό, με διακρίσεις στα γήπεδα αλλά και ως αθλητικός παράγοντας στη συνέχεια της Αθλητικής Ένωσης Μάνης. Αυτή τη ζωντάνια κατάφερνε να την μεταφέρει στους ποδοσφαιριστές συμβάλλοντας έτσι σημαντικά στις πολλές νίκες της Ομάδας κατά τα τελευταία χρόνια.

Με γενετικές ρίζες  από το Νιοχώρι, δισέγγονός του παπά – Δημήτρη Λουκαρέα που ένας του γιός παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκε στα Ρίγκλια, αποτελούσε ισχυρή προσωπικότητα στην ανθρώπινη κοινωνία αυτού του χωριού, αλλά και του γειτονικού Αγίου Νικολάου και των Γιαννιτσανίκων που είχε ιδιόκτητη οικογενειακή κατοικία.

Την τελευταία φορά που μιλήσαμε, στις αρχές Δεκεμβρίου, μου είπε ότι βρίσκεται σε νοσοκομείο της Αθήνας για να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα υγείας και ότι θα συναντιόμαστε με την επιστροφή του, αλλά δυστυχώς οι απρόβλεπτες εξελίξεις οδήγησαν στο σιωπηρό μονομερή αποχαιρετισμό του…

Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΡΑΠΤΕΑΣ

Ο χαρακτηρισμός: «ένας άνθρωπος, μία εποχή» του ταίριαζε απόλυτα. Τον θυμάμαι σε πολλές και πυκνές συναντήσεις, από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου μέχρι την  τελευταία φορά, πριν από 6 περίπου μήνες. Είχε το ίδιο στυλ, την ίδια ένταση στη φωνή και την ίδια αποφασιστικότητα σε όσα υποστήριζε με μόνη διαφορά τη μείωση με το χρόνο της γρηγοράδας στο βάδισμα που είχε περιοριστεί λόγω ηλικίας και οδικών ατυχημάτων.

Μικρότερος γιός του μπαρμπα – Πανάγου, τον διαδέχτηκε και στο καφενείο που είχε η οικογένεια στο λιμάνι της Στούπας, ένα τμήμα από το μικρό σπιτάκι που έχτισαν οι πρόγονοί του πριν από ενάμιση περίπου αιώνα που κατέβηκαν από τον Πύργο. Για πολλές δεκαετίες, το καφενείο αποτελούσε τον τελευταίο σταθμό των επιβατών μέχρι την επιβίβασή τους στα βενζινόπλοια και στις βάρκες που έκαναν τη συγκοινωνία των χωριών της περιοχής με την Καλαμάτα και με τα απέναντι χωριά της Πυλίας, αλλά και την αποθήκη για απόθεση των εμπορευμάτων τους κατά την επιστροφή τους. Μετά την οδική σύνδεση της περιοχής με την πρωτεύουσα του Νομού το 1955, το καφενείο έχασε ένα μέρος της κίνησής του, αλλά γρήγορα μετασχηματίστηκε και σε εστιατόριο κατά την πρώτη περίοδο τουριστικού ανοίγματος της περιοχής, αποχτώντας έτσι νέα πελατεία χάρη στην προθυμία και το ανοιχτό χαμόγελο του Μπάμπη.

Ευτύχησε να επιλέξει άξια σύντροφο για τη ζωή του, αθόρυβη και αποτελεσματική από τη μεγάλη οικογένεια των Γιαννουλέων της Στούπας και να αποκτήσουν τρία παιδιά, που τους μετέδωσαν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά, τα δικά τους και των οικογενειών τους, Πάντρεψαν καλά τα δύο κορίτσια και ενίσχυαν τον γιό τους τον Πανάγο στις επαγγελματικές του δραστηριότητες, στο μαγαζί και στις αγροτικές καλλιέργειες. Απόκτησε και από τα τρία παιδιά του εγγόνια τα οποία τα παρακολούθησε να μεγαλώνουν, να σπουδάζουν, να δραστηριοποιούνται επαγγελματικά και να αποκτούν δικές τους οικογένειες μεγαλώνοντας έτσι το οικογενειακό δένδρο.

