Η Καλαμάτα στην πρωτοβουλία Digital Nomads που ανακοίνωσε ο Υπουργός Τουρισμού Βασίλης Κικίλιας

Την έναρξη της πρωτοβουλίας Digital Nomads (Ψηφιακοί Νομάδες) ανακοίνωσε ο Υπουργός Τουρισμού Βασίλης Κικίλιας από το βήμα του Συνεδρίου «Next is now 2021: Ελληνικός Τουρισμός, μια Εθνική́ Υπόθεση! Δυνατότητες και Προοπτικές».

Όπως ανακοίνωσε ο κ. Κικίλιας, η πρωτοβουλία Digital Nomads θα ξεκινήσει πιλοτικά σε πρώτη φάση στις πόλεις Ερμούπολη, Ηράκλειο και Καλαμάτα, σε συνεργασία και με τον ιδιωτικό τομέα, καταρχάς με την Wind, και με άλλες εταιρείες αργότερα.

«Οι εταιρείες θα δίνουν καλύτερα πακέτα σύνδεσης στο Internet. Εμείς αναλαμβάνουμε την υποχρέωση να συνεργαστούμε με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ώστε να έχουμε καταλύματα, καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, για να μπορούν οι άνθρωποι να οργανώνουν τη ζωή τους εκεί που θα διαμένουν. Και αυτό ως συνεργασία, έρχεται να πιστωθεί στη στρατηγική μας για την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου», υπογράμμισε ο κ. Κικίλιας

Για την εν λόγω εξέλιξη, είχε νωρίτερα ενημερωθεί ο Δήμαρχος Καλαμάτας Θανάσης Βασιλόπουλος, ο οποίος εξέφρασε την ικανοποίησή του, τονίζοντας ότι ο Δήμος θα συνεχίσει να επενδύει στους τομείς της καινοτομίας και των νέων τεχνολογιών, εντάσσοντας στο πλαίσιο αυτό και τα ζητήματα που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή.

Ψηφιακοί νομάδες αποκαλούνται όσοι εργάζονται από απόσταση μέσω χρησιμοποίησης συστημάτων πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών. Αποτελούν μία μεγάλη κατηγορία εργαζομένων υψηλών προδιαγραφών που διαμένουν περιοδικά σε τόπους φυσικού κάλλους και τεχνολογικών δυνατοτήτων. Δεδομένου ότι η Μάνη διαθέτει το πρώτο, καλό είναι οι εκπρόσωποί της να φροντίσουν για το δεύτερο, δεδομένου ότι έτσι θα προκύψει αυξημένο οικονομικό όφελος από τη διαμονή υψηλού γνωστικού επιπέδου προσώπων στην περιοχή. Αναγκαία προϋπόθεση για την τεχνολογική αναβάθμιση αποτελεί η αντικατάσταση των χάλκινων τηλεπικοινωνιακών δικτύων με δίκτυα οπτικών ινών σε όλη την έκταση του δικτύου φθάνοντας μέχρι τα σπίτια. Η COSMOTE θα πρέπει να τηρήσει τους όρους των συμβάσεων που υπογράφει με το δημόσιο και να αντικαταστήσει τα πεπαλαιωμένα τηλεπικοινωνιακή της δίκτυα στη Μάνη ώστε κάτοικοι και «ψηφιακοί νομάδες» να μπορούν να απολαμβάνουν τις πολλαπλές εφαρμογές των συχνοτήτων 5G

Στον πρέσβη επί τιμή Αλέξανδρο Μαλλιά το βραβείο στη μνήμη Παν. Φωτέα έτους 2021.

Στη σχετική απόφαση κατέληξε η υπό την ακαδημαϊκό Χρύσα Μαλτέζου κριτική επιτροπή στην οποία μετέχουν ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου Γιώργος Ανδρειωμένος, η επίκουρος καθηγήτρια του ίδιου Ιδρύματος Σοφία Καπετανάκη, ο αντιπρόεδρος του Ελληνικού Ελεγκτικού Συνεδρίου Νίκος Μηλιώνης και ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Παναγιώτης Νίκας.

