Όλα τα άρθρα του/της admin
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΦΥΛΛΟΥ 271-ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2021
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ:
• Ιστορική έρευνα περί Φαρών και Καλαμάτας (Ι)………………………………………..σελ. 2
ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ:
• Εκδόθηκε απόφαση χορήγησης άδειας για αρχαιολογική έρευνα στο Κάστρο Καλαμάτας κατά την περίοδο 2021 – 23 …….σελ. 2
• Είναι αναγκαία για την προώθηση της παραγωγικής διαδικασίας η τεχνολογική εκπαίδευση; ……………………………………………..σελ. 3
• Σελίδες από την Ιστορία της Μάνης …………..σελ. 3
• Βιβλιοπαρουσίαση …………………………………….σελ. 3
ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ: • Ένας μακρυνός φιλιωμός (Ι)………………σελ. 4
ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ • Η πολιτική ως τέχνη του εφικτού – πρώτα η εξουσία ή τα γενικά συμφέροντα της κοινωνίας;………………………….σελ. 5
ΤΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ: • Το κύριο βάρος για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών πέφτει σε έργα πρόληψης….σελ. 6
• Ποιός ευθύνεται για τις πυρκαγιές;…………….σελ. 6
• Η εγκεκριμένη πρόταση του 1996 για περιβαλλοντικά έργα στις δύο περιοχές του Ταϋγέτου…………………………………………….σελ. 6
• Συνταγματικός κρίθηκε ο νόμος για τους δασικούς χάρτες στο Συμβούλιο Επικρατείας……………………………………………..σελ. 11
• Η πολεοδόμηση της Μικρής Μαντίνειας στην τελευταία φάση εξέλιξης………………….σελ. 11
KEY FEATURES IN ENGLISH………………….on page 8
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗ ΜΑΝΗ
• SUITES ΜΑΝΗΣ Ηλία Μουτζούρη, στον Άγιο Δημήτριο της Κοινότητας Αγίου Νικολάου…………………………………………….σελ. 8
ΜΙΚΡΑ, ΤΟΠΙΚΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ…………..σελ. 9
ΘΕΜΑ:
• Η πολύπλοκη πορεία των Μπαρδουνοχωρίων στο χρόνο (ΙΙ)…………………………………………..σελ. 10
ΠΕΝΘΗ – KOINΩNIKA……………………………σελ. 11, 12
ΑΠΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΜΗΝΑ-Οκτώβριος 2021
Παρουσίαση βιβλίου των εκδόσεων ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΜΑΝΗ του Γ. Δημακόγιαννη στη Σπάρτη.
Τη Δευτέρα 30 Αυγούστου στον προαύλιο χώρο του Β΄ Δημοτικού Σχολείου Σπάρτης παρουσιάστηκε η συλλογή διηγημάτων του Γιώργου Ανωγειάτη με τίτλο «Γλυκόπικρο», που εκδόθηκε από τις εκδόσεις ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΜΑΝΗ του Γ. Δημακόγιαννη. Την παρουσίαση έκαναν η εκπαιδευτικός και διευθύντρια του Β΄ Δημοτικού Σχολείου Σπάρτης Ελένη Δαράκη και η οδοντίατρος Ζαφειρία Κακαλέτρη.
Ο συμπατριώτης μας Παναγιώτης (Τάκης) Θεοδωρικάκος,
επανήλθε στην κυβέρνηση ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την προηγούμενη θητεία του στο υπουργείο Εσωτερικών απέδειξε στην πράξη ότι τιμά τη μανιάτικη καταγωγή του. Η προώθηση προεδρικού διατάγματος για την καθιέρωση της 17ης Μαρτίου, ως τοπικής εορτής για τους δύο δήμους της Μάνης ικανοποίησε πλήρως το μανιάτικο αίσθημα υπερηφάνειας για τους ηρωικούς προγόνους μας. Εξ` άλλου η σημαντικού ύψους χρηματοδότηση έργων αποκαταστάσεως στις περιοχές του δήμου Ανατολικής Μάνης που επλήγησαν από τις πυρκαγιές του 2020 αποτελεί μία ακόμα εκδήλωση του ενδιαφέροντός του για την περιοχή μας και τα προβλήματά της.