Ο Μπάμπης αποτελούσε, μέχρι και πρόσφατα, τον πρωταγωνιστή στις εκκλησιαστικές ακολουθίες με τη στεντόρεια και καλλιεργημένη φωνή του αλλά και στις χαρούμενες κοινωνικές εκδηλώσεις με τα τραγούδια του. Αλλά και τις ανάγκες της, συνέχεια ανερχόμενης τουριστικά, Στούπας προωθούσε μέσα από την πανηγυρική εκλογή του στο Κοινοτικό Συμβούλιο σε διαδοχικές εκλογικές διαδικασίες. Πρωτοπορούσε και στην ελαιοκαλλιέργεια, όντας από τους πρώτους που αντικατέστησε το ησιόδειο άροτρο με τρακτέρ, και την ανόρυξη γεωτρήσεων για το πότισμα των ελαιόδενδρων μεγιστοποιώντας την έτσι απόδοσή τους, καθώς και στη συνίδρυση με ένασυνέταιρο ηλεκτροκίνητου ελαιουργείου.

Η Στούπα, αλλά και η ευρύτερη περιοχή θλίβεται για την απώλεια αλλά και θυμάται με ικανοποίηση το γεγονός ότι η περιοχή μας γεννάει άτομα με αυτού του είδους ποιοτικά χαρακτηριστικά, ωθώντας σε μίμησή τους τους νεότερους.

Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας

ΔΑΦΝΗ ΜΠΑΡΜΠΕΤΣΕΑ – ΙΩΑΝΝΙΔΗ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Ο Σταύρος, ο αδελφός της, που μου ανάγγειλε το θάνατό της, έστρεψε το νου μου πολλά χρόνια πίσω. Ήταν η δεκαετία του 1960 που γνωριστήκαμε με το Σταύρο, ως συμφοιτητές στο Φυσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Η γνωριμία αυτή με οδήγησε στη συνέχεια στο σπίτι τους, όπου γνώρισα την οικογένειά του, το Μαθηματικό πατέρα του και τις μεγαλύτερες αδελφές του, τη Δάφνη και τη Μαρία, όπως επίσης και την αδελφή του πατέρα τους την Κυριακούλα, που έμεινε ανύπαντρη για να βοηθήσει στην ανατροφή των ανηψιών της μετά τον πρόωρο θάνατο της μητέρας τους. Τους συμπάθησα αμέσως. Είχαν πάρει όλοι, άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο, πολλά στοιχεία από την καλοσύνη και την ηπιότητα του χαρακτήρα του πατέρα τους, για την οποία μιλούν πολλές γενιές μαθητών του, στην Πτολεμαϊδα, τη Δάφνη Καλαβρύτων (που τίμησε δίνοντας το όνομά της στην πρωτότοκη κόρη του), την Τρίπολη και τη Γλυφάδα.

Η Δάφνη που αποφοίτησε από την Παιδαγωγική Ακαδημία, εργάστηκε για λίγο, στη συνέχεια παντρεύτηκε με το Μάνο Ιωαννίδη, υπάλληλο του ΟΤΕ με τον οποίο απέκτησαν δύο θυγατέρες. Η επανασύνδεση τους με την πατρογονική γη, το Λεύκτρο (Χωριδάκι) και τη Στούπα, σηματοδοτήθηκε με την κατασκευή του σπιτιού από τον πατέρα τους σε οικόπεδο κοντά στο λιμανάκι της Στούπας, που του είχε κατανείμει ο πατέρας του Σταύρος γεννήτορας αυτού του κλάδου της μεγάλης οικογένειας των Μπαρμπετσέων. Όσο ζούσε εκεί, για αρκετά χρόνια μετά τη συνταξιοδότησή του ο πατέρας τους, έρχονταν συχνά η Δάφνη με το Μάνο και πολλές φορές συναντιόμασταν και μιλούσαμε για τα παλιά καλά χρόνια. Με το θάνατο του πατέρα τους, και του Μάνου στη συνέχεια, αραίωσαν και οι επισκέψεις στη Στούπα της Δάφνης, ενώ πύκνωσαν οι επισκέψεις του Σταύρου και της Μαρίας.