Το βραβείο, που συνίσταται σε δίπλωμα και χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, απονεμήθηκε  από τον περιφερειάρχη Π. Νίκα στις 17 Δεκεμβρίου σε ειδική τελετή, στο ξενοδοχείο Φαραί Παλλάς της Καλαμάτας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο φετινό διαγωνισμό υποβλήθηκαν συνολικά 44 βιβλία, αποδεικνύοντας την ευρύτερη απήχηση που έχει ο θεσμός μεταξύ των πνευματικών ανθρώπων της Ελλάδας.

Τα βραβεία καθιερώθηκαν αρχικά από τη Νομαρχία Μεσσηνίας, της οποίας ο Παναγιώτης Φωτέας υπήρξε ο πρώτος Νομάρχης,  στη συνέχεια από το Δήμο Καλαμάτας, ενώ τελευταία οι σχετικές διαδικασίες προωθούνται από την Περιφέρεια Πελοποννήσου. Η πρωτοβουλία αυτή παραπέμπει στο γεγονός ότι ο Παναγιώτης Φωτέας εκτός από πολιτικός ήταν και βαθυστόχαστος πνευματικός άνθρωπος,

Νέοι πρόεδροι στους Δικηγορικούς Συλλόγους της περιοχής

Κατά τις αρχαιρεσίες των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας που διεξάχθηκαν στις 28 Νοεμβρίου, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Γυθείου εξελέγη η Μπαλιτσάρη Ανθή του Αντωνίου (μοναδική υποψηφιότητα), πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Σπάρτης εξελέγη ο Ιωάννης Νικολόπουλος του Λεωνίδα και πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας ο Κωνσταντίνος Μαργέλης του Αλεξάνδρου (μοναδική υποψηφιότητα).

Υπογράφηκε από τον περιφερειάρχη Πελοποννήσου Π. Νίκα η δημοπράτηση του έργου ενεργειακής αναβάθμισης του Διοικητηρίου της Π.Ε. Λακωνίας, στην Σπάρτη

Ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Παναγιώτης Νίκας υπέγραψε την προκήρυξη για την δημοπράτηση, μέσω διεθνή διαγωνισμού , του έργου της ενεργειακής αναβάθμισης του Διοικητηρίου της Π.Ε. Λακωνίας, στην Σπάρτη.

Το έργο έχει προϋπολογισμό 291.400 ευρώ συγχρηματοδοτείται από ευρωπαϊκούς και εθνικούς πόρους στο πλαίσιο του προγράμματος “Green Building” και περιλαμβάνει, α) υγρομόνωση και θερμομόνωση οροφής, β) αντικατάσταση του συστήματος φωτισμού με νέο σύστημα, τεχνολογίας LED, με ταυτόχρονη βελτίωση όλων των παραμέτρων φωτεινής στάθμης του κτηρίου και αύξηση της ενεργειακής αποδοτικότητας, γ) εγκατάσταση φωτοβολταϊκού συστήματος στο δώμα του κτηρίου και λειτουργία του υπό το καθεστώς Net – Metering και δ) εγκατάσταση συστήματος ενεργειακής διαχείρισης.

Ο Επαμεινώνδας Ατσαβές νέος πρόεδρος του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων

Με απόφαση του υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Παναγιώτη Τσακλόγλου διορίστηκε ο κ. Επαμεινώνδας Ατσαβές, γιός του εκπαιδευτικού και λογοτέχνη Γεωργίου Ατσαβέ, Πρόεδρος του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (Μ.Τ.Π.Υ.), κατόπιν της παραίτησης του μέχρι πρότινος Προέδρου του ΜΤΠΥ Αντώνιου Κάργα.

Ο κ. Επαμεινώνδας Ατσαβές είναι δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, με ειδίκευση στο ελληνικό και ευρωπαϊκό δίκαιο κοινωνικής ασφάλισης. Από τον Σεπτέμβριο του 2019 μέχρι τον Μάρτιο του 2020 διετέλεσε Υποδιοικητής στο  ΕΤΕΑΕΠ  και από το Μάρτιο του 2020 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2021 διετέλεσε Υποδιοικητής ταυ  e-ΕΦΚΑ. 

