Όλα τα άρθρα του/της admin

ΜΑΡΤΙΟΣ 2026

Οι αντιδήμαρχοι και εντεταλμένου δημοτικοί σύμβουλοι Δυτικής Μάνης για το 2026

Ο δήμαρχος Δυτικής Μάνης Γεώργιος Χιουρέας όρισε ως Αντιδημάρχους και Εντεταλμένους Δημοτικούς Συμβούλους για το έτος 2026 τους: Α) 1. Τον Γεώργιο Βαβαρούτσο, έμμισθο Αντιδήμαρχο Ηλεκτρομηχανολογικών Έργων και Αγροτικής Οδοποιίας, 2. Τον Ιωάννη Κισκήρα, έμμισθο Αντιδήμαρχο Ύδρευσης και Αποχέτευσης, 3. Τον Γεώργιο Κομπότη, έμμισθο Αντιδήμαρχο Καθαριότητας και κατά τόπον Αντιδήμαρχος Αβίας, 4. Τον Κωνσταντίνο Παπαμικρουλέα, έμμισθο Αντιδήμαρχο Πολιτικής Προστασίας και Εμπορικών Δραστηριοτήτων, 5. Τον Παναγιώτη Περδικέα, άμισθο Αντιδήμαρχο Ζωικής Παραγωγής Β) 1. Τον Δημήτριο Χρηστέα  Εντεταλμένο Δημοτικό Σύμβουλο για την εποπτεία και τον συντονισμό του Αυτοτελούς Τμήματος Τεχνικών Υπηρεσιώνβκαι2. Τον Ευάγγελο Ανδροβιτσανέα (από τη μειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου), για την εποπτεία και τον συντονισμό ενεργειών που αφορούν τη διαχείριση των λιμένων του Δήμου Δυτικής Μάνης.

Πέθανε, στα τέλη Ιανουαρίου, ο σπουδαίος εικαστικός Γιάννης Μπουτέας, με καταγωγή από την Καστάνια Δυτικής Μάνης

Ο Γιάννης Μπουτέας γεννήθηκε το 1941 στην Καλαμάτα, από οικογένεια που είχε μετεγκατασταθεί εκεί από την Καστάνια της Δυτικής Μάνης. Σπούδασε Χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) από το 1959 το 1964, στο πλευρό του Κώστα Γραμματόπουλου ενώ συνέχισε τις σπουδές του ως υπότροφος της Ecole des Beaux – Arts του Παρισιού όπου έζησε και εργάστηκε μέχρι το 1982.

Σημαντική υπήρξε η διεθνής καλλιτεχνική του παρουσία καθώς, μεταξύ άλλων, εκπροσώπησε την Ελλάδα το 1981 στην Μπιενάλε του Σάο Πάολο και το 1990 στη Μπιενάλε της Βενετίας, μαζί με τον Γιώργο Λάππα.

Στην Ελλάδα πραγματοποίησε περί τις δέκα εκθέσεις με έργα του πολλά από τα οποία συμπεριλαμβάνονται σήμερα στις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, της Ahpa Bank κ.α.

Πρωτοπόρος και αιώνιος πειραματιστής ο Γιάννης Μπουτέας φιλοτέχνησε έργα χρησιμοποιώντας διάφορά υλικά, από πλεξιγκλάς και νέον, μέχρι σχοινιά, λαμαρίνες, σίδερο και πέτρες. Ιδιαίτερα όμως με το στοιχείο του φωτός η σχέση του υπήρχε στενή και διαρκής καθώς αποτέλεσε σημαντικό «συστατικό» πολλών έργων του, από τα πρώτα του κιόλας καλλιτεχνικά βήματα. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο πως θεωρείται ο σημαντικότερος Έλληνας εκπρόσωπος της luminal art. Επηρεασμένος βαθιά από το κίνημα του μινιμαλισμού ο Γιάννης Μπουτέας φιλοτέχνησε έργα λιτά αλλά εξόχως επιβλητικά, με έντονα γεωμετρικά στοιχεία ενώ φιλοτέχνησε πολλές εγκαταστάσεις οι οποίες τοποθετήθηκαν σε δάπεδα ή τοίχους. Έργο του έχει τοποθετηθεί στη στάση Κεραμεικός του Μετρό της Αθήνας.

20 χρόνια μετά την κρίση στα Ίμια, εκδήλωση στη Λάγια προ της προτομής του Παναγιώτη Βλαχάκου

Ο Δήμος Ανατολικής Μάνης τέλεσε επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη του Μανιάτη ήρωα, υποπλοιάρχου Π.Ν., Παναγιώτη Βλαχάκου ο οποίος «έπεσε» στο καθήκον μαζί με τους Χριστόδουλο Καραθανάση και Έκτορα Γιαλοψό κατά την κρίση των Ιμίων πριν από τριάντα χρόνια, την 31η Ιανουαρίου 1996.

Η επιμνημόσυνη δέηση τελέστηκε στην προτομή του Παναγιώτη Βλαχάκου, στη Λάγια, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Μάνης κ. Χρυσοστόμου. Μετά το πέρας της τελετής ακολούθησε κατάθεση στεφάνων και ομιλία από το εκπαιδευτικό προσωπικό του Δημοτικού Σχολείου Φλομοχωρίου – Κότρωνα. Ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή αποτέλεσε η απαγγελία πρωτότυπου ποιήματος, αφιερωμένου στη μνήμη του ήρωα Παναγιώτη Βλαχάκου, από τους μικρούς μαθητές.

Έφυγε από τη ζωή ο δημοσιογράφος και πρώην πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Αριστείδης Μανωλάκος

Ο Αριστείδης Μανωλάκος γεννήθηκε το 1938 στον Ασωπό Λακωνίας από οικογένεια που είχε μετακινηθεί εκεί από τη Μέσα Μάνη. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Μολάων και σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τη δημοσιογραφική του πορεία ξεκίνησε το 1963 στην εφημερίδα “ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ”, συνεχίζοντας στο “ΒΗΜΑ” και “ΤΑ ΝΕΑ”. Το 1974 ανέλαβε πολιτικός συντάκτης στην εφημερίδα “Η ΑΥΓΗ”, όπου στη συνέχεια διετέλεσε διευθυντικό στέλεχος και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου. Η πορεία του συνεχίστηκε στην “ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ” ως κορυφαίος αρθρογράφος και πολιτικός αναλυτής και στη συνέχεια υπήρξε ιδρυτικό μέλος της “ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ”.

Πέρα από διαπρεπής δημοσιογράφος, αναφέρει η ΕΣΗΕΑ σε ανακοίνωσή της, ο Αριστείδης Μανωλάκος υπήρξε ακάματος μαχητής του συνδικαλιστικού κινήματος. Διετέλεσε δύο φορές Πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ και μέλος τριών ακόμη Διοικητικών Συμβουλίων, προωθώντας την ένταξη των δημοσιογράφων των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών στο σωματείο και ιδρύοντας το Μορφωτικό Ίδρυμα της Ένωσης. Υπό την προεδρία του αγοράστηκαν επίσης ο δεύτερος όροφος του κτηρίου στην Ακαδημίας και το κτήριο στην οδό Ζαΐμη, ενισχύοντας την υποδομή της Ένωσης.

Ο Αριστείδης Μανωλάκος, πολιτικός στοχαστής και δημοσιογράφος με ακέραιη φωνή, υπηρέτησε τα ιδανικά του με πίστη και γενναιότητα, φυλακίστηκε και εξορίστηκε χωρίς να λυγίσει, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στη δημοσιογραφία και την πολιτική ζωή της χώρας, αναφέρεται επίσης στην ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ.

Διαμαρτυρία για την υποστελέχωση του Κέντρου Υγείας Αγίου Νικολάου Δυτικής Μάνης

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας, με σημαντική συμμετοχή πολιτών σε σχέση με την αραιοκατοικημένη το χειμώνα δυτική Μάνη, πραγματοποιήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου στο προαύλιο του Κέντρου Υγείας. Εκπρόσωποι των θεσμικών εκφράσεων της περιοχής τόνισαν την ανάγκη πλήρους στελέχωσης σύμφωνα με το οργανόγραμμα, ιδιαίτερα εν όψει και της επερχόμενης τουριστικής περιόδου που ο πληθυσμός της περιοχής δεκαπλασιάζεται.

ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΗ ΜΑΝΗ: Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΔΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΡΑΣΤΕΙΟΥ*

Αξιότιμοι Κυρίες και Κύριοι, από τη Λακωνία, την Ελλάδα, τη Γαλλία και την Ιταλία, σας καλησπερίζω.

Ευχαριστώ τους οργανωτές που μου έδωσαν τη δυνατότητα να απευθυνθώ, στο δεκάλεπτο που μου παραχώρησαν, σε σας που τιμάτε την εκδήλωση με την παρουσία σας και να σας παρουσιάσω τίτλους κεφαλαίων ιστορίας στο θέμα ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΗ ΜΑΝΗ.

Έχω βαθιά ριζωμένη στη συνείδησή μου την πεποίθηση ότι η ΜΑΝΗ δεν είναι μόνο τόπος.

Είναι κυρίως τρόπος ζωής.

Τρόπος ζωής που καθορίζεται από τα ιδιαίτερα γεωφυσικά και κλιματολογικά χαρακτηριστικά της.

Χαρακτηριστικά που επιδρούν κατά τη διάρκεια λίγων γενεών στο ανθρωπογενές περιβάλλον δημιουργώντας την ιδιοσυστασία του Μανιάτη που όλοι γνωρίζομε και κουβαλάμε. 

Αυτός ο τρόπος ζωής καθορίζει και τις πολλαπλές μετακινήσεις από και προς τη Μάνη που, περιορίζοντας το χρόνο τους στη μετά Χριστό περίοδο, παρουσιάζω επιγραμματικά στη συνέχεια

ΜΑΝΗ. Από την εποχή του Κοινού των Λακεδαιμονίων, μετά την Ρωμαϊκή κυριαρχία και στον Ελλαδικό χώρο, ο τόπος μας, περιλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος από τις 24 πόλεις του Κοινού των Ελευθερολακώνων, μετεξελίσσεται και αυτονομείται .

Τους επόμενους αιώνες, περνούν από δω και καταστρέφουν Γότθοι από την Κεντρική Ευρώπη και Βάνδαλοι από τη Βόρεια Αφρική.

Εγκαθίστανται ειρηνικά στα ορεινά Σλάβοι.

Χτίζουν προγεφυρώματα ως επίδοξοι κυρίαρχοι οι Φράγκοι.

Αλλά, ανατροφοδοτείται με μανιάτικο πληθυσμό το συρρικνωμένο Βυζάντιο.

Στη συνέχεια αυτής της πληθυσμιακής αφαίμαξης, η Μάνη αποδέχεται, πιεζόμενους από τους Οθωμανούς, χιλιάδες Αλβανούς.

Και, στη διάρκεια δύο γενεών, τους εξελληνίζει.

Σε τέτοιο βαθμό που δίνουν μαζί τους τελευταίους απεγνωσμένους πολεμικούς αγώνες για αποφυγή της κατάκτησης.

Τότε που ο Μυστράς δόθηκε προίκα στο Σουλτάνο Μωάμεθ τον Κατακτητή από τον τελευταίο Δεσπότη του.

Αλλά η Μάνη δεν υποτάσσεται.

Συμμαχεί με τους Βενετσιάνους  και πολεμά τους Οθωμανούς μαζί τους για 25 χρόνια.

Και όταν αυτοί συνθηκολογούν, η Μάνη εξακολουθεί να αντιστέκεται.

Τους τρεις αιώνες που ακολουθούν δέχεται οργανωμένες εισβολές πολυάριθμων οθωμανικών στρατευμάτων, από στεριά και θάλασσα, που αποσκοπούν στην κατάκτησή της με κάθε θυσία.

Δεν τα καταφέρνουν αλλά την πληγώνουν και την αφαιμάσσουν.

Η κατάσταση γίνεται κρίσιμη στα μέσα του 17ου αιώνα όταν οι ελπίδες για βοήθεια από τη Δύση σβήνουν.

Τότε αναζητείται ως διέξοδος η διαφυγή και η μετανάστευση.

Κυρίως σε περιοχές της Ιταλίας με την οποία συνδέουν τη Μάνη εμπορικοί δεσμοί λόγω της παράκτιας ναυσιπλοΐας, αλλά και δεσμοί αίματος λόγω των εδώ εγκαταστάσεων αρκετών οικογενειών από ιταλικές πόλεις κατά τη Φραγκοκρατία και το εμπόριο στους ναυτικούς δρόμους προς την Ανατολή.

Μια απ` αυτές τις οικογένειες ήταν και οι Μέδικοι από τη Φλωρεντία.

Εγκατεστημένοι αρχικά στο Δουκάτο της Αθήνας που κατείχαν οι συγγενείς τους Αντζαγιόλι, ορίστηκαν απ` αυτούς διοικητές του Άργους που ήταν περιοχή τους.

Συμπεθέρεψαν με τη βυζαντινή οικογένεια των Μελισσηνών που κατείχαν και τη γειτονική Κυνουρία με επίκεντρο τον Πραστό, συνόδεψαν τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο που, ως Δεσπότης της Πελοποννήσου κατέλαβε, λίγα χρόνια πριν την άλωση της Πόλης, τα φράγκικα κάστρα του Οιτύλου και του Λεύκτρου.

Και εγκαταστάθηκαν ως κυρίαρχοι στο μεγαλύτερο μέρος της δυτικής Μάνης με επίκεντρα το Πραστείο, που δημιούργησαν οι ίδιοι, και το Οίτυλο.

…………………..

Την ήττα των Βενετσιάνων  στην Κρήτη και την κατάληψή της από τους Οθωμανούς το 1669 ακολούθησε η εισβολή των τελευταίων στη Μάνη από την Καλαμάτα και η κατασκευή των φρουρίων της Ζαρνάτας και της Κελεφάς.

Έτσι, η μετανάστευση απέμεινε ως η μόνη διέξοδος από την υποταγή.

Ιδιαίτερα στην οικογένεια των Μεδίκων – Γιατράκων – Γιατρών που πρωτοστατούσε σε όλες τις επαναστατικές κινήσεις που είχαν προηγηθεί.

Αυτή τη φορά η συμφωνία με τον δούκα Κοσμά Γ΄ Μέδικο της Φλωρεντίας τελεσφόρησε.

Οι μετανάστες Μανιάτες  ξεκινώντας με τρία καΐκια από το πόρτο Καλαμίτσι, ένα μίλι νότια της τωρινής Καρδαμύλης, και περνώντας από τη βενετσιάνικη Ζάκυνθο, παίρνουν την άδεια να συνεχίσουν.

Μετά από πολλές ταλαιπωρίες τα δύο από τα καΐκια φθάνουν στη βορειοδυτική Ιταλία, στην ευρύτερη περιοχή της Φλωρεντίας των Μεδίκων.

Εγκαθίστανται στην περιοχή Μαρέμα της Τοσκάνης, μεταξύ Λιβόρνου και Σιβιταβέτσια.

Οι πληροφορίες, που υπήρξαν κατά την πρώτη περίοδο, μας ενημερώνουν για τον θρησκευτικό εκλατινισμό τους σε σύντομο χρόνο και για τις διοικητικές ενέργειες που αποσκοπούσαν στην αφομοίωσή τους.

Απομένει η εκδήλωση βούλησης από τους δήμους της Μάνης για συντονισμένη επιστημονική έρευνα που θα επιδιώξει την ανάσυρση στοιχείων μετεξέλιξης και αυτής της μετανάστευσης.

Θα συμβάλλει ασφαλώς για τη θετική έκβαση μιας τέτοιας έρευνας και αυτό που ειπώθηκε στην αρχή: η Μάνη δεν είναι μόνο τόπος είναι και τρόπος ζωής. Που αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο αναγνώρισης για τις μανιάτικες ρίζες.