Με την έκδοση της ΜΑΝΙΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ το 1999 και οι τρεις συγκαταλέχτηκαν στους πρώτους συνδρομητές. Η Δάφνη μάλιστα κατά την τελευταία περίοδο μου τηλεφωνούσε για να μου ζητήσει στοιχεία σχετικά με τη διαδοχή στο χρόνο πολλών συγγενικών της οικογενειών και ιδιαίτερα της οικογένειας της μητέρας, των Μυταρέων των Ριγκλίων. Τα αδέλφια της μου περίγραφαν τις δυσκολίες στη βάδιση που είχε κατά τα τελευταία χρόνια, που τη δυσκόλευαν να έρχεται στη Μάνη. Εκεί που πρόκρινε να έχει και την τελευταία της κατοικία.

Μακάρι μνήμες για τέτοιου ποιοτικού χαρακτήρα οικογένειες να έχομε αποθηκεύσει όλοι στη μνήμη μας για να μας δίνουν τη δυνατότητα για αισιοδοξία στους δύσκολους καιρούς μας.

Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας

ΠΕΤΡΟΣ ΗΛΙΑ ΓΙΟΛΔΑΣΕΑΣ

Ο Πέτρος Γιολδασέας γεννήθηκε στη Λαγκάδα της Δυτικής Μάνης από γονείς αγρότες, τον Ηλία και την Ελένη. Φοίτησε αρχικά στο Γυμνάσιο Αρεόπολης  και ολοκλήρωσε τις μαθητικές του σπουδές στο 8ο Νυχτερινό Γυμνάσιο Αχαρνών Αττικής. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στο Πολεμικό Ναυτικό και μετά την ολοκλήρωσή της κατετάγη στην Αστυνομία Πόλεων. Παράλληλα συνέχισε ανώτατες σπουδές στην Πάντειο και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε αυτοδημιούργητος και υπηρέτησε στην Ελληνική Αστυνομία (στην οποία εντάχθηκε η Αστυνομία Πόλεων) με ευσυνειδησία και αίσθημα ευθύνης, στοιχεία που αναγνωρίστηκαν από την πολιτική ηγεσία με την προαγωγή του στο βαθμό του Αντιστρατήγου και την τοποθέτησή του ως υπαρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας. Υπήρξε, επίσης, καθηγητής και κοσμήτορας των σχολών της Ελληνικής Αστυνομίας.

Εκτός από την επαγγελματική του καταξίωση, άφησε το αποτύπωμά του σε όλους τους κοινωνικούς φορείς τους οποίους υπηρέτησε. Πατρίδα, θρησκεία και οικογένεια ήταν οι δρόμοι που πορεύτηκε.

Η εξόδιος ακολουθία εψάλη στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής Νέας Σμύρνης, τον οποίο υπηρέτησε επί σειρά ετών ως εκκλησιαστικός σύμβουλος. Τιμητικά ήταν τα λόγια του προϊσταμένου του Ναού για την άψογη και γόνιμη συνεργασία τους. Αλλά και ο εκπρόσωπος της ελληνικής Αστυνομίας και ο πρόεδρος της Ένωσης Αποστράτων στις ομιλίες τους έπλεξαν το εγκώμιο του θανόντος. Εκείνος, όμως, που συγκίνησε τους παρευρισκόμενους ήταν ο εγγονός του Πέτρος, πρωτότοκος γιός του γιού του Ηλία,

Με την πιστή σύζυγό του Δώρα, το γένος Παρασκευοπούλου από την Ανδανία Μεσσηνίας, συμπορεύτηκαν αρμονικά σε χαρές και λύπες της ζωής και απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ηλία μάχιμο δικηγόρο και τη Γεωργία εκπαιδευτικό δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, μεγαλώνοντας έτσι το οικογενειακό του δένδρο χαρίζοντάς τους τέσσερα εγγόνια.