Η οικογένεια Ατσαβέ, που κατάγεται από τη Μάνη, έχει εγκατασταθεί πριν από πολλές δεκαετίες στην Άρνα και στη συνέχεια στη Σπάρτη.

Στα αβαθή ύδατα στο λιμάνι του Γυθείου επικάθησε το επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο «Aqua Jewel»

Σε αμμώδη αβαθή μέσα στο λιμάνι του Γυθείου, κατά τη διαδικασία χειρισμών κατάπλου, επικάθησε το επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο «Aqua Jewel». Το πλοίο προερχόταν από το λιμάνι των Κυθήρων με 30 επιβάτες και 36 άτομα πλήρωμα. Σύμφωνα με το υπουργείο Ναυτιλίας, από το περιστατικό δεν αναφέρθηκε κάποιος τραυματισμός, ούτε θαλάσσια ρύπανση, ενώ στο σημείο βρίσκεται πλωτό του Λιμενικού Σώματος.

Tο πλοίο, που εκτελούσε το δρομολόγιο Κίσσαμος – Αντικύθηρα – Κύθηρα – Γύθειο διανυκτέρευσε στο λιμάνι την 10η Δεκεμβρίου, ενώ τις πρωινές ώρες της 11ης Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε η αποκόλλησή του με τη συνδρομή του ρυμουλκού πλοίου ”ΠΑΝΘΗΡ”. Στη συνέχεια το πλοίο προσέδεσε με ασφάλεια και με ιδία μέσα στο λιμένα Γυθείου, όπου αποβιβάστηκαν οι επιβάτες και εκφορτώθηκαν τα οχήματα με ασφάλεια, ενώ από το περιστατικό δεν παρατηρήθηκε θαλάσσια ρύπανση.

Οι μελετητές του νέου λιμανιού, που εγκαινιάστηκε πριν από πέντε χρόνια, φαίνεται ότι δεν συνεκτίμησαν τη μεταφορά φερτών υλικών από τις βροχοπτώσεις μέσω του γειτονικού χειμάρρου και τον ευκολότερο εγκλωβισμό τους στο λιμάνι λόγω των νέων κατασκευών. Ας σημειωθεί ότι αυτό το στοιχείο οδήγησε τους Ρωμαίους, 22 αιώνες πριν, να κατασκευάσουν το ναύσταθμό τους έξω από το λιμάνι, στην κοντινή περιοχή των Τρινήσων.

Οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ ἰατρικοῦ λειτουργήματος ἀπὸ τοὺς Μάγους, τοὺς ἱερεῖς, τοὺς ἐμπειρικοὺς καὶ μέχρι τοὺς γιατροὺς τῶν τελευταίων δεκαετιῶν τοῦ περασμένου αἰῶνος, ἔχαιραν μεγάλης ἐκτιμήσεως καὶ σεβασμοῦ ἀπὸ τοὺς συνανθρώπους τους. 

Τὸ Ἰατρικὸ λειτούργημα ἦταν τὸ κορυφαῖο καὶ τὸ περισσότερο τιμώμενο ἀπὸ τὶς Κοινωνίες.

Τί ἔχει ἀλλάξει καὶ σήμερα μὲ συνεχῶς αὐξανόμενο ρυθμό, ὅλες οἱ ἰδιότητες ποὺ χαρακτήριζαν τὴν ταυτότητα τοῦ εὐγενοῦς ἰατρικοῦ λειτουργήματος ἐξαφανίζονται καὶ παρατηρεῖται βαθιὰ ἠθικὴ κρίση σὲ διεθνὲς ἐπίπεδο;

Εἶχα τὴν εὐκαιρία  περισσότερο ἀπὸ μισὸ αἰῶνα νὰ προσφέρω τὶς ὑπηρεσίες μου ὡς κλινικὸς καὶ πανεπιστημιακὸς γιατρὸς καὶ νὰ ζήσω ὅλα τὰ αἴτια ποὺ ὁδήγησαν στὴν «μεταλλαγή» τοῦ λειτουργήματος, τὰ ὁποία καὶ θὰ προσπαθήσω ἐν συντομίᾳ νὰ παρουσιάσω.