Στο ΕΣΠΑ η πρόταση για Εκθεσιακό Κέντρο Προβολής Αλιείας & Θάλασσας στη Μικρή Μαντίνεια ΒΔ Μάνης.
Ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση και οριστικοποιήθηκε ο πίνακας κατάταξης που αφορά στην πρόσκληση, με τίτλο «Δημόσιες Επενδύσεις για την Αειφόρο Ανάπτυξη των Αλιευτικών Περιοχών» του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Αλιεία & Θάλασσα 2014-2020», με το Δήμο Καλαμάτας να έχει υποβάλει πρόταση με τίτλο «Εκθεσιακό Κέντρο Προβολής Αλιείας & Θάλασσας Δήμου Καλαμάτας» για χρηματοδότηση συνολικού προϋπολογισμού 330.000,00€. Σημειώνεται ότι η πρόταση του Δήμου Καλαμάτας, σύμφωνα με τον οριστικό πίνακα κατάταξης περιλαμβάνεται στις τρεις προτάσεις που προτείνονται προς ένταξη στο εν λόγω Επιχειρησιακό Πρόγραμμα.
Το έργο αφορά σε ανέγερση νέου κτηρίου που θα εξυπηρετεί πολιτιστικές χρήσεις του Δήμου Καλαμάτας, και συγκεκριμένα θα στεγάζει μουσειογραφική έκθεση για την ανάδειξη του αλιευτικού τουρισμού της περιοχής, μέσω της προβολής της αλιευτικής δραστηριότητας στον Μεσσηνιακό κόλπο. Η θέση υλοποίησης του έργου βρίσκεται στη Μικρή Μαντίνεια της ΒΔ Μάνης που διοικητικά εντάσσεται στο Δήμο Καλαμάτας και αποτελεί μια περιοχή με έντονη τουριστική αλλά και αλιευτική δραστηριότητα. Η κατασκευή του νέου κτηρίου θα πραγματοποιηθεί εντός οικοπέδου έκτασης (750 τ.μ.), το οποίο περιλαμβάνει δυο κτήρια διαστάσεων 82,6 τ.μ. και 36,20 τ.μ., που λειτουργούν ως ενιαίο σύνολο.
Ο φετινός εορτασμός της Παναγίας Γιάτρισσας στον Ταΰγετο.
Με συμμετοχή πολλών πιστών από τις δύο πλευρές του Ταϋγέτου, και από τη Μάνη γενικότερα, πραγματοποιήθηκαν οι εορταστικές εκδηλώσεις στη Μονή Παναγίας της Γιάτρισσας στη ραχοκοκκαλιά του Ταϋγέτου (υψόμετρο 1200 μέτρα). Χοροστατούντος του Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου τελέστηκε ο πανηγυρικός Εσπερινός το απόγευμα της Τρίτης 7 Σεπτεμβρίου και η Πανηγυρική Λειτουργία την επομένη. Και στις δύο εκκλησιαστικές ακολουθίες συμμετείχαν ο Ηγούμενος της Μονής αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Πανταζής, ο Πρωτοσύγκελος π. Συμεών Λαμπρινάκος, το ιερατείο της περιοχής και εκπρόσωποι πολιτικών, στρατιωτικών και αυτοδιοικητικών εκφράσεων της Μάνης.
Η προσέλευση των πιστών από τη δυτική πλευρά (περιοχή Μηλέας) έγινε για μια ακόμα φορά «μετά πολλών εμποδίων», δεδομένου ότι ο διανοιγμένος χωματόδρομος δεν έχει συντηρηθεί πρόσφατα και λόγω των μεγάλων κλίσεων παρουσιάζει λακκούβες και ρήξεις της διάστρωσης σε όλο το πλάτος. Ας ελπίσομε ότι το μεγάλο έργο ανακατασκευής του, που προωθείται με προσωπική επιμέλεια του Διευθυντή Τεχνικών Υπηρεσιών της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας Παναγιώτη Γιαννακέα που είναι ταϋγετάνθρωπος και βρίσκεται σε φάση υπογραφής της σύμβασης, μέχρι τον επόμενο εορτασμό θα κάνει άνετη τη δυνατότητα προσέλευσης πιστών.