Η Μάνη αισθάνεται υπερήφανη για ένα ακόμα τέκνο της που πρόσφερε πολλά την πατρίδα. Εγώ προσωπικά αισθάνομαι να με διαπερνούν συναισθήματα οριζοντίως και καθέτως για τη γόνιμη πορεία της συνύπαρξής μας. Αισθάνομαι υπερήφανος που τον είχα πνευματικό μου πατέρα (νονό), καθοδηγητή και συμπαραστάτη στην πορεία της ζωής μου

Αντώνης Ρουμανέας

ΘΕΩΝΗ ΡΟΖΑΚΕΑ

Έφυγε πρόσφατα, κλείνοντας πρόωρα τον κύκλο της ζωής της μια συγγενής, και περισσότερο φίλη. Η Θεώνη παντρεμένη με τον Τάσο Ροζακέα, εξάδελφό μου, έζησαν μαζί 35 χρόνια ευτυχισμένης ζωής. Η Θεώνη, ήταν το γένος Κατσαρού και καταγόταν από την Τρίπολη.

Οι οικογενειακές της υποχρεώσεις και η ανάγκη ενίσχυσης του εισοδήματος από την εργασία του συζύγου της, την οδήγησαν σε εργασιακή απασχόληση στην οικογενειακή επιχείρηση του Παναγιώτη Δημ. Μπαρμπετσέα στη Στούπα.

Την τελευταία περίοδο αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.Αντιστάθηκε αλλά δεν μπόρεσε να τα ξεπεράσει και ένα πρωινό σιώπησε…

Στο άγγελμα του θανάτου της, την τίμησαν και της έδωσαν τον ύστατο χαιρετισμό την εκφορά της προς την τελευταία κατοικία της οι συγγενείς και οι πολλοί φίλοι της.

Η οικογένεια ευχαριστεί όλους όσους της συμπαραστάθηκαν ηθικά και οικονομικά κατά την πορεία εξέλιξης των αρρώστιας της, και ιδιαίτερα του ιδιοκτήτες της επιχείρησης που εργαζόταν, Παναγιώτη και Δημήτρη Μπαρμπετσέα.

Ελένη Ροζακέα -Δημουλέα

Δεκέμβριος 2023

Με μεγάλη συμμετοχή η 18η Γιορτή Κάστανου στην Άρνα.

Τριήμερες ήταν και φετινές εκδηλώσεις «Γιορτή του Κάστανου» στην Άρνα της Λακωνίας, το χωριό που βρίσκεται στα υψίπεδα της ανατολικής πλευράς του Κεντρικού Ταϋγέτου. Άρχισαν την Παρασκευή 27 Οκτωβρίου και ολοκληρώθηκαν την Κυριακή 29 Οκτωβρίου. Με τη συνδρομή της καλοκαιρίας ολόκληρος ο φυσιολατρικός και πολιτισμικός προγραμματισμός ολοκληρώθηκε με επιτυχία και οι πολυπληθείς επισκέπτες απόλαυσαν τις ομορφιές του φυσικού περιβάλλοντος του Ταϋγέτου, τα νόστιμα φαγητά των τοπικών εστιατορίων, μην παραδοσιακή μουσική και τους δημοτικούς χορούς και βρήκαν την ευκαιρία να προμηθευτούν τα φθινοπωρινά φρούτα από τους υπαίθριους πάγκους που προσφέρονταν. Η εκδήλωση, που επαναλαμβάνεται στις ίδιες ημερομηνίες το τελευταίο τριήμερο του Οκτωβρίου, οργανώνεται με επιτυχία για 18η χρονιά από το Συμβούλιο της Δημοτικής Κοινότητας Άρνας του Δήμου Σπάρτης και τον Τοπικό Πολιτιστικό Σύλλογο.

«Δημόσιο και με δωρεάν πρόσβαση το Νέο Γενικό Νοσοκομείο Σπάρτης ΙΣΝ», όπως τονίστηκε κατά την πρόσφατη διαβούλευση στη Σπάρτη.

Στις 3 Νοεμβρίου, στην κατάμεστη αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου, του Πολιτιστικού Κέντρου Γεωργίου και Χρυσαυγής Σαϊνοπούλου, στη Σπάρτη, ολοκληρώθηκαν οι συναντήσεις που διοργάνωσε το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), επιθυμώντας να διατηρήσει ανοιχτή επικοινωνία με τις τοπικές κοινωνίες, εν όψει της έναρξης της κατασκευής των τριών, νέων, δημοσίων νοσοκομείων ΙΣΝ.