Ἡ πρόοδος τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν καὶ τῆς τεχνολογίας, ποὺ βελτίωσε ριζοσπαστικὰ τὶς συνθῆκες τῆς ζωῆς μας, δημιούργησε συγχρόνως καὶ πολλὰ προβλήματα ποὺ ἐγείρουν σοβαρὰ ἐρωτήματα.

Ἰδιαίτερα στὰ οἰκονομικὰ προηγμένα κράτη, ὁ τρόπος διαβιώσεως ἄλλαξε ριζικά.  Ἡ πνιγηρὴ ἐντατικοποίηση τοῦ ρυθμοῦ τῆς ζωῆς, ὁ μηχανοποιημένος τρόπος τῆς ἐργασίας, τὸ ἄγχος καὶ ἡ ἐσωτερικὴ μοναξιὰ τῶν μεγαλουπόλεων, ἀλλοτριώνουν τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν παρεμποδίζουν νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὸν ἐσωτερικὸ ἑαυτό του, ὥστε νὰ ἐπιτύχει τὴ διανοητικὴ καὶ ἐγκυκλοπαιδική του συγκρότηση καὶ τὴν ἠθικὴ ὁλοκλήρωση τῆς προσωπικότητός του ὡς ἀνθρώπου. 

Ἔτσι, ἦταν εὔκολο οἱ συνεχεῖς προκλήσεις τῆς καταναλωτικῆς κοινωνίας νὰ τὸν ὑποτάξουν στὴν κυριαρχία τοῦ ὑλιστικοῦ πολιτισμοῦ.

Ἡ ἐπιστήμη ποὺ σκοπὸν ἔχει τὴν παραγωγὴ γνώσεων, ἀναπτύσσεται ἀνάλογα μὲ τὴν ἐξέλιξη τῆς κοινωνίας καὶ ἐκφράζει τὸ ἠθικὸ καὶ τὸ πνευματικὸ της ἐπίπεδο.

Ποιὸ εἶναι ὅμως σήμερα τὸ ἠθικὸ καὶ τὸ πνευματικὸ ἐπίπεδο τῆς κοινωνίας μας;

Σ΄αὐτὸ τὸ κοινωνικὸ κλίμα ζεῖ, ἐργάζεται καὶ ἀναπτύσσεται ὁ ἐπιστήμων καὶ βέβαια ὁ γιατρός, μὲ ἀποτέλεσμα τὸ ἔργο του νὰ ἐντάσσεται στὶς ἀξίες τῆς ζωῆς, ὅπως τὶς ἐπιβάλλει ὁ ὑλιστικὸς εὐδαιμονισμός.

Οἱ νόμοι τῆς ἀγορᾶς ἔχουν ἀλώσει δυστυχῶς καὶ τὸν ἱερὸ ἀλλὰ καὶ πολὺ προσοδοφόρο χῶρο τῆς Ὑγείας καὶ φράσεις ἠθικὰ καὶ ἐπιστημονικὰ ἀπαράδεκτες χρησιμοποιοῦνται ὅπως «Βιομηχανία Ὑγείας», «Καταναλωτὲς Ὑγείας», «Προμηθευτὲς Ὑγείας» καὶ τὸ χειρότερο ὁ πάσχων συνάνθρωπος ἀποκαλεῖται «πελάτης», ἀκόμη καὶ ἀπὸ τοὺς γιατρούς.  Οἱ φαρμακευτικὲς καὶ οἱ βιοτεχνολογικὲς ἑταιρεῖες ἔχουν εἰσδύσει καὶ στὰ πανεπιστημιακὰ ἐρευνητικὰ ἰνστιτοῦτα, σὲ διεθνῆ κλίμακα καὶ κυρίως στὶς Η.Π.Α., χρηματοδοτώντας ἐρευνητικὰ προγράμματα γιὰ τὴν ἀπόκτηση «πατέντας».  Χωρὶς τοῦτο νὰ ἀποκλείεται a priori εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖο νὰ ἐφαρμοσθοῦν νόμοι καὶ νὰ τηροῦνται οἱ κανόνες τῆς ἠθικῆς καὶ τῆς δεοντολογίας, ὥστε νὰ διαφυλαχθεῖ τὸ κῦρος καὶ νὰ διατηρηθοῦν σὲ ὑψηλὰ ἐπίπεδα οἱ πνευματικὲς ἀξίες τῆς Ἀκαδημαϊκῆς Ἰατρικῆς, οἱ ὁποῖες ἄλλως διατρέχουν κίνδυνο διασυρμοῦ ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τῆς ἐμπορευματοποιήσεως.  Ἡ δυσμενὴς ἐπίπτωση τῆς ἐπιβολῆς τῶν νόμων τῆς ἀγορᾶς στὸν εὐαίσθητο χῶρο τῆς ὑγείας, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸν ὑλιστικὸ εὐδαιμονισμὸ ποὺ κυριαρχεῖ στὴν ἐποχή μας, εἶχε δυσάρεστες ἐπιπτώσεις στὰ στεγανὰ ἀκόμη καὶ τοῦ λειτουργήματός μας.