Αποφασίστηκε από την Περιφέρεια Πελοποννήσου η λειτουργία Γεωργικού Σχολείου στην Καλαμάτα
Ξεκινά η λειτουργία του Γεωργικού Σχολείου Καλαμάτας στο άμεσο μέλλον. Συγκεκριμένα την Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου, ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Π. Νίκας, υπέγραψε τη σχετική απόφαση, προσθέτοντας ότι στόχος του εν λόγω σχολείου -η λειτουργία του οποίου θα γίνει σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου- είναι η εκπαίδευση αγροτών σε βασικά ζητήματα ως προς τις καλλιέργειες, όπως οι εμβολιασμοί, η λίπανση, η αντιμετώπιση ασθενειών και άλλα.
Το Γεωργικό Σχολείο της Καλαμάτας, διευκρίνισε ο περιφερειάρχης Π. Νίκας, είναι το πρώτο του είδους του και θα έχει την πλήρη στήριξη της Περιφέρειας η οποία «είναι έτοιμη να δημιουργήσει ανάλογα σχολεία σε όποια περιοχή της Περιφέρειας εκδηλωθεί σχετικό ενδιαφέρον από τον αγροτικό κόσμο».
Αναμένομε να δημοσιευτεί το πλαίσιο λειτουργίας και το περιεχόμενο του προγράμματος σπουδών για να προσδιοριστεί με σαφήνεια η μορφή λειτουργίας του.
SUITES ΜΑΝΗΣ Ηλία Μουτζούρη Στον Άγιο Δημήτριο της Τοπικής Κοινότητας Αγίου Νικολάου
Πρόκειται για ένα νέο κτιριακό συγκρότημα τριών ορόφων που αποτελείται από πέντε suites εκ των οποίων οι τρεις είναι σε πλήρη λειτουργία και οι υπόλοιπες δύο υπό διαμόρφωση. Ο κατοικίσιμος χώρος αριθμεί 300 τετρ. μέτρα και η πρόσβαση σε κάθε όροφο, γίνεται τόσο με ανελκυστήρα όσο και από πέτρινη παραδοσιακή σκάλα. Στον τελευταίο όροφο υπάρχει το υπόσκαφο κτίριο –οικολογικό– ίσως το μοναδικό σ’ ολόκληρη τη Μεσσηνία. Λειτούργησαν πριν μερικούς μήνες. Ο συνδυασμός πέτρας, λευκού μάρμαρου και κρυστάλλου, συνδυασμένα στη σύγχρονη αρχιτεκτονική γραμμή προσδίδουν μια μοναδικότητα. Κάθε δωμάτιο έχει τη δική του προσωπικότητα, διακοσμημένο με τρόπο διαφορετικό προσαρμοσμένο στο φυσικό περιβάλλον.
Στο ισόγειο λειτουργεί έκθεση εθνικών παραδοσιακών προϊόντων (λάδι, ελιές Καλαμών, μαρμελάδες, μέλι, κρασί κ.λπ.).
Η καθαριότητα είναι καθημερινή και γίνεται με μεγάλη σχολαστικότητα. Το σύνολο των αντικειμένων που αποτελούν τον εξοπλισμό των δωματίων έχουν επιλεγεί με ιδιαίτερη προσοχή από επώνυμες εταιρείες σχεδιασμού επίπλων και φωτισμού με στόχο να δημιουργηθούν χώροι υψηλής αισθητικής με αναφορά τόσο στην ελληνική παραδοσιακή αρχιτεκτονική όσο και στο σύγχρονο σχεδιασμό.
Οι suites Μάνης αποτελούν μια ελληνική πρόταση επενδυτικής επιτυχίας όχι μόνο στην ξενοδοχειακή αγορά αλλά και γενικότερα στα επιχειρηματικά δρώμενα της Μάνης. Η επιχείρηση είναι προσανατολισμένη στην άριστη εξυπηρέτηση και διευκόλυνση των πελατών της και απαρτίζεται από ανθρώπινες αξίες, πεποίθηση στις υπηρεσίες που προσφέρει αλλά και για τις οικολογικές της ευαισθησίες και προτεραιότητες. Το τουριστικό προϊόν της χώρας είναι απαραίτητο να διαθέτει όραμα, πάθος, συνέπεια και πυγμή. Μόνο έτσι θα μπορέσει να προσελκύσει επισκέπτες υψηλού επιπέδου και απαιτήσεων. Όλα αυτά τα διαθέτει ο επιχειρηματίας, Ηλίας Μουτζούρης με τους στόχους που έχει θέσει.