Στη συζήτηση συμμετείχε μέσω ζωντανής σύνδεσης ο Πρόεδρος του ΙΣΝ, κ. Ανδρέας Δρακόπουλος και με φυσική παρουσία ο Υφυπουργός Υγείας, κ. Μάριος Θεμιστοκλέους. Στην εν λόγω συνάντηση παρουσιάστηκαν όλα τα δεδομένα για το Νέο Γενικό Νοσοκομείο Σπάρτης ΙΣΝ, ενώ λύθηκαν και όλες οι απορίες των πολιτών αναφορικά με το εμβληματικό έργο, που θα αναβαθμίσει κατακόρυφα τις υπηρεσίες Υγείας στη Λακωνία και όχι μόνο.

Ανάμεσα σε όσα σημαντικά ειπώθηκαν, αξίζει να υπογραμμιστεί ότι, κόντρα στη φημολογία που αναπτύχθηκε, το νέο νοσοκομείο θα ανήκει στο ΕΣΥ, θα είναι δημόσιο και η πρόσβαση των πολιτών σε αυτό θα είναι δωρεάν, όπως διαβεβαίωσε και ο κύριος Θεμιστοκλέους, ο οποίος τόνισε ότι το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του υπάρχοντος νοσοκομείου θα μεταφερθεί στο καινούργιο. Μάλιστα, το επόμενο διάστημα αναμένεται να προκηρυχθούν νέες θέσεις εργασίας, καθώς είναι υποχρέωση και δέσμευση της Πολιτείας να προχωρήσει σε προσλήψεις τον 1ο, τον 3ο και τον 5ο χρόνο λειτουργίας του Νέου Γενικού Νοσοκομείου Σπάρτης ΙΣΝ. Για το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα σε αυτόν τον τομέα, σύντομα αναμένεται να ανακοινωθεί νέο πακέτο κινήτρων για τους γιατρούς, για τους οποίους θα αποτελεί ισχυρό θέλγητρο και το ίδιο το νοσοκομείο, το οποίο θα συγκαταλέγεται σε ένα από τα καλύτερα παγκοσμίως. Επιπλέον, σημαντική ήταν η ενημέρωση από τον κύριο Θεμιστοκλέους για τη βελτίωση του υπάρχοντος δρόμου που οδηγεί στο Νοσοκομείο, την οποία επίσης θα αναλάβει η Πολιτεία, ενώ ιδιαίτερα χρήσιμη ήταν η διαβεβαίωση ότι το Νοσοκομείο Μολάων θα συνεχίσει κανονικά τη λειτουργία του.

Καίρια ήταν η παρέμβαση του προέδρου του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), Ανδρέα Δρακόπουλου, ο οποίος ανέφερε εισαγωγικά ότι στα 28 χρόνια λειτουργίας του το ΙΣΝ έχει προχωρήσει σε δωρεές 3,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε 130 χώρες. Περίπου 2 δισεκατομμύρια δολάρια έχουν δοθεί στην Ελλάδα για ευνόητους λόγους, όπως σημείωσε χαρακτηριστικά.

Σχετικά με την ακύρωση του διαγωνισμού, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος ξεκαθάρισε ότι ποτέ δεν ακυρώθηκε το έργο, παρά μόνο η διαδικασία του διαγωνισμού, καθώς οι προσφορές που έδωσαν οι εταιρείες είχαν διαφορά 100 εκατομμυρίων ευρώ από τον αρχικό προϋπολογισμό.

Εγκαίνια ολοκληρωμένης λειτουργίας της Μονάδας Διαχείρισης Απορριμμάτων Πελοποννήσου στην Παλαιόχουνη Αρκαδίας από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.     