Παράλληλα, ἡ πρόοδος τῆς τεχνολογίας μὲ τὴ δημιουργία νέων διαγνωστικῶν καὶ θεραπευτικῶν μέσων, ἀνέβασε ὡς γνωστὸν στὰ ὕψη τὸ ἐπίπεδο τῆς Ἰατρικῆς.  Τοῦτο ὅμως εἶχε ὡς συνέπεια τὴν παρεμβολὴ τῆς ἀπρόσωπης ψυχρῆς μηχανῆς, μεταξὺ ἀσθενοῦς καὶ γιατροῦ, ἡ ὁποία συνέβαλε στὴν χαλάρωση τῆς παραδοσιακῆς σχέσεως ποὺ τοὺς συνέδεε μὲ ἐκτίμηση καὶ ἀγάπη καὶ ἐπέτρεπε στὸν ιατρὸ νὰ γνωρίζει τὶς οἰκογενειακὲς συνθῆκες καὶ τὰ ψυχολογικὰ προβλήματα τῶν ασθενών του.

Αὐτὸ τὸν βοηθοῦσε στὴν προσπάθειά του γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς νόσου, γιατί δὲν παραγνώριζε τὸν ψυχο-πνευματικὸ παράγοντα, ὁ ὁποῖος διαδραματίζει σημαντικὸ ρόλο στὴν πορεία καὶ τὴν ἐξέλιξη τῆς νόσου.

Ἀπὸ στατιστικές, ποὺ προέρχονται ἀπὸ παλιοὺς κλινικοὺς γιατρούς, πληροφορούμεθα ὅτι τὸ 30% περίπου τῶν ἀσθενῶν τους, ὅταν προσῆλθαν γιὰ πρώτη φορά παρουσίαζαν ἀμιγῶς ψυχολογικὰ προβλήματα.  Σὲ ποσοστὸ 20-25% τὰ προβλήματα ἦταν μικτὰ σωματικὰ καὶ ψυχικὰ καὶ στὰ ὑπόλοιπα 45-50% ἦταν ὀργανικά, ἀλλὰ καὶ σὲ αὐτὰ ἀκόμη δὲν μπορεῖ ν’ ἀγνοηθεῖ ἡ συμμετοχὴ τοῦ ψυχολογικοῦ παράγοντα.

Ἀντιλαμβάνεται λοιπὸν κανείς, πόσο μπορεῖ νὰ ταλαιπωρηθοῦν ἀδίκως οἱ ἀσθενεῖς, ὅταν ἀπὸ κακὴ ἐκτίμηση τὰ ψυχοσωματικά τους προβλήματα θεωρηθοῦν ὀργανικά.

Ἀπὸ κλινικὲς παρατηρήσεις καὶ κλινικὲς μελέτες ἔχει διαπιστωθεῖ ὅτι δυσμενεῖς ψυχολογικὲς καταστάσεις διαταράσσουν τὴν λειτουργία τοῦ ἀνοσοποιητικοῦ μας συστήματος καὶ μειώνουν τὶς δυνατότητές του νὰ καταπολεμήσει τὴ νόσο.