Αντώνης Ρουμανέας
AT THE 200TH ANNIVERSARY OF THE 1821 GREEK UPRISING, HOMOGENISATION OF PERCEPTIONS IS THE MOST IMPORTANT MESSAGE
It seems that anniversary celebrations of the national uprising of 1821 in our country have always been unlucky. There was one exception: the 50th anniversary, which was celebrated during the fourth inaugural term of the Maniot prime minister Alexandros Koumoundouros, and which brought not only strong emotions, but also substantial national achievements inspired by the Greek Revolution. All subsequent anniversaries were met with obstacles in achieving their goals of restoring historical memory and shaping future prospects through planned celebratory events. The 100th anniversary coincided with the unlucky outcome of the Greek Army campaign in Asia Minor and, as a result, the celebrations were postponed for 10 years, only to coincide again with the impact of the American financial crisis of 1929 on Europe and Greece. The 150th anniversary, on the other hand, coincided with the first four years of the dictatorship (imposed in 1967), a period when the messages of liberation were inconsistent with the prevailing political situation. More misfortunes apply to the present 200th anniversary: the pandemic, the immigration crisis and the rampant wildfires. Nevertheless, because historical memory is not promoted only through representation of events in the places where they took place in 1821, but through reflection on situations of that period, the1821 uprising continues to inspire and teach…
The cohesive factor of all the individual societal groups that participated in the preparation of the uprising of 1821 and in the actual war, both in the fields of battle with the Ottomans but also in the subsequent diplomatic arena, was the assurance of free life in a nation state that would guarantee the security of all its citizens. Papaflessas, the hero who set all Greek hearts on fire, managed to use this factor with ingenuity and courage to light the wick of the uprising and to push the revolutionary events on an irreversible path. The social groups that eventually took part in the Revolution differed both in their wealth and in their views on the political system that should be implemented in the new nation state. The economically powerful wanted to retain most of their privileges, the expatriates who belonged to the upper echelons of the Ottoman administration of Istanbul wanted to be the backbone of the political governance of the emerging state, the leaders of the military groups wanted to control and direct the government. The ordinary citizens, city professionals, and landowners sought to get rid of the heavy taxes that were forcing them to lose their jobs and property. If we add to all this the linguistic pluralism and the significant differentiation in the prevailing customs and traditions of the individual regions, the homogenisation on a common basis of a single nation state was a difficult task and it took time to complete. Significant progress in this direction was achieved during the four-year rule of Ioannis Kapodistrias, who with patience and diplomacy, managed to soften the aspirations of individual societal groups by undertaking policies that raised the living standards of ordinary citizens. To a significant degree, this policy was continued by King Otto’s Regents during the three-year term of office that had been assigned to them. However, in the following decades, the standardisation process lost momentum and, in combination with international developments, found new obstacles on the path to full integration, which remain until today.
We, the descendants of the 1821 heroes, upon reflecting, 200 years later, on their sacrifices that led to the stable state we live in, have an obligation to redouble our efforts in order to shape our country as coherently as possible towards a future that is, unfortunately, predicted to be increasingly uncertain. We need to honour those politicians who, either by exploiting international circumstances and forming beneficial alliances, or by inspiring the armed forces in times of war, have succeeded in enlarging small Greece, a state which was first formed in 1832, in both population and territory. At the same time, however, we also have an obligation to remember the causes that led to national tragedies and disasters. The disagreements, which from time to time appeared in a heightened form, were not ideological confrontations, but were based on the gaps in the formation of a standardised perception of the citizens about the path towards the future of our country. These gaps, to some extent, still exist. It seems that the gaps in the path to standardisation do not arise from social controversies, but are mainly due to different perceptions and therefore can be addressed, both on a political and on an individual level, through dialogue and good faith. If we continue towards filling the gaps of standardisation, it is certain that the messages of 1821, on the occasion of the 200-year anniversary celebrations, will have been successfully transferred to the present period, as the protagonists of 1821, and especially the most fervent of them all, Papaflessas, would have liked.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΦΥΛΛΟΥ 270 – Σεπτεμβρίου 2021
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ:
• Οργανωτικές και προπαρασκευαστικές
ενέργειες της Φιλικής Εταιρείας μέχρι την
έκρηξη της Επανάστασης στην Πελοπόννησο –
Επιστολές Παπαφλέσσα το Φλεβάρη
του 1821……………………………………………….σελ. 2
ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ:
• Αμάθεια, απείθεια, ασυμφωνία,
δεισιδαιμονία ……………………………………………σελ. 3
• Προγραμματική σύμβαση Περιφέρειας
Πελοποννήσου και Μητρόπολης Μάνης
για την αποκατάσταση της Μονής Ροΐτσας
στην Μέλισσα της Ανατολικής Μάνης ………..σελ. 3
• Σελίδες από την Ιστορία της Μάνης …………..σελ. 3
• Βιβλιοπαρουσίαση …………………………………..σελ. 12
ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ:
• Απόστολου Β. Δασκαλάκη:
Ο πετροπόλεμος του Λόουελ
και… ο θρίαμβος της Μάνης (ΙΙ) …………………σελ. 4
ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
• Η πολιτική ως τέχνη του εφικτού –
Η περίπτωση του Ιωάννη Καποδίστρια ………σελ. 5
ΤΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ:
• Δύο προσκλήσεις από τον Περιφερειάρχη
Πελοποννήσου προς τους Δήμους Μάνης
για περιβαλλοντικής φύσεως έργα …………….σελ. 6
• Χρηματοδοτήσεις από την Περιφέρεια
Πελοποννήσου στο Δήμο Ανατολικής Μάνης
για: α) έργο ανάπλασης οικισμού Καστάνιας
και β) προμήθεια οικολογικών βυθιζόμενων
κάδων σε οικισμούς του …………………………….σελ. 6
KEY FEATURES IN ENGLISH ………………….on page 8
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗ ΜΑΝΗ
• Μανιάτικα παραδοσιακά προϊόντα “by Babis”
Χαράλαμπου Γεωργιλά, στη Λαγκάδα…………..σελ. 8
ΜΙΚΡΑ, ΤΟΠΙΚΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ…………..σελ. 9
ΘΕΜΑ:
• Η πολύπλοκη πορεία των Μπαρδουνοχωρίων
στο χρόνο (Ι)……………………………………………σελ. 10
ΠΕΝΘΗ – KOINΩNIKA ……………………………σελ. 11, 12
ΑΠΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΜΗΝΑ- 9ος 2021
Λευτέρης Πετρούνιας – Απονομή του χάλκινου μεταλλίου στον Ολυμπιονίκη με μανιάτικη καταγωγή.
Πέντε χρόνια μετά το χρυσό στην Ολυμπιάδα του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ακόμη ένα μετάλλιο, χάλκινο αυτή τη φορά, κρεμάστηκε στο στήθος του Έλληνα πρωταθλητή της γυμναστικής, σηματοδοτώντας μια ακόμα προσωπική επιτυχία για τον Λευτέρη Πετρούνια και την Ελλάδα.
Οι 15.200 βαθμοί που συγκέντρωσε ο Λευτέρης Πετρούνιας δεν ήταν ικανοί να ξεπεράσουν το εξαιρετικό δίδυμο των Κινέζων Λιου και Γιου, που κατέκτησαν το χρυσό και το αργυρό αντίστοιχα. Ο Πετρούνιας στο τέλος της προσπάθειάς του χαμογελούσε, αλλά ήταν εμφανής και η στενοχώρια του που δεν κατάφερε να φτάσει στο δεύτερο χρυσό σε Ολυμπιακούς Αγώνες.
Παρατείνεται μέχρι 6 Νοεμβρίου η θητεία χωρικών και θεματικών αντιπεριφερειαρχών, με απόφαση του περιφερειάρχη Πελοποννήσου Π. Νίκα
Παρατείνεται μέχρι και τις 6 του ερχόμενου Νοεμβρίου, σύμφωνα με σχετικές αποφάσεις του περιφερειάρχη Πελοποννήσου Παναγιώτη Νίκα, η θητεία των χωρικών και των θεματικών αντιπεριφερειαρχών, η οποία έληγε στο τέλος του τρέχοντος μήνα Αυγούστου.
Για την Κυριακή 7 Νοεμβρίου έχει προσδιοριστεί η διαδικασία εκλογής του νέου προεδρείου του Περιφερειακού Συμβουλίου, καθώς και των μελών της Οικονομικής Επιτροπής της Περιφέρειας.
Την διαδικασία αυτή θα ακολουθήσει η ανακοίνωση από τον περιφερειάρχη των νέων χωρικών και θεματικών αντιπεριφερειαρχών.
Εκδήλωση μνήμης για τα 30χρονα από το θάνατο του Νικηφόρου Βρεττάκου.
Στην Πετρίνα πραγματοποιήθηκαν στις αρχές Αυγούστου μουσικές εκδηλώσεις οργανωμένες από το Δήμο Ανατολικής Μάνης, αφιέρωμα στον ποιητή του Ταϋγέτου Νικηφόρο Βρεττάκο, που είχε γεννηθεί στη γειτονική Πλούμιτσα και έφυγε από τη ζωή στις 4 Αυγούστου του 1991.
Στο πρώτο μέρος του προγράμματος, που είχε τίτλο «Χορεύοντας με τον Ταΰγετο», η Γεωργία Αγγέλου και ο Μάνος Κουτσαγγελίδης ερμήνευσαν μοναδικά τα μελοποιημένα από τη συνθέτρια ποιήματα του μεγάλου Λάκωνα ποιητή που είχαν παρουσιαστεί για πρώτη φορά στο Μουσικό Μέγαρο Αθηνών το 2010. Ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε και η πρώτη μετάδοση του video clip του ποιήματος «Πετρίνα», που έντυσε μουσικά η Πηγή Λυκούδη και ερμήνευσε ο Παντελής Θαλασσινός. Η ανάθεση της μελοποίησης και η παραγωγή του τραγουδιού έγινε από το Σωματείο Κοινωφελών Έργων Πετρίνας, στην επιθυμία τους να αναδείξουν την αγάπη του ποιητή γι` αυτό το ιδιαίτερο χωριό που ξεχωρίζει σε παραγωγικότητα και ζωντάνια για αιώνες, ακόμα και από τη βυζαντινή περίοδο. Στη συνέχεια ακολούθησε το δεύτερο μέρος που περιλάμβανε γνωστά αγαπημένα τραγούδια από την ελληνική παράδοση με αφορμή την Επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν στο πιάνο η συνθέτρια Πηγή Λυκούδη στα φωνητικά οι Γεωργία Αγγέλου, Μάνος Κουτσαγγελίδης (κανονάκι) και Ξένια Δικαίου ενώ έπαιξαν οι μουσικοί Γάσπαρης Μαμμάς (κλαρινέτο), Άγγελος Κουσάκης (κρουστά) και Δημήτρης Κοντονής (κιθάρα-μπάσο).
Σε Αρεοπαγίτη προήχθη ο Πρόεδρος Εφετών Παναγιώτης Βενιζελέας του Σωκράτη (του δικαίως αποκαλούμενου Σοφού) και της Ρεβέκκας,
που κατάγεται από τα Τσέρια της Δυτικής Μάνης. Πρόκειται για αποτελεσματικό και χαμηλών τόνων δικαστή που είχε ευδόκιμη υπηρεσία σε όλους τους βαθμούς της δικαστικής κλίμακας. Η προαγωγή του δικαιώνει τις μακροχρόνιες προσπάθειες των αγροκτηνοτρόφων γονέων του που με πολύ κόπο κατάφεραν να δώσουν πανεπιστημιακή μόρφωση και στα τρία τους παιδιά. Σε μας δεν απομένει παρά να εκφράσομε τα συγχαρητήρια και τη μανιάτικη υπερηφάνεια για την επιλογή του στην ανώτατη δικαστική βαθμίδα.
Παρατείνεται μέχρι 27 Σεπτεμβρίου η υποβολή προτάσεων για τουριστικές επιχειρήσεις στη Μάνη.
Με απόφαση του περιφερειάρχη Πελοποννήσου Παναγιώτη Νίκα παρατείνεται η ισχύς της προκήρυξης της δράσης “Ενίσχυση της ίδρυσης/εκσυγχρονισμού μικρομεσαίων επιχειρήσεων στον τομέα του τουρισμού εντός της περιοχής παρέμβασης της ΟΧΕ Μάνης”, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Πελοποννήσου. Συγκεκριμένα, η παράταση αφορά στην ημερομηνία λήξης υποβολής προτάσεων, η οποία πλέον είναι η Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου, καθώς η προηγούμενη προθεσμία
ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ – ΤΟΠΙΚΑ – ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ
BY BABIS ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΓΕΩΡΓΙΛΑ Στη Λαγκάδα
Ένας χώρος παραδοσιακός, που σε προηγούμενα χρόνια λειτουργούσε ως ταβέρνα, μετατράπηκε σ’ ένα «θεματικό κατάστημα» ιδιοκτήτης του οποίου είναι ο Χαράλαμπος Γεωργιλάς, με διαχειρίστρια τη μεγαλύτερη κόρη του, την Παναγιώτα (15 ετών) δραστήρια και πρόθυμη στην εξυπηρέτηση του πελάτη, αλλά και άριστη στους λογαριασμούς (πηγαίνει στην Α’ Λυκείου).
Με εγγυημένη τη γνώση και τη φροντίδα, με τους θησαυρούς της ελληνικής παράδοσης καλά κρατημένους, ο Μπάμπης δημιούργησε μια ποικιλία παραδοσιακών μανιάτικων προϊόντων, τοπικής προέλευσης, που διατίθενται σε ντόπιους και περαστικούς από το χωριό. (Η Λαγκάδα είναι επί του επαρχιακού δρόμου Καλαμάτας – Αρεόπολης και υπάρχει ικανοποιητικός αριθμός διερχομένων που κατευθύνονται στη Μέσα Μάνη, προκειμένου να γνωρίσουν τις ομορφιές της και να περιηγηθούν τους παραδοσιακούς οικισμούς της).
Λάδι (άριστης ποιότητας), τόσο από ελιές κορωνέικες όσο και από αγριλιές (τόσο σπάνιο αλλά θεραπευτικό), ελιές Καλαμών, μέλι, κηρήθρες, μαρμελάδες, σαπούνι χωριάτικο, θεραπευτικά βότανα, αγαπημένα μυρωδικά της ελληνικής κουζίνας, όπως δυόσμος, θυμάρι, ρίγανη και άλλα που έχουν μετατραπεί σε σκόνη. Κάποιες φορές ανακαλύπτουμε τυχαία προϊόντα που αποδεικνύονται τόσο χρήσιμα και ωφέλιμα, ώστε να αναρωτιόμαστε πως και γιατί δεν τα γνωρίζαμε μέχρι τώρα.
Η προσπάθεια προώθησης παραδοσιακών προϊόντων ξεκίνησε ως ιδέα με σκοπό να γίνει γνωστό το Μανιάτικο στοιχείο και έχει ευνοϊκή πορεία σ’ ένα ευρύ καταναλωτικό κοινό. ( 2 φωτο).
Αντώνης Ρουμανέας
THE HOMOGENISATION OF SOCIETIES IS DIFFICULT, ΒUT THERE IS HOPE
If we examine the evolution of different societies, we can see how difficult the path towards homogenisation is. Social homogenisation is defined as the assimilation of many specific characteristics of individuals and societal groups and their harmonious fusion into a single framework, which is commonly accepted and decisive for a peaceful path into the future. Τhe slogan “Freedom, Equality, Brotherhood” of the 1789 French Revolution, which was accepted (at least in theory) by large groups of citizens, was a major boost towards the process of future homogenisation. However, it is certain that today there are still several groups of people who do not agree with this these ideas. A careful analysis of situations in modern societies shows that only long-term and conscious actions can guide various societal groups towards homogenised results. Significant homogenised results can be achieved only if there is coordinated common action; unfortunately, this is not always the case, and often actions towards the right direction are undertaken in isolation or are later reversed.
In Western Europe, the ideals of the French Revolution (even in cases when they were simply slogans or failed attempts at stable governance) promoted the creation of the “nation states” and they strengthened these states. Homogenisation, based on commonly accepted long-term policies, on democracy and on parliamentarism, brought tangible economic results, which helped convince skeptical citizens of the benefits of integration. In these countries, even the challenge of social homogenisation between populations of different cultures of origin has been significantly addressed, i.e., the homogenisation of the native population with people originating from the colonies and with immigrants. It is certain that this type of homogenisation will become even more successful in future generations.
In our country, the obstacles towards homogenisation have deeper roots. We lack the kind of progress that was achieved in Western Europe during the centuries of Renaissance; at that time Western European feudal societies became acquainted with new ideas about culture and politics. In our country, Ottoman tyrants prohibited the circulation of these European ideas that could harm their authoritarian rule. Here, our ancestors could not expect anything greater than simply maintaining their biological survival. In the 200 years of the modern Greek state, some measures towards homogenisation have been taken, but this happened relatively late. The first such attempts towards homogenisation of the culturally different populations that lived in Greece at that time took place during the governance of our county by Capodistrias (1827-1831). We need, however, to keep in mind that at that time Greece was a very small country, extending to the north only to Arta and the Pagasitic Gulf and possessing only the islands of the Saronic Gulf and the Cyclades. Ηοmogenisation was attempted through the peer-learning school system and through the consistent and strict application of the administration rules.
In a few Greek areas, such as Mani, where the rocky and mostly infertile terrain was the main impetus towards freedom, homogenisation happened at a faster pace, although the different population groups of the area were more in number and more heterogeneous in their origin than they were in other Greek areas. In fact, to a certain extent, many aspects of the characteristics of the system of small-scale war feudalism that prevailed in most of the regions of Mani were mitigated, and conditions were created to reduce the size of social inequalities between the members of each micro-society. Before 1821, in Mani, from the slogans of the French Revolution, the slogan of Brotherhood was limited only to the members of each patriarchal family; however, during the two centuries of the Modern Greek State that followed, it has been promoted to a significant degree, especially in the societies created by the Maniots outside Mani, at sites inside Greece and abroad where Maniots settled.
It seems that the path towards the homogenisation of societies will be achieved through the process of merging individuality with sociability. The conscious realisation that the individual interest, as a qualitative and quantitative upgrade of the starting point, is often linked to the promotion of common interests, may be the best way to relativise the instinct of self-preservation, which drives towards narrowly self-serving behaviours. Another encouraging element is the increasingly accepted realisation that individuals are mortal, but societies, if not immortal, are at least long-lived.
THE EDITORIAL BOARD
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α. ΚΑΛΟΓΕΡΕΑΣ
Αναπάντεχο το φευγιό του Γιώργου Καλογερέα από τις Θαλάμες της Δυτικής Μάνης. Για όσους τον γνώριζαν. Το γεγονός αυτό ήταν συγκλονιστικό. Στα 49 του, κόπηκε το νήμα της ζωής του, στο δρόμο πηγαίνοντας προς Χοτάσια για τη νυκτερινή του εργασία. Λίγο μετά τον Άγιο Νίκωνα συγκρούστηκε η μοτοσυκλέτα που επέβαινε με κάποιο αγριόχοιρο, που τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί υπέρμετρα, φθάνοντας μέχρι τις κατοικημένες περιοχές (κήπους και περιβόλια).
Ο Γιώργος ευγενής, μειλίχιος, εργατικός, εργαζόταν επί πολλά χρόνια στη «Μανιάτικη Αρτοποιΐα» του Δημήτρη Σαξιώνη, συμμετέχοντας με το μισθό που ελάμβανε στον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Η είδηση του θανάτου του συντάραξε την τοπική κοινωνία, γιατί ο Γιώργος δεν είχε δώσει, ως νέος αφορμή για δυσμενή σχόλια. Για όσους από μας η σχέση μαζί του ήταν βιωματικού περιεχομένου, η απουσία του αφήνει άφατο τον πόνο και την οδύνη.
Μέσα από τα βάθη της ψυχής μας βγαίνει η ευχή για κουράγιο στη χήρα μητέρα του Ελευθερία και στα αδέλφια του. Δίπλα τους θρηνούμε όλοι, συγγενείς, φίλοι και συγχωριανοί, όλοι όσοι τον γνωρίσαμε.
Αντώνης Ρουμανέας