                                           Τη Μονάδα Διαχείρισης Απορριμμάτων στην Παλαιοχούνη Αρκαδίας εγκαινίασε στις 8 Νοεμβρίου ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, στο πλαίσιο εκδήλωσης που διοργάνωσαν η Περιφέρεια Πελοποννήσου και η ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή.Ο κ. Μητσοτάκης έκανε λόγο για μια σπουδαία μέρα που αλλάζει τη ζωή της Πελοποννήσου. Ο ίδιος τόνισε πως η διαχείριση των απορριμμάτων λύνει ένα διαχρονικό πρόβλημα της περιοχής, που δεν απαλλάσσει μόνο την Περιφέρεια από τον βραχνά της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης, αλλά προσφέρει και οικονομική ανακούφιση, απαλλάσσοντας τη χώρα από τα πρόστιμα προς την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση λόγω της λειτουργίας των χωματερών ταφής σκουπιδιών .Υπενθυμίζεται ότι συνολικά, το έργο της Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Απορριμμάτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου προέβλεπε την κατασκευή και λειτουργία:                          – – – τριών (3) Μονάδων Μεταβατικής διαχείρισης (ΜΜΔ) και τριών (3) Μονάδων Επεξεργασίας Απορριμμάτων (ΜΕΑ) συνολικής δυναμικότητας 200.000 τν/έτος                 – τριών (3) Χώρων Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ)                          – δύο (2) Σταθμών Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ                                                                                     Οι ΜΜΔ/ΜΕΑ-ΧΥΤΥ έχουν χωροθετηθεί σε Αρκαδία, Μεσσηνία και Λακωνία.

Η Μονάδα της Αρκαδίας ήταν η πρώτη που λειτούργησε σε μεταβατικό στάδιο, πριν ενάμιση περίπου χρόνο, ενώ τον Σεπτέμβριο τέθηκε επισήμως σε λειτουργία και η τρίτη μονάδα διαχείρισης στην περιοχή της Σκάλας Λακωνίας. Η Μονάδα της Παλαιοχούνης, στην ολοκληρωμένη φάση της που εγκαινιάστηκε, εξυπηρετεί την Αρκαδία (πλην δύο δήμων), την Κορινθία και την Αργολίδα.

Η εκδήλωση άρχισε με ομιλία του Περιφερειάρχη Πελοποννήσου Παναγιώτη Νίκα, ο οποίος έκανε λόγο για μια σημαντική μέρα για την Περιφέρεια, αλλά και συνολικά για την Ελλάδα. “Κάναμε ένα μεγάλο βήμα στην Πελοπόννησο, με τη δημιουργία των τριών μονάδων διαχείρισης. Μεγάλο βήμα, γιατί χωρίς τη διαχείριση των απορριμμάτων δεν υπάρχει πρόοδος και ανάπτυξη σε οποιονδήποτε τομέα, ιδιαίτερα στον τουρισμό”. Όπως πρόσθεσε, το βήμα υποστηρίχθηκε κόντρα στις αντιδράσεις και στους κινδύνους να μείνει μετέωρο.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν επίσης πλήθος εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης από όλε τις Περιφερειακές Ενότητες.

Στην Αρεόπολη παράρτημα της Μονάδας Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Νότιας Πελοποννήσου.                                                                                                                                               Η Μονάδα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών  Νότιας Πελοποννήσου, του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής δημιούργησε παράρτημα στην Αρεόπολη, Τα εγκαίνια του παραρτήματος έγιναν την Πέμπτη 16 Νοεμβρίου στο Διοικητήριο του δήμου Ανατολικής Μάνης στην Αρεόπολη, όπου μετά τα εγκαίνια διεξήχθη και ημερίδα για την παρουσίαση των δράσεων της Μονάδας.