Δύο πειραματικὲς ἐργασίες καὶ μία κλινικὴ μελέτη τῶν συνεργατῶν μου καὶ ἐμοῦ, ποὺ δημοσιεύθηκαν πρὸ ἐτῶν στὴν ἀλλοδαπή, ἐπιβεβαιώνουν σαφῶς ὅτι οἱ ψυχολογικὲς διαταραχὲς εὐνοοῦν τὴν δημιουργία ἀθηρωματώσεως, ἡ ὁποία σὲ συνεργασία μὲ ἄλλους βλαπτικοὺς παράγοντες, εὐθύνεται σὲ μεγάλο βαθμὸ γιὰ τὴν πρόκληση κυρίως στεφανιαίων, ἀλλὰ καὶ ἐγκεφαλικῶν ἐπεισοδίων.

Σ’ αὐτὰ συνηγοροῦν πειραματικὲς ἐργασίες ποὺ ἔχουν δημοσιευθεῖ σὲ ἔγκυρα περιοδικά.

Πολλοὶ ἐρευνητὲς ἀλλὰ καὶ κλινικοὶ γιατροί, διερωτῶνται μήπως οἱ δυσμενεῖς αὐτὲς ψυχολογικὲς καταστάσεις διαδραματίζουν ρόλο ἀκόμη καὶ στὴν καρκινογένεση.  Ἔχουν δημοσιευθεῖ καὶ εὑρίσκονται σὲ ἐξέλιξη πολλὲς σχετικὲς πειραματικὲς ἐργασίες καὶ παρατηρήσεις.

Εἶναι λοιπὸν εὔκολο νὰ ἀντιληφθεῖ καὶ νὰ συνειδητοποιήσει κανεὶς τὴ συμμετοχὴ τοῦ ψυχολογικοῦ παράγοντος στὴν πρόκληση καὶ στὴν πορεία τῆς νόσου καὶ μπορεῖ νὰ κατανοήσει τὴν θεραπευτικὴ ἐπίδραση ποὺ μπορεῖ νὰ ἐπιτύχει ὁ γιατρὸς ποὺ κατέχει τὴν τέχνη (art) τῆς ἰατρικῆς καὶ κατορθώνει νὰ εἰσδύσει στὴν ψυχὴ τοῦ ἀσθενοῦς.

Γι’ αὐτὸ ὁ σωστὸς ιατρὸς δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζει τὸν ἄρρωστο ὡς ἀντικείμενο πρὸς θεραπεία, ὅπως δυστυχῶς οἱ συνθῆκες τὸν ὑποχρεώνουν πολὺ συχνὰ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἀλλὰ ὡς μοναδικὸ καὶ ἀναντικατάστατο ὄν.   Πρέπει νὰ δεχθεῖ τὸν ἀσθενῆ ὁλοκληρωτικὰ καὶ νὰ βιώσει τὴν ἀρρώστια του, μέσα στὸ πλαίσιο τοῦ συνόλου τῆς ζωῆς του, τῆς οἰκογενείας του, τῆς ἐργασίας του, τῆς κουλτούρας του, τῶν προβλημάτων του.  Γιὰ νὰ μπορέσουν ὅμως νὰ ἐπιτευχθοῦν οἱ στόχοι αὐτοί, εἶναι ἀπαραίτητη ἡ ἀνάπτυξη προσωπικῆς σχέσεως μὲ τὸν ἀσθενῆ, ἡ ὁποία προϋποθέτει τὴν παρουσία τοῦ οἰκογενειακοῦ ιατροῦ.

Ἀτυχῶς, ὁ οἰκογενειακὸς ιατρὸς ἀπουσίαζει ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ἰατρική, ἐνῷ εἶναι τὸ θεμέλιο πάνω στὸ ὁποῖο θὰ στηριχθεῖ ἡ πρωτοβάθμια περίθαλψη, ἀλλὰ καὶ τὸ ὅλο ἰατρικὸ οἰκοδόμημα.

Μόνον 2% τῶν ιατρῶν στὴ χώρα μας ἔχουν τὴν εἰδικότητα τοῦ Γενικοῦ Οἰκογενειακοῦ Ιατροῦ, σὲ ἀντίθεση μὲ ἄλλες εὐρωπαϊκὲς χῶρες, ποὺ τὴν εἰδικότητα αὐτὴ ἔχει μέχρι καὶ τὸ 50% τῶν ιατρῶν.