Παρουσιάστηκε στο Γύθειο, στα πλαίσια του συνεδρίου ΝΟΣΤΟΣ 2012, που συμμετείχαν εκτός από την ελληνική και αντιπροσωπείες από απογόνους μανιάτικων μεταναστεύσεων στη Γαλλία και στον Ιταλία

Αξιότιμοι Κυρίες και Κύριοι, από τη Λακωνία, την Ελλάδα, τη Γαλλία και την Ιταλία, σας καλησπερίζω.

Ευχαριστώ τους οργανωτές που μου έδωσαν τη δυνατότητα να απευθυνθώ, στο δεκάλεπτο που μου παραχώρησαν, σε σας που τιμάτε την εκδήλωση με την παρουσία σας και να σας παρουσιάσω τίτλους κεφαλαίων ιστορίας στο θέμα ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΗ ΜΑΝΗ.

Έχω βαθιά ριζωμένη στη συνείδησή μου την πεποίθηση ότι η ΜΑΝΗ δεν είναι μόνο τόπος.

Είναι κυρίως τρόπος ζωής.

Τρόπος ζωής που καθορίζεται από τα ιδιαίτερα γεωφυσικά και κλιματολογικά χαρακτηριστικά της.

Χαρακτηριστικά που επιδρούν κατά τη διάρκεια λίγων γενεών στο ανθρωπογενές περιβάλλον δημιουργώντας την ιδιοσυστασία του Μανιάτη που όλοι γνωρίζομε και κουβαλάμε. 

Αυτός ο τρόπος ζωής καθορίζει και τις πολλαπλές μετακινήσεις από και προς τη Μάνη που, περιορίζοντας το χρόνο τους στη μετά Χριστό περίοδο, παρουσιάζω επιγραμματικά στη συνέχεια

ΜΑΝΗ. Από την εποχή του Κοινού των Λακεδαιμονίων, μετά την Ρωμαϊκή κυριαρχία και στον Ελλαδικό χώρο, ο τόπος μας, περιλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος από τις 24 πόλεις του Κοινού των Ελευθερολακώνων, μετεξελίσσεται και αυτονομείται .

Τους επόμενους αιώνες, περνούν από δω και καταστρέφουν Γότθοι από την Κεντρική Ευρώπη και Βάνδαλοι από τη Βόρεια Αφρική.

Εγκαθίστανται ειρηνικά στα ορεινά Σλάβοι.

Χτίζουν προγεφυρώματα ως επίδοξοι κυρίαρχοι οι Φράγκοι.

Αλλά, ανατροφοδοτείται με μανιάτικο πληθυσμό το συρρικνωμένο Βυζάντιο.

Στη συνέχεια αυτής της πληθυσμιακής αφαίμαξης, η Μάνη αποδέχεται, πιεζόμενους από τους Οθωμανούς, χιλιάδες Αλβανούς.

Και, στη διάρκεια δύο γενεών, τους εξελληνίζει.

Σε τέτοιο βαθμό που δίνουν μαζί τους τελευταίους απεγνωσμένους πολεμικούς αγώνες για αποφυγή της κατάκτησης.

Τότε που ο Μυστράς δόθηκε προίκα στο Σουλτάνο Μωάμεθ τον Κατακτητή από τον τελευταίο Δεσπότη του.

Αλλά η Μάνη δεν υποτάσσεται.

Συμμαχεί με τους Βενετσιάνους  και πολεμά τους Οθωμανούς μαζί τους για 25 χρόνια.

Και όταν αυτοί συνθηκολογούν, η Μάνη εξακολουθεί να αντιστέκεται.

Τους τρεις αιώνες που ακολουθούν δέχεται οργανωμένες εισβολές πολυάριθμων οθωμανικών στρατευμάτων, από στεριά και θάλασσα, που αποσκοπούν στην κατάκτησή της με κάθε θυσία.

Δεν τα καταφέρνουν αλλά την πληγώνουν και την αφαιμάσσουν.

Η κατάσταση γίνεται κρίσιμη στα μέσα του 17ου αιώνα όταν οι ελπίδες για βοήθεια από τη Δύση σβήνουν.

Τότε αναζητείται ως διέξοδος η διαφυγή και η μετανάστευση.

Κυρίως σε περιοχές της Ιταλίας με την οποία συνδέουν τη Μάνη εμπορικοί δεσμοί λόγω της παράκτιας ναυσιπλοΐας, αλλά και δεσμοί αίματος λόγω των εδώ εγκαταστάσεων αρκετών οικογενειών από ιταλικές πόλεις κατά τη Φραγκοκρατία και το εμπόριο στους ναυτικούς δρόμους προς την Ανατολή.

Μια απ` αυτές τις οικογένειες ήταν και οι Μέδικοι από τη Φλωρεντία.

Εγκατεστημένοι αρχικά στο Δουκάτο της Αθήνας που κατείχαν οι συγγενείς τους Αντζαγιόλι, ορίστηκαν απ` αυτούς διοικητές του Άργους που ήταν περιοχή τους.

Συμπεθέρεψαν με τη βυζαντινή οικογένεια των Μελισσηνών που κατείχαν και τη γειτονική Κυνουρία με επίκεντρο τον Πραστό, συνόδεψαν τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο που, ως Δεσπότης της Πελοποννήσου κατέλαβε, λίγα χρόνια πριν την άλωση της Πόλης, τα φράγκικα κάστρα του Οιτύλου και του Λεύκτρου.

Και εγκαταστάθηκαν ως κυρίαρχοι στο μεγαλύτερο μέρος της δυτικής Μάνης με επίκεντρα το Πραστείο, που δημιούργησαν οι ίδιοι, και το Οίτυλο.

…………………..

Την ήττα των Βενετσιάνων  στην Κρήτη και την κατάληψή της από τους Οθωμανούς το 1669 ακολούθησε η εισβολή των τελευταίων στη Μάνη από την Καλαμάτα και η κατασκευή των φρουρίων της Ζαρνάτας και της Κελεφάς.

Έτσι, η μετανάστευση απέμεινε ως η μόνη διέξοδος από την υποταγή.

Ιδιαίτερα στην οικογένεια των Μεδίκων – Γιατράκων – Γιατρών που πρωτοστατούσε σε όλες τις επαναστατικές κινήσεις που είχαν προηγηθεί.

Αυτή τη φορά η συμφωνία με τον δούκα Κοσμά Γ΄ Μέδικο της Φλωρεντίας τελεσφόρησε.

Οι μετανάστες Μανιάτες  ξεκινώντας με τρία καΐκια από το πόρτο Καλαμίτσι, ένα μίλι νότια της τωρινής Καρδαμύλης, και περνώντας από τη βενετσιάνικη Ζάκυνθο, παίρνουν την άδεια να συνεχίσουν.

Μετά από πολλές ταλαιπωρίες τα δύο από τα καΐκια φθάνουν στη βορειοδυτική Ιταλία, στην ευρύτερη περιοχή της Φλωρεντίας των Μεδίκων.

Εγκαθίστανται στην περιοχή Μαρέμα της Τοσκάνης, μεταξύ Λιβόρνου και Σιβιταβέτσια.

Οι πληροφορίες, που υπήρξαν κατά την πρώτη περίοδο, μας ενημερώνουν για τον θρησκευτικό εκλατινισμό τους σε σύντομο χρόνο και για τις διοικητικές ενέργειες που αποσκοπούσαν στην αφομοίωσή τους.

Απομένει η εκδήλωση βούλησης από τους δήμους της Μάνης για συντονισμένη επιστημονική έρευνα που θα επιδιώξει την ανάσυρση στοιχείων μετεξέλιξης και αυτής της μετανάστευσης.

Θα συμβάλλει ασφαλώς για τη θετική έκβαση μιας τέτοιας έρευνας και αυτό που ειπώθηκε στην αρχή: η Μάνη δεν είναι μόνο τόπος είναι και τρόπος ζωής. Που αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο αναγνώρισης για τις μανιάτικες ρίζες.