Πρόκειται για μία σημαντική εξέλιξη, αφού με το παράρτημα αυτό ενδυναμώνεται η Μονάδα Προστατευόμενων Περιοχών της Νότιας Πελοποννήσου (αυτές είναι: α) ΑΚΡΟΝΑΥΠΛΙΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΜΙΔΙ Β) ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ ΜΟΥΣΤΟΥ ΜΟΝΗ ΕΛΟΝΑΣ ΚΑΙ ΧΑΡΑΔΡΑ ΛΕΩΝΙΔΙΟΥ – ΣΠΗΛΑΙΟ ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΓΑΛΑΖΙΑ ΛΙΜΝΗ, γ) ΟΡΟΣ ΠΑΡΝΩΝΑΣ (ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΛΕΒΗΣ), δ) ΟΡΗ ΓΙΔΟΒΟΥΝΙ, ΧΙΟΝΟΒΟΥΝΙ, ΓΑΪΔΟΥΡΟΒΟΥΝΙ, ΚΟΡΑΚΙΑ, ΚΑΛΟΓΕΡΟΒΟΥΝΙ, ΚΟΥΛΟΧΕΡΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ – ΣΠΗΛΑΙΟ ΣΟΛΩΜΟΥ ΤΡΥΠΑ ΚΑΙ ΠΥΡΓΟΣ ΑΓ ε) ΠΕΡΙΟΧΗ ΝΕΑΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΝΗΣΟΣ ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΣ, στ) ΕΚΒΟΛΕΣ ΕΥΡΩΤΑ, ΠΕΡΙΟΧΗ ΒΡΟΝΤΑΜΑ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΛΑΚΩΝΙΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ, ζ) ΛΑΓΚΑΔΑ ΤΡΥΠΗΣ, η) ΥΓΡΟΤΟΠΟΙ ΕΚΒΟΛΩΝ ΕΥΡΩΤΑ, θ) NOTIA MANΗ Ι) ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΖΩΝΗ ΝΟΤΙΑΣ ΜΑΝΗΣ, ια) ΦΑΡΑΓΓΙ ΝΕΔΟΝΤΑ (ΠΕΤΑΛΟΝ – ΧΑΝΙ), ιβ) ΟΡΟΣ ΤΑΫΓΕΤΟΣ – ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΡΑΧΗΛΑΣ – ΣΠΗΛΑΙΟ ΒΑΤΣΙΝΙΔΙ, ιγ) ΟΡΟΣ ΤΑΫΓΕΤΟΣ – ΛΑΓΚΑΔΑ ΤΡΥΠΗΣ, ιδ) ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΑ – ΠΡΑΣΣΟΝΗΣΙ ΚΑΙ ΛΑΓΟΥΒΑΡΔΟΣ. ιε) ΝΗΣΙΔΕΣ ΚΥΘΗΡΩΝ: ΠΡΑΣΣΟΝΗΣΙ, ΔΡΑΓΟΝΕΡΑ, ΑΝΤΙΔΡΑΓΟΝΕΡΑ, ιστ) ΝΗΣΟΣ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΑ, ιζ) ΚΥΘΗΡΑ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΝΗΣΙΔΕΣ: ΠΡΑΣΣΟΝΗΣΙ, ΔΡΑΓΟΝΕΡΑ, ΑΝΤΙΔΡΑΓΟΝΕΡΑ, ΑΥΓΟ, ΚΑΠΕΛΛΟ, ΚΟΥΦΟ ΚΑΙ ΦΙΔΟΝΗΣΙ και ιη) ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΥΘΗΡΩΝ

WHO PROTECTS AND WHO DEGRADES THE NATURAL AND CULTURAL ENVIRONMENT OF MANI?

Every decade or so, a generalised journalistic interest in the natural and cultural environment of Mani returns. The timing is generally associated with rich, environmental projects funded by European resources. Usually, the new study largely duplicates the previous one, yet it is paid for by the new funding! The resulting proposals are based on a free approach to the natural and cultural environment, but with little consideration of the people who live and operate in the area. It goes without saying that the reactions, from almost all the residents and land owners are strong, and these studies only go as far as repaying the costs of their preparation…  Having followed the evolution of this issue for over three decades, we suspect that the recent publications are related to the studies financed by the Recovery and Resilience Fund for rezoning the settlements of Greece, prioritising many settlements in Mani. Our newspaper MANIOT SOLIDARITY, in its almost 25 years of publication, has never opposed measures for the qualitative upgrading of the region, as long as this upgrading is not fragmentary and as long as it is accompanied by measures of an integrated nature, with guaranteed funding and a clear timing of implementation. It goes without saying that this view is also valid in the present case. It is therefore appropriate to give a brief presentation of this issue below, which is crucial for the region and has been brought back into the news.