Ἡ χαριστικὴ βολὴ στὴν θεάρεστη σχέση ἀσθενοῦς-ιατροῦ δόθηκε ὅταν οἱ κοινωνικὰ εὐαίσθητες πολιτεῖες ὀρθά, ἀνέλαβαν τὴν ἰατρικὴ περίθαλψη τῶν λαῶν.  Ἡ περίθαλψη ὅμως αὐτὴ δυστυχῶς, παρέχεται μαζικὰ στὰ ἰατρεῖα τῶν Νοσοκομείων καὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν ὑγείας, ὅπου οἱ γιατροὶ συνεχῶς ἀλλάζουν καὶ ἡ δημιουργία ἀνθρώπινης σχέσεως μὲ τοὺς ἀσθενεῖς εἶναι δυσχερής. 

Ἡ ὅλη αὐτὴ δυσάρεστη κατάσταση, ὅπως ἔχει διαμορφωθεῖ κατὰ τὶς τελευταῖες δεκαετίες μὲ τὴν παρεμβολὴ τῆς ἀπρόσωπης μηχανῆς καὶ τοῦ τρόπου παροχῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως ἦταν φυσικὸ νὰ ἀπομακρύνει τὸν ιατρό-ἄνθρωπο ἀπὸ τὸν ἀσθενῆ-ἄνθρωπο καὶ νὰ διαταράξει τὴν μεταξὺ τους ὡραία σχέση ποὺ διατηρήθηκε ἐπὶ αἰῶνες.

Δὲν εἶναι λοιπὸν δύσκολο νὰ ἀντιληφθεῖ κανεὶς γιατί τόσο συχνὰ τὸ ἰατρικὸ λειτούργημα κατακρίνεται καὶ ὁ ιατρὸς ἀποδοκιμάζεται ἢ ἀκόμη διώκεται νομικῶς, ἀφοῦ τὸ σύστημα τοῦ ἐπιβάλλει νὰ ἀντιμετωπίσει τὸν ασθενή ἀπρόσωπα, ὡς ἀριθμό.

Ἡ ἔλλειψη αὐτὴ τῆς προσωπικῆς σχέσεως ὁδηγεῖ πολὺ συχνὰ στὸ διασυρμὸ τοῦ ιατροῦ, σὲ μία ἐποχὴ ποὺ ἡ Ἰατρικὴ εὑρίσκεται σὲ ὑψηλὸ ἐπίπεδο, ποὺ οὔτε ἡ φαντασία στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰῶνα θὰ μποροῦσε νὰ συλλάβει, σὲ μία ἐποχὴ ποὺ οἱ διαγνωστικὲς καὶ οἱ θεραπευτικὲς δυνατότητες ἔχουν ἐξουδετερώσει πολλὲς νόσους καὶ ἡ Χειρουργικὴ εἰσδύει στὸν ἐγκέφαλο καὶ στὴν καρδιὰ καὶ μεταμοσχεύει τὰ περισσότερα ὄργανα.

Τὸ δυσάρεστο ὅμως αὐτὸ φαινόμενο δὲν εἶναι δυσεξήγητο.  Γιατί, ἐνῷ ὁ σύγχρονος ιατρὸς εἶναι γνώστης ὅσον ποτὲ ἄλλοτε τῆς Ἰατρικῆς ἐπιστήμης, ἔχει ἀγνοήσει τὴν τέχνη (art) τῆς ἰατρικῆς, ἡ ὁποία στοχεύει στὴν ψυχικὴ κυρίως πλευρὰ τοῦ ἀσθενοῦς καὶ τοῦτο γιατί οἱ συνθῆκες ἀσκήσεως τοῦ λειτουργήματος δὲν τοῦ ἐπιτρέπουν νὰ ἔχει σχέση καὶ ψυχικὴ ἐπαφὴ μαζί του.