*Παρουσιάστηκε στο Γύθειο, στα πλαίσια του συνεδρίου ΝΟΣΤΟΣ 2012, που συμμετείχαν εκτός από την ελληνική και αντιπροσωπείες από απογόνους μανιάτικων μεταναστεύσεων στη Γαλλία και στον Ιταλία.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΑΝΗΣ

MANIAΤΙΚΗ  ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ                                    σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα          Καρδαμύλη Δυτικής Μάνης                           24022 ΚΑΡΔΑΜΥΛΗ                                                                                                                           Τηλέφωνα:  27210-77594, 6973731473          Ηλ. Ταχυδρομείο: info@manatiki.gr, nmarab@otenet.gr                 12 Ιουνίου 2025   ΠΡΟΣ: Τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μάνης κ. κ. Χρυσόστομο ΓΥΘΕΙΟ  

ΘΕΜΑ: 200ή επέτειος μάχης Πολυάραβου και αποκατάσταση των ζημιών στον Ι. Ν. Κωνσταντίνου και Ελένης.

Σεβασμιώτατε,

τον Αύγουστο 2026 συμπληρώνονται 200 χρόνια από την μάχη του Πολυάραβου που, για τρεις ημέρες πολεμικές ομάδες Μανιατών της περιοχής, ενισχυμένες με οργανωμένα στρατιωτικά τμήματα της ευρύτερης περιοχής της Μάνης, έδωσαν αποφασιστικές μάχες εναντίον των Αιγυπτιακών στρατευμάτων του Ιμπραήμ που επιχειρούσαν να εισέλθουν στην εσωτερική περιοχή της Μάνης, από τα ανατολικά αυτή τη φορά, και να την υποδουλώσουν. Είναι ελλειμματική η αναγνώριση από την πολιτεία της κρίσιμης αυτής μάχης που η νικηφόρα κατάληξή της απέτρεψε την κατάληψη και της Μάνης από τα Αιγυπτιακά στρατεύματα, γεγονός που θα είχε ως συνεπακόλουθο την αναγνώριση των τετελεσμένων από τις Μεγάλες Δυνάμεις της τότε εποχής και την κατακύρωση της Πελοποννήσου στο Μεχμέτ πασά της Αιγύπτου όπως είχε συμφωνήσει με το Σουλτάνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Μαχμούτ Β΄.

Με την ευκαιρία της διακοσιετηρίδας από την επέτειο, που συμπληρώνεται τον Αύγουστο του 2026, το μη κερδοσκοπικό σωματείο ΜΑΝΙΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ που εκδίδει και την ομώνυμη εφημερίδα παίρνει την πρωτοβουλία να απευθυνθεί σε όλους τους παράγοντες, τοπικούς και της κεντρικής διοίκησης, για ουσιαστική, με έργα και ενέργειες, ανταπόδοση του χρέους, της οφειλόμενης τιμής, στους ηρωικούς αγωνιστές αυτής της μάχης, που έκρινε σε σημαντικό βαθμό και την έκβαση της πεντάχρονης μέχρι τότε πολεμικής προσπάθειας για απελευθέρωση της χώρας μας.

Στα πλαίσια αυτών των παρεμβάσεων επιζητείται η προέκταση του αμαξιτού δρόμου κατά τα 300 περίπου μέτρα που υπολείπονται για να φθάσει στον οικισμό του Πολυάραβου, όπου δόθηκε η κρίσιμη μάχη. Με την προϋπόθεση ότι αυτή η προσπάθεια θα ευοδωθεί, διευκολύνεται και η άμεση προσέγγιση του χώρου του μεγαλοπρεπούς ναού που έχει ανεγερθεί λίγα χρόνια μετά τη μάχη, από τους πολεμιστές της ευρύτερης περιοχής, ως αναπεμφτήρια δέηση για την επιτυχή έκβαση της μάχης. Δεδομένου ότι ο Ιερός Ναός αυτός έχει υποστεί εκτεταμένες ζημιές από την πυρκαγιά του 2021, προτείνομε να γίνουν οι κατάλληλες ενέργειες για τη σύσταση Ερανικής Επιτροπής, υπό την προεδρία σας, με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων που θα χρησιμοποιηθούν για την έγκαιρη αποκατάσταση των ζημιών του. Τελική επιδίωξη είναι οι εορτασμοί της διακοσιετηρίδας από τη μάχη να πραγματοποιηθούν στον ανακαινισμένο αυτό ναό.

Αν αποδέχεστε την πρότασή μας είμαστε στη διάθεσή σας για περαιτέρω συζήτηση των αναγκαίων λεπτομερειών.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση και σεβασμό

Ο πρόεδρος

Νίκος Ευστρ. Μαραμπεας

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΝΗΣ ΠΕΤΡΟ ΑΝΔΡΕΑΚΟ

MANIAΤΙΚΗ  ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ                                σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα          Καρδαμύλη Δυτικής Μάνης                           24022 ΚΑΡΔΑΜΥΛΗ                                                                                                                           Τηλέφωνα:  27210-77594, 6973731473          Ηλ. Ταχυδρομείο: info@manatiki.gr, nmarab@otenet.gr               12 Ιουνίου 2025  
ΠΡΟΣ: Τον κ. Πέτρο Ανδεάκο, δήμαρχο Ανατολικής Μάνης

ΘΕΜΑ: Αναβάθμιση εορτασμού της επετείου της μάχης του Πολυάραβου

Αξιότιμε Κύριε Δήμαρχε,

όπως καλά γνωρίζετε, τον Αύγουστο του 2026 συμπληρώνονται 200 χρόνια από την μάχη του Πολυάραβου που, για τρεις ημέρες πολεμικές ομάδες Μανιατών της περιοχής, ενισχυμένες με οργανωμένα στρατιωτικά τμήματα της ευρύτερης περιοχής της Μάνης, έδωσαν αποφασιστικές μάχες εναντίον των Αιγυπτιακών στρατευμάτων του Ιμπραήμ που επιχειρούσαν να εισέλθουν στην εσωτερική περιοχή της Μάνης, από τα ανατολικά αυτή τη φορά, και να την υποδουλώσουν.

Θεωρούμε ότι, είναι ελλειμματική η αναγνώριση από την πολιτεία της κρίσιμης αυτής μάχης που η νικηφόρα κατάληξή της απέτρεψε την κατάληψη και της Μάνης από τα Αιγυπτιακά στρατεύματα, γεγονός  που θα είχε ως συνεπακόλουθο την αναγνώριση των τετελεσμένων από τις Μεγάλες Δυνάμεις της τότε εποχής και την κατακύρωση της Πελοποννήσου στο Μεχμέτ πασά της Αιγύπτου όπως είχε συμφωνήσει με το Σουλτάνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Μαχμούτ Β΄.

Με την ευκαιρία της διακοσιετηρίδας από την επέτειο, που συμπληρώνεται τον Αύγουστο του 2026, το μη κερδοσκοπικό σωματείο ΜΑΝΙΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ που εκδίδει και την ομώνυμη εφημερίδα, παίρνει την πρωτοβουλία να απευθυνθεί σε όλους τους παράγοντες, τοπικούς και της κεντρικής διοίκησης, για ουσιαστική, με έργα και ενέργειες, ανταπόδοση του χρέους της οφειλόμενης τιμής, στους ηρωικούς αγωνιστές αυτής της μάχης, που έκρινε σε σημαντικό βαθμό και την έκβαση της πεντάχρονης μέχρι τότε πολεμικής προσπάθειας για απελευθέρωση της χώρας μας. 

Θεωρούμε ότι, ουσιαστική απόδοση τιμής στους πολεμιστές αυτής της μάχης, και διαχρονική ανάμνηση της μνήμης αυτού του ηρωικού αγώνα, θα προκύψει αν, με τη δική σας πρωτοβουλία, καταστεί δυνατή η οδική προσέγγιση του χώρου της μάχης ώστε να διαδραματίζονται εκεί οι ετήσιες εορταστικές εκδηλώσεις. Μετά από δική μας αυτοψία στο χώρο, εκτιμούμε ότι η απόσταση από το σημείο που καταλήγει το οδικό δίκτυο (στη βρύση) μέχρι τον οικισμό που δόθηκε η μάχη είναι σε ευθεία γραμμή περίπου 400 μέτρα πετρώδους, σχιστολιθικού, εδάφους. Εκτιμούμε ότι, για την αποφυγή των σύνθετων διαδικασιών δημοπράτησης -εκτέλεσης των δημοσίων έργων, η προτιμότερη λύση θα ήταν η εκτέλεσή του έργου από τα μηχανήματα του Σώματος του Μηχανικού, ή εναλλακτικά η εκτέλεση του αντίστοιχου έργου με αυτεπιστασία από το Δήμο μετά από ειδική χρηματοδότηση.

Σημειώστε ότι, με την εξασφάλιση της οδικής σύνδεσης με τον οικισμό θα γίνει εφικτή και η αποκατάσταση των εκτεταμένων ζημιών που έχει υποστεί από τις πυρκαγιές του 2021 ο Ιερός Ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, που κατασκευάστηκε ως αναπεμφτήρια δέηση από τους απογόνους των πολεμιστών της ευρύτερης περιοχής για την επιτυχή κατάληξη της μάχης.

Συμπληρωματικά σημειώνομε ότι, υποχρέωση της Πολιτείας που δεν έχει εκπληρωθεί ακόμα, αποτελεί η αναβάθμιση του εορτασμού της επετείου ως δημόσιας εορτής περιφερειακής σημασίας, όπως έχει πριν από πολλές δεκαετίες οριστεί με αποφάσεις του υπουργείου Εσωτερικών για τις εορταστικές επετείους των μαχών της Βέργας και του Διρού. Δική σας παρέμβαση πιστεύω ότι θα οδηγήσει στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

Με ιδιαίτερη τιμή

Ο πρόεδρος

Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΛΑΚΩΝΙΑΣ ΝΑΓΙΑ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΥ

MANIAΤΙΚΗ  ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ                                    σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα          Καρδαμύλη Δυτικής Μάνης                           24022 ΚΑΡΔΑΜΥΛΗ                                                                                                                           Τηλέφωνα:  27210-77594, 6973731473          Ηλ. Ταχυδρομείο: info@manatiki.gr, nmarab@otenet.gr               12 Ιουνίου 2025   ΠΡΟΣ: Την κ. Παναγιώτα ( Νάγια) Γρηγοράκου, βουλευτή Λακωνίας

ΘΕΜΑ: Αναβάθμιση εορτασμού της επετείου της μάχης του Πολυάραβου

Αξιότιμη Κυρία Γρηγοράκου,

όπως καλά γνωρίζετε, τον Αύγουστο του 2026 συμπληρώνονται 200 χρόνια από την μάχη του Πολυάραβου που, για τρεις ημέρες πολεμικές ομάδες Μανιατών της περιοχής, ενισχυμένες με οργανωμένα στρατιωτικά τμήματα της ευρύτερης περιοχής της Μάνης, έδωσαν αποφασιστικές μάχες εναντίον των Αιγυπτιακών στρατευμάτων του Ιμπραήμ που επιχειρούσαν να εισέλθουν στην εσωτερική περιοχή της Μάνης, από τα ανατολικά αυτή τη φορά, και να την υποδουλώσουν.

Θεωρούμε ότι, είναι ελλειμματική η αναγνώριση από την πολιτεία της κρίσιμης αυτής μάχης που η νικηφόρα κατάληξή της απέτρεψε την κατάληψη και της Μάνης από τα Αιγυπτιακά στρατεύματα, γεγονός  που θα είχε ως συνεπακόλουθο την αναγνώριση των τετελεσμένων από τις Μεγάλες Δυνάμεις της τότε εποχής και την κατακύρωση της Πελοποννήσου στο Μεχμέτ πασά της Αιγύπτου όπως είχε συμφωνήσει με το Σουλτάνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Μαχμούτ Β΄.

Με την ευκαιρία της διακοσιετηρίδας από την επέτειο, που συμπληρώνεται τον Αύγουστο του 2026, το μη κερδοσκοπικό σωματείο ΜΑΝΙΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ που εκδίδει και την ομώνυμη εφημερίδα, παίρνει την πρωτοβουλία να απευθυνθεί σε όλους τους παράγοντες, τοπικούς και της κεντρικής διοίκησης, για ουσιαστική, με έργα και ενέργειες, ανταπόδοση του χρέους της οφειλόμενης τιμής, στους ηρωικούς αγωνιστές αυτής της μάχης, που έκρινε σε σημαντικό βαθμό και την έκβαση της πεντάχρονης μέχρι τότε πολεμικής προσπάθειας για απελευθέρωση της χώρας μας. 

Θεωρούμε ότι, ουσιαστική απόδοση τιμής στους πολεμιστές αυτής της μάχης, και διαχρονική ανάμνηση της μνήμης αυτού του ηρωικού αγώνα, θα προκύψει αν, με τη δική σας συμβολή, καταστεί δυνατή η οδική προσέγγιση του χώρου της μάχης ώστε να διαδραματίζονται εκεί οι ετήσιες εορταστικές εκδηλώσεις. Μετά από δική μας αυτοψία στο χώρο, εκτιμούμε ότι η απόσταση από το σημείο που καταλήγει το οδικό δίκτυο (στη βρύση) μέχρι τον οικισμό που δόθηκε η μάχη είναι σε ευθεία γραμμή περίπου 400 μέτρα πετρώδους, σχιστολιθικού, εδάφους. Εκτιμούμε ότι, για την αποφυγή των σύνθετων διαδικασιών δημοπράτησης – εκτέλεσης των δημοσίων έργων, η προτιμότερη λύση θα ήταν η εκτέλεσή του έργου από τα μηχανήματα του Σώματος του Μηχανικού, ή εναλλακτικά η εκτέλεση του αντίστοιχου έργου με αυτεπιστασία από το Δήμο για να υλοποιηθεί έγκαιρα. Σημειώστε ότι, με την εξασφάλιση της οδικής σύνδεσης με τον οικισμό θα γίνει εφικτή και η αποκατάσταση των εκτεταμένων ζημιών που έχει υποστεί από τις πυρκαγιές του 2021 ο Ιερός Ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, που κατασκευάστηκε ως αναπεμφτήρια δέηση από τους απογόνους των πολεμιστών της ευρύτερης περιοχής για την επιτυχή κατάληξη της μάχης.

Συμπληρωματικά σημειώνομε ότι, υποχρέωση της Πολιτείας που δεν έχει εκπληρωθεί αποτελεί η αναβάθμιση του εορτασμού της επετείου ως δημόσιας εορτής περιφερειακής σημασίας, όπως έχει πριν από πολλές δεκαετίες οριστεί, με αποφάσεις του υπουργείου Εσωτερικών, για τις εορταστικές επετείους των μαχών της Βέργας και του Διρού.

Με ιδιαίτερη τιμή

Ο πρόεδρος

Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΛΑΚΩΝΙΑΣ ΝΕΟΚΛΗ ΚΡΗΤΙΚΟ

MANIAΤΙΚΗ  ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ                                    σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα          Καρδαμύλη Δυτικής Μάνης                           24022 ΚΑΡΔΑΜΥΛΗ                                                                                                                           Τηλέφωνα:  27210-77594, 6973731473          Ηλ. Ταχυδρομείο: info@manatiki.gr, nmarab@otenet.gr               12 Ιουνίου 2025   ΠΡΟΣ: Τον κ. Νεοκλή Κρητικό, βουλευτή Λακωνίας

ΘΕΜΑ: Αναβάθμιση εορτασμού της επετείου της μάχης του Πολυάραβου

Αξιότιμε Κύριε Κρητικέ,

όπως καλά γνωρίζετε, τον Αύγουστο του 2026 συμπληρώνονται 200 χρόνια από την μάχη του Πολυάραβου που, για τρεις ημέρες πολεμικές ομάδες Μανιατών της περιοχής, ενισχυμένες με οργανωμένα στρατιωτικά τμήματα της ευρύτερης περιοχής της Μάνης, έδωσαν αποφασιστικές μάχες εναντίον των Αιγυπτιακών στρατευμάτων του Ιμπραήμ που επιχειρούσαν να εισέλθουν στην εσωτερική περιοχή της Μάνης, από τα ανατολικά αυτή τη φορά, και να την υποδουλώσουν.

Θεωρούμε ότι, είναι ελλειμματική η αναγνώριση από την πολιτεία της κρίσιμης αυτής μάχης που η νικηφόρα κατάληξή της απέτρεψε την κατάληψη και της Μάνης από τα Αιγυπτιακά στρατεύματα, γεγονός  που θα είχε ως συνεπακόλουθο την αναγνώριση των τετελεσμένων από τις Μεγάλες Δυνάμεις της τότε εποχής και την κατακύρωση της Πελοποννήσου στο Μεχμέτ πασά της Αιγύπτου όπως είχε συμφωνήσει με το Σουλτάνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Μαχμούτ Β΄.

Με την ευκαιρία της διακοσιετηρίδας από την επέτειο, που συμπληρώνεται τον Αύγουστο του 2026, το μη κερδοσκοπικό σωματείο ΜΑΝΙΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ που εκδίδει και την ομώνυμη εφημερίδα, παίρνει την πρωτοβουλία να απευθυνθεί σε όλους τους παράγοντες, τοπικούς και της κεντρικής διοίκησης, για ουσιαστική, με έργα και ενέργειες, ανταπόδοση του χρέους της οφειλόμενης τιμής, στους ηρωικούς αγωνιστές αυτής της μάχης, που έκρινε σε σημαντικό βαθμό και την έκβαση της πεντάχρονης μέχρι τότε πολεμικής προσπάθειας για απελευθέρωση της χώρας μας. 

Θεωρούμε ότι, ουσιαστική απόδοση τιμής στους πολεμιστές αυτής της μάχης, και διαχρονική ανάμνηση της μνήμης αυτού του ηρωικού αγώνα, θα προκύψει αν, με τη δική σας συμβολή, καταστεί δυνατή η οδική προσέγγιση του χώρου της μάχης ώστε να διαδραματίζονται εκεί οι ετήσιες εορταστικές εκδηλώσεις. Μετά από δική μας αυτοψία στο χώρο, εκτιμούμε ότι η απόσταση από το σημείο που καταλήγει το οδικό δίκτυο (στη βρύση) μέχρι τον οικισμό που δόθηκε η μάχη είναι σε ευθεία γραμμή περίπου 300 μέτρα πετρώδους, σχιστολιθικού, εδάφους. Εκτιμούμε ότι, για την αποφυγή των σύνθετων διαδικασιών δημοπράτησης – εκτέλεσης των δημοσίων έργων, η προτιμότερη λύση θα ήταν η εκτέλεσή του έργου από τα μηχανήματα του Σώματος του Μηχανικού, ή εναλλακτικά η εκτέλεση του αντίστοιχου έργου με αυτεπιστασία από το Δήμο για να υλοποιηθεί έγκαιρα. Σημειώστε ότι, με την εξασφάλιση της οδικής σύνδεσης με τον οικισμό θα γίνει εφικτή και η αποκατάσταση των εκτεταμένων ζημιών που έχει υποστεί από τις πυρκαγιές του 2021 ο Ιερός Ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, που κατασκευάστηκε ως αναπεμφτήρια δέηση από τους απογόνους των πολεμιστών της ευρύτερης περιοχής για την επιτυχή κατάληξη της μάχης.

Συμπληρωματικά σημειώνομε ότι, υποχρέωση της Πολιτείας που δεν έχει εκπληρωθεί αποτελεί η αναβάθμιση του εορτασμού της επετείου ως δημόσιας εορτής περιφερειακής σημασίας, όπως έχει πριν από πολλές δεκαετίες οριστεί, με αποφάσεις του υπουργείου Εσωτερικών, για τις εορταστικές επετείους των μαχών της Βέργας και του Διρού.

Με ιδιαίτερη τιμή

Ο πρόεδρος

Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΑΘ. ΔΑΒΑΚΗ

MANIAΤΙΚΗ  ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ                                    σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα          Καρδαμύλη Δυτικής Μάνης                           24022 ΚΑΡΔΑΜΥΛΗ                                                                                                                           Τηλέφωνα:  27210-77594, 6973731473          Ηλ. Ταχυδρομείο: info@manatiki.gr, nmarab@otenet.gr               12 Ιουνίου 2025   ΠΡΟΣ: Τον κ. Αθανάσιο Δαβάκη, υφυπουργό Εθνικής Άμυνας

ΘΕΜΑ: Αναβάθμιση εορτασμού της επετείου της μάχης του Πολυάραβου

Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ,

όπως καλά γνωρίζετε, τον Αύγουστο του 2026 συμπληρώνονται 200 χρόνια από την μάχη του Πολυάραβου που, για τρεις ημέρες πολεμικές ομάδες Μανιατών της περιοχής, ενισχυμένες με οργανωμένα στρατιωτικά τμήματα της ευρύτερης περιοχής της Μάνης, έδωσαν αποφασιστικές μάχες εναντίον των Αιγυπτιακών στρατευμάτων του Ιμπραήμ που επιχειρούσαν να εισέλθουν στην εσωτερική περιοχή της Μάνης, από τα ανατολικά αυτή τη φορά, και να την υποδουλώσουν.

Θεωρούμε ότι, είναι ελλειμματική η αναγνώριση από την πολιτεία της κρίσιμης αυτής μάχης που η νικηφόρα κατάληξή της απέτρεψε την κατάληψη και της Μάνης από τα Αιγυπτιακά στρατεύματα, γεγονός  που θα είχε ως συνεπακόλουθο την αναγνώριση των τετελεσμένων από τις Μεγάλες Δυνάμεις της τότε εποχής και την κατακύρωση της Πελοποννήσου στο Μεχμέτ πασά της Αιγύπτου όπως είχε συμφωνήσει με το Σουλτάνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Μαχμούτ Β΄.

Με την ευκαιρία της διακοσιετηρίδας από την επέτειο, που συμπληρώνεται τον Αύγουστο του 2026, το μη κερδοσκοπικό σωματείο ΜΑΝΙΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ που εκδίδει και την ομώνυμη εφημερίδα, παίρνει την πρωτοβουλία να απευθυνθεί σε όλους τους παράγοντες, τοπικούς και της κεντρικής διοίκησης, για ουσιαστική, με έργα και ενέργειες, ανταπόδοση του χρέους της οφειλόμενης τιμής, στους ηρωικούς αγωνιστές αυτής της μάχης, που έκρινε σε σημαντικό βαθμό και την έκβαση της πεντάχρονης μέχρι τότε πολεμικής προσπάθειας για απελευθέρωση της χώρας μας. 

Θεωρούμε ότι, ουσιαστική απόδοση τιμής στους πολεμιστές αυτής της μάχης, και διαχρονική ανάμνηση της μνήμης αυτού του ηρωικού αγώνα, θα προκύψει αν, με τη δική σας πρωτοβουλία, καταστεί δυνατή η οδική προσέγγιση του χώρου της μάχης ώστε να διαδραματίζονται εκεί οι ετήσιες εορταστικές εκδηλώσεις. Μετά από δική μας αυτοψία στο χώρο, εκτιμούμε ότι η απόσταση από το σημείο που καταλήγει το οδικό δίκτυο (στη βρύση) μέχρι τον οικισμό που δόθηκε η μάχη είναι σε ευθεία γραμμή περίπου 400 μέτρα πετρώδους, σχιστολιθικού, εδάφους. Εκτιμούμε ότι, για την αποφυγή των σύνθετων διαδικασιών δημοπράτησης – εκτέλεσης των δημοσίων έργων, η προτιμότερη λύση θα ήταν η εκτέλεσή του έργου από τα μηχανήματα του Σώματος του Μηχανικού του υπουργείου σας, ή εναλλακτικά η εκτέλεση του αντίστοιχου έργου με χρηματοδότηση και αυτεπιστασία από το Δήμο. Σημειώστε ότι, με την εξασφάλιση της οδικής σύνδεσης με τον οικισμό θα γίνει εφικτή και η αποκατάσταση των εκτεταμένων ζημιών που έχει υποστεί από τις πυρκαγιές του 2021 ο Ιερός Ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, που κατασκευάστηκε ως αναπεμφτήρια δέηση από τους απογόνους των πολεμιστών της ευρύτερης περιοχής για την επιτυχή κατάληξη της μάχης.

Συμπληρωματικά σημειώνομε ότι, υποχρέωση της Πολιτείας, που δεν έχει εκπληρωθεί αποτελεί η αναβάθμιση του εορτασμού της επετείου ως δημόσιας εορτής περιφερειακής σημασίας, όπως έχει πριν από πολλές δεκαετίες οριστεί με αποφάσεις του υπουργείου Εσωτερικών για τις εορταστικές επετείους των μαχών της Βέργας και του Διρού.

Με ιδιαίτερη τιμή

Ο πρόεδρος

Νίκος Ευστρ. Μαραμπέας

200ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΝΙΑΤΙΚΕΣ ΝΙΚΕΣ ΤΟΥ 1826 (ΒΕΡΓΑ, ΔΙΡΟΣ, ΠΟΥΑΡΑΒΟΣ). (ΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ – ΠΑΡΟΤΡΥΝΣΗ ΣΕ ΕΝΩΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΩΘΗΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ)

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΑΘ. ΔΑΒΑΚΗ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΛΑΚΩΝΙΑΣ ΝΕΟΚΛΗ ΚΡΗΤΙΚΟ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΛΑΚΩΝΙΑΣ ΝΑΓΙΑ ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΥ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΝΗΣ ΠΕΤΡΟ ΑΝΔΡΕΑΚΟ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΑΝΗΣ

Εικόνα 1. Ο εγκαταλειμένος οικισμός όπου δόθηκε η τρίτη και αποφασιστική μάχη των Μανιατων εναντίον του Ιμπραήμ της Αιγύπτου.

Εικόνα 2. Ο ενοριακός ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Πολυάραβου, χωρίς επισκευή γιά πολλά χρόνα μετά τις σημαντικές φθορές του από πυρκαγιά του 2021

Πέρασαν και οι ημερομηνίες που προσδιόριζαν τα 200 χρόνια από την τριπλή νικηφόρα έκβαση των μαχών – στη Βέργα, στο Διρό και στον Πολυάραβο -, μάχες που έδωσαν τα μανιάτικα όπλα εναντίον των τουρκο – αιγυπτιακών στρατευμάτων όταν επιχείρησαν να εισβάλουν στη Μάνη από τρεις κατευθύνσεις και να την καταλάβουν.

Εμείς, το μη κερδοσκοπικό σωματείο ΜΑΝΙΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και η μηνιαία εφημερίδα που εκδίδει, ως ελάχιστο χρέος τιμής σε εκείνους που πρωταγωνίστησαν προβάλλαμε, σε παρατεταμένη χρονική περίοδο, προτάσεις για ενέργειες ευαισθητοποίησης του πολυάριθμου και διάσπαρτου μανιάτικού δυναμικού, με σκοπό η διακοσιετηρίδα των μανιάτικων επών του 1826 να οδηγήσει σε αναβάθμιση των χώρων των εορτασμών και σε ουσιαστικοποίηση των εκδηλώσεων και την προέκταση στο χρόνο της ιστορικής μνήμης τους. (Οι επιστολές που αποστείλαμε στους βουλευτές της Λακωνίας, στο δήμαρχο Ανατολικής Μάνης και στο Μητροπολίτη Μάνης, βρίσκονται αναρτημένες στην ιστοσελίδα μας www.maniatiki.gr., σε ειδικό φάκελο με τίτλο: 200ΧΡΟΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΝΙΑΤΙΚΕΣ ΝΙΚΕΣ ΤΟΥ 1826).

Στο κύριο άρθρο του φύλλου 323 – Φεβρουαρίου 2026 σημειώναμε: «Δεδομένου ότι οι διακοσιετηρίδες σπουδαίων ιστορικών γεγονότων αποτελούν ειδικού χαρακτήρα επετείους, και γι` αυτό γιορτάζονται με μεγαλοπρέπεια σε όλο τον κόσμο, προβάλλει το ερώτημα: πως σκέπτονται να οργανώσουν την 200η επέτειο των Μανιάτικων Νικητήριων Μαχών του 1826 οι αρμόδιοι: κρατική διοίκηση, περιφερειακή αυτοδιοίκηση, τοπική αυτοδιοίκηση; Και, κυρίως: τι ειδικό βάρος για τη διακοσιετηρίδα δίνουν στις προτεραιότητες τους οι δύο δήμοι της Μάνης, που αποτελούν τις μοναδικές οργανωμένες συλλογικές εκφράσεις του μανιάτικου χώρου κατά τη σύγχρονη περίοδο; Θα αποτελέσει και αυτός ο ειδικός εορτασμός ευκαιρία για τυπικές δημόσιες εκδηλώσεις μιας χρήσεως ή θα αποτελέσει ευκαιρία για προβληματισμό και ισχυρή παρώθηση, σχετικά με τα όσα ουσιαστικού χαρακτήρα θα έπρεπε να έχομε υλοποιήσει, προκειμένου εκείνα τα πολεμικά έπη των προγόνων μας να αποτελούν σταθερή αφετηρία για αναστοχασμό, αλλά και μόνιμη εκπομπή διαχρονικού μηνύματος προς όλους για το πως περιφρουρείται η ελευθερία;».

Δεν είναι αναγκαία, μόνον, η ανάδειξη του χώρου της μάχης του Πολυάραβου, με τη διάνοιξη αμαξιτού δρόμου προς τον οικισμό όπου δόθηκε η τριήμερη μάχη, την επισκευή του ενοριακού του ναού και την αναβάθμιση της γιορτής σε Περιφερειακού χαρακτήρα, είναι αναγκαία και έργα ανάδειξης του χώρου των αντίστοιχων μαχών για το Διρό και τη Βέργα.

Στο ακρογιάλι του Διρού, στο χώρο που δόθηκε η αποφασιστική μάχη, έχει τοποθετηθεί πριν 20 χρόνια, μεγαλοπρεπές μνημείο, που δημιουργήθηκε μετά από δωρεά της εμπορικής οικογένειας Μητσάκου και υλοποιήθηκε με τη φροντίδα του Καθηγητή Γρηγόρη Σκαλκέα. Ο χώρος τοποθέτησης του μνημείου σημειολογεί και υποχρέωση μεταφοράς των εορταστικών εκδηλώσεων από την πλατεία του Πύργου στο ακρογιάλι μετά τα Σπήλαια, ύστερα από διαμόρφωση κατάλληλου χώρου. Ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση έχει γίνει, με την καθιέρωση «δρώμενου» με αναπαράσταση της μάχης εναντίον των αποβατικών στρατευμάτων του Ιμπραήμ που καθιερώθηκε πριν από λίγα χρόνια και διεξάγεται το απόγευμα της προηγούμενης ημέρας κάθε ετήσιας επετείου. Αλλά αυτό είναι μόνο ένα πρώτο βήμα για τη μεταφορά του χώρου των κύριων εορταστικών εκδηλώσεων, στην περιοχή διεξαγωγής της κύριας μάχης.

Όποιος συμμετέχει στις ετήσιες επετειακές εκδηλώσεις για τη μάχη της Βέργας νοιώθει άβολα από τη ασυμμετρία μεταξύ του ύψους του αγάλματος του Μανιάτη πολεμιστή και της στενότητας του χώρου που επισκιάζει. Μια παλιότερη πρότασή μας στον τότε δήμαρχο Καλαμάτας για διεύρυνση του χώρου διεξαγωγής των εκδηλώσεων, τουλάχιστο με εκπόνηση μικρής τεχνικής μελέτης και υλοποίηση μικρού τεχνικού έργου για κάλυψη του γειτονικού μικρού ρέματος και διεύρυνση έτσι του χώρου διεξαγωγής των εορταστικών εκδηλώσεων, αντιμετωπίστηκε θετικά, αλλά δεν προχώρησε σε υλοποίηση. Χαρακτηριστικό, εξ` άλλου, είναι και το γεγονός ότι, προκειμένου να ολοκληρωθεί η πολεοδομική μελέτη του οικισμού της Βέργας, που προωθείται εδώ και 30 χρόνια από το δήμο Καλαμάτας, πρόσφατα το Συμβούλιο της Επικρατείας, κατά τη φάση επεξεργασίας του σχετικού Προεδρικού Διατάγματος, διατύπωσε παρατήρηση ότι θα έπρεπε πρώτα να αποτυπωθεί, ως αρχαιολογικός χώρος με Ζώνη Προστασίας, το Τείχος της Βέργας από όπου οι οπλισμένοι Μανιάτες αντιμετώπισαν στη Μάχη το ιππικό των Αιγυπτίων. Η υλοποίηση αυτού του επιτάγματος του ανώτατου δικαστηρίου, από την αρχαιολογική υπηρεσία του Νομού και το δήμο Καλαμάτας, θα μπορέσει να καταστήσει ευκολότερα επισκέψιμο για το ευρύ κοινό αυτό το μνημείο που με την πάροδο του χρόνου έχει γίνει δυσπροσπέλαστο. 

Δυστυχώς οι προτάσεις μας έπεσαν στο κενό. Οι φετινές επέτειοι για τα 200χρονα από τις τρεις ηρωικές και νικηφόρες μάχες των προγόνων μας γιορτάστηκαν με την ίδια νωχελική επανάληψη τυπικού καθήκοντος. Κανένα οργανωμένο σχέδιο για αναβάθμιση των χώρων που δόθηκαν οι μάχες, καμμιά ενέργεια σύνδεσής και ενιαίου τρόπου προβολής τους για κάλυψη των κενών σε σχέση με τις μάχες στα βιβλία Ιστορίας. Καμμιά σκέψη για ενιαία τουριστική προβολή των χώρων που διεξήχθησαν οι μάχες, με την ονομασία Νικητήρια, και της ενιαίας σύνδεσής τους μέσω περιηγήσεων, αθλητικών αγώνων και με πολιτιστικού περιεχομένου φυλλάδια. 

Εμείς, από αυτό  το μικρό βήμα πληροφόρησης και  προβολής των μανιάτικων δικαίων που διαθέτομε, κάθε χρόνο στις ημερομηνίες των επετείων θα υπενθυμίζομε τις παραλείψεις της  κεντρικής διοίκησης και των αυτοδιοικητικών εκφράσεων της περιοχής και τη συνειδησιακή υποχρέωση να τιμούν έμπρακτα και ουσιαστικά εκείνους που έδωσαν τις νικηφόρες μάχες του 1826 και γλύτωσαν την περιοχή από τη σχεδιασμένη υπαγωγή της στο Σουλτάνο της Αιγύπτου.

WHERE AND HOW WILL THE BICENTENNIAL OF THE MANIOT VICTORIES OF 1826 BE CELEBRATED?

This year marks 200 years since the three victorious battles – at Verga, at Diros, and at Polyaravos – fought by Maniot forces against the Turco-Egyptian troops, when they attempted to invade Mani from three different directions and conquer it. The heroic resistance of our ancestors, organised into combat groups, but also including hastily armed elderly men and women, prevented these invasions into Mani and overturned the intentions of Ibrahim Pasha of Egypt for the complete occupation of the Peloponnese and permanent dominance over its land, as had been agreed with the Turkish Sultan. Given that bicentenaries of major historical events constitute anniversaries of a special character, and are therefore celebrated with grandeur throughout the world, the question arises: how do the authorities in charge (the state administration, the regional administration and the local government) intend to organise the 200th anniversary of the Maniot Victory Battles of 1826 and, above all: what specific weight do the two municipalities (δήμοι) of Mani —which represent the only organised collective expressions of the Maniοt region during the modern era— give to this bicentennial in their priorities?  Will this special commemoration once again be an opportunity for routine public events, or will it become an opportunity for reflection and a strong push regarding those substantive actions that we should have implemented, so that those battlefield epics of our ancestors might serve as a constant point of departure for reconsideration and as a continuous transmission of a timeless message to all, about how freedom is safeguarded?

We, the non-profit association MANIOT SOLIDARITY and the monthly newspaper it publishes, within our limited means, have started actions very early, since the summer of 2025, with the aim of raising awareness among the authorities in charge, starting with the most neglected anniversary, that of the Battle of Polyaravos, which for many years has been celebrated far from the site of the battle, on the opposite hill and at the small chapel of Panagia, while the parish church of the settlement is in danger of collapse! (The letters we sent to the MPs of Laconia, to the Mayor of East Mani, and to the Bishop of Mani are posted on our website www.maniatiki.gr, in a special folder entitled: 200 YEARS SINCE THE MANIOT VICTORIES OF 1826. In the same folder we will also include any further awareness-raising actions we undertake). However, it is not only necessary to highlight the site of the Battle of Polyaravos, through a) the opening of a road to the settlement where the three-day battle was fought, b) the repair of its parish church, and c) the upgrading of the celebration of Polyaravos battle to one of regional character; it is also necessary to carry out projects to highlight the sites of the corresponding battles at Diros and Verga.

On the seashore of Diros, at the site of the decisive battle, a magnificent monument was erected 20 years ago, created following a donation by the Mitsakos merchant family and materialised under the care of Professor Grigoris Skalkeas. The placement of the monument signifies an obligation to transfer the festive events from the square of Pyrgos to the seashore beyond the Diros Caves, following the preparation of a suitable area. An important step in this direction has been taken with the establishment of a “performance” reenacting the Battle of Diros against the landing forces of Ibrahim, which was established a few years ago and takes place on the afternoon of the eve of each anniversary. But this is only a first step toward transferring the site of the main festive events to the area where the main battle took place.

Anyone who participates in the annual commemorative events for the Battle of Verga feels uncomfortable due to the disproportion between the height of the statue of the Maniot warrior and the narrowness of the space it overshadows. We made an earlier proposal to the then Mayor of Kalamata to widen the space where the events are held, at least through the preparation of a small technical study and the implementation of a minor technical project to cover the neighbouring small stream and thus expand the area for the festive events. It was received positively, but did not proceed to implementation. Characteristic, moreover, is the fact that, in order for the urban planning study of the settlement of Verga (promoted by the Municipality of Kalamata for 30 years now) to be completed, the Council of State (Συμβούλιο της Επικρατείας), during the preparation phase of the relevant Presidential Decree, recently made an observation that the Wall of Verga, from which the armed Maniots confronted the Egyptian cavalry, should first be registered as an archaeological site with a Protection Zone. The implementation of this order of the Supreme Court, by the archaeological service of the Prefecture (Αρχαιολογική Υπηρεσία Μεσσηνίας) and the Municipality of Kalamata (Δήμος Καλαμάτας), could make this monument accessible to the general public, as over time it has become inaccessible.

The historian Dikaios Vagiakakos, within the framework of a major pan-Maniot cultural event two decades ago, had submitted a proposal to establish events under the title “Victories” (Νικητήρια), which would include annual Pan-Maniot celebrations, held in rotation at each of these battlefields, combined with an annual athletic running race to and from the three battlefields (Verga, Diros, Polyaravos).

We, as a minimum debt of honour to those who played the leading roles, with the limited means at our disposal, will undertake and continue to promote during the coming period actions to raise awareness among the numerous and dispersed Maniot community, so that the bicentenary of the Maniot epics of 1826 may lead both to an upgrading of the celebration sites and substantiation of the events, with the aim of extending their historical memory over time.

THE EDITORIAL BOARD