The residential area of Mani, for the greater part of its extent, has been created by the evolution of the first patriarchal family settlements, usually in neighbouring natural outcrops of the natural area. With the passing of different generations, the originally constructed houses turned into small group settlements, usually at short distances from each other. With particular social, political and environmental sensitivity, Antonis Tritsis, Environment Minister in 1982, considered it necessary to create the possibility for residential development of the country’s settlements that were not classified as traditional or coastal settlements. This possibility included many settlements in Mani. However, discrepancies from the lack of implementation or multiple distortions of the original legislation were caused mainly by political expediency for the exploitation of the euphoria of the owners whose properties increased in value. Discrepancies were also caused by the parasitic operation of the network of services offered to the land owners during the procedures leading up to the sale of their land for residential use or for the construction of buildings in the new residential zone bordering the “stagnant” settlements.

From the brief description above, it is obvious that, for the qualitative upgrading of the new residential area of many settlements of Mani, the removal of the deviations or distortions of the original regulations is required. This does not mean abolishing the residential status, because this would violate the constitutional guarantee of property, and it would put land owners who have used it for residential purposes on an unequal footing with those who would exercise this right in the future. But it does mean that the state is obliged to implement public works that it has so far failed to prioritise and finance. One of the best of these technical public works is a form of urban planning of the new residential area, as envisaged by the original 1982 legislation. Another good example is the design and implementation of all necessary infrastructure projects providing for residential densities such as those that have arisen in our area. A form of “cleansing” of the entire matrix of groups of persons involved in the construction system of this residential zone would also be beneficial.

We believe that Maniots, like most citizens who have agricultural roots and an experiential relationship with the natural environment, will stand in solidarity with government decisions that will move towards an integrated quality upgrade, even with their own participation in land and money. However, such decisions must follow the ancient saying of the Oracle of Delphi: he who creates a problem has an obligation to fix it. In other words, the political system, responsible during the 1980s for the distortions of the original legislative regulation of the “stagnant” settlements and the tacit tolerance of all its deviations in order to enjoy the political euphoria of the benefitted citizens during all electoral procedures, has an obligation with its current political expression to make the necessary decisions of restoration which we discussed above. In this way, the political system will be rewarded by the citizens, not only for the qualitative restoration of the residential area, but also for the manifestation of the courage that political ethics requires as a necessary condition for the progress and prosperity of the states and their citizens.

                                                                                                    THE EDITORIAL BOARD

ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΖΑΧΑΡΟΓΙΑΝΝΗ

… στον Κάμπο Αβίας

Το κατάστημα βρίσκεται στο κέντρο του κάμπου, επί του επαρχιακού δρόμου Καλαμάτας – Καρδαμύλης. Ξεκίνησε τη λειτουργία του πριν από λίγους μήνες και έχει αποκτήσει μια επιτυχημένη επαγγελματική πορεία τροφοδοτώντας την ευρύτερη περιοχή αλλά και διερχόμενους με φρέσκα και εκλεκτά κρεατικά. Οι εγκαταστάσεις του, που είναι σύγχρονες και σε ένα νοικοκυρεμένο χώρο, εγγυώνται την καλή συντήρηση και υγιεινή προφύλαξη των υλικών.

Τα κρέατα που διαθέτει το κατάστημα προέρχονται κυρίως από ντόπια ζώα ελεύθερης βοσκής, ενώ ένα μέρος τους προμηθεύεται από κτηνοτρόφους του ευρύτερου μανιάτικου και μεσσηνιακού χώρου Διαθέτει επίσης σύγκλινα και λουκάνικα παρασκευασμένα σύμφωνα με παραδοσιακές μανιάτικες συνταγές που γίνονται ανάρπαστα από τους πελάτες του.

Ο Δημήτρης είναι γνώστης του επαγγέλματος αφού έχει προϋπηρεσία σε επιχειρήσεις αντίστοιχου αντικειμένου, αλλά και με νέες γνώσεις που απέκτησε σε επιμορφωτικά σεμινάρια που συμμετείχε, οργανωμένα από το Σύλλογο Επαγγελματιών και το Επαγγελματικό και Βιοτεχνικό Επιμελητήριο του Νομού.

Χωρίς επιφύλαξη, τα κρέατα και τα παρασκευάσματά τους είναι άριστης ποιότητας και γι` αυτό περιζήτητα και πέραν των τοπικών ορίων.

Αντώνης Ρουμανέας