Εἶναι λοιπὸν αὐταπόδεικτον ὅτι ἡ ἐπάνοδος τῆς παραδοσιακῆς σχέσεως ἀσθενοῦς-ιατροῦ θὰ συμβάλει στὴν ἀνθρώπινη παροχὴ ἰατρικῆς περιθάλψεως πρὸς ὄφελος τῆς Κοινωνίας, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ὁ τελικὸς ἀποδέκτης τῶν ὑπηρεσιῶν Ὑγείας, ἀλλὰ καὶ ὁ γιατρὸς θὰ ἐπανακτήσει τὸ τρωθὲν κῦρος του.

Ἀγαπητοὶ Συνάδελφοι,

Σὲ μία κοινωνία ποὺ οἱ ἀνθρώπινες ἀξίες ἔχουν συρρικνωθεῖ καὶ ἡ μόνη ποὺ βασιλεύει εἶναι τὸ χρῆμα, εἶναι δύσκολο μία τάξη ἀνθρώπων, ὅπως οἱ ιατροί, νὰ ἀντιταχθεῖ στὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς.

Δὲν μᾶς ἐκπλήσσει λοιπὸν ὅτι λίγοι συνάδελφοι ὑπέκυψαν στὸν εὐδαιμονισμὸ καὶ παρέβησαν τὴν δεοντολογία τοῦ λειτουργήματος.  Ἡ μειονότης αὐτὴ δὲν θὰ πρέπει νὰ δυσφημεῖ ὁλόκληρη τὴν ιατρικὴ οἰκογένεια, ἀλλὰ νὰ ἀπορρίπτεται ὡς ξένο σῶμα.

Ἀποτελεῖ  ἀναφαίρετο καὶ ἀπαραβίαστο δικαίωμα τῶν ἀσθενῶν,  ἡ ἀνθρώπινη, ἀφιλοκερδὴς καὶ πλήρης περίθαλψη γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς ὑγείας τους.

 Θὰ πρέπει ὅμως νὰ μὴν γίνεται εἰς βάρος τῶν ιατρῶν, οἱ ὁποῖοι μετὰ μακροχρόνιες σπουδές, σωματικὴ κόπωση καὶ ψυχικὸ ἄγχος, ἀγωνίζονται μὲ αἴσθημα εὐθύνης γιὰ τὴ βοήθεια τοῦ πάσχοντος συνανθρώπου.  Δὲν παύουν νὰ εἶναι καὶ αὐτοὶ ἄνθρωποι, μὲ οἰκογενειακὲς ὑποχρεώσεις καὶ βιοποριστικὰ προβλήματα, γι’ αὐτὸ ἡ Πολιτεία θὰ πρέπει νὰ τοὺς κατοχυρώνει θεσμικὰ καὶ νομικά.

Ἀγαπητοὶ νέοι συνάδελφοι,

Τελειώνοντας τὴν ὁμιλία μου, ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ νὰ τολμήσω νὰ σᾶς ἐκφράσω τὴν προσωπική μου πίστη, ποὺ ἴσως φαίνεται ἐξωπραγματικὴ γιὰ τὴν ἐποχή μας.

Τὸ λειτούργημά μας, πρέπει νὰ πιστέψετε, ὅτι δὲν περιλαμβάνεται μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ἡ ἀνταμοιβὴ τους εἶναι μόνον ὑλική.

Εἶναι κάτι μοναδικὸ καὶ ἰδιαίτερο.  Κάτι ποὺ προσεγγίζει τὰ ὅρια τῆς ἱεραποστολῆς.

Ἡ ἀνακούφιση ἀπὸ τὸν πόνο, ἡ θεραπεία τῆς νόσου, ἡ ἀντιμετώπιση τραυμάτων καὶ ὀξέων παθήσεων, ἡ ἀνάταξη μίας καρδιακῆς ἀνακοπῆς καὶ ἡ ἀπώθηση τοῦ θανάτου δὲν μπορεῖ νὰ ἐκτιμηθοῦν μὲ τὰ συνήθη ὑλικὰ κριτήρια.

Εἶναι πραγματικὴ μυσταγωγία, ποὺ χαρίζει στὸν εὐαίσθητο ιατρό, ἱκανοποίηση, εὐτυχία καὶ ψυχικὴ ἀνάταση, ποὺ καμιὰ ὑλικὴ ἀνταμοιβὴ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ τοῦ προσφέρει.

Φεβρουάριος